3 Responses to 29 sept TV: Mazelen op de Nieuw Amsterdam

1. Jos Crawfurd schreef:

   30 september 2013 om 08:59

   Gisteravond op de televisie gezien;een kort commentaar hierover. Het is weer duidelijk laten blijken,dat er gedacht werd aan onze blanke Broeders en wij het maar zelf moeten klaren met alle puinhoop in het mooie land waar we niet helemaal de waardering kregen omdat we ons meer richten naar wat we denken dat goed is. Gelukkig zijn onze Ouders en voor menigeen Voorouders inventief genoeg om ons door alles heen te laveren. Chapeau lieve Opa’s en Oma’s,Vaders en Moeders. God bless You all.

   Beantwoorden
   • Jan A. Somers schreef:

     30 september 2013 om 17:15

     Deze reis had niets met blank of bruin of zwart enz. te maken. Ik weet het niet zeker, maar ik heb de volgende constructie: Het schip was door de geallieerde schepenpool aan de RAPWI ter beschikking gesteld om RAPWI-geïndiceerden naar Nederland te brengen. Dat zijn mensen uit een krijgsgevangen/burgergeïnterneerdenkamp. Uitgangspunt was Singapore dat overvol met vluchtelingen zat. Mijn vader was zo’n RAPWI-geïndiceerde in Singapore en mocht voor recuperatieverlof naar Nederland, met gezin. Maar dat gezin was er niet. Via het Rode Kruis had hij wel contact met mij in Soerabaja. Waar mijn broer zat wist hij al, maar kon geen contact krijgen, en mijn moeder en zus waren nog zoek. Hij ging dus niet. Weer een paar bruintjes minder aan boord dus. Maar dat gebeurde bij meer van die ex-krijgsgevangenen.
     De tweede groep die in aanmerking kwam waren vrouwen en kinderen die na 25 oktober uit Soerabaja naar Singapore waren geëvacueerd. Dat waren veelal vrouwen en kinderen die door de RAPWI eind september uit kampen in Midden-Java naar Soerabaja waren gebracht, daar agressief bejegend (voorzichtig uitgedrukt) en onder bescherming van de achtergebleven Japanners geplaatst. Na 25 oktober zijn veel van deze vrouwen en kinderen door de Brits-Indische militairen naar Singapore geëvacueerd. Dit waren vooral totokvrouwen en – kinderen uit de kampen zoals is te zien op foto’s van die evacuatie. Mijn zus (een van de weinige bruintjes) was uit het kamp met de RAPWI meegekomen, maar bij mijn moeder gebleven. Ik zat toen al in de Werfstraatgevangenis. Maar nogal wat van die vrouwen bleven liever in Singapore zolang hun man nog zoek was.
     De derde groep bestond uit vrouwen en kinderen (en mannen?) uit kampen in Batavia. Vooral dus blanke broeders (en zusters), al zag ik op de film toch nog best wat neus pesek.
     In juli 1946 vertrok het troepentransportschip Sloterdijk ook met RAPWI-geïndiceerden naar Nederland. Mijn vader kon met zijn indicatie van december 1945 mee. Mijn moeder en zus ook, mijn broer en ik niet. Maar in Indië was je gewoon alles te oeroesen: met mijn Rode Kruispas werd ik aangemonsterd als corveeër met ƒ100,– toe. Een kapitaal voor mij!
     Ik vond het een goede film, voor tegenwoordige mensen in Nederland echter moeilijk te volgen. De beelden uit de kampen waren volgens mij van na de oorlog. Ik blijf bewondering houden voor de moeders die hun kinderen bij elkaar, en in leven wisten te houden. De getoonde opvang in Ataka was een kopie van mijn herinnering. De eerste hartelijke ontvangst na de oorlog,

     Beantwoorden
     • Jos Crawfurd schreef:

       30 september 2013 om 18:37

       Heer Somers ik moet U wel geloven,echter we waren op en top Surabayanen,deWerfstraat daar weet ik ook wat van,maar wij waren niet niet Singapore getransporteerd,maar per vliegtuig,ik denk een Dakota naar Batavia overgevlogen en nadat het veiliger werd terug gevlogen naar Surabaya,naar ons ouderlijk huis aan de Pandanweg. Ergens gelukkig maar omdat we daardoor nog jaren konden genieten van de Tropenzon en daarna nog enkele jaren in Hollandia.,echt waar.