Rijksoverheid.nl:
Minister-president Rutte brengt van 20 t/m 22 november 2013 een bezoek aan Indonesië. Een delegatie van het Nederlandse bedrijfsleven zal hem hierbij vergezellen. De verdere versterking van de politieke en economische banden tussen Nederland en Indonesië staan centraal tijdens het bezoek. Rutte zal onder meer een ontmoeting hebben met de Indonesische president Yudhoyono.
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden21 jaar !!
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Waar is toch dat respect gebleven voor het gezag. Zowel voor voerders als dragers en Excellenties.
Rampspoed geboren, respect …? 🙂
Alez, allez … François Carpentier!!!
e.m. (altijd van de partij;)
h … h, typo!
e.m.
Allez, allez travailler …. François Carpentier. Maar ja, het is druk geworden in ons buitenland met al die conflicten waar Nederland zich tegenaan wil bemoeien. François kan die vele hete sambalballetjes niet tegelijkertijd in de lucht houden.
Misschien moeten we er als Nederland weer 2 ministers van BuZa op na gaan houden om alle problemen in de wereld te kunnen tackelen, zoals in de tijd van Luns en Beijen.
Gevraagd naar het waarom van 2 ministers BuZa door een Amerikaan zou Luns, altijd wel goed voor een bon mot (“wisecrack” voor de Amerindo’s), hebben gezegd dat Nederland als heel klein land veel meer buitenland had dan andere, grotere landen.
Pak Pierre
Pak Timmermans heeft het nu al veel te druk om internationale krachten te bundelen om Syrie militair aan te pakken met een vredesmissie of cross missile en straks in Indonesie moet hij zijn afgedankte tanks, fregatten en misschien ook nog een paar zgan starfighters. Goed voor het staatsbudget om de noodlijdende medenaties als de Grieken uit het kredietmoeras te trekken en die aankomende vredesmissies. Tenslotte moet hij ook zijn toekomstige baan veilig gaan stellen.
Ik denk niet dat I.P de juiste vertegenwoordiger kan zijn voor de brede Indische gemeenschap.
Mocht het zo zijn , zou ik als een Indonesier niet met die groep willen onderhandelen of samenwerken.
Gelukkig ben ik niemand dus mijn mening tel niet mee.
Laat de nieuwe generatie bekwame mensen (ook Indisch) met de nieuwe generatie Indonesiers onderhandelen, handelen en nieuwe vriendschappen maken .
Ze zijn niet belast van allerlei onbetaalde rekeningen pan froeher .
Ik vind terecht dat men gezamenlijke erfenis samen moeten delen en onderhouden .
Zonder politieke geharrewar.
Belangstellenden kunnen de groep Indonesian Heritage benaderen.
http://www.heritagejkt.org/
Misschien kan het Indisch Platform een aandachtslijstje meegeven aan Rutte:
– de positie van de warga negara
– het conserveren van Indische archieven
– het onderhoud van Indische graven
Loekie, Het Indisch platform kan zich beter niet inlaten met de missie van Rutte. Niet in Indonesië. Zij beginnen weer over het koloniaal verleden. Zo beginnen we weer bij af: 17 augustus 1945. Rutte’s bezoek gaat over de verdere versterking van de politieke en economische banden tussen beide landen.
Misschien heb je gelijk, maar ook op deze site doet men toch regelmatig opgewonden over zaken zoals door mij genoemd. Nu gaat er een bobo naar Indonesië, dan kan hij toch voorstellen om een of andere commissie in te stellen om samen te bezien of elementen uit het GEZAMENLIJK verleden waard zijn om in enige vorm te conserveren? Daar is toch niks engs aan? Bouwen aan de toekomst is toch ook oog hebben voor het verleden?
De positie van de Warga Negara zal Indonesië beschouwen als een interne aangelegenheid waar de buitenwereld, dus ook Nederland, zich niet tegenaan moet bemoeien.
Formeel heeft Indonesia gelijk. Een WN is Indonesisch staatsburger en of die dat indertijd is geworden door list en bedrog of op een andere manier zal Indonesia een zorg zijn.
Als we vinden dat de Indische WN als minderheidsgroep in Indonesia stelselmatig wordt achtergesteld en/of in zijn mensenrechten aangetast, dan zou zijn zaak dus ter sprake moeten worden gebracht onder het hoofd “mensenrechten”. Dat is, als ik het goed heb, de grote hobby van onze socialistische minister Frans Timmermans van BuZa. Moeten Rutte en hij dadelijk op bezoek in Jakarta natuurlijk niet moeilijk gaan doen over tanks, fregatten en ander door Indonesia fel begeerd wapentuig.
Wie van de lezertjes kan bij Frans een deur intrappen ten behoeve van “onze” WN’s?
Over de puntjes behoud archieven en kerkhoven/graven ben ik het gaarne eens. Lijkt mij een zaak voor de Ministeries van Cultuur om op te pakken. Helaas pindakaas, door bezuinigingen zal aan Nederlandse kant ook flink in budgetten zijn/worden gehakt.
Maar goed, als de culturele attaché op de Nederlandse ambassade in Jakarta nog niet is wegbezuinigd, dan zou zij/hij daar moeten beginnen met pidjet, c.q. het inmasseren van het idee om koloniaal erfgoed niet te zien als vijandelijk erfgoed, maar als onderdeel van de eigen geschiedenis, zoals ook wij nu overblijfselen uit de Romeinse tijd zorgvuldig preserveren (als er poen voor is).
Pak Pierre
Rutte begint zijn Holland promotie in Indonesie goed. Mevrouw de Indonesische ambassadeur Marsudi trakteert hem op lekkere ouderwetse nasi kuning zoals het hoort feestelijk opgedist op een tampah met alles er op en er aan zoals ik me herinner uit lang vervlogen Indische feestdagen. Ook hoeft Indonesie geen maáf meer voor al het onrecht in 300 jaar aangedaan. Dus Rutte poekoel teroes
en wees niet alleen jaloers op de groeiende economie van Indonesie
maar probeer te leren hoe ze het gedaan hebben. Worden wij zo misschien weer allemaal beter van deze ex kolonie.
Misschien hebben ze in Indonesië wel gehoord van “de VOC mentaliteit”.
Pak Pierre
Moet je wel een uitleg bij geven. Zelfs in Nederland kent men die niet. Men weet vaak niet eens wat dat voor een onderneming was. Wat is de Philips/ Shell/ DSM/Unilever/ enz.- mentaliteit?
Oud premier Jan Peter Balkenende masih hidup om uit te leggen wat “VOC mentaliteit” is.
Hij bedoelde geloof ik een mentaliteit waar Jan Salie geen boodschap aan heeft.
Pak Pierre
VOC heet bij ons ook Kompeni.
De Indonesiers kennen een gezegde “Seperti Kompeni( Belanda) minta tanah ”
Verhaal ging zo :
Een Belanda vroeg een vergunning om een stuk grond te huren voor zijn zijn kantoor ,” ter grote van de huid van een rund “,
Na het verkregen van de vergunning ging de slimme Kompeni man een lange dunne strook maken van de runderhuid.
Hij kon toen meer grond claimen die tussen de uitgerekte runderhuid zat .
Kennelijk is dit verhaal voortgekomen uit de tijd dat VOC door de problemen een handelskantoor bouwde in Jayakerta in Sunda Kelapa .
Pak Surya,
Mss.had de ‘Kompeni” dit verhaal eerder gelezen dan de Indonesiërs.
siBo
Koningin Dido, die Carthago stichtte, kreeg aan de kust van Noord-Afrika de belofte van een daar wonende volksstam dat haar het stuk land gegeven zou worden dat zij met een ossehuid kon begrenzen. Maar zij bleek iets inhaliger en geraffineerder te zijn dan verwacht werd. Dat bleek toen zij de huid in repen sneed om er een grenssnoer van te maken en ook de kustlijn nog liet meehelpen. Aldus een mythologisch verhaal
Compagnie was de gangbare naam voor het Aziatisch bedrijf van de VOC. Er ligt een wereld van verschil tussen de VOC en de Compagnie.
De Gouvernements Marine waar mijn vader werkte heette de setengah kompenie.
Zonder Antwerpen zou Nederland nooit zo’n groot koloniaal rijk hebben kunnen opbouwen. Bijna de helft van de stichters van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) waren Antwerpenaars, die na de val van Antwerpen gevlucht waren naar Nederland. En als het om geld gaat, brachten de Antwerpenaars het merendeel in!
Tja … zou dan volgens de overlevering Willem Beukelszoon van Biervliet wel de echte uitvinder van het ‘haringkaken’ zijn?
ini Orang Belanda sêh! 😉
Goed weekend semoea allemaal
e.m.
Nou …. vergeet die andere groepen asielzoekers niet die de Gouden Eeuw mogelijk maakten, de Hugenoten (veel nijvere ambachtslieden) en de Sefardische Joden uit Spanje en Portugal met hun kapitaal en handelsnetwerken.
Pak Pierre
En in Veere De Moucheron uit Frankrijk, met 13 kinderen!
Uit Wikipedia:
“Balthazar de Moucheron is tweemaal getrouwd geweest. Zijn eerste vrouw was Jacqueline de la Croix. Uit dit huwelijk zijn ook kinderen voortgekomen”.
Tja …. vertel mij wat over oom Balthazar en tante Jacqueline.
Pak Pierre
Deze theorie is mogelijk:
De oudst bekende voorouder van Pak Pierre is Rogier de la Croix, geboren 1560/1570, overleden ca 1600 Amsterdam vermoedelijk.
En mogelijk vluchtte hij uit Antwerpen bij de val van Antwerpen in 1585, net als de Moucheron met zijn vrouw Jacqueline de la Croix .
Er zijn aanwijzingen dat Rogier een van de vele zijdewerkers was uit Antwerpen.
Jacqueline de la Croix moet geboren zijn ca 1560. Ze huwde te Antwerpen met Balthasar de Moucheron en beviel van kinderen daar. Ze zou een zus of nicht kunnen zijn van Rogier. Bekend is dat haar 5 kinderen de Moucheron na haar overlijden in 1589 in Amsterdam werden opgevoed door haar vader Jean de la Croix.
Het kan wel…. dat pak Pierre een verre tante Jacqueline had in haar
Wederom zeer bedankt Pak Boeroeng, voor deze voor mij waardevolle aanvulling.
Als je al niet van prinsessen uit de croton afstamt, dan is het toch wel goed dat een iegelijk ervan kennis neemt dat ik afstam van nette nijvere Franse protestanten, asielzoekers avant la lettre zo gezegd..
Dank ook aan Pak Somers, die mij ertoe bracht om eens te kijken wie en wat meneer De Moucheron uit Veere nu precies was.
Afdwalen van topics is toch leuk, zo niet opwindend.
Pak Pierre
De Moucheron finanancierde een expeditie van Joris van Spilbergen in 1601
Dit is te lezen in http://www.acehbooks.org/pdf/ACEH_03338.pdf
Later gingen ze Rio de Jacqueline hernoemen. Het werd Rivier van Kaapstad
Balthasar de Moucheron is een heel illustere figuur, heel wat anders dan onze Rutte. Afkomstig uit Normandië, via Antwerpen uitgeweken naar Veere. Op zich al een apart verhaal: Hij was betrokken bij de capitulatie-onderhandelingen met Spanje. Antwerpen was de grootste stad in de regio. De val van Antwerpen in 1585 veroorzaakte een omwenteling in de economie van de noordelijke Nederlanden, die beslissend kan worden genoemd met betrekking tot de ontwikkeling van de latere (handels)relaties met Azië. Na de capitulatie, mede ondertekend door De Moucheron, werd iedereen die wilde emigreren voldoende tijd vergund om hun kapitaal en bezittingen in veiligheid te brengen. Tienduizenden, bijna de helft van haar inwoners, vertrokken uit de stad, naast de tienduizenden die uit de andere zuidelijke gewesten emigreerden. Onder de refugiés bevonden zich vele welgestelde en ondernemingslustige kooplieden zoals De Moucheron. Aangezien deze families zich meestal verspreid over Europa vestigden, ontstonden er netwerken van bloed- en aanverwanten en zakenrelaties vanaf de Oostzee tot aan de Levant. Een broer van De Moucheron dreef vanuit Archangel handel in het gebied rond de Witte Zee. Zijn broer Pierre in Londen verzamelde informatie bij de Engelsen. De gunstige ontwikkelingen in de Republiek na 1590, gepaard met de politieke onrust in de Duitse landen, maakten de Republiek aantrekkelijk als nieuwe basis voor de ‘rijke handel’. De Moucheron in Veere, en geograaf Plancius (uit Brussel) in Amsterdam, waren de gangmakers voor een vaarroute naar Azië om de Noord. Van de vier expedities heeft alleen de laatste, de overwintering van Willem Barensz., de geschiedenisboekjes gehaald. De genoemde expeditie van Joris van Spilbergen (een vloot van De Moucheron) heeft nog overwogen boven langs Japan en China huiswaarts te keren, om te proberen het monopolie van de VOC te omzeilen. De Moucheron wilde eigenlijk niet meedoen aan de VOC en bleef een luis in de pels. Hij had eigenljk met iedereen ruzie.
Huib, op 22 augustus 2013 om 11:29 zei:
Ook hoeft Indonesie geen maáf meer voor al het onrecht in 300 jaar aangedaan.
————————————————————————————
Ik denk dat hier sprake is van cultuurverschil .
Volgens Elsevier had de Dubes dit gezegd:
“Indonesië zit niet te wachten op excuses van Nederland voor de politionele acties tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). In de relatie met Nederland kijkt het Aziatische land liever vooruit “.
“Indonesia zit niet te wachten” , dat ben ik 100% eens .
Als de Nederlanders ( regering of politieke partijen) dat nog steeds niet willen doen , is het ook niet meer nodig.
Excuus aanbieden voor eventuele onrecht die je de andere kant heb aangedaan moet je aanbieden als het echt uit je hart komt , niet omdat je “gedwongen” wordt .
Pak Surya
Bedankt voor de nuancering en opeens gaat er toch wel een lichtje bij me op over de Indonesische adat. Kennelijk heb ik behalve de kleur niet veel van mijn onbekende Indonesische oma meegekregen en ben ik teveel verwesterd,
citaat: “Excuus aanbieden voor eventuele onrecht die je de andere kant heb aangedaan moet je aanbieden als het echt uit je hart komt , niet omdat je “gedwongen” wordt .” Mijnheer Surya Atmadja, ik ben het deze keer verschrikkelijk hartstikke eens met u! Maar de juridische wereld is niet zo menselijk. In je rekenprogramma even narekenen of (afgedwongen) excuus plus de zak met geld niet goedkoper is dan doorgaan tot dat je het gewonnen hebt. Goedkoop, letterlijk en figuurlijk.
Ik houd mijn hart vast. Als Rutte iets leidt, wordt het lijden.
en afzien, maar wel lachen als een tani die ompong is.
Het is wel fair om Rutte vooraf te zeggen, dat wanneer hij in de mandikamer is met een echte mandibak met vis erin en een mandischep, het niet de bedoeling is dat hij die vis aan kokki geeft om kaar te maken.
Loeki, het is niet de bedoeling dat je van een mandibak een visvijver maakt!
In die mandibak van ons zat altijd oeget-oeget, muggenlarfjes en soms een dode tjitjak die erin was gevallen en er niet meer uit kon.
Ik heb er wel eens mijn in de kali gevangen visjes los gelaten, maar die pret duurde maar even, tot de volgende mandibeurt van mijn moeder.
Pak Pierre
Die muggenlarven gaf ik altijd aan de vissen in mijn aquaria. Scheelde mij lopen naar de kali.
Tja … aquaria, wie had er nou aquaria, Pak Somers.
Ik hield die arme visjes in een emmer of een blikje, net als al die andere armoedzaaiers met wie ik in de kali scharrelde. We vingen ook kleine kepitings, die joejoe’s werden genoemd.
Ze (die arme visjes) maakten al gauw slagzij in hun emmer en waren steevast binnen een paar dagen dood. De ruime mandibak leek de oplossing, maar ja … dat mocht weer niet van “de grote mensen”.
Het kinderleven zonder I-pad, smart phone, “games” en sexuele voorlichting was om de drommel niet gemakkelijk.
Pak Pierre
Behalve een paar armzalige (maar echte) aquaria, kweekte ik in martavanen. Ik weet niet of ik dat laatste goed spel, het is zo lang geleden! En dat leven was weliswaar niet gemakkelijk, maar wel heel leuk.
Volgens de Pan Dale Gemoek hebt u “martavaan” goed gespeld, Pak Somers.
Nadere toelichting voor de liefhebber: “Martavaan – (In Ind.) grote pot met aardewerk om vloeistofen in te bewaren. Genoemd naar Martaban in Burma, een vroeger belangrijke verlaadplaats van Chinees aardewerk”.
Kennelijk gedijen visjes beter in een martavaan dan in een gewone emmer.
Misschien heeft de heer Rutte nog wat aan de tip.
Pak Pierre
Typo, sorry.
“Martavaan” is NIET “grote pot MET aardewerk”, maar “VAN aardewerk”.
Time to hit the balé-balé.
Pak Pierre
Zit hij aan het diner, knipt met de vingers en roept: djongos, satu lagi, tjempat!! Dan buigt hij zich naar zijn gastheer en zegt lachend: like the good old days.
In de goede oude tijd zaten, volgens de verhalen, de planters rond een tafel met een gat in het midden. Daar zat de djongos te dutten met de botol jenever in zijn handen. Er werd niet eens geroepen, trap onder tafel en de volgende ronde werd ingeschonken. Niet waar? Toch een prachtig verhaal.
Denk niet dat djongos tijd had om in te dutten, want er moest constant geschonken worden.
–Vanwege die trap, acht ik het niet uitgesloten dat het verhaal weleens waar zou kunnen zijn. Indiërs zullen ongetwijfeld gelijkluidende stories over de Engelsen hebben.
Een maand geleden waren ze op patrouille gegaan met dragers en sergeant Van Kempen die de leiding had. Vandaag zouden ze terugkeren in Blangkedjerèn.
[CITAAT] ‘Sergeant Van Kempen boog zich naar zijn vrouw, kuste haar.
‘’Ja, alles is goed gegaan. Dag mevrouw Metaal, hoe gaat het met U? Nou nee, ik geen thee, geef me maar alvast een borrel.’
Hij zat nog maar net toen zijn oppasser, een Ambonees die de hele maand zijn eten en drinken had verzorgd, zijn kleren gewassen en zijn slaapplaats had geregeld, de drie treedjes naar het platje opliep. Om te melden dat hij het pakje tabak, dat de sergeant kennelijk miste, niet had kunnen vinden. Woedend sprong Van Kempen uit zijn stoel op en met de woorden: ‘Ach, dat je heb je dan zeker zelf gepikt,’ trapte hij de soldaat met een flinke borststoot zó het trapje af.
Het ging allemaal zo plotseling en zo snel dat de twee vrouwen verbouwereerd toekeken. Toen stond mijn moeder langzaam op. Alsof ze nog wat tijd nodig had om precies te kunnen zeggen wat ze wilde zeggen.
‘U had dat beter niet kunnen doen, meneer Van Kempen. Eén van mijn mensen zó behandelen. Ik zal U wat zeggen. U bent hier gekomen om geld te verdienen. Net als mijn man. Zeker! Maar U zult nooit Uw vaderland terugzien.’
Dat was alles wat ze zei. Niet eens zoveel woorden, maar ze waren gezegd. Het kon niet meer ongedaan worden gemaakt.
‘Oh, ik wist niet dat hij een landgenoot van U was,’ stotterde de Hollander, maar mijn moeder luisterde al niet meer. Ze liep het trapje af en bekommerde zich om de soldaat. Het viel gelukkig mee, de belediging had méér pijn gedaan. Toen ze nog even met hem opliep, drukte ze hem op het hart geen herrie te maken.
‘Djangan riboet, ja’
Uit ‘Clara Hukom’ – Wies van Groningen [verhalen uit Blangkedjerèn/Is militair. Is militair] – LSEM – ISBN 90-76729-17-4
e.m.
En natuurlijk moet hij wel een flinke som euro’s meebrengen om de excuses meer kracht bij te zetten en zo alsnog die leuke order voor
de afgedankte tanks te krijgen. Een extra partij afgedankte tanks is nooit weg.
Hij moet maar een apie voor ons meebrengen. Olèh-olèh.
En ter plekke aan iedereen namens het hele Nederlandse volk excuses aanbieden natuurlijk. Niet het middelvingertje omhoog, zoals Theodor dat misschien graag zou zien.
Pak Pierre
@Pak Pierre de la Croix, op 20 augustus 2013 om 23:20 zei: /…/En ter plekke aan iedereen namens het hele Nederlandse volk excuses aanbieden natuurlijk.@
–Haha …;) Lepel klingelt tegen een kristallen roemer: ‘’Excuse me. May I thank your cock for the lovely dinner!* I do not want to fall with the door in house but we have to look further than our nose is long.* Excuse me. Mark my words!”
Hoe zouden ze zijn achternaam trouwens uitspreken in Indonesië?
*I always get my sin – Maarten H. Rijkens – ISBN 9 789045 302805
e.m.