Jarenlang protest tegen Japans oorlogsverleden

dichtbij.nl – Den-Haag:Veteranen van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch leger protesteren ook deze dinsdag weer bij de Japanse ambassade. Dit alles vanwege de ereschulden die Japan constant weigert te erkennen.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

33 Responses to Jarenlang protest tegen Japans oorlogsverleden

  1. Bung Tolol schreef:

    @Was zijn onderbroek niet meer wit ?”” Ho ho het was geen gewone man ,die resident ! Een resident droeg altijd Calvin Klein rood met wit biesje ..En niet Calvin Ketjil ( Kecil ) was dat was namaak van de Pasar Senen .In die periode 1945-1949 was die Calvin Klein onderbroek met rood/wit biesje heel populair bij de TNI .De Nederlanders hadden dan ook weinig moeite om zo,n TNI-er er uit te halen ! “” Laat je onderbroek even zien !””

  2. Jan A. Somers schreef:

    I.C. 015978/6237: “Wij, bij de gratie van de hemel, Keizer van Japan, gezeten op de Troon van een eeuwenlang ononderbroken rij van geslachten, maken aan Onze trouwe en dappere onderdanen bekend dat Wij hierbij de oorlog verklaren aan (…). Enz. “.

    Op 8 december 1941, om half drie ’s nachts, zond de minister van Buitenlandse Zaken, mr. E.N. van Kleffens, de nodige instructie aan de gezant in Tokio, de gepensioneerde generaal-majoor J.C. Pabst, die deze op 9 december ’s avonds ontving. De volgende dag werd de in het Frans gestelde brief, om 3 uur n.m. (plaatselijke tijd), overhandigd aan de Japanse minister van Buitenlandse Zaken Shigenori Togo:
    I.C. 015870/4783 bis.: “(…) In opdracht van de Koninklijke Regeering heb ik de eer Uwe Excellentie mede te delen dat, aangezien Japan vijandelijkheden heeft geopend tegen twee mogendheden waarmede Nederland nauw verbonden is, Nederland zich in oorlog beschouwt met Japan. De Regeering van Zweden heeft er in toegestemd de Nederlandse belangen in Japan te behartigen (…). Enz. J.C.Pabst.” [Oorlogsverklaring? JAS]
    I.C. 002347/6250” (Proclamatie van de Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indië, 8 dec. 1941) : “Medeburgers, Door onverhoedse aanvallen op Amerikaansche en Britsche gebieden, terwijl diplomatieke besprekingen nog gaande waren, heeft het Japanse keizerrijk bewust gekozen voor een beleid van geweld. Deze aanvallen, die welhaast aan waanzin doen denken (…) beoogen de vestiging van Japansche heerschappij over heel Oost- en ZuidOost Azië. Deze veroveringslust richt zich – zeker niet in de laatste plaats – ook op
    Nederlandsch-Indië. De Nederlandsche regeering aanvaardt deze uitdaging en neemt tegen het Japansche keizerrijk de wapenen op. (…).”.
    [Oorlogsverklaring? Deze rede, die door de NIROM werd uitgezonden, maakte grote indruk. Op het ogenblik dat deze proclamatie werd uitgezonden had de Nederlandse regering haar mededeling, mede door tijdsverschillen, nog niet uitgezonden, zodat de Bataviase mededeling de eerste was die door de wereld werd vernomen. Dit heeft destijds tot het misverstand geleid dat ‘Nederlandsch-Indië’ de oorlog had verklaard aan Japan. JAS]

    I.C. 004684/6251: Japans strooibiljet: “Het Keizerrijk Nippon heeft zijn machtige strijdkrachten naar Indië gezonden. De huidige regeering in Indië is niets anders dan een groep marionetten van Engeland en van de Vereenigde-staten. Zij heeft geweigerd aan de opbouw van een gemeenschappelijke welvaartssfeer in Oost-Azië deel te nemen, Nippon wenscht dat een nieuwe regeering door de Indonesiërs gesticht worde, die bereid is met ons samen te werken.”

    Bronnen:
    Jacob Zwaan, Nederlands-Indië 1940-1946, I. Gouvernementeel intermezzo 1940-1942, Den Haag: Omniboek z.j.
    H.Th. Bussemaker, Paradise in peril, Western colonial power and Japanese expansion in South-East Asia, 1905-1941, (diss. Amsterdam UvA), Amsterdam: Bureau Grafische Producties Universiteit van Amsterdam 2001.
    L.J. Brugmans e.a., Nederlandsch-Indië onder Japanse bezetting, Franeker: Uitgeverij T. Wever B.V. 1961.

    • Mr. B schreef:

      Wel begrijpelijk natuurlijk. Als je de Britten en Amerikanen nodig hebt om de Duitsers te verjagen, kan ze maar beter te vriend houden in Zuid Oost Azië.

      Dat is het probleem met die ‘als iemand jou aanvalt vallen ze mij ook aan’ allianties. Moeten wij eigenlijk ook geen troepen en ondersteuning bieden aan de Turken die de stoute Koerden een koekje van eigen deeg geven? 🙄

      • Mr. B. schreef:

        Zullen we deze keer maar de hele discussie over de semantische verschillen tussen een oorlogsverklaring en het meedelen dat je jezelf in een oorlog beschouwt maar achterwege laten?

        Het is maar een voorstel.

      • Jan A. Somers schreef:

        ” verschillen tussen een oorlogsverklaring en het meedelen dat je jezelf in een oorlog beschouwt” Heb ik ook geen zin meer in. Vooral nu u het zo duidelijk hebt verwoord!

    • R.L. Mertens schreef:

      @JASomers; ‘maakte grote indruk etc.’- Ook vooral het grote militaire vertoon, enkele maanden daarvoor op 31/8’41; ter land, ter zee en in de lucht is Indië paraat! Een desillusie, toen nog maar na enkele dagen strijd het hele kaartenhuis in elkaar klapte. En op 5 Maart 1942 de resident van Batavia met een witte vlag de Japanners tegemoet trad…

      • Jan .A. Somers schreef:

        Het KNIL was ook niet bedoeld om Indië te verdedigen. Dat was de taak van de KM.

      • Bung Tolol schreef:

        Ja klopt ! Het KNIL was gewoon een klein politielegertje bedoeld om de Inlander/inlander onder de duim te houden en zelfs dat lukte ze maar met grote moeite ! Die KM was natuurlijk totaal niet in staat om die machtige Japanse vloot tegen te houden op sommige GM schepen hadden ze zelfs houten boordkanons gemonteerd om de schijn te wekken ,dat ze zwaar bewapend waren ! Ja die Jappen waren niet goed maar ook niet gek ! Die Amerikanen deden het op de Filipijnen anders ,zij trainden en bewapenden die Filipijnen ,zodat zij hun eigen grond konden verdedigen .Daar werd na de Amerikaanse overgave nog sterke weerstand geboden door Filipijnse guerrilla,s .Terwijl in Indie de bevolking naar hartelust samenwerkte met die Jappen onder het motto ! “” De vijand van mijn vijand is mijn vriend !””

      • Jan A. Somers schreef:

        “hadden ze zelfs houten boordkanons gemonteerd ” In die tijd hadden ze nog vakbekwame scheepstimmerlieden. En in samenwerking met de scheepswerktuigkundigen werd een stoomleidinkje gelegd waarmee dat geschut wolkjes kon afgeven. Zoiets heet tegenwoordig innovatie. Zo werden ze door de KM de Indische Oceaan opgestuurd om Duitse slagschepen op te wachten en te beschieten. Mijn vader niet hoor. Die moest in Batavia wachten op orders van de KM die niet kwamen. Na de slag op de Javazee kreeg hij order naar Australië uit te wijken. Door de Javazee, beheerst door de Japanse marine. Waar de grote baas al in Colombo zat.

      • RLMertens schreef:

        @JASomers;’ Knil niet bedoeld om Indië te verdedigen etc.’- Oh ja? Waarom dan de Japanners niet vóór af(!) ingelicht? De KM was toch al ten onder? Zo raken die Japanners natuurlijk ook in de war!

      • Jan A. Somers schreef:

        “Waarom dan de Japanners niet vóór af(!) ingelicht? ” Goed idee! De volgende keer eerst ff de defensiegrondslagen toesturen.

      • Jan A. Somers schreef:

        “de resident van Batavia met een witte vlag de Japanners tegemoet trad” Dat is een internationaal afgesproken procedure dat er niet op die vijand geschoten mag worden. Maar die persoon mag dan ook geen wapens dragen. Gewoon gangbaar voor onderhandelaars.

      • Bung Tolol schreef:

        Het schijnt ( Volgens goed ingelichte kringen ) dat die vrouw van die resident laaiend /woest was op haar man ,die resident dus ! Wat heeft die arme man dan gedaan ,behalve zich overgeven ? Nou die sukkel heeft het enige goede witte tafelkleed gebruikt ,wat er nog in huis was ! 😁🤣

      • Anise schreef:

        Was zijn onderbroek niet meer wit?

      • Jan A. Somers schreef:

        Ik snap niet dat jullie zo moeilijk doen over deze gebeurtenis. Had niets met overgave te maken. Die resident was geen militair die iets had over te geven. Hij wilde aangeven dat Batavia een open stad was. Ik denk i,v,m, het bombardement van Rotterdam..

  3. waluparmo schreef:

    Japan heeft nooit de oorlog aan Nederland verklaard.

    • Boeroeng schreef:

      Nederlands grondgebied aanvallen en veroveren is een oorlogsverklaring.
      Het doet er niet toe wie het eerst een verklaring publiceert.

    • Mr. B. schreef:

      Nou daar heeft waluparmo wel een punt natuurlijk.

      De Japanners hebben zelfs verklaard niet met Nederland in oorlog te zijn. Maar de As-alliantie tussen Japan, Duitsland en Italië maakte een uitzondering bijna onmogelijk.

      Toch is het wel iets om over na te denken; stel ze hadden Japan níet de oorlog verklaard en -heel belangrijk- voldoende olie geleverd zodat die geen noodzaak zagen Indië te veroveren. Dat was er toch wel heel veel leed vermeden. Het is weer een beetje het Wilhelmina “we geven niet toe aan de smeerlappen” verhaal.

      Japan’s probleem was (en is!) een tekort aan grondstoffen, voornamelijk olie. En zonder kwam je niet ver met je materieel. Nu hebben ze dat probleem nog steeds trouwens, daarom vertrouwen ze zoveel op kernenergie en importeren ze waterstof uit Australië. Het 120V stroomnetwerk in Japan is ook tamelijk zwak. Niet voor niets dat Toyota de Japanse overheid volgt met de overstap van verbrandingsmotoren naar waterstof gebaseerde elektrische wagens. En ze lopen gigantisch voor op het gebied van hybride voertuigen, die minder benzine verbruiken.

    • Jan A. Somers schreef:

      Na Brits-Australisch-Nederlandse besprekingen in Singapore over het wederzijds gebruik van vliegvelden in geval van oorlog, vonden begin 1941 in Washington besprekingen plaats tussen de Verenigde Staten en Groot Brittannië over de te volgen strategie in een oorlog met Japan. Tegelijkertijd vonden in Batavia militaire stafbesprekingen plaats over wederzijdse hulp en dislocatie van de krijgsmachten, de Maleise barrière: de Engelsen in Straat Malakka en de Zuidchinese Zee, de Nederlanders in de Indische wateren en de Australiërs op Timor en in de Arafoerazee. Op 29 juli werd de militaire noodtoestand afgekondigd; op 1 augustus verzekerde het Britse ministerie van buitenlandse zaken Nederland van ondersteuning bij een Japanse aanval, waarna op 15 augustus de Nederlandse regering besloot deel te nemen aan een oorlog indien Engeland of Amerika zou worden aangevallen. Pas begin december 1941, na het afbreken van de onderhandelingen met Japan, zegden de Verenigde Staten Groot-Brittannië steun toe bij Japanse agressie, en stelde de Britse regering op 5 december Nederland voor te komen tot een overeenkomst tot wederzijdse samenwerking in geval van oorlog. De oorlog zou de politiek inhalen; op 30 november waren alle verloven ingetrokken, en tussen 2 december en 5 december vertrokken alle luchtstrijdkrachten naar hun oorlogsbestemming. Er werd duidelijk rekening gehouden met een Japanse aanval;
      Het voorstaande is nu geregeld in het NAVO-verdrag:
      Artikel 4
      De partijen zullen onderling overleg plegen telkens wanneer naar de mening van een van hen de territoriale integriteit, politieke onafhankelijkheid of veiligheid van een der partijen wordt bedreigd.
      Artikel 5
      De partijen komen overeen dat een gewapende aanval tegen een of meer van hen in Europa of Noord-Amerika als een aanval tegen hen allen zal worden beschouwd; zij komen bijgevolg overeen dat, indien zulk een gewapende aanval plaatsvindt, ieder van hen de aldus aangevallen partij of partijen zal bijstaan, in de uitoefening van het recht tot individuele of collectieve zelfverdediging erkend in Artikel 51 van het Handvest van de Verenigde Naties, door terstond, individueel en in samenwerking met de andere partijen, op te treden op de wijze die zij nodig oordeelt met inbegrip van het gebruik van gewapend geweld om de veiligheid van het Noord-Atlantisch gebied te herstellen en te handhaven.

  4. P.Lemon schreef:

    De Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkamp (hierna te noemen SVJ) werd op 26 juli 2001 bij notariële akte opgericht en op 1 augustus 2001 bij de Kamer van Koophandel ingeschreven onder nummer 32087105.
    SVJ zet zich met al haar ter beschikking staande middelen in om te bewerkstelligen, dat er naast de uitkering van “Het Gebaar” ad € 1822,-, bestemd voor de hele Indische Gemeenschap, een Finaal Rechtsherstel wordt gerealiseerd voor de slachtoffers van de Japanse bezetting. Dus die mensen die als gevolg van hun internering inkomen hebben gederfd, terwijl bovendien have en goed, eigen huizen en eigen bedrijven totaal verloren gingen.
    http://www.svjappenkamp.nl/wat-is-svj.html

    febr. 2012 -SVJ -Jan de Jong:”Steeds meer hoor ik de kreet slaken:
    Is het nu niet eindelijk eens tijd om een juridische procedure aan te spannen tegen de Staat?
    Hierover het volgende:
    Het antwoord daarop is: een keihard NEE!

    Maar SVJ heeft indertijd toch ook een conceptdagvaarding gemaakt en daar VWS mee benaderd?
    Dat is zo, maar dat behoeft wel enige toelichting.
    SVJ is bij nul moeten beginnen toen zij had besloten de regering te benaderen met een claim ter compensatie voor de niet uitbetaalde salarissen en voor de schade door het verlies van bijna alle bezittingen. Er is toen heel veel materiaal verzameld en geanalyseerd en tot bruikbare onderdelen omgebouwd als basis voor een gesprek met de regering.

    Het is nooit de bedoeling geweest om zo snel mogelijk als SVJ met de staat in een juridische strijd te geraken. Integendeel, die fase diende ten koste van alles zo lang mogelijk te worden vermeden.
    Maar het doel was om het overleg met de regering in te gaan met een degelijke, overtuigende en juridisch verantwoorde argumentatie. En de conceptdagvaarding bleek daarvoor de beste vorm.

    Een juridische procedure is werkelijk het allerlaatste redmiddel dat je nog ter beschikking staat. Het is een noodgreep, nadat alle middelen van overleg en keihard onderhandelen – en zelfs gepaard gaande met publieke acties – hebben gefaald en zijn uitgeput. Dan is het: Alles of niets!

    Want op dat moment gebeuren er allerlei nare dingen. Alle contacten met politici worden bevroren. Je raakt je politieke vrienden kwijt, die je zelfs in dat stadium nog had. Wèg alle goodwill, die in jarenlange noeste arbeid werd opgebouwd.
    En je gaat een periode in, die niet leuk is. Het kost heel veel geld, waarschijnlijk meer dan wij ons kunnen veroorloven, en het gaat heel veel tijd kosten. Het is duidelijk, dat de Staat in geld en tijd altijd aan het langste eindje zal trekken.

    Maar SVJ is nooit zover kunnen komen, omdat zoals u wellicht nog weet, het bestuur door VWS op een onbeschofte wijze via de achterdeur op straat werd gezet met de boodschap:
    sluit u maar aan bij het Indisch Platform, het enige officiële overlegorgaan met de Indische Gemeenschap

    Nieuwsbrief Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkamp

    • Pierre de la Croix schreef:

      Nou …. dan is het aan het Indisch Platform om het noeste lobbywerk van SVJ onverminderd voort te zetten.

      Hopelijk beschikt het over invloedrijke en uitstekende toekang pidjet om de hartenkreten van “de Indische Gemeenschap” goed en effectief in te masseren.

      Pak Pierre

    • Mr. B. schreef:

      En, heeft het resultaat opgeleverd?

      Politici praten altijd met je mee. Ze moeten wel want ze kunnen het niet permitteren potentiële kiezers tegen zich in het harnas te jagen. En constructief overleg betekent niet meer dan je aanhoren en ondertussen jezelf afvragen waar je gaat lunchen.

      Ik heb al jaren geleden geleerd dat in veel conflicten overleg, lobbyen, onderhandelingen, goodwill kweken en bemiddeling allemaal bull sh!t is. Vooral als het over veel geld gaat. En een gebed zonder einde, veel willen gewoon tijd rekken en hopen dat het wel voorbij gaat omdat je het beu bent of opgeeft. Hier helemaal natuurlijk, de doelgroep sterft vanzelf uit. Nee, gewoon voor de rechter slepen, dan heb je tenminste een uitspraak en een (positief of negatief) resultaat. En kan je verder met je leven.

      Tenzij het een hobby is geworden natuurlijk, zo lijkt het soms wel een beetje bij die actiegroepen, een prachtig tijdverdrijf, een beetje als een postzegelverzameling vereniging. En het is een zwart gat 🕳 als het doel bereikt is.

      Ik heb er ongelofelijk veel aan gehad dat mijn vrouw daarin geschoold is en er als een Jack Russell haar tanden inzet. En dat we de ervaring en mentaliteit van de VS opgedaan hebben. We hebben gezeur met aannemers die schade aan het huis veroorzaakten, lokale overheden die het wegdek niet wilden herstellen, een belastingdienst die niet akkoord ging met mijn wettige woonplaats, en ex-werkgevers die toezeggingen niet nakwamen, op een adequate en bevredigende manier op kunnen lossen. Velen waren door de mogelijke anti-reclame en het gevaar van uitbreiding naar meerdere partijen plotseling wél bereid tot schikken.

      • Bung Tolol schreef:

        @Mr B Ha ha ha je reageert op een reactie van Pak Pierre uit 19 augustus 2013 ! Dat is bijna 8 jaar geleden ! 😁 .Overigens PP leeft nog ,hij is +83 jaar jong ,komt uit Semarang ,dat stuk van PP uit 2013 is cynisch bedoeld ,Hij had er ook geen vertrouwen in dat die Indische Kwestie ooit opgelost zou worden .Smerig spel van politici is van alle tijden ,Daarom heb ik op Sylvana gestemd ,Sylvana schopt en slaat tegen die gevestigde politieke partijen ,heeft het zin ? Nee waarschijnlijk maar ik zie liever dat ,dan Linkse politici die de voeten van Rutte kussen ! Sylvana is in staat om het bloed onder de nagels van die gevestigde politici te halen en dat wil ik graag zien ! Laten zij zich maar lekker irriteren aan dat maffe Zwarte vrouwtje ,forza Sylvana !

      • Mr. B. schreef:

        Weet ik, maar ik vroeg me af of er nu na die 8 jaar al wat vooruitgang is geboekt. Meer dan, we hebben goede gesprekken gehad en zoveel donaties binnen gehaald van leden.

        Ondertussen heeft de bridge club (sorry voor het cynisme) wat prominente leden verloren dus er zijn waarschijnlijk nieuwe voorzitter, penningmeester, enz. enz.

        Dat is niet iets dat je wil, het lijkt me volledige overkill met een vereniging, het lijkt wel een CvE qua structuur, vergaderingen met notulen etc. Kleine task force, paar echte sharks als advocaten erop met een no cure no pay formule, en gaan met die banaan.

        Zoals ik zei, als dit nog aansleept na meer dan 8 jaar ben je verkeerd bezig. Hoe mooi je het ook kan uitleggen.

  5. Griselda Molemans schreef:

    Sudahlah…wanneer binnen afzienbare tijd blijkt dat de Indische gemeenschap acht (!) financiele claims jegens de Nederlandse overheid tot op de dag van vandaag open heeft staan en een bijzondere actie tot rechtsherstel in gang wordt gezet, klinkt er dan ook het uitgeholde’ sudahlah’?

    • SiL. schreef:

      Acht financiele claims tegen de Nederlandse staat en daarnaast de Indische kwestie op de politieke agenda plaatsen? Bereid u voor op een lange adem en een eeuwig leven. AL.

    • Pierre de la Croix schreef:

      Ik herinner mij dat ergens in de vijftiger jaren v.d.v.e. mijn vader onverwacht een paar honderd gulden kreeg omdat hij krijgsgevangene was geweest. Ik had toen van hem begrepen dat het bedrag kwam uit de verkoop van de spoorweg in Birma en Siam, waaraan hij had helpen bouwen. Nooit gehoord van een Stikker – Yoshida accoord.

      Hoe dat ook zij …. Pa besloot van het meevallertje “lekker te gaan vreten” (citaat) met de hele familie. Als krijgsgevangene zal hij aan niets anders hebben gedacht.

      Ik weet niet wat de bijzondere actie namens en ten behoeve van “de Indische gemeenschap” inhoudt, maar ik blijf eveneens bij een “sudahlah”. Het hoeft dus niet van mij.

      En als mij rechtens, slechts op grond van mijn afkomst en tjongor dan toch iets extra’s toekomt, dan gaat het naar de orang oetans op Celebes, Borneo of Sumatra, voor het behoud van hun leefgebied. Ik neem aan dat de initiatiefnemers tot de bijzondere actie geen bezwaar hebben tegen een beetje oentoeng voor die dieren, als de actie succes heeft.

      Overigens ….. is dat bijzonder actie voeren niet een kluifje naar de hand van de hoogedelgeleerde advocate mevrouw Prof. Mr. Dr. Liesbeth Zegveld? Als de arme weduwen van Rawa Gede en Zuid Sulawesi haar honorarium voor het vele werk kunnen betalen, dan moet de welvarender Indische gemeenschap daartoe zeker in staat zijn.

      Pak Pierre

  6. Griselda Molemans schreef:

    In 1956 is het zogeheten Stikker Yoshida-akkoord gesloten tussen de regeringen van Nederland en Japan. Daarbij werd overeengekomen dat Japan 38 miljoen gulden aan herstelbetalingen zou overmaken. Tegen finale kwijting kregen voormalige geinterneerden en krijgsgevangenen een bedrag van respectievelijk 415 en 325 gulden uitgekeerd. Ik herhaal het nog maar even: tegen finale kwijting.

    Minister van Buitenlandse Zaken Stikker was al tijdens onderhandelingen in 1951 overeengekomen dat het uiteindelijk te betalen bedrag volledige compensatie zou zijn, met andere woorden, individuele claims van ex-geinterneerden, krijgsgevangenen en ‘troostmeisjes’ (eufemisme) konden nooit meer gehonoreerd worden. Waarvan akte tot op de dag van vandaag.

    Vraag dus geen rechtsherstel aan de regering van Japan of Indonesië, maar dien een aanklacht in tegen de Nederlandse regering die de materiële en immateriële belangen van haar eigen staatsburgers heeft verkwanseld. Dezelfde regering die vanaf 1947 Japan onder grote morele druk had kunnen zetten op basis van de getuigenverklaringen en bewijsmateriaal betreffende het gestructureerde systeem van het Japanse leger om ‘troostmeisjes’ te exploiteren.

    Had die bewijslast maar op tafel gesmeten om zodoende de laffe stellingname van de Japanse regering door de jaren heen te pareren in plaats van hypocriet te stellen dat “alles al geregeld is onder het Stikker Yoshida-akkoord”. Maar wacht, waarom is dat nooit gebeurd? Omdat de betreffende bewijslast in het Nationaal Archief is opgeborgen en pas in 2025 voor openbare raadpleging beschikbaar is. Dat is het jaar dat geen van de Nederlandse troostmeisjes nog in leven zal zijn. (Evenals overigens de laatst levende voormalige KNIL-militairen en krijgsgevangenen)

  7. Paul Vermaes schreef:

    Japan regelt de ereschulden voor de bedreven wandaden in Nederlands-Indie (voor de Jappen destijds al Indonesia) met de regering in Jakarta. Die herstelbetalingen zijn aanzienlijk! En terecht, want de Indonesiers hebben erg onder de bezetting geleden.
    Misschien moeten wij Nederlanders ons verhaal halen bij de corrupte regering in Jakarta.

  8. bo keller schreef:

    Doelstelling

    De Stichting Japanse Ereschulden komt op voor de belangen van de Nederlanders uit voormalig Nederlands-Indië die tijdens de Tweede Wereldoorlog door toedoen van de Japanse overheid schade hebben geleden door hen gevangen te houden in concentratiekampen, gevangenissen of daarbuiten. In het bijzonder vraagt de Stichting aandacht voor de schending van de mensenrechten en erkenning voor de daarvoor toegebrachte materiële en immateriële en/of psychische en fysieke schade alsmede de gevolgen daarvan. Daarnaast vraagt de Stichting aandacht voor de wijze waarop die Nederlanders bij terugkomst in het Vaderland werden bejegend, gediscrimineerd en grondrechten werden ontnomen.

    Wel een groot verschil wat ”dicht bij. nl-Den- Haag ”hier aandraagt.
    siBo

Laat een reactie achter op Boeroeng Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *