Veel Indische en Molukse mensen, die al jarenlang in Nederland wonen, verlangen nu ze ouder worden terug naar hun geboorteland.
——
“In 2003 zagen we dat veel Indische mensen verpieterden tussen de Nederlanders,” vertelt Ankie Meijer. “Daar zijn we op ingesprongen en hebben in samenwerking met Lentis een dagopvang gerealiseerd voor Indische, Molukse, Javaanse, Hindoestaanse en Nederlanders die in Indonesië groot geworden seniorenkrantgroningen.
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
dhr Lemon zei:
Generaties 3 e.v. staan klaar om een nieuwe ‘nederlands indische’ cultuur uit te dragen met veel kaas-impulsen.
Miscchien heeft U het artikel gelezen over indisch 3.0 die op de TTF wat 3de generatie feuten heeft geinterviewd. Wat waren de diepzinnnige onderwerpen die licht kunnen brengen in de diepste en donkerste roerselen van deze would-be Indo’s
– welke Indische woorden kennen ze?: Slamat makan, want er werd in de eetwijk geinterviewd (de woorden werden wel door de Indonesische personeel voorgezegd
-waren ze in indonesie geweest?, ja vooral Java en Bali
– kennen ze familiegeheimen?????
Door de drukte was het zo warm dat de journalisten wel in de tropen leken te werken… Hier blijkt alleen het onbenul van de journalisten die nog nooit in de tropen zijn geweest (40°C bij een luchtvochtigheid van 110
Dus Meneer Lemon dit is dus het uitdragen van de Ned.Indische cultuur. Ik ben toch blij dat ik niet meer in Nederland woon, want ik ga van schaamte door de grond.
Hier blijkt alleen dat die 3de generatie, wat uit de hoogte en niet geremd door enige kennis van het Indisch-zijn, nog steeds twijfelt of ze ueberhaupt iets begrijpt van de Indische cultuur. Ik had gedacht dat onze Geschiedenis, toch wel een bindmiddel,ons samenbrengt maar daar hoor ik nooit wat over. Misschien te moeilijk voor die generatie, dan is de Indische keuken wel wat gemakkelijker, vooral als je moeder of oma dat bereidt.
Ik hoorde een Indische coryfee zeggen dat de 3de generatie is opgegroeid met het Internet, dan kan ik zeggen dat de tweede generatie is opgegroeid met de televisie (is ook waar maar de grootste flauwekul.
Ik definieer de tweede generatie als de eerste generatie die in een niet-koloniaal, dwz post-koloniale maatschappij is opgegroeid, bevrijd van…….. En wat zegt de derde generatie hierop: die komen voort uit de tweede generatie..daarvan laat ik een luide boer.
Adoeh (seh).
Je hebt wel gelijk.
Wat ik leuk vind is de uitspraak:
Apa boleh buat, tai kambing bulat bulat.
In welke context ik het moet plaatsen weet ik het niet .
Geef hun het voordeel van de twijfel.
Ik denk dat het wel meevalt.
Ze zijn ook bezig aan hun identiteitsbepaling.
Die E.C is volgens mij vaker in Indonesia geweest , de probleem was dat ze te jonge mensen of eigenlijk kinderen nog hadden gepolst..
Dus kreeg je ook soms vreemde reacties.
In ieder geval hebben ze een andere invulling gegeven over het Indisch zijn .
Ik ga pas boeren als ik straal bezopen ben.
Pak Pierre
@hr van den Broek ..” would-be Indo’s”
Het verschil tussen oorspronkelijke ”indische-nederlanders” en generatie 3 e.v. ” nederlandse-indischen” die hier zijn geboren en getogen is natuurlijk onvermijdelijk.
Hoewel de intentie er is om de cultuur van hun (voor)ouders voort te zetten en bv de meerderheid van de geïnterviewden naar Indonesië is geweest zal slijtage in spraak, uitingen ed optreden omdat de dagelijkse indonesische spiegel ontbreekt.
Tante Lien’s cabaretesk indisch was al een teken aan de wand.
Waarom doet het mij goed als ik 2de en 3de generatie Turkse en Marokkaanse jongens en meisjes mooi Standaard Nederlands hoor spreken of het dialect van de streek in Nederland waar zij wonen en waarom ben ik – tegen beter weten in – teleurgesteld als ik een 2de en 3de generatie Indisch meisje of Indische jongen Nederlands hoor praten zonder een spoor van Indisch accent?
Pak Pierre
Als jonge mediterrane en arabische ( nieuwe) nederlanders zich accentloos of met een hollandse streek tongval verstaanbaar maken, hoop je dat ze zich ook minder tegen het westerse gedachtegoed zullen verzetten. Een hoop die we koesteren maar soms toch in worden teleurgesteld.
Dat de nieuwe generatie ‘nederlandse indischen’ dezelfde taal assimilatie ondergingen maar onderweg het indisch accent van pa en./of ma kwijtraakten of niet mochten overnemen, zal de een spijten en de andere toejuichen. Ricky Risolles taal over-acting roept dezelfde gemengde gevoelens op.
http://stg-sbl.nl/info/
Nou … ik zie dat er eentje in Semarang is geboren. Dan kan het eigenlijk niet meer stuk.
Pak Pierre
Waarom men het doet…als je de motivaties lees bekruipt je toch het gevoel dat de laatste generatie ontstaan uit het ‘echte’ nederlands indië al griezelig dichtbij ,bezig is het tijdelijke voor het eeuwige te verruilen.
De laatste stuiptrekkingen?
Generaties 3 e.v. staan klaar om een nieuwe ‘nederlands indische’ cultuur uit te dragen met veel kaas-impulsen.
Senang Bersama omgeturnd in Oost-West thuis best? 🙂
Ja, wij spelen in blessuretijd. Maar daar worden soms prachtige doelpunten in gescoord! Ik ben nu zelfs ouder dan de gemiddelde leeftijd van de overledenen uit mijn pensioenfonds. Daar mag ik niet trots op zijn vanwege mijn bijgelovigheid!
Om in voetbaltermen te blijven …. de scheidsrechter kijkt al op z’n klokkie, fluitje in de mond en de commentatoren zetten zich schrap voor de nabeschouwingen ……
Pak Pierre
P.S. Zijn er vergelijkende sterftecijfers van deelnemers aan de diverse pensioenfondsen bekend? Ik kan mij voorstellen dat de gemiddelde gepensioneerde van het ABP langer leeft dan andere pensioentrekkers, b.v. die van de fondsen voor de bouw en het metaal.
Pak Pierre
@Pak P. Statistici beamen dat verschillende factoren van invloed zijn op de sterftekans, maar zijn een beetje bingoeng geraakt door het feit dat wij langer op de tanah verblijven.
“Tot enkele jaren geleden publiceerde het Actuarieel Genootschap (AG) elke 5 jaar een zogenaamde bevolkingstafel gebaseerd op sterftewaarnemingen onder de gehele Nederlandse bevolking. De laatste bevolkingstafel betreft GBM/V 2000-2005 (Gehele Bevolking Mannen resp. Vrouwen). Deze bevolkingstafel is gebaseerd op waarnemingen in de periode 2000-2005 en houdt dus geen rekening met toekomstige sterfteontwikkelingen. Waarnemingen van het CBS laten echter zien dat de sterftekans sinds 2001 versneld afneemt.
Overlijdenskansen zijn niet alleen afhankelijk van geslacht, leeftijd en het feit of men werkt of gewerkt heeft. Ook het soort beroep, woonplaats, burgerlijke staat, gewicht, etc zijn van invloed. Fondsspecifieke correctiefactoren zouden daarom optimaal zijn om de te gebruiken overlijdenskansen vast te stellen. Echter, bij kleine pensioenfondsen zijn de eigen sterftewaarnemingen onvoldoende voor goede schattingen. Hierom is het voor kleine pensioenfondsen redelijk om algemene correctiefactoren te gebruiken die op een globaal niveau corrigeren voor de hiervoor genoemde verschillen.
http://www.aon.com/netherlands/publicaties/pensioenbulletin/2010/artikelen/2010-11_We-leven-steeds-langer.jsp
citaat: ” de overledenen uit mijn pensioenfonds”. Dat is het pensioenfonds TNO. Dat is ander volk dan het gewone volk waar AG, GBM/V en CBS mee werken. En helemaal anders dan die lui bij het ABP. Dat is niet ‘ons soort volk’!
@Dat is niet ‘ons soort volk’!@
Helemaal eruit krijgen, krijg je het toch niet hè, bij een Indo … 🙂
e.m.
Oeps … ik wist niet dat TNO een eigen bedrijfspensioenfonds had. Dacht dat TNO-medewerkers ambtenaren waren en derhalve bij het ABP waren aangesloten.
Tja … dan is voor het TNO pensioenfonds een andere hamvraag aan de orde: Leven supertechneuten in loondienst langer dan alle andere werknemers? Wat mij betreft mag in ieder geval Pak Somers veel langer in gezondheid leven dan zijn gemiddelde collega.
Inderdaad Pak Lemon, ik kan mij voorstellen dat het voor met name verzekeringswiskundigen steeds moeilijker wordt om sterftekansen in te schatten, gegeven het toenemend aantal factoren waar zij rekening mee moeten houden.
Gezien de uiteenlopende beroepen die ik heb uitgeoefend zullen mijn levenskansen helemaal niet in een groepsstatistiek zijn onder te brengen, of het moet zijn in die van de rusteloze jobhoppers, if any.
Ik ontvang uit 5 bronnen “inkomen uit vroegere arbeid” zoals de fiscus dat pleegt uit te drukken, een zeemanspensioen dat maandelijks net voldoende is voor een fles jenever en een doos sigaren, een militair pensioen van het ABP, nog net niet voldoende om de maandelijkse rekening van meneer NUON te voldoen, een bankbediendenpensioen, AOW van de staat, c.q. liefdevol opgebracht door alle thans werkenden en een lijfrente, opgebouwd in 15 jaar als kleine zelfstandige, oftewel zmpeeër.
In hoeverre ik als Indo een hoger kansje heb om later voor Toean Allah te verschijnen dan b.v. Alfoeren weet ik niet, daarvoor zou bekend moeten zijn hoe oppassend, c.q. risicomijdend de gemiddelde Alfoer door het leven gaat.
Maar goed, zo lang de scheidsrechter nog niet het eindsignaal heeft gefloten en zo lang de lepel rechtop in de nasi gorèng staat gaan we allemaal lekker door met leven.
Pak Pierre
@Pak Pierre de la Croix, op 9 juni 2013 om 21:35 zei: ‘/…/, daarvoor zou bekend moeten zijn hoe oppassend, c.q. risicomijdend de gemiddelde Alfoer door het leven gaat.’@
–Gemiddele levensverwachting rokende mannelijke Alfoeren is 65 jaar! Afhankelijk van mijn invalshoek
-gelukkig atau helaas-, statistisch nog 26 maanden te gaan! 😉
–Levensverwachting rokende Indo mannen met stressbaan 80 jaar.
e.m.
Tja … maar de factor jenever (Tjap Bolles) doet de levensverwachting van de Indo-man (Homo Indolentus Sapiens Sapiens) weer dalen ….
Pak Pierre
“Dacht dat TNO-medewerkers ambtenaren waren”. Foei heer Pierre de la Croix. Maar u heeft wel recht op een verhaal, want zelfs bij TNO wisten velen niet dat we geen ambtenaren waren. Erger nog, wij bestonden bij wet! En dat zegt niemand iets. Er was in de Tweede Kamer gesproken over stakingsrecht voor ambtenaren. De Raad van Bestuur vroeg mij, als secretaris van de Centrale Ondernemingsraad, om commentaar, vermoedelijk vertrouwden zij hun eigen juristen niet. Mijn commentaar als (toen nog) niet-jurist was slechts een half A4-tje: TNO-ers zijn geen ambtenaren, en wij mogen dus gewoon staken. U had al die oranjeklanten bij TNO moeten horen! Dit verhaal lijkt offtopic, maar dat is het niet. Het stikte bij TNO van de oud-(en nieuw) Indischgasten. Bij het laboratorium naast ons kookte iemand elke week lekker spul. En onze eigen secretaresse maakte in de zuurkast sateh! En dan niet van die gewone met pindakaassaus, echt een hele dag marineren in een emmer en elk uur omroeren met blote handen. Nog erger: vóór mijn tijd werd het TNO-pensioen verzorgd door de NILLMIJ. En u weet wat die N en I betekenden. Je mocht je dus best een beetje senang voelen.
@ Pak Somers:
Ik heb inderdaad ook gedacht dat Nillmij iets met Nederlands Indië te maken zou hebben. Later gefuseerd geloof ik met de “De Nederlanden van 1845” die in de wandeling “De Nederlanders van kwart voor zeven” werd genoemd, tot “Nationale Nederlanden”. Of was Nillmij een voorloper van Aegon? Men moet geoefend genealoog zijn om de herkomst van onze banken en verzekeringsmaatschappijen te kunnen traceren.
Hoe het ook zij, ik hoop dat uw pensioenpotje in deze bittere tijden onaangetast is gebleven en daarmee ook uw zwitserlevengevoel. Oeps …….. ik zit weer op het verkeerde spoor geloof ik. Ik bedoel, ik hoop dat u nog senang bent met uw pensioen en nog heel lang senang zult blijven.
Pak Pierre
In Nederland hebben we toch ook de klompendans, koekhappen enz.? En Marken/Volendam? Met kaas sjouwen in Alkmaar? Dat wordt allemaal druk bezocht! Daar wordt nog steeds geld aan verdiend.
Amai .. meneer Somers, hoe kunt u het ‘ringsteken’ vergeten. ‘Bareback’ op die imposante Belgisch/Zeeuwse trekpaarden. Mensenlief wat indrukwekkend en een genot tegelijk om dat als 8/9-jarige lagere schoolgaand menneke te mogen meemaken. Zelfs als braafste jongetje van de klas heb ik er een keer in mijn Middelburgse tijd een ochtend voor gespijpeld. Geen spijt! De angst dat moeder er achter zou komen woog toen kennelijk niet meer op tegen de sensatie. Toch wel zorgen dat oudere zus je niet kon waarnemen vanuit de Huishoudschool (watermolenlaan???).
Goh, over ‘senang voelen’ gesproken …
e.m.
(watermolenlaan???) = Molenwater!
typo: gespijbeld 😉
Amai Pak Eppeson …. deden ze op Walcheren ook niet aan katknuppelen en dwergwerpen?
Ben overigens benieuwd wat ze daar in Groningen in de dagopvang aan divertissement te bieden hebben. Ik neem aan spelletjes waarmee zowel de Hindoestanen (Indiërs dus) uit de blote voeten kunnen, als zij die de Indische desa nog vers in het overigens haperende geheugen hebben (de Indischen) . Krijgertje of verstoppertje en wie niet klaar is, is de pisang?
Oeps… ik mag niet spotten van de heer Van den Broek, althans niet voordat ik de hele perkara tot op het bot heb uitgeplozen. Mijn reactie uit de losse bol raakt schoon weder Kant noch wal.
Gelukkig heb ik één fan, maar dan niemand minder dan mevrouw Mady von Liebenstein. Dank u wel, u hebt mij gelukkig gemaakt en uw naam doet mij in zoete dromen verzinken.
Pak Pierre
Er is inderdaad zoveel folklore meneer De la Croix, ik denk dat u e.e.a. verwart met ‘klootschieten’ en ‘zwientje tikken’. Zo op het gehoor makkelijke dagopvangactiviteiten, maar ze vereisen toch nog de nodige concentratie en uithoudingsvermogen. Edoch met een beetje vrijwillige goede wil …
Mijn naam is Eppeson Marawasin en ik ben begin 2012 vrijwillig aan Indisch4ever begonnen.
e.m.
…… un hombre sincero, de donde crece la palma ….
Pak Pierre
@Leermeester Pierre de la Croix, op 9 juni 2013 om 13:10 zei:@
Nou ja, zo ‘sincero’ … ik weet ‘t niet, ik eet ’t niet. Niettemin thank you TEACHER. ‘When you’re down look up. When you’re up be humble!’ Indachtig deze van u geleerde wijze woorden heb ik het noodzakelijk geacht uw, de aan mij toegedichte gedachte toch maar niet aan moeder de vrouw te laten lezen. Ze kan tegenwoordig niet meer zo goed tegen een spontaan opkomende hilarische lachbui. 😉
Todo es hermoso y constante,
Todo es música y razón,
…
e.m.
In Vlissingen en Koudekerke vond ik het mooier dan in Middelburg aan het Molenwater. In Middelburg was het publiek een beetje deftig, ringsteken met sjeesjes (wel met mooie ‘boerinnen’!). Mijn Zeeuws meisje wordt doodmoe van me als ik over ringsteken begin. Teveel geassimileerd, vind ze. U bent wel wat afgedwaald van mena moeria!
Tja, meneer Somers zoals de wind waait … Op enig moment, niet lang na het aanschouwen van het levenslicht in en op Ambon, verdrong de Moesson niet tijdig de Zuid-Oost Passaat. Op drift geraakt tussen het goudgeel graan op Walch’ren de bloei van de Betuwe!
Maar het kind niet met het Bandawater weggegooid hoor. 😉
http://www.youtube.com/watch?v=hKtqTYSOBCg
e.m.
ieder mag zn eigen keuzes maken, om naar zo’n dagopvang te gaan, maar om dan te zeggen van “…veel indischen verpieterden tussen de nederlanders…” lijk me zo overdreven, want ergens wordt er gesproken dat de indschen zich moeiteloos hebben aangepast tussen de nederlanders, of was dat in greuningen anders geweest voor de indischen, ook kan je dan hier over de kids/ kleinkids spreken, die weinig of niet naar hun o()pa en (o)ma omkijken….persoonlijk hoef ik niet tussen een bepaalde groep te zitten om me senang te voelen… momenteel , eigen keuze, als alleenstaande te wonen heb ik genoeg aanloop van anak2 en cucuks…kan geen kampong of dessa gevoel tegen op…en…je moet ook nog in aanmerking komen voor een indicatie, die je moet aanvragen…dus niet elke indische oudere komt voor in aanmerking, of heb ik t verkeerd…? Zelf doe ik vrijdags van 12 tot 16.00 activiteitenbegeleiding met senioren, ook eten wordt met elkaar besproken en vaak wordt er voor de blauwe hap gekozen en er wordt ook vaak over nederlands indie geprat, er zit een oudere indische man en het is dan erg gezellig, de week daarop wordt er over brabant gediscussieerd, ook leuk….wil er mee zeggen, je moet het vaak zelf doen om het gezellig te maken en niet omdat je met soortgenoten bij elkaar zit…ken soms ook niet gezellig aflopen…:)
Voor velen is het ook een soort thuiskomen, thuis zijn in de sfeer van de kampong,” aldus Sonja.
—————————————————————————
Er zijn 2 mogelijkheden of werd ze verkeerd geciteerd of ze heeft dat echt gezegd .
Werd ze verkeerd geciteerd/begrepen dan moet er een ralat komen , effe recht zetten.
Anders denken de Londho , Ja het is waar dat ze meestal uit de kampung (dessa,deso ) kwamen.
Denk aan de Werner commissie .
Het blijkt dat er in Groningen behoefte bestaat om samen tekomen, daar Twitter, Facebook of andere persoonlijke instrumenten niet werken voor bepaalde Indische generaties. Wat is daar fout aan??
Ik heb toch even de website van de Stichting bezocht en die spreekt toch in heel normaal ABN over haar activiteiten, terwijl van Hindoestanen hoegenaamd geen sprake is.
Ik heb het bruine vermoeden dat de would-be journalist met zijn vooroordelen op de vlucht is gegaan want tempoe doeloe, Hindoestanen of all places en dessa. zijn toch de stereotypen van een uit de klei getrokken Groninger, ik zou hem zo naar zijn kampong in Oude Pekela schoppen. En ik raad iedereen aan niet alles te geloven wat er geschreven staat, dus ook mijn geschrijf.
Wat de melk en de tepel betreft heb ik de oppervlakkige indruk dat sommige respondenten niet verder gekomen zijn tot de tekst van I4E en daarna hun mening of wat daarvoor doorgaat hebben laten botvieren op die Stichting. Dat doet toch wel aan ativiteiten van bovengenoemde dames tekort.
Ik ben met wat mensen hier in Zuid-Italie alle Nederlanders uit de regio Apulien aan het verzamelen om de Nederlandse cultuur in stand te houden, zoiets wat die dames in Groningen doen. U kunt zich de bijeenkomsten met klompen, boerenkiel, petje en pijpje wel voorstellen. Onvergetelijk wordt de maaltijd bij 41°C:erwtensoep met spek, gierstmeelpap, stamppot met uitgebakken spek en als toetje een limburgse vlaai. Ik ga alvast vòòreten bij mijn Italiaanse vrouw.
Dhr Lance zou zeggen: Hoelang moet dit gezeur nog duren want hier lijkt het op? Uit zijn woorden begrijp ik dat de provinciaal nooit de landsgrenzen van Groningen heeft overschreden. Misschien kan hij aan de dagactiviteiten van de Stichting meedoen, in sarong wel te verstaan..
Ach … wij hoeven toch niet in te gaan op alle nonsens die er over ons wordt uitgekraamd.
We kunnen hoogstens verdrietig worden wanneer 2 dames van duidelijk Indische signatuur dat doen. Ondanks hun AOW+ leeftijd waarschijnlijk dus toch al 2de generatie en als zodanig niet goed geluisterd naar generasi satoe, dus wel de lontjèng gehoord, maar nooit naar de klepel omgekeken.
Als ik rijp ben voor de dagopvang, dan hoop ik in ieder geval niet in hun dagopvang terecht te komen, tenzij Sarina uit de desa mij hoogst persoonlijk mijn petjel liefdevol, hapje voor hapje in den tandelozen mond duwt.
Pak Pierre
Goedemorgen Pak Pierre, humor werkt! Leuke variatie op t spreekwoord ‘hij heeft de kok wel horen fluiten, maar hij weet niet waar de lepel hangt’ ;-D
Groet, Mady
Dat hoop ik ook , alleen geen Sarina maar een lieve blonde autochtoon.
En Sarina zal ook moeilijk te vinden zijn , wel iemand uit een exotische land Rumbadumba met een vreemde moeilijk uit te spreken naam.
En je krijgt geen lotek of pisang goreng met kopi tubruk voor tussen de middag maar couscous of roti .
Dat is ook de reden waarom de laatste jaren zo veel Indische, Molukse , Chinese, Marokaanse etc woongemeenschappen erbij komen.
Jammer dat de communicatie naar buiten vaak niet goed zijn .
(Zie je wel ze komen bijna allemaal uit de dessa , piyee toh)
@ Surya Atmadja, op 6 juni 2013 om 08:15 zei (onder meer):
“Dat hoop ik ook , alleen geen Sarina maar een lieve blonde autochtoon”.
Ik kan me daar iets bij voorstellen, Pak Surya. “Les extrèmes se couchent” zeggen wij Fransen en als we te veel wijn op hebben zingen wij “Auprès de ma blonde, il fait bon dormir, dormir”.
Pak Pierre
En waar blijven de momok en kancil verhalen en
voor de grote reis ,want de voorspelling kan
niet meer ongedaan worden gemaakt.
siBo
Sfeer van de dessa ?
Mijn sarung zakt bijna spontaan toen ik dat las .
Eerst moeten ze vertellen wat ze onder dessa verstaan .
Een desa is een dorp(dusun) in de provincies , buiten de steden.
Als ik naar Betawi* scene kijk (ook Bandung =Parijs van Java) dan heb je de Stad Batavai en Residentie Batavia .
In Batavia Stad wonen de Londho en gegoede Indo’s vaak in de buurt van Koningsplein .
Hoe verder je uit de Koningsplein buurt woont hoe minder geslaagd je bent in de maatschappelijke ladder .
Zelfs in de buurt van Kebon Sirih , op steenworp afstand van de Koningsplein heb je wijken waar “den Inlanders”wonen.
Die heet in de volksmond “kampung” , zoals Kampung Bali
Het kan voorkomen dat een Indo ook in de grens van 2 wijken woonden.
Een andere bekende Indo wijk is de welbekende “Kampung Kemajoran ”
Iedereen kent de “Pukulan Kemajoran”en Kroncong Kemayoran en de Buaya Kemajoran.
Ook heb je vele gang of steegjes waar veel Indo ( kleine bungs of nona’s ) wonen zoals in de buurt van Kramat/Matraman ( vaak zijstraten) ,Mester (Meester Cornelis).
Bij de hoofdweg wonen ook Indo’s en Indische gezinnen.
Niet te vergeten de Kampung Tugu waar de nakomelingen van Mardijkers wonen. Bekend van de kroncong Tugu-Morisko
Of die wijken met veel Indo bewoners een typische desa sfeer hebben is volgens mij niet helemaal waar.
Uiteraard zijn andere Indo gemeenschappen die wel een beetje desa sfeer hadden, zoals in Depok (West Java ).
Zulke gemeenschappen zullen ook in Midden en Oost Java , of buitengewesten, vooral in de vaak afgelegen plantages .
@ Mas Van Beek.
In Nederland heb je al jarenlang diverse woongemeenschappen met typisch Indische en soms gemixt met mensen uit de oude Nederlands Indie.
De Javanen uit Suriname hebben ook hun eigen woongemeenschap die alleen toegankelijk is voor Javanen.
Chinese Indonesiers hebben ook hun woongemeenschappen.
De andere mensen uit Ned.Indie of Indonesia zoals Javanen, Sundanesen , Padanger etc zijn voor zover ik weet nog niet georganiseerd.
Velen sluiten zich aan bij de bovengenoemde woongemeenschappen.
Terima kasih voor deze uitgebreide uitleg, daar geniet ik van! n Groetje uit Maastricht van 2e generatie, Mady
Indische Nederlanders zijn Nederlanders; Moeten voor de de vierde generatie Indische Nederlanders, die de sfeer van de dorpspolder willen proeven, ook speciale woongemeenschappen worden ingericht?
Hoelang moet dit gezeur, want hier lijkt het op nog duren?
Het gaat hier om een dagopvang ! Dat is geen woongemeenschap.
En er is niks mis mee als Indische en Molukse ouderen hun laatste jaren bij elkaar willen wonen en dat er er specialistische bejaardenzorg is, afgestemd op deze groepen.
Prima concepten.. Niet zo rap zijn met dit denigrerend te benaderen.
De 4de generatie is pas over 50 tot 60 jaar bejaard. Die moeten hun eigen keuzes maken dan.
Maar ja… de organisatie werkt die stereotypering ook in de hand door dit te zeggen:
Wie van de Indische en Molukse ouderen zijn echt in de dessa opgegroeid ?
Een minderheid toch ?
De seniorenkrant vind de cliché-verklaring van die Indischen en Molukkers hebben altijd heimwee en willen altijd terug naar vroeger wel makkelijk.
Wat de organisatie zelf zegt dat het gaat om een groepssfeer en niet verzuipen in een sfeer van een andere groep , snappen ze niet zo goed … De stereotypering bevalt hun beter.
Hindoestanen in Indonesie grootgebracht? Hindoestaanse Surinamers?
En voor Javanen, Molukkers? Waarom niet voor menadonezen, Sundanezen, Sumatranen? Ze hadden het beter als volgt kunnen formuleren.
…. Voor Indo-europese, Indonesische, Surinaams-Javaanse en Nederlandse Nederlanders die een band hebben met Indonesie/Nederlands-Indie. Want dit bedoelen ze toch?