Opening door de heer J.G.C. Wiebenga, voorzitter van de Stichting Herdenking 15 Augustus 1945.
In zijn openingswoord zal de voorzitter memoreren dat het Indisch Monument 25 jaar geleden werd onthuld.
Publicist Theodor Holman interviewt Mevrouw Tineke van Ommen-Douwes (buitenkamper) en de heer Piet Bikker (Kamp Kampili) over hun herinneringen en ervaringen als kind tijdens de Japanse bezettingstijd.
De voordracht dit jaar wordt verzorgd door de heer Diederik van Vleuten, cabaretier en theatermaker. website
Recente reacties
- Boeroeng op va 12 april expo: De geschiedenis is mijn gezelschap
- Indo-nee-sier - van den Broek op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Pierre H. de la Croix op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Boeroeng op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Anoniem op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Anoniem op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Indo-nesier - van den Broek op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- van Beek op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Boeroeng op Jappenkampen Padang en Bangkinang
- mas van Beek op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Anoniem op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Bas op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Indo-nesier - van den Broek op Do half Indonesians feel Indonesian ?
- Boeroeng op De Indische tafel, jongens van de Japanse kampen
- Harro Elsborg op Indisch in Beeld
Zoeken op deze weblog
Categorieën
Archief
- april 2026
- maart 2026
- februari 2026
- januari 2026
- december 2025
- november 2025
- oktober 2025
- september 2025
- augustus 2025
- juli 2025
- juni 2025
- mei 2025
- april 2025
- maart 2025
- februari 2025
- januari 2025
- december 2024
- november 2024
- oktober 2024
- september 2024
- augustus 2024
- juli 2024
- juni 2024
- mei 2024
- april 2024
- maart 2024
- februari 2024
- januari 2024
- december 2023
- november 2023
- oktober 2023
- september 2023
- augustus 2023
- juli 2023
- juni 2023
- mei 2023
- april 2023
- maart 2023
- februari 2023
- januari 2023
- december 2022
- november 2022
- oktober 2022
- september 2022
- augustus 2022
- juli 2022
- juni 2022
- mei 2022
- april 2022
- maart 2022
- februari 2022
- januari 2022
- december 2021
- november 2021
- oktober 2021
- september 2021
- augustus 2021
- juli 2021
- juni 2021
- mei 2021
- april 2021
- maart 2021
- februari 2021
- januari 2021
- december 2020
- november 2020
- oktober 2020
- september 2020
- augustus 2020
- juli 2020
- juni 2020
- mei 2020
- april 2020
- maart 2020
- februari 2020
- januari 2020
- december 2019
- november 2019
- oktober 2019
- september 2019
- augustus 2019
- juli 2019
- juni 2019
- mei 2019
- april 2019
- maart 2019
- februari 2019
- januari 2019
- december 2018
- november 2018
- oktober 2018
- september 2018
- augustus 2018
- juli 2018
- juni 2018
- mei 2018
- april 2018
- maart 2018
- februari 2018
- januari 2018
- december 2017
- november 2017
- oktober 2017
- september 2017
- augustus 2017
- juli 2017
- juni 2017
- mei 2017
- april 2017
- maart 2017
- februari 2017
- januari 2017
- december 2016
- november 2016
- oktober 2016
- september 2016
- augustus 2016
- juli 2016
- juni 2016
- mei 2016
- april 2016
- maart 2016
- februari 2016
- januari 2016
- december 2015
- november 2015
- oktober 2015
- september 2015
- augustus 2015
- juli 2015
- juni 2015
- mei 2015
- april 2015
- maart 2015
- februari 2015
- januari 2015
- december 2014
- november 2014
- oktober 2014
- september 2014
- augustus 2014
- juli 2014
- juni 2014
- mei 2014
- april 2014
- maart 2014
- februari 2014
- januari 2014
- december 2013
- november 2013
- oktober 2013
- september 2013
- augustus 2013
- juli 2013
- juni 2013
- mei 2013
- april 2013
- maart 2013
- februari 2013
- januari 2013
- december 2012
- november 2012
- oktober 2012
- september 2012
- augustus 2012
- juli 2012
- juni 2012
- mei 2012
- april 2012
- maart 2012
- februari 2012
- januari 2012
- december 2011
- november 2011
- oktober 2011
- september 2011
- augustus 2011
- juli 2011
- juni 2011
- mei 2011
- april 2011
- maart 2011
- februari 2011
- januari 2011
- december 2010
- november 2010
- oktober 2010
- september 2010
- augustus 2010
- juli 2010
- juni 2010
- mei 2010
- april 2010
- maart 2010
- februari 2010
- januari 2010
- december 2009
- november 2009
- oktober 2009
- september 2009
- augustus 2009
- juli 2009
- juni 2009
- mei 2009
- april 2009
- maart 2009
- februari 2009
- januari 2009
- december 2008
- november 2008
- oktober 2008
- september 2008
- augustus 2008
- juli 2008
- juni 2008
- mei 2008
- april 2008
- maart 2008
- februari 2008
- januari 2008
- december 2007
- november 2007
- oktober 2007
- september 2007
- augustus 2007
- juli 2007
- juni 2007
- mei 2007
- april 2007
- maart 2007
- februari 2007
- januari 2007
- december 2006
- november 2006
- oktober 2006
- september 2006
- augustus 2006
- juli 2006
- juni 2006
- mei 2006
- april 2006
- maart 2006
- februari 2006
- januari 2006
- december 2005
- november 2005
- oktober 2005
- september 2005
- augustus 2005
- juli 2005
- juni 2005
- mei 2005
- april 2005
- maart 2005
- februari 2005
- januari 2005
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Deze slideshow vereist JavaScript.







































Ik heb de Herdenking 15.08.45 altijd al gezien als een troostprijsje dat pas na enig gemier en gezeur door de overheid, onze overheid, werd uitgereikt.
Het Nationaal Monument op de Dam werd, als ik mij niet vergis, rond 1955 opgericht (De Dam werd toen in de Amsterdamse volksmond “Penisplein” genoemd), het Indië monument – ook alweer als ik mij niet vergis – zo’n 30 jaar later. Op 4 mei is de Majesteit met zijn hele gevolg op de Dam aanwezig, op 15 augustus kan er in Den Haag een blikje generaals en admiraals vanaf plus misschien een heuse minister. Vorig jaar deed de klok het zelfs niet. Mogok.
Het zij dan zo, maar …… als “15 augustus” niet geacht wordt een nationale herdenking te zijn maar een Indisch onderonsje, dan zouden “wij”, d.w.z. alle betrokkenen bij het gebeuren in NOI, “ons” herdenken toch wel eigenhandig en eigenmachtig mogen oprekken voorbij de capitulatie van Japan, tot en met ALLE slachtoffers van Indonesische terreur in de zogenaamde bersiaptijd en daarna?
Bovendien ben ik er ook voorstander van om op 15 augustus ALLE slachtoffers van de Japanse bezetting in voormalig NOI te herdenken, dus ook de “inlanders” die bij tienduizenden als remoesja of door hongersnood zijn gecrepeerd. Heeft de Indonesische ambassadeur dan toch reden om te komen, maar als zij of hij dat niet wil, ook goed.
Pak Pierre
Als ik de tekst die afgelopen 4 Mei op de Dam werd afgestoken in bijzijn van het koninklijk Paar wel te verstaan, naast het geschrift van Stichting Herdenking 15/08/1945 legt dan heb ik de indruk dat ik, de schizo, in twee verschillende werelden leef . In beiden gaat het over het Koninkrijk der Nederlanden maar de Stichting houdt wel een heel private mening op na om in haar soevereiniteit te bepalen wie en wat wij als onderdanen dienen te vieren.
Ik betwist haar legitimiteit want wie vertegenwooordigt zij wel behalve zichzelf. En waarom beperkt zij de herdenken tot de welluidende datum van 15/08/1945. Zij dient te beseffen dat vele slachtoffers niet deze datum in alle feestvreugde hebben doorgebracht maar dat hun kommer en kwel ook na die datum gewoon doorging.en waarom betrekt zij in degevallenen niet ook die van onze inlandse onderdanen, zij vielen toch ook binnen het Koninkrijkof waren zij daarvoor te bruin.
Ja en dan de aandacht van de Stichting voor de Buitenkampers is hartverscheurend. Ik herken mij in dta hele gedoe niet.
Maar wat mij het meest tegenstaat is die asynchroniteit van het Herdenken op 4 Mei en dat van 15 Augustus, alsof Augustus 1945 een privévoorstelling is van die Stichting. Ik zie de herdenking toch wel wat breder want Alle Brueder sind doch Menschen.
Dit schrijft Stichting Herdenking 15 augustus 1945:
http://www.indieherdenking.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=28
De westerse interpretatie is dat toen Japan capituleerde WO II voorbij was.
Japan was de laatste van de as-mogendheden die verslagen werd. Maar een bondgenoot als het Indonesisch nationalisme stuurde aan op doorvechten.
Dit soort staartjes rekent men niet tot de WO II zelf.
..een bondgenoot als het Indonesisch nationalisme stuurde aan op doorvechten? Dat lijkt me een nogal boude stelling.
Ten eerste omdat het Indonesisch nationalisme weliswaar profiteerde van het varen op de Japanse wind, maar zeker niet gelijkgesteld kan worden als een Japanse bondgenoot. Nationalisten als Sutan Syahrir en Tan Malaka hielden zich afzijdig of boden passief verzet. De PKI werkte als illegale partij ondergronds.
Daarbij komt dat de nationalisten niet aanstuurden op doorvechten, maar in de, terechte, veronderstelling verkeerde dat Nederland aanstuurde op herstel van het Nederlandse gezag en zich daar tegen verzetten – met hand en tand.
“Indonesisch nationalisme” is hier de verzamelnaam voor alle nationalistische groepen. Ook die reeds georganiseerd waren met een gevestigde naam, ook de spontane organisaties , ook de jeugdgangs , al dan niet moordend of uit op meer gedisciplineerd geweld.
Natuurlijk was er een algemeen sfeer van ‘de beuk erin… nu of nooit… we willen die belanda’s niet meer.. desnoods met geweld heroveren we ons land’
Dat lijkt me toch wel aansturen op geweld. Ook van de Soekarno-regering.
En dat de meest belangrijke gevestigde organisatie zoals de Soekarnogroep een bondgenoot was van het Japanse fascisme is toch historisch feitelijk ?
Tijdens de Nationale herdenking, herdenken wij de Nederlandse oorlogsslachtoffers, allen, burgers en militairen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord, sinds het uitbreken van de tweede wereldoorlog en daarna in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Alle herinneringen daaraan komen samen tijden de nationale herdenking.
Deze plechtige zinnen werden uitgesproken op 4 Mei op de Dam in het bijzijn van het Koninklijk echtpaar. Maar ik vraag mij in goed gemoed af of deze zinnen ueberhaupt van toepassing zijn op de herdenking op 15 Augustus??? Vaak worden de militairen en de burgers in de kampen, de spreekwoordelijke binnenkampers herdacht. Maar hoe staat het met onze Nederlandse onderdanen , de zgn Indonesiers die omgekomen zijn in Nederlandse Indie. Of beschouwd men dat de Nederlandse jurisdictie al in 1942 ophield. Er zijn toch ook wel wat Buitenkampers door oorlogszuchtige Japanners omgekomen.
En dan is het plotseling 15 Augustus en toen was er vrede zoals de Heer Somers ons herinnert.. Maar de toespraak op de Dam van afgelopen 4 Mei herinnert ons eraan dat ook de oorlogslachtoffers “daarna in oorlogssituatie” tenminste bij het nationaal monument op de Dam herdacht worden. Maar wat gebeurt er op 15 Augustus. 68 jaar geleden was er in Indie dus die vrede van de ene op de andere dag, de realiteit van de mensen in Indie veranderde plotseling…..Bersiap…..politionele acties zijn randverschijnselen voor randdebielen..
Maar voor vele Nederlanders kwamen aan de verschrikkingen geen eind en ik wil graag dat die continuiteit van verschrikkingen ook in Indisch Monument tot uiting komt zoals bij het Nationaal monument ook het geval is. Anders blijft het voor mij een schizofrene bedoening, de geschiedenis houdt op bij 1945, wie heeft dat eigenlijk gezegd. Ik wil de slachtoffers herdenken van de gehele oorlog en laten we het dan bij 1949 houden.. Voor de liefhebbers tot 1962 maar tenminste het herdenken blijft in stand.
“de geschiedenis houdt op bij 1945, wie heeft dat eigenlijk gezegd” In een e-mail die ik van de organisatie vroeger heb ontvangen kunt u lezen dat de door mij genoemde bersiapslachtoffers (die dus niet worden herdacht) van na 15 augustus 1945 waren. Goed dat ik dat nu ook weet!
Ik heb zo’n idee dat als je bij het monument die datum laat vallen, de Indonesische ambassadeur geen krans meer mag komen leggen.
Jan, maak een scan van die mail.
Stuur het naar mij, dan zet ik het bij je reactie.
Sorry Boeroeng, dat was e-mail van zo’n vijf jaar geleden. Ik heb het nog niet kunnen terugvinden, maar ik zoek verder.
Ik twijfel aan het hier plaatsen. De organisatie doet heel goed werk, dat wil ik niet bederven door een domme opmerking van een medewerker. Het ging mij toen niet alleen om de bersiapslachtoffers, maar ook om onze (omgekomen) bevrijders, de Gurkha’s. Ik denk dat de stichting gebonden is aan haar statuten met de data 8 DEC. 1941 – 15 AUG. 1945. Hiervan afwijken kan heel gevoelig zijn voor een nationaal opererende organisatie. Maar laat plaatselijke organisaties die bij het herdenken wel verder gaan dan 15 augustus als-je-blieft hiermee doorgaan. Ik probeer voor Javapost voor 15 augustusn a.s. een in memoriam te schrijven.
Is dit niet een onderwerp voor het Indisch Platform? In Nederland worden toch ook de (gesneuvelde) bevrijders herdacht? Is het zo langzamerhand niet schandelijk dat op 15 augustus bij de nationale herdenking bij een Nationaal Monument de bersiapslachtoffers en onze bevrijders niet worden herdacht? Ik denk dat ze op 4 mei op de Dam ook niet op het lijstje voorkomen. De oorlog was toch voorbij?
PS: aan de lengte van mijn reactie kunt u het merken dat het mij hoog zit.
Jan,
Je hebt toch een punt ?
Herdenking van Nederlandse burgerslachtoffers van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd.
Zoals de stichting het schrijft worden die niet herdacht officieel op 15 augustus in Den Haag.
Het Indië-monument te Roermond is alleen voor militaire slachtoffers van 45-62.
Wanneer dan wel voor de burgers?
—
1 Er loopt al langer een discussie om met de 15 augustus herdenking ook alle Nederlandse slachtoffers, de hele periode 41-62 voor Nederlanders te herdenken.
2 En sommigen willen dit ook weer uitbreiden met alle slachtoffers van Brits, Amerikaans , Gurhka, Indonesisch te herdenken.
3 Het wachten is op het ruimdenkend lijkend principe om ook de Japanse doden te herdenken
Ik kies voor 1 met de focus op Nederlandse slachtoffers, maar in de beschouwingen van sprekers en comité moet er ook aandacht zijn voor niet-Nederlandse slachtoffers en de geschiedenis van de hele periode op zich.
Dus inclusief Nagasaki en Hirosjima noemen in een brochure of speech van een spreker
Ook voor de bovenstaanden schijnt de oorlog in Indië op 15 augustus 1945 te zijn opgehouden. Kunt u ook lezen op het monument in Den Haag. Op de (verzamel)graven op o.a. Kembang Kuning kunt u heel andere data lezen. Daar gaat het mij om. Ook om mijn Madoerese grootmoeder.
Al lezend het programma van 15 Augustus valt het mij op dat wel aandacht wordt geschonken aan de Tentoonstelling “Indië in Den Haag”: dat is toch wel een oorlogsonderwerp dat met 15 Augustus 1945 alles te maken heeft .
Maar er wordt toevallig helemaal geen aandacht geschonken aan de, op dezelfde periode plaatsvindende Tentoonstelling “Buitenkampers.” Deze tentoonstelling is kennelijk niet relevant voor de oorlogsbeleving voor enige Nederlanders.Een vorm van oorlogsblindheid (zeldzame ziekte die veel met dementia tremens te maken heeft) kan aan de organisatoren niet ontzegd worden
Voor degenen die vinden dat aan Buitenkampers voldoende aandacht worden besteed , zie hier een andere discussie,worden wel op hun wenken bediend.
Als de Stichting Herdenking 15 Augustus 1945 mij ook in enigermate als financieel krachtig donateur wil zien dan moeten ze wel ALLE slachtoffers, ik herhaal ALLE slachtoffers, dus ook Buitenkampers op WAARDIGE, ik haal voor de goede orde WAARDIGE en niet te vergeten wijze herdenken.
Dan kan ik dit jaar eindelijk voor het eerst naar de herdenking gaan en daar op waardige wijze, staande naast mijn moeder, Binnen- en Buitenkamper, want zij discrimineert niet, al onze slachtoffers, en ik herhaal AL ONZE slachtoffers herdenken.
Al onze slachtoffers? Dus ook onze Indonesische echtgenotes, moeders, tantes, neven, nichten, bedienden die slachtoffer zijn geweest?
Doet me denken: Iboe had ook familie. Hoorde die familie in ons Indië erbij? Werd die familie opgezocht? Kwam die familie bij ons over de vloer? Hoe ging dat?
Toch een bijzonder idee, dat Indo’s nog veel bloedbanden in Indonesië hebben. Onbekende banden, maar toch.
@David,
Speciaal voor onze Indonesische slachtoffers staat bij ons de rood-witte vlag halfstok.
Theodor Holman dacht toch dat het op 15 augustus 1945 vrede was? Sorry, maar dat is nou eenmaal mijn allergie.