Bericht van 14 februari:
Op dinsdag 19 februari,tussen 6 en 7 ‘s-avonds op radio 5, wordt er een kort interview met Joty Ter Kulve uitgezonden.De aanleiding is  ‘150 jaar Bronbeek’.
Lees verder:  Familie Nederland. Het radioprogramma over uw herinneringen aan de jaren ’40, ’50, ’60 en ’70. Dagelijks te beluisteren tussen 18:00 en 19:00 op Radio 5 Nostalgia. Aan de hand van verhalen en herinneringen neemt Ben Kolster u mee terug in de tijd.

Update 18 februari. Dit is ongeveer wat Joty ter Kulve zei in het interview:
Bronbeek bestaat dit jaar 150 jaar. Opgericht 19 februari 1863. Koning Willem III stelde zijn landgoed Bronbeek beschikbaar voor de helden, die in Indië hadden gevochten. Zoals in Atjeh.
De jonge mannen die tekenden om naar Indië te gaan werden daardoor vaak gedwongen door armoede in Nederland en natuurlijk het avontuur wat trok.
In Indië in het leger was het leven nu ook niet altijd een pretje. De ambulance voor ziekenvervoer werd bijv. bemand door dwangarbeiders. Slaven hoewel de slavernij al was afgeschaft werden ook nog gebruikt.
Bronbeek is dus sinds 1863 een tehuis voor oud-militairen. Vroeger dus uit de koloniën, maar die zijn nu op een enkel na allemaal gestorven, Bronbeek heeft nog 4 KNIL- militairen en is  een bejaard tehuis geworden voor militairen uit recente oorlogen, Nieuw –Guinea, Korea , Libanon en in de toekomst uit Irak en Afghanistan.

Haar bestaansrecht als link naar Nederlands-Indië is dus niet meer. Wat herinnert aan die tijd is het museum, het paleis van de Commandant, met schitterend meubilair meegenomen uit de kolonie, en de Monumenten in de fraaie tuin van het Landgoed. De monumenten zijn een herinnering aan de verschillende Japanse concentratiekampen tijdens Wereldoorlog II in de Pacific, ook het voormalige Nederlands-Indië.
O.a. Een monument  van de Vrouwenkampen. Elke jaar, vindt daar een Herdenking plaats. Prinses Margriet was altijd vertegenwoordigd. Tijdens een dergelijke bijeenkomst heb ik ook de nu overleden Majoor Boschhart ontmoet. Zij kwam bijna elk jaar, ook vanwege een familielid dat omgekomen was in  van één  van de kampen. Het Leger des Heils was ook vertegenwoordigd in Nederlands-Indië.

Er staat ook een beeld voor de ‘’Jongenskampen ‘’ Alle broertjes en zoontjes van boven de elf jaar werden van de moeders gescheiden en overgebracht naar jongenskampen. Mijn broertje Willem overkwam dat. Hij vertelde mij later, dat hij op een dag gestraft werd, omdat hij eten had gesmokkeld. Dat hij een HELE dag in een ton werd opgesloten, die door kameraden van hem verplicht door de Jappen heen en weer werd gerold. Hij heeft bepaald voor zijn hele leven hier een tik aan over gehouden.
Een van de Commandanten van Bronbeek was Generaal Boekholt, helaas ook al overleden. Boekholt had e.e.a. zelf meegemaakt, hij was ook een Indische jongen heeft veel gedaan om Bronbeek voor het grote publiek toegankelijk te maken.

Hij zorgde dat er een goed Indisch restaurant  op het terrein zelf de Koempoelan, liet een Congresruimte bouwen en gebruikte het Commandants- paleis voor recepties enz. enz.
Eigenlijk Heeft Bronbeek zijn bestaansrecht verloren, ware het niet voor het initiatief van het Ministerie van  en het V.W.S. en het bestuur van het Indische Herinneringscentrum Bronbeek, dat nu op dit schitterende Landgoed is gevestigd. Het IHC kan er m.i. voor zorgen dat onze koloniale geschiedenis en niet alleen de periode van Wereldoorlog II levend blijft voor de komende generaties. Er is een schitterende tentoonstelling: Het verhaal van Indië.
Bronbeek kan in de toekomst een essentiële rol vervullen in de geschiedenis van ons koloniale tijdperk. Ik stel mij zo voor dat veel van wat ons heeft verbonden  met het voormalige Nederlands-Indië daar zijn plek zou kunnen vinden.

Gefeliciteerd jarig Bronbeek.