1 Response to Moesson januari

1. van den Broek schreef:

   19 januari 2013 om 13:09

   Mijn aandacht werd getrokken door de zin op de omslag (ook cover geheten) van Moesson: “Ik laat me niet meer leiden door wat anderen van mij denken” zegt Sandra Reemer. Alhoewel ik geen fan ben van haar , las ik desondanks toch het interview en had op zijn ABN een Aha-Erlebnis (ploetzliches Erkennen eines Zusammenhanges zweier Vorgaenge).

   Alhoewel zij in Indonesie geboren is (1951) , heeft ze het land niet bewust meegemaakt en beleeft en is DUS een 2de generatie Indische. Dat schept een band

   Zij had al in een vorig interview in Moesson gezegd “Ik ben nooit opgevoed met het idee Indische Nederlander te zijn” en ze beaamt dat nog steeds. Wij werden zo opgevoed dat we Hollandser waren dan Hollanders Wij spraken ABN. Natuurlijk werd thuis het Indisch-zijn niet verloochend”.
   Ik herken dat van die dubbele opvoeding (mijn ouders hadden het daardoor ook dubbel zo zwaar ): aan de ene kant de hollandse opvoeding en aan de andere kant Indische elementen: het uiterlijk, de familie, de figuur van oma, het eten, maar ook de Indische spullen met hun verhaal en dat alles moest tot een harmonisch geheel gevormd worden.

   En. “Natuurlijk zag ik dat het allemaal Indische mensen. En nee, dat deed me niks. Ik hoor niet bij een bepaalde groep. Ik vertegenwoordig niemand, ik ben een individu. Ik voel geen diepere verbondenheid met Indische mensen”.
   Dat had ik in het verleden ook maar nu ik in het buitenland woon, ben ik gevoelig geworden voor verschillen. Ik was een tijdje geleden op bezoek bij mijn moeder in Rijswijk en een oudere Indische mevrouw groette mij en ik groette voor het eerst terug…een teken van herkenning of verbondenheid?????, natuurlijk hebben we een geschiedenis gemeen. Hetzelfde gebeurde me in Rome, een groep van Filipijnen groette mij en ik groette terug. Willekeurig zoeken de ogen elkaar op, want we hebben wat gemeen, al is het alleen maar de huidskleur maar misschien ook iets meer: immigrant-zijn in een vreemd land. Sandra Reemer dient misschien een lange tijd in het buitenland te wonen.

   En: Het Indisch zijn betekent voor Sandra Reemer nu ook accepteren dat zij een andere cultuur in haar heeft en dat is dus de reden ook dat zij ANDERS in het leven sta dan de gemiddelde Nederlander. Zij heeft er een stukje extra bij.
   Dat is wat ik al eerder heb aangeduid “Indisch-zijn is die andere levenshouding” en daar herken ik me ook in. Anderen ontkennen dat maar zijn van een andere belevenis-generatie.

   Een paar bladzijden verder is er een interview met Oswin Beingsick, er staat ook een recept van de Rendang Padange bij en dat maak ik vandaag klaar, we eten dat smiddags op zijn Indisch..

   Beantwoorden