2 Responses to Mijn verhaal, van Jan van Dam

1. william schreef:

   22 oktober 2012 om 13:03

   Heb het verhaal van Jan van Dam gelezen. Hij was circa 15 jaar oud toen de Japanse bezetting begon. Wat het bijzonder maakt is de luchtige toon waar tijdens het lezen telkens opnieuw flarden van verlies en verdriet meekomen. Zonder sentimenteel te worden beschrijft Van Dam kleine drama’s beschreven door een ouder iemand die toen nog zo jong was. Mooi.

   Beantwoorden
2. Ed Vos schreef:

   21 oktober 2012 om 12:39

   Bij het lezen van de namen Salatiga, Ambarawa en Banyubiru word ik wakker. Altijd interessant om meer over die steden te weten.

   Ik moet wel even erbij vermelden dat er een kecamatan Banyubiru is met daarin de steden Ambarawa en Banyubiru.

   In het plaatsje Banyubiru heb ik nog wat oude gebouwen gefotografeerd, die vroeger ook gebruikt werden als Republikeins kamp (meen ik). Overigens werd Djoen Eng ook gebruikt om daarin Duitse vrouwen en kinderen te interneren, en later werd het ook als republikeins kamp gebruikt. Het moest er van komen, ik heb op de website ook een aantal republikenise kampen genoemd in het kader van “Lebih baik sejarah yang jelek daripada sejarah tidak benar”, oid.
   Men schijnt daar in de stad hierover blijkbaar geen moeite te hebben.

   http://www.salatiga.nl/tempodoeloe3/bersiapkampen/index.htm

   Beantwoorden