Iemand citeert uit een oud boek.
Halfbloeden zoals indo’s, mestiezen mulatten of hoe ze verder moogen heeten, zijn doorgaans niet gelukkig. Men zou in dit opzicht veel kunnen vermijden, als de koloniale politiek meer dan nu in de hand werkte, dat slechts voor gehuwde jongelieden betrekkingen open stonden.




















































Opvallend dat de ‘beheerder vd site'( Johan Fehrmann w.s?) weer in de wat rozig gekleurde multi-culti valkuil is gevallen.
“De een heeft Hollandse roots, de ander heeft een Indonesische achtergrond. Ze zijn gezegend met drie gezonde en gelukkige kinderen. In het boek Boeren, Burgers, Beijumers heb ik in het hoofdstuk over de herkomst van Beijumers een gelukkig stel geportretteerd waarvan de een uit Brabant komt, terwijl de ander z’n wortels in het Afrikaanse Togo heeft liggen. Ook hier zijn gelukkige en blije kinderen in het spel. Ik zou niet weten wat er mis mee kan zijn met een gemengd huwelijk, trouw als Nederlander met een Chinees, een Afrikaan, een Japanner, of waar dan ook maar mee.”
In een doorsnee huwelijk of samenlevingsovereenkomst spelen zoveel factoren mee om de partners de ‘eindstreep’ te laten halen, dat hoewel bijkomstig, ras, kleur, culturele bagage en religie aardig wat roet in het eten kan gooien. In indië wisten we er alles van….
Welke ‘eindstreep’ kent een samenlevingsovereenkomst?
De eindstreep is letterlijk. en ideaal gezien…samen oud worden en happy vd hemelpoort staan. Maar het kan ook elk jubileum ( koper, zilver, goud etc) zijn of dat op termijn de partners ‘iets anders willen, op elkaar uitgekeken zijn e.d. en samen ! besluiten uit elkaar te gaan.Of je in s.overeenkomst notarieel een termijn kunt afspreken?…alles kan als je maar betaalt maar het is wel apart.
En tegenwoordig – jaja, ook Indo’s gaan toch wel met de tijd mee – praten nogal weinig meer over de botol tjebok, maar destemeer over een moderne (net als) bidet kraan aansluiting……althans hier in dit Oost Grunnings durp waar ik een warung run met een toilet ten behoeven van de oudere Indo’s….
Nou, als Indo’s het anno 2012 het niet verder schoppen dan nog steeds te praten over de botol tjkebok, zou de vraag best gerechtvaardigd zijn of ze wel gelukkig zijn, of ze alles wel op een rijtje hebben (behalve de flessen op het toilet)….
nahhhhh indo’s praten ook wel eens over schaatsen…of over lempers
Degene die dat geschreven heeft is waanzinnig tekort gekomen aan
nuchter verstand.
Nou, als je tussen wal en schip valt, door situatie niet wetend waar of wie je ben t, dan ben je echt niet gelukkig. Dus het is niet onwaar of gek van die persoon die dat geschreven heeft.
Maar die “alsen” gelden niet per definitie voor indo’s.
En als wel, dan kun je er nog prima mee leven.
Het is onwaar, gek, en bevooroordeeld wat men toen dacht .