Mail 1:
Tijdens de Japanse bezetting van Indië heb ik van januari 1945 tot eind augustus 1945 vastgezeten in het z.g. “werkkamp”Goenoenghaloe nabij Bandoeng. Bij de SAIP (stichting administratie Indonesische pensioenen) een aanvraag ingediend op toekenning van de z.g. JU (Japanse uitkering). Afgewezen omdat het kamp Goenoenghaloe een NIET ERKEND JU kamp is.
Wie heeft dezelfde ervaring?    H J Anthonijsz

Mail 2:
Ik zoek informatie omtrent de ontstane situatie (de dreiging van Japan) waarin op Ned. Nieuw Guinea door het KNIL, gebouwen, installaties en anderszins belangrijk geachte zaken werden gevorderd.
Vaak (meestal/altijd?) werd dat mondeling aan de eigenaar meegedeeld zonder dat daar enig schriftelijke order/bevestiging op volgde.
Hoe is het de eigenaren cq erfgenamen, voor zover zij de oorlog overleefd hebben, vergaan i.h.k.v. het terugkrijgen van de zaken cq rechten van die gevorderde zaken? Is daar op het internet wat over te vinden ??
Zijn er mensen die er persoonlijk mee te maken hebben gehad ??
Zijn er in boeken, kranten e.d. artikelen over te vinden ??

Iets meer dan 10 jaar geleden schijnt er van officiele Nederlandse zijde het volgende over geschreven te zijn;
” U vroeg naar reglementen m.b.t. het KNIL en het innemen van prive-eigendom voor militair belang en het terugvorderen daarvan.”Die reglementen zijn hier in Nederland niet meer te vinden. Ik heb ook voor u geinformeerd bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken, waar alle KNIL zaken verder behandeld worden, maar ook zij hebben daar geen informatie meer over.”

Door een vertegenwoordiger van het Ministerie van Binnenlandse Zaken werd mij verteld dat er in de jaren ’70 door de overheid van Nieuw Guinea vergoedingen werden gegeven aan mensen die destijds aan het KNIL hun bedrijven hadden ‘verloren’. Deze regeling is echter al verlopen en daar bestaat geen aanspraak meer op. ”
Klopt dit (nog)”? Vriendelijke groet Marcel