Jan Somers, o.a. docent Indische school van de stichting Tong Tong, piekert dit:
.
Het was 21 juli een keurig televisieverslag van Ad van Liempt over het politieke voorwerk van de eerste politionele actie. Geen nieuws, maar voor velen toch voor de eerste keer. Jammer dat het echte voorwerk door Van Mook/Sjahrir niet aan de orde kwam. Jammer genoeg beperkt tot de Haagse politiek, de politiek in Djokja was minstens zo interessant, het ging zoals altijd om een ketting van acties = reacties. Jammer dat hij zijn eigen mening over de vertaling van politionele actie naar ‘oorlog’ laat uitspreken door een ander. Een journalist vindt dat hij het nieuws altijd een duiding moet geven, doe dat dan zelf en laat het niet aan een ander over. In een uur kun je niet veel, maar het is toch wel een net verhaal geworden.
Gevolg: In Nederland bleef het doodstil. Zelfs binnen de Indische gemeenschap!
...................
Indisch4ever 
Heb ik me dan onduidelijk uitgedrukt?
“Een verwante kwestie is de backpay . Volgens Nederlandse rechters moet Indonesië dat betalen”
Die Nederlandse ambtenaren en militairen waren toch niet in dienst van de RI? Hield die overname van de schuldenlast (staatschuld) ook in dat Indonesie hun achterstallige salaris moest uitbetalen?
ok.. zo snap ik je gedachtengang…
Nederland heeft die schulden op Indonesië afgeschoven per verdrag van 27 dec 1949 en de Nederlandse Hoge Raad vond dat legitiem.
Ik geloof dat Jan Somers dat precieser kan zeggen.
Ok dan.
De ambtenaren en militairen zelf vonden dat ze niet in dienst waren van de RI maar van Nederland.
Vandaar dus volgens hun opvatting de morele schuld van Nederland, want Nederland handelde zonder hen vooraf goed (voor de consequenties) voor te lichten. Nederland speelde “gemeene zaak”, om het zo maar uit te drukken.
Juridisch werd eea goed afgehandeld, ethishch valt daarop wel het een en ander aan te merken.
Voor de rest van het verhaal verwijs ik maar naar het topic “het imago van de indische gemeenschap”/
Iedereen op de wereld vond dat de militairen en ambtenaren in dienst waren van Nederland en niet van een staat Indonesië die niet bestond
Eigenlijk vindt de Hoge Raad niets over de inhoud van een zaak. Zij moeten alleen nagaan of in de voorgaande rechtsgang met alle bestaande wetten, verdragen e.d., met de daarbij horende juridische rimram op een correcte manier is omgegaan. Soms een onbevredigende taak. Soms geven ze ook voorzichtig een aanwijzing om verder te kunnen gaan.
Boeroeng, op 3 augustus 2012 om 18:35 zei:
Ik smul nu al van de mogelijke publieke opinies in beide landen. !!
————————————————————————————–
Kweeniet hoe ze in Nederland reageren,wel heb ik vermoeden hoe de reactie van de jonge generatie in Indonesia zal zijn .
Waarschijnlijk zullen ze een vinger uitsteken, en niet de wijsvinger.
Ik zou het nooit doen, wel zou ik een finale kwijting willen voorstellen.
De knopen tellen en kijken of de Indonesiers iets moeten compenseren of gecompenseerd moeten worden.
,Surya Atmadja, op 3 augustus 2012 om 20:03 zei:
wel heb ik vermoeden hoe de reactie van de jonge generatie in Indonesia zal zijn .
1. Wat is die reactie dan naast die opgestoken middelvinger (jorok): rampokken?
2. wel zou ik een finale kwijting willen voorstellen
Finale kwijting? Indonesie heeft al haar schulden aan Nederland afbetaald. Maar dat waren herstelbetalingen ter compensatie van de genaaste nederlandse bezittingen..
Wat de backpay betreft is dat een andere zaak, daarbij verklaren werkgever (Defensie bvb) en werknemer (militair) elkaar dat ze van ekaar niets meer te vorderen hebben.
Komt Indonesie er heel heel goed van af. Of zie ik iets over het hoofd?
Zo was dat niet met de backpay, Ed.
Je weet toch dat Nederland weigerde haar ambtenaren en soldaten hun oorlogssalaris te betalen.
Dat was niks met instemming van de werknemer.
Het was goeie ouwe voc-graaien.
Ik begrijp die Nederlanders wel, die dachten “wij hebben niet voor de RI gevochten” (backpay)
Voor hen ligt de morele schuld ligt bij Nederland,
Tja en wat doe/heb je d’r aan?
Een nieuwe doelstelling/visie formuleren? De koers wijzigen?
Dus juridisch kan de Nederlanders die schade hadden geleden( oorlogsgeweld/doden / materiele en immateriele schade ) tussen 1945-1949 het niet aan de Republik Indonesia na 1950 aankloppen voor schadevergoeding ?
Wanneer is een claim juridisch ‘haalbaar’?
Dat hangt van de wetgevers af, welke wetten die maken.
En dan hoe de rechters in dat land wetten, verdragen en billijkheid willen uitleggen. Omdat belanda’s de nationale bad guys zijn en het idee is dat al hun bezittingen gejat zijn van Indonesiërs …. verwacht ik niks van een rechterlijke oordeel van een Indonesische rechtbank.
O, zeker weten ze dat netjes te brengen en zeggen dat volgens verdrag hppeldepup de staat der Nederlanden namens zichzelf en namens haar burgers afziet van claims en zo niet, dan zijn die claims al voldaan met verdrag zus-en-zo.
Een verwante kwestie is de backpay . Volgens Nederlandse rechters moet Indonesië dat betalen. (schande van die rechters)
Klaag de staat Indonesië aan wegens jatterij van deze backpay.
Ik smul nu al van de mogelijke publieke opinies in beide landen. !!
De Lingarjadjati overeenkomst werd op 15 Nov.1946 door beide delegaties ondertekend! Er werd in Batavia zelfs feest gevierd.Intussen volgde de aankleding oa.DE NEDERLANDS INDISCHE STAATSCHULD WORDT DOOR INDONESIË OVERGENOMEN!!(back pay!!) en Nw.Guinea uit de overdracht.Intussen werd uit Ned.troepen aanvoer opgevoerd.Aan beide zijden ontstond argwaan.In Ned.werd door oud min.Gerbrandy zelf aan een staatsgreep gedacht om een militair(gen.Spoor) ingrijpen te forceren.Confrontatie werd een feit(als vanouds),ondanks dat er een art.is opgenomen;” dat geschillen voorgelegd zouden worden aan het International hof van Justitie!!” werd de 1e “politie actie” ingezet.Tot grote voldoening van het comité Rijkseenheid;Gerbrandy,Romme en Drees;”onze jongens zijn toch niet voor niets naar Indië gegaan”.Nederland wilde van meet af aan geen overeenkomst.Men(Spoor) wilde revanche op de smadelijke afgang/ nederlaag tegen Japan,toen de kompenie in een vloek en een zucht werd weggevaagd.
Resultaat; Ned.kreeg met de VN te maken en de actie werd gestopt!
Het begin van het einde!
ad.Somers; “het indammen van de gangbare overheersing door Java”= toch verdeel (Java met de rest) en heers!
Alleen viel er voor de nieuwe Verenigde Staten van Indonesië niets meer te verdelen, laat staan heersen. Dat was in de concepttekst van Linggadjati al vastgelegd. Deze tekst was inderdaad ondertekend, maar niet door de regeringen, laat staan de parlementen! Daar begonnen juist de problemen, zowel in Den Haag als in Djokja. En daar hadden Van Mook en Sjahrir al voor gewaarschuwd.
Al is het een oude Indische gewoonte, maar achter de problemen zoals de back pay (en nog veel meer) moet je echt geen complottheoriën smeden. Het is juridisch heel normaal, rechten en plichten worden van de oude rechthebbende overgenomen door de nieuwe. Dat hoef je eigenlijk niet eens apart op te schrijven. En die oude rechthebbende was de rechtspersoon Nederlands-Indië met een zelfstandige financiële positie. Niet Nederland. Mijn vader heeft dat ook gemerkt.
Deze docudrama ging veel over personen en verhoudingen in de Haagse politiek.
Ging het over kampongs in brand. Tientallen doden in beeld. Kinderen die per ongeluk of door laksheid werden doodgeschoten of nog erger …de executies van beide zijdes…. dan was er vast weer geschokt gereageerd.
Het is immers een verdrongen nationaal trauma.
Het Nederlandse zelfbeeld van good guys die tolerant, vreedzaam en rechtvaardig zijn, stond niet te wankelen door dit docudrama.
Dat zou het wel zijn als men een docudrama maakt van de zuidcelebesterreur van Westerling.
Vandaar dus..
Ben toch niet eens met de stelling van Jan.
De linggardjati overeenkomst was door de Nederlanders( de 2de kamer) aangekleedt , terwijl ze weten dat de Indonesiers het niet zullen pikken.
Dat was het begin .(actie).
Uiteraard werd het door de hardliners in Jogja niet met een hoera stemming gereageed.
Ondanks dat had Soekarno-Hatta Syahrir alsnog gesteund (Soetan Sjahrir kon zelfs zijn eigen Kabinet (tot 3x toe ) leiden.
Kabinet Sjahrir I-III.
O.a dankzij de steun van Soekarno Hatta en de gematigde nationalisten.
Mijn stelling is, eigenlijk moeten de Indonesiers die 2 kamerleden die de Linggardjati aanklede een bintang(ster) geven .
Hun actie leidde tot reactie van de Indonesiers , het had zelf tot de communistische opstand geleid en de oprichtng van Darul Islam
( Islam Staat ).Er kwam daar door chaos op Java en buiten gewesten.
Ook zou Indonesia een bintang kunnen geven aan Van Mook, ondanks art 1 Linggardjati overeenkomst ging Van Mook rustig zijn deelstaten oprichten ( verdeel en heers politiek op Java en Sumatra.
Door de acties van de Nederlanders is het logisch dat de Indonesiers reageren(reactie) , die uit eindelijkleide tot spiraal van geweld.
Met alle gevolgen vandien.
Bron Dagboek van Schermerhorn (2dln)
Renville Accoord-Anak Agung Gde Agung. (o.a
Artikel over Van Beel.
Zie de naakte en aangeklede artikelen van Linggardjati .
Renville accoord.
2de Kamer handelingen m.b.t de Linggardjati.
En uiteraard de in Djokja uitgeklede artikelen tot een pèndèk. Gelukkig heeft het uitkleden en aankleden niet geleid tot wijzigingen in de concepttekst. Overigens is die concepttekst nooit een akkoord geworden. Gewoon de concepttekst voor de Rondetafelconferentie geworden. En de deelstaten werden gewoon de Verenigde Staten van Indonesië, met alle handtekeningen eronder. Het tegenovergestelde van verdeel en heers: het indammen van de gangbare overheersing door Java.