Vrijdag 25 mei — Lijkt wel of we op de camping zitten zeg. Wederom zomerse taferelen op het Malieveld. Gelukkig kan je overal even naar buiten glippen, in de zon of schaduw, lekker uitwaaien.
Een leuk toeval, op de heenreis (Delft-Den Haag) zit ik nietsvermoedend in m’n tas te rommelen, telefoon zoeken, pasjes bij de hand…..hoor ik opeens geklapwiek naast mij…..haha zat Boeroeng ook in die trein, hoe grappig is dat!
Ook vandaag weer afgesproken met vrienden en na een welkomstdrankje en hapje(s) togen wij naar de Bengkel waar Shelly Lapre een workshop gaf.
Aansluitend in het Bibit th.Jill Stolk in gesprek met Hans Vervoort over zijn boek Weg uit Indië.
—- De foto’s van vandaag —-
U heeft nog heel wat filmpjes van ons te goed, deze is bijv. van donderdag 24 mei. Het Indisch Muzikanten Collectief
...................
Indisch4ever 
Hr Marawasin,
hartelijk dank voor de erg bruikbare informatie over “Avondschot” (schitterende tekst). Het helpt me de boekenpil door te komen.
Wat mijn moeder betreft: op de TTF draaide ik me om en keek naar haar en daarna draaide ik me weer en ze was spoorloos verdwenen. Dat gebeurt altijd, toen hebben mijn zusje en ik laten oproepen dat we onze moeder kwijt waren. stond ze even later bij de receptie met een kling-klong voor mij, had ik even eerder zelf één gekocht (twee zielen, één gedachte zullen we maar zeggen).
Daarna hebben we samen toch een sprintje getrokken om de trein te halen. Je kan zien dat ze in het kamp heeft gezeten. daar word je hard van en ga je hard van lopen.als 82-jarige.
Mooi ingetogen persoonlijk relaas heer Peter. Op Javapost zijn recencies over ‘Avondschot’ en ‘Ogenblikken van genezing’ terug te lezen. Zie onderstaande links:
Overigens, het is niet: (citaat) “/…/ daar loopt Hormat: de erflater van de Indische normen en waarden, de Indische geschiedenis maar vooral dat is Waardigheid.” (einde citaat). U bent ‘hormat’. Een zoon die zijn oude moeder op de TTF haar gangetje laat gang, dat is óók ‘hormat’. U heeft er veel voor teruggekregen lees ik hierboven. Als ik u was zou ik ze beiden de volgende keer weer meenemen of om uw eigen woorden te gebruiken toch maar door hen ‘mee laten sleuren’.
Ik hoop dat het lezen van de aanbevolen boeken u ‘rijker’ zullen maken.
Ik wilde eigenlijk afgelopen vrijdag naar de Tong Tong Fair om Henk Vervoort aan te horen, ik had een en al doorgelezen en had wat kritische vragen voor bereid, maar mijn jongste zusje sleurde mij en mijn moeder al vorige week Donderdag naar Den Haag.
Het vervelende van mijn zus is dat ze, omdat ze vroeger bij Pelita heeft gewerkt, vele Indischen kent en dat heb ik geweten. Bij de ingang bleef zij gezellig met wat mensen staan praten, ze stelde mij voor aan een uiterst aimabel persoon, Ami Emanuel aangenaam met U kennis te maken en we raakten in een geanimeerde gesprek. Ik vertelde hem over mijn discussies over Hormat , mijn eigen ervaringen en de informatie die ik kreeg over de Iraanse oorsprong ervan en wilde zijn mening. Hij antwoordde: “over Hormat hoef ik U niets te vertellen” zijn antwoord begreep ik op dat moment niet.
Ik vertelde hem dat ik geinteresseerd ben in de koloniale oorlog 1945-1949 en we spraken over de boeken zoals Macaber Soerabaja, ik wist de schrijver niet meer, dat is waarschijnlijk te wijten aan mijn latente dementie, daarna stapten we over op de biografie van Soekarno, ik wist dus weer de schrijver niet te herinneren. Hij had ook andere verhalen over Soekarno gelezen.
Zijn opmerking over de kampboeken zette mij aan het denken. Volgens hem geven de kampboeken (veelal geschreven door totoks) de persoonlijke ervaringen weer maar het brede kader ontbreekt en daarin heeft hij groot gelijk.
Dhr Ami Emanuel. raadde me aan het boek van JJP de Jong “Avondschot” en het boek van van Peter Schumacher “Ogenblikken van genezing” te lezen. Ik kende Schumacher slechts van zijn Japanse boeken. Mijn zusje zei nog, hij weet alles en daar heeft ze meer dan gelijk in, Hij getuigt van inzicht, een echte intellectueel
We namen genoeglijk afscheid van elkaar en toen hij en zijn vrouw wegliepen begreep ik het volledig : daar loopt Hormat: de erflater van de Indische normen en waarden, de Indische geschiedenis maar vooral dat is Waardigheid
Nieuwsgierig geworden toog ik naar de boekhandel van Stockum: Het boek van de Jong was dus 800 pagina’s dik en dat van Schumacher slechts 400. Ik koos voor de Jong. Dhr Ami Emanuel stuurde nog dezelfde avond (????) de lijst met boeken, die hij natuurlijk allemaal gelezen had. Alsof hij wist dat ik het boek van de Jong zou kopen, had hij het niet op zijn lijstje gezet.
O ja, ik heb ook wat gegeten en daarna was het vanwege al het gepraat van mijn zusje met bekenden en het gewinkel van mijn moeder was er geen tijd meer om iets cultureels te doen. Ik ga de volgende keer toch maar alleen
ja joh.. spooky..
De trein dommelde Delft binnen. Ik keek naar rechts naar het perron.
Met een vaag gevoel van .. zou Nelly hier staan.?
Ah neeee… dacht ik.Die gaat toch met de sneltram .
Ik keek naar links uit het raam waar ik tegenaan zat en……….
pardoes zat Nelly rechts schuin tegenover in de coupée..
Zo ineens was daar een rode verschijning. Geen Delfts blauw, maar ook mooi in rood.
Spookkyyyyy….
Shelly Lapré heeft mooie koffers gemaakt.
Haar manier van uitleggen deed me denken aan de chinese schrijfster Lulu Wang.
En zo te zien Paatje Pffff ook nog onder de levenden. Still going strong met zijn Indo-vaantjes?
Pak Pierre