Diederik van Vleuten schrijft: Op 19 februari 2012 zal in de Koninklijke Schouwburg te Den Haag na afloop van de voorstelling de DVD van Daar Werd Wat Groots Verricht worden gepresenteerd.
———–
De DVD zal niet in de winkel te koop zijn maar uitsluitend te verkrijgen zijn via Bunker Theaterzaken.
Diederik schrijft verder:Op woensdag 15 februari zijn Diederik van Vleuten en Theo Doorman te gast bij Pauw en Witteman. Aanleiding voor het gesprek is het verschijnen van de DVD van Daar Werd Wat Groots Verricht op 20 februari a.s.





















































Die 8 of 9 miljoen niet erkende kinderen van een Europese ouder lijkt mij een onmogelijkheid.
Het is eerder waarschijnlijk dat de schrijver bedoelde de nazaten van een gemengd kind, die opgegaan zijn in de Indonesische bevolking.
Maar dan nog lijkt me het een factor X8 te hoog.
Die volledige gelijkberechtigdheid van indo’s en totoks is een mythe
@Boeroeng:’Het is ouderwets koloniaal de indo-europeanen uit te sluiten.”…..Aanbevolen leesstuk hierover uit de Gids : Wim F. Wertheim
Koloniaal racisme in Indonesië
Ons onverwerkt verleden?
1. Een op rasmythen gebouwde samenleving ( http://www.dbnl.org/tekst/_gid001199101_01/_gid001199101_01_0067.php )
Zoals: ” Maar in het maatschappelijk leven in ‘onze Oost’ kwam ook een bijzonder aspect van het racisme tot uiting, waarin de Nederlands-Indische samenleving enigszins afweek van andere koloniale samenlevingen. In de Nederlands-Indische wetgeving en rechtspleging werden Europeanen van gemengde afstamming als volledig gelijkgerechtigd beschouwd en behandeld met de eigenlijke blanken. In de heersende maatschappelijke verhoudingen bestond echter toch zeer zeker raciale discriminatie van de blanken tegenover gemengdbloedigen, de zogenaamde Indo-Europeanen of Indo’s. Met deze ‘rassenscheiding’ werden mijn vrouw en ik al geconfronteerd op onze eerste standplaats in Zuid-Sumatra. In de kleine kota (stadje) waar ik geplaatst was, was er een vrij scherpe sociale scheiding tussen de totoks (‘volbloed’ blanken) en de Indo’s. Maar veel wezenlijker was dat de sociale status van een Indo (man of vrouw) in grote mate bepaald werd door uiterlijke kenmerken – de zichtbare bijmenging van Indonesisch bloed. Al in de negentiende eeuw bestond er een zegswijze: ‘Hoe meer pigment, hoe minder payement.’ En hoewel sinds het begin van deze eeuw de positie van de Indo-Europeanen duidelijk was verbeterd, was er aan het eind van de koloniale periode in wezen aan deze discriminatie op grond van raciale kenmerken nog geen eind gekomen. Zelfs was het toen in het particuliere bedrijfsleven zo gesteld dat als regel tot stafbetrekkingen in Indië geboren Europeanen niet werden toegelaten; enkel importkrachten kwamen daarvoor in aanmerking – de rest was ‘Aziatisch personeel’. De color line werd in deze particuliere sfeer dus vaak zelfs op een Angelsaksische wijze, met uitsluiting van mengbloeden getrokken. Slechts enkele grote bedrijven vormden hierop een uitzondering.
Kleurschakeringen konden zelfs op een groteske manier het gezinsleven beïnvloeden. Er waren gezinnen waar de lichter gekleurde kinderen boven de donkerder types werden begunstigd. De lichter gekleurden konden statusverhogend werken, en boden aan de Indo-familie meer kansen via huwelijken met een totok (man of vrouw) of met een lichtgekleurde Indo de blanke overheersersgroep te naderen. Aan de andere kant werden mannelijke totoks nogal eens, vooral in het particuliere bedrijfsleven, gewaarschuwd tegen verbintenissen met een ‘Indisch’ meisje. In de koloniale bellettrie werden zulke thema’s vaak behandeld.
Het feit dat de Indo’s slachtoffer waren van rasdiscriminatie, betekende allerminst dat hun groep zelf vrij was van racistische vooroordelen. Enerzijds was in de loop van deze eeuw een toenemende categorie Indo’s tot topbetrekkingen in het overheidsapparaat doorgedrongen, en bekleedde daar zelfs sleutelposities. ………………..
* In Wertheim’s : Het sociologisch karakter van de Indo-maatschappij
rede uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam op 3 maart 1947, werd aangetekend….’ Wij denken dat het aantal niet erkende kinderen van Nederlanders cq andere europeanen en inheemse vrouwen een veelvoud (vd 250.000 erkende) is. In de rede noemt hij een geschat aantal van 8 á 9 miljoen ( Bron VE de Gruiter. Het javindo; de verboden taal)
Sorry,er was wel degelijk Japans ”indonesisch?”gezag af en toe wat ruw. Hoe toch deze!
Hoe mag ik ’t noemen in de korte tyd als buitenkamper, gegijzeld te worden daar voor mij onbekenden ”Iets” verborgen hadden.
De pakrammel [kleine klapjes] die ik opliep,omdat ik m’n eigen fiets verkocht aan een Indonesiér om aan centen te komen.M’n eigendom was Nips bezit dus dat had ik gestolen en te koop aangeboden.
De Japse strafexpeditie naar een Ambonees gezin.
En deze feiten alleen in m’n beperkende omgeving,Buiten dat ik te koop liep met een Japans gestempelde armband.
Ik keek net naar Pauw&Witteman.
Diederik had het over 300.000 Europeanen die in 1941 te IndIë woonden. Een veel gehoord cijfer.
De zoon van Karel Doorman had het over 150.000 Europeanen en verwees naar het aantal geinterneerden.
Triest dat de zoon in al die jaren niet voorbij de mythe komt van :

Alle Nederlanders cq Europeanen waren geinterneerd.
Het is ouderwets koloniaal de indo-europeanen uitsluiten.
Boeroeng ik kom even om de hoek kijken,want ’t is zeer TRIEST.
In het Museum Bronbeek is dit één gegeven [ gids] verhaal .Het is niet weg te branden. Zoals eerder bekend ,probeer ik ’t op m’n manier te verhalen en zoals’ ’t nu is, komt ’t via sluipweggetjes terug’.” OFFICIEEL, nog wel !
Wel geeft ”men” bij de IHC schoorvoetend toe , dat’t buigen voor de Nip.vlag hier een andere inkijk moet hebben .{Jam karet }
Wat ik heel vreemd vind is dat er uit een vriendelijke hoek, een advies ,dat via indisch4ever wordt gebracht om een nieuwe visie te overwegen. Dit wel na veel slompret- slompret geschal en lof-lof !
Daarbij zeer onduidelijk,waar ’t precies om gaat. Is het ’t Museum —
’t Tehuis – de IHC -’t Landgoed – st.Kumpulan – veteranenzorg en al de advies/beleids makers van K.T.O.M.M ”Bronbeek.” en IHC.
Goederen rivier mendapat kabar! BO
Beste Boeroeng,
Als je mijn voorstelling ziet en de DVD bekijkt spreek ik na de pauze over het lot van de buitenkampers. De benarde situatie waarin zij terecht kwamen. Hoe zij in feite vogelvrij waren verklaard. Dat er buiten de kampen werd verkracht, gemoord en wat al niet. Dat het gezag was weggevallen met alle gevolgen van dien – en dat is niet koloniaal bedoeld. Dat er hongersnoden uitbraken als gevolg van het rijsttekort, aangezien de oogsten door Japan werden opgeëist. ik heb misschien niet meteen alle getallen paraat maar ik heb mijn huiswerk gedaan.
Er zijn volgende week twee DVD’s naar je op weg.
groet
Diederik van Vleuten
Sorry, maar ik heb uw DVD niet gezien, ik neem aan dat het om de periode van de Japanse bezetting gaat, dus tot 15 augustus 1945. Toch maar een reactie als buitenkamper (afgezien van logies bij de Kenpeitai): 1) Ik was zeer vrij, maar niet vogelvrij. 2) Ik heb niets gemerkt, gezien of gehoord van verkrachting, moorden e.d.. 3) Er was wel degelijk (Japans/Indonesisch) gezag, wel af en toe een beetje ruw.
Tijdens de bersiap was het uiteraard anders.
Diederik,
Ik zag een tijd terug reeds dat je bezig was met een goede voorbereiding
Het cijfer van 300.000 wat jij noemde is het meest gehoorde cijfer.
Ook onder historici.
Mijn opmerking was een kanttekening bij wat de heer Doorman zei. Jammer dat hij in die 70 jaar onvoldoende achtergrondinformatie over die Nederlandse gemeenschap te Indië heeft opgedaan.
Vooral de laatste 10 jaar is het veel simpeler door het internet.
Nu ben ik zo eigenwijs te roepen dat er misschien wel 50.000 Indische Nederlanders niet geregistreerd stonden bij de burgerlijke stand en dat die vergeten zijn bij die 300.000 door de historici.
Behalve door L. de Jong in deel 11b van zijn standaardwerk waar hij inschatte dat er 220.000 niet-geinterneerde Indische Nederlanders waren.
220.000+142.000 geinterneerden= 362.00 Europeanen, meest Nederlanders, meest Indische Nederlanders
En dat klopt met 300.000 en mijn cijfer van 50.000, tesamen 350.000
Veel dank voor je postbezorgingen !!
B…