Ciwi is een paar jaar ouder als Andy Tielman en deze zondag had zij haar eigen herinneringen.

Andy Tielman zal waarschijnlijk bij menige Indo in gedachten zijn. Ik herinner mij dat vlak voor ik naar Nw Guinea vertrok de Tielmans bekend werden in Jakarta.
Hun opkomst hier in Europa heb ik gemist. Met “Little bird” werd hij voor mij realiteit, omdat dit lied me steeds aan mijn vader deed denken. Met “Sarinandé” bracht hij weer een andere herinnering bij me boven. Als 5- of 6-jarig kind liep ik in de schemer naar huis na bij een van de vele “tantes” in de buurt te hebben gespeeld. Uit één van de huizen klonk dit weemoedige lied. Iedere keer als ik “Sarinandé” hoor, denk ik aan die avond terug. Batavia, Gang Horning II, een straat waar verschillende Ambonse families hebben gewoond, wiens deuren voor mij als wees altijd open hebben gestaan. Ik noemde onze naaste buurman zelfs “Pappie Job” (Pattikawa).
Vandaag, Zondag, een dag dat men naar de kerk gaat en misschien met gedachten rondloopt wat tot bezinning leidt. Ik heb de gospel-dvd van Anne Murray opgezet en daar er niet veel op tv te zien is, heb ik een film opgezet, “A walk to remember”.
Een film over tieners, die in hun overmoed een “outsider” belachelijk maken.
Door die overmoed belandt er één in het ziekenhuis en een ander krijgt een taakstraf, waardoor hij onwillekeurig in contact komt met de ernst van het leven.
Een medeleerlinge weet zijn hart te raken. Een leerlinge die ongeneeslijk ziek is.
Ze heeft leukemie.
Deze dvd heb ik al een hele poos in huis. In een opwelling heb ik het gekozen.
Toen kwamen de gedachten aan Andy T. weer terug. Ik herinner me dat ik hem op tv zag.  ’t Was in Jakarta, waar hij zijn lied “I’m a stranger in my land”  zong, samen met de Hawaiian Seniors. Tijdens die uitzending vertelde hij dat hij Europa ontvlucht was. Hij was het leven dat hij hier leidde gewoon zat. Hij vluchtte de rimboe in.
Zijn vrouw, Carmen, een fervente fan, heeft hem net zo lang gezocht en uiteindelijk gevonden. Uit liefde voor haar is hij uit de rimboe gekomen, maar hij heeft ook het bovenstaande lied geschreven. En TVRI had de primeur en ik bofte om deze primeur te hebben gezien.
Andy’s verhaal heeft mij nooit los gelaten. Het is zo mooi hoe zijn leven is verlopen. Helaas zó triest dat het zo vroeg moet eindigen.
Ik zal altijd een zwak plekje in mijn hart voor Andy hebben. Vanwege de dierbare herinneringen die hij met zijn liedjes teweeg brengt. “Little bird” en “Sarinandé” zijn favorites, maar ook “Rayuan Pulau Kelapa” (Tanah airku Indonesia).
Selamat jalan, Andy.