“Trouwen met de handschoen”

Geplaatst op 27 juli 2011 door Boeroeng

Ze trouwden met de handschoen, in 1946. Dat gebeurde vaker in die tijd: ?militairen in Nederlands-Indië die op afstand in de echt werden verbonden met hun geliefde in Nederland.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

25 Responses to “Trouwen met de handschoen”

  1. agit sahin schreef:
    3 juli 2021 om 19:01

    is er iemand getrouwd bij volmacht? Zou ik diegene een paar vragen mogen stellen dan. is nodig voor een onderzoek voor mijn studie. (rechtsgeleerdheid aan de universiteit van Maastricht)

    Beantwoorden
  2. Douqué Aennelies schreef:
    21 februari 2018 om 15:00

    Mes Parents se sont aussi mariés avec le GANT car mon père était déja à Batavia pour trouver du travail et un logement…il avait 26 An ..des l’arrivé de ma mère à Batavia ils se sont mariés à l’Eglise Catholique et ont eu beaucoup d’enfants ( famille Douqué-Weber )

    Beantwoorden
  3. Roos Simon schreef:
    8 maart 2017 om 19:04

    Zijn de trouwerijen met de handschoen in Ned Indië ergens geregistreerd?
    Ik zoek al jaren naar de gegevens betreffende mijn oudtante

    Beantwoorden
    • Indisch4ever schreef:
      8 maart 2017 om 19:09

      Roos, Dergelijke lijsten zijn nooit gemaakt.
      Maar als een van de echtelieden in Nederland voor de ambtenaar stond dan is er een huweliijksacte in een archief te Nederland. Misschien te vinden in https://beta.wiewaswie.nl/
      Of vraag eens op het internet en noem de namen, datum, plaats.
      Noem het ook hier.

      Beantwoorden
  4. Jan A. Somers schreef:
    15 november 2016 om 12:18

    De persoon met de handschoen was gewoon een gemachtigde. Die handschoen hoorde bij die pakkean deftig van de gelegenheid. Voor allerlei contracten kan iemand worden aangewezen (bijv. bij de notaris) om te tekenen namens …………

    Beantwoorden
  5. John Bruininga schreef:
    20 juni 2015 om 21:20

    In 1960 moest ik onverhoop invallen opde Hr.Ms.Vliegdekschip die vliegtuigen ging brengen voor de verdediging van Ned.Nieuw-Guines en op 13 Aug. 1960 ben ik met de handschoen getrouwd, nu 55 jaar geleden…!!

    Beantwoorden
  6. Rene Jansen schreef:
    20 juni 2015 om 19:14

    Mijn ouders (mijn moeder) zijn op 15 december 1932 met de handschoen getrouwd. Vervolgens ging mijn moeder op de boot naar Indië. Mijn vader is in 1983 overleden, mijn moeder in 2000.

    Beantwoorden
  7. Tahne schreef:
    20 augustus 2013 om 12:52

    Ik ben op zoek naar foto’s van bruiloften waarbij met de handschoen werd getrouwd. Heeft iemand deze?

    Beantwoorden
  8. Boeroeng schreef:
    27 juli 2011 om 23:48

    Henri Petrus Seriese, Haagse jongen die als militair naar Indië ging, was eens op verlof in Duitsland. Daar ontmoette hij zijn Duitse vrouw. Hun huwelijk was een handschoentje. Zij overleefde de oorlog niet en had het dubbel zwaar want ze werd vaak beschouwd als pro-duits.
    Na de oorlog hertrouwde Henri. Edy Seriese,directeur van het IWI en de zangeres Astrid zijn dochters van hem. Met hun moeder waren ze in 1995 in een NOVA-reportage te zien
    Volg deze link, vind de NOVA-file en scroll naar 1/3e van de band
    http://www.geheugenvannederland.nl/?/nl/items/NIBG01:BG_13881
    Website over Astrid Seriese

    Beantwoorden
  9. Pierre de la Croix schreef:
    27 juli 2011 om 23:05

    Opgelegd tijdelijk celibaat
    Trouwen met de handschoen was voor de oorlog ook gebruikelijk omdat menig werkgever er de voorkeur aan gaf alleen jonge vrijgezellen (boedjangs) naar Indië uit te zenden. De Nederlandsche Handelmaatschappij, voorloper van ABN AMRO, was naar ik meen zo’n werkgever.
    Vaak werd zelfs contractueel vastgelegd dat de boedjang in de eerste 5 jaar van zijn contractperiode ongehuwd zou blijven. Een afgedwongen tijdelijk celibaat dus.
    Als de boedjang na 5 of meer tropenjaren in aanmerking kwam voor zijn eerste “Europees verlof”, was het zaak om tijdens dat verlof als een haas een passende bruid te vinden. Een bruid uit Nederland was nl. beter voor de carrière dan eentje uit de lokale (Indische) huwelijksmarkt.
    Als het huwelijk niet tijdens het verlof gesloten kon worden, dan werd met de handschoen getrouwd en kwam het “handschoentje” later “uit”, met de boot.
    De bootreis duurde ruim 3 weken. Er zijn verhalen bekend van handschoentjes die onderweg verliefd werden op een ander en van handschoentjes die onder het felle licht van de tropenzon toch niet zo bevielen en per kerende mailboot werden teruggestuurd.
    Tja … once upon a time in the East.
    Pak Pierre

    Beantwoorden
    • Huib schreef:
      20 augustus 2013 om 15:00

      Regeling was ook gunstig voor het uitdijen van de Indo bevolkingsgroep.
      Ja je moet toch wat in die hete tropenzon zonder vrouw en de baboe of ander vrouwelijk schoon was toch ook niet te versmaden. En voor de off-spring zorgt Pa vd Steur wel of de kampong als het handschoenbruidje er niets van mag of wil weten.

      Beantwoorden
    • Josee Jakobs schreef:
      15 november 2016 om 11:58

      Mijn ouders trouwden in 1939 met de handschoen. Ik heb nog een foto van mijn moeder met handschoen aan, staand voor de ambtenaar van de burgerlijke stand. Stad-in was haar neef. Nu vraag ik me af of er in Indië ook een ceremonie was voor de man het het echtpaar? Dat heb ik nog nergens gevonden

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        15 november 2016 om 12:58

        Als kind groot feest meegemaakt bij mijn “tante Pop en oom Poel” op de suikerfabriek “Tjepiring” bij Kendal, 30 km west van Semarang. Hun dochter in Nederland trouwde met de handschoen met de “boekoe” (boekhouder) van de fabriek, een ex KL-ler die na zijn demobilisatie in Indië was blijven hangen.

        Het feest was opgetuigd als een heuse bruiloft, met veel bloemen en makanan, vrienden en kennissen uit Semarang. Statiefoto werd gemaakt. Iedereen in pakean deftig. Bruidegom in het midden. Grote ingelijste foto van zijn bruid in de hand.

        De bruid leeft nu nog, ahentahetih lentes oud. The last of the handschoentjes ….

        Pak Pierre

      • Josee Jakobs schreef:
        15 november 2016 om 14:53

        Er was dus wel feest, maar was er ook een officiële ceremonie? Met een ambtenaar en handtekeningen die gezet werden?

      • Pierre de la Croix schreef:
        16 november 2016 om 12:02

        Tja … dat weet ik niet. Ik was toen op Tjepiring een bengel van een jaar of 11, 12. Maar ik ga er wel van uit dat aan beide kanten van de evenaar bruidegom en bruid separaat voor een ambtenaar van de burgerlijke stand verschenen, voorzien van de wettelijk verplichte getuigen en al dan niet gesecondeerd door een dummy echtgenoot.

        Immers, het huwelijk moest rechtsgeldig zijn. Anders kon de bruid niet “uitkomen” (naar Indië afreizen), althans niet als wettig echtgenote op kosten van de baas van de bruidegom. Zo waren de zeden toen, de werkgever waakte daarover …….

        Maar goed, als u het zeker wilt weten hoe het er formeel aan toe ging, dan kan ik dat nog wel eens vragen aan “het handschoentje” van 88 dat ik ken.

        Pak Pierre

  10. Ed Vos schreef:
    27 juli 2011 om 18:50

    Leuk artikel. Mijn vader – Willy Vos – trouwde ook met de handschoen. Ik heb daarvan een mooie foto. Maar wie de bruid was???
    Pas maar op zonder dat je weet is iedereen familie van elkaar 😉

    Beantwoorden
    • Tahne schreef:
      21 augustus 2013 om 16:49

      Hoi Ed Vos,
      Voor mijn studie fotografie ben ik op zoek naar foto’s van mensen die getrouwd zijn met de handschoen. Ik ben heel erg benieuwd naar die van u!

      Beantwoorden
      • eppeson marawasin schreef:
        21 augustus 2013 om 18:09

        Dag Tahne, misschien kun je sneller contact maken via FaceBook, of middels de websites (googlesearch) van meneer Ed Vos.

        Succes.

        e.m.

  11. Boeroeng schreef:
    27 juli 2011 om 16:09

    Ook de grootouders van Chris Hinze trouwden met de handschoen, maar hij was toen onderwijzer te Atjeh, geloof ik
    http://indisch4ever.web-log.nl/indisch4ever/2010/09/indisch-in-beeld-4.html

    Beantwoorden
  12. Jan Somers schreef:
    27 juli 2011 om 15:59

    Trouwen met de handschoen was vóór de oorlog heel normaal, niet alleen in 1946, en niet alleen militairen. De bruid kwam later als ‘handschoentje’ naar Indië. De werkgever betaalde de reis, zij was immers al ‘de man van’….

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Tahne Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *