foto – Ibu Wilhelmina Lefina Warokka Wahr in haar jonge jaren op de velden aan de voet van de lokon.
Dit is wel héél bijzonder mooi mensen. N.a.v. een bericht over de uitbarsting van de Lokon op Sulawesi, bericht Roderick C. Wahr ons dat hij nog een foto heeft van zijn moeder met mount Lokon op de achtergrond en dat hij nog een lied kent wat zijn ibu hem leerde vroeger.
Waar trots en vermetel de Lokon zijn top
Verheft boven heuvels en dalen weer op
Waar sierlijk de Klabat zijn kegel verheft
Wiens schoonheid en slankheid de vreemdeling treft
Roderick heeft zelfs de moeite genomen het lied op te nemen in een filmpje, het is geschreven door een leraar te Manado destijds.
u hoort Roderick C. Wahr.
...................
Indisch4ever 
OK Nellie! Ik heb ’t e.e.a. klaargezet. als je naar deze link gaat:
http://wahrweb.org/_stuff/minahasa/
Dan krijg je een overzicht van een aantal bestanden. Die van ontstaan van de Minahasa vind ik heel interessant en moet ik nog uitwerken voor mijn Minahasa site. Verder zijn er nog een paar bestanden die aardig zijn w.o. 2 PDF bestanden. Dat zijn beide kookboeken (Indonesische taal!) met recepten uit de Minahasa. Moet ik nog vertalen en uitwerken voor mijn eigen site.
Wat leuk dat je Eddy hebt opgezocht en gevonden. Op een van die foto’s staat Yusuf Effendi Habibie. De broer van Rudy Habibie, president van Indonesie na de val van Soeharto in 1998. Toetie Habibie is hun moeder, en die was weer een hartsvriendin van mijn moeder. Toen de oorlog net over was zaten mijn ouders in Pare-Pare. Daar ontmoetten ze de Habibies, die helemaal berooid waren. De Jappen hadden alles meegenomen. Omdat mijn moeder bevriend was met Toetie (ze hebben samen in Gorontalo op school gezeten en in de kost gezeten op 1 kamer), heeft mijn vader hun uit de verdeling (hij had de leiding) van Japanse spullen die in beslag waren genomen een huis gegeven en ingericht. Toetie heeft toen Rudy naar school gestuurd in Duitsland, waar hij carriere maakte en toen door Soeharto werd teruggeroepen in de jaren ’70 om Minister van Technologie te worden. Wij waren toen op de Ambassade in Den Haag uitgenodigd bij hen om het te vieren. Ik heb Toetie weer ontmoet in 1988 toen Rudy’s zoon ging trouwen en ik bij de genodigden zat. Leuk om Yunus bij Eddy te zien, ze zijn al heel lang ook goede vrienden.
Overigens, die naam Manoppo komt mij heel bekend voor. De burgemeester van Salatiga heet John Manoppo.
Familie?
Foto van Eddy Tumengkol in een topic bij IAF
http://boostdam.tripod.com/KIM/KIM1950-2000a.html
http://indonesie.actieforum.com/t1271-torpedos-vergeten
Ik zal e.e.a. voorbereiden voor je om te downloaden. Ik heb wat informatieve en interessante verhalen over het ontstaan van de Minahasa. Heel revolutionair!
Dankje Rod. Mooi dit alles en heel interessant al die info uit de Minahasa. Ik lees je site regelmatig, er staat zóveel op, ook al die heerlijke muziekjes! Wat mij ook zeer interesserd zijn die Waruga graven, wij zijn destijds ook in kawankoan geweest samen met nicht Pop Manoppo, zij had destijds Beatrix nog rondgeleid daar.
Hallo Nellie, een aanvulling. Van mijn goede vriend Eddy Tumengkol (gepens. 1e Admiraal in Jakarta) die ook uit de Minahasa komt vernam ik dat de componist van dit lied is:
Drs. J. Verkuyl (ook leraar van mijn moeder). Eddy’s aanvvulling: “Wij zingen het bij elke reunie van de 3 MULO’s in de Minahasa : Gouv. MULO Tondano, Chr. MULO Tomohon, R.K. MULO Manado. Niet te verwonderen dat elke Manadonees waar ook maar ter wereld altijd heimwee heeft.”