2 Responses to De repatrianten hebben altijd heel weinig aandacht gekregen

1. Tetske T. van der Wal schreef:

   19 maart 2011 om 14:59

   Hi Arida. Ik woon in Canada since 1970. In 2003 overleed myn moeder en vond ik een zwarte satijnen pouch met allerlei brieven en foto’s tekeningen enz. over de tijd dat ze in het Jappenkamp heeft gezeten. Ik was zelf 5 jaar oud toen de bevrijding kwam. Ik heb een boek geschreven over die verschrikkelijk gevangenschap die mijn moeder en mijn tante hebben ondervonden.Ik had het boek in eerste instantie geschreven voor mijn kinderen kleinkinderen, en mijn stiefbroer en zuster. Zij hadden geen idee over deze gebeurtenissen. Zij vertelden mij toen dat ik het in boekvorm moest omzetten.Mijn moeder en tante kwamen altijd in de zomer vakanties bijelkaar en zaten dan s’avonds uren over Indonesia te praten. Niet wetende dat ik stiekum naar hun zat te luistere Dacht altijd dat ze over een radioverhaal zaten te praten, want het was afschuwlijk. In 2003 toen ze was overleden begreep ik pas wat ik allemaal had gehoord was echt gebeurd.Mijn boek is echter in het engels en ik hoop het binnenkort in het nederlands te kunnen uitgeven. Het boek heet “I Thought You Should Know” Ik ben in Mei in Nederland voor de hele maand, in Zandvoort waar we een flat hebben gehuurd,Ik ontmoet dan mijn nicht en neef die ook in het Jappenkamp hebben gezeten. Mijn vader overleed aan de Burma spoorweg, hun vader overleed on the 016 een onderzee boot. Zijn naam was Tobias van Driel. en mijn vader’s naam was Klaas van der Wal. Mijn vader ligt op het ereveld Kanchanaburi. Mocht U meer informatie willen hebben, kunt u contact op nemen met mij via mijn e-mail. ruud@jamaqua.com
   Sincerely, Tetske T. van der Wal

   Beantwoorden
2. Tetske T. van der Wal schreef:

   19 maart 2011 om 14:59

   Hi Arida. Ik woon in Canada since 1970. In 2003 overleed myn moeder en vond ik een zwarte satijnen pouch met allerlei brieven en foto’s tekeningen enz. over de tijd dat ze in het Jappenkamp heeft gezeten. Ik was zelf 5 jaar oud toen de bevrijding kwam. Ik heb een boek geschreven over die verschrikkelijk gevangenschap die mijn moeder en mijn tante hebben ondervonden.Ik had het boek in eerste instantie geschreven voor mijn kinderen kleinkinderen, en mijn stiefbroer en zuster. Zij hadden geen idee over deze gebeurtenissen. Zij vertelden mij toen dat ik het in boekvorm moest omzetten.Mijn moeder en tante kwamen altijd in de zomer vakanties bijelkaar en zaten dan s’avonds uren over Indonesia te praten. Niet wetende dat ik stiekum naar hun zat te luistere Dacht altijd dat ze over een radioverhaal zaten te praten, want het was afschuwlijk. In 2003 toen ze was overleden begreep ik pas wat ik allemaal had gehoord was echt gebeurd.Mijn boek is echter in het engels en ik hoop het binnenkort in het nederlands te kunnen uitgeven. Het boek heet “I Thought You Should Know” Ik ben in Mei in Nederland voor de hele maand, in Zandvoort waar we een flat hebben gehuurd,Ik ontmoet dan mijn nicht en neef die ook in het Jappenkamp hebben gezeten. Mijn vader overleed aan de Burma spoorweg, hun vader overleed on the 016 een onderzee boot. Zijn naam was Tobias van Driel. en mijn vader’s naam was Klaas van der Wal. Mijn vader ligt op het ereveld Kanchanaburi. Mocht U meer informatie willen hebben, kunt u contact op nemen met mij via mijn e-mail. ruud@jamaqua.com
   Sincerely, Tetske T. van der Wal

   Beantwoorden