foto: grootouders huis.
Elly komt vandaag 12 januari terug van een reis naar Indonesie. Ze opende een website waar ze haar reisbrieven wegzette.
het is inmiddels 31 jaar geleden dat ik voor het eerst naar Indonesie ging, voorheen Nederlands Indie. Het land waar mijn ouders geboren en opgegroeid zijn. Ik was net 24 jaar en besefte toen nog niet wat een “Indische culturele” rijkdom ik van hen heb meegekregen. Mijn doel toen was mijn oma zien die daar in het plaatsje Malang woonde bij een van de zussen van mijn moeder Zie hier en scroll naar beneden voor alle reisverslagen te openen .
...................
Indisch4ever 
Ook mijn huis staat nog steeds in volle glorie in Surabaya….alleen de tuin is veranderd met grote hekken erom heen…ook daar speelt de criminaliteit een hoge rol, mensen voelen zich niet meer veilig in hun huis.
Vroeger in mijn jeugd was nog alles open znder hekken en uiteraard was het verkeer nihil wat daar reed, behalve de becaks dan…..
Ach ….. jangan nangis, Pak Geblek. Alles is vergankelijk, niets is voor eeuwig.
Koester de herinnering aan die huizen maar als een waardevolle pusaka van de Belandas.
Pak P.
Sommige Indonesiers noemen die goede oude tijd( voor wie is het goede oude tijd ?) zaman normal .
Vreemd eigenlijk.
Ik noem het zaman kolonial , dus niet zo best of normal voor de Indonesiers.
Om on topic te blijven , vind ik die oude Hollandse huizen , of het in Bandung ( Parijs van Java) , Sukabumi of Malang staan vaak mooie huizen .
Zelfs oudere huizen waar weinig onderhoud werden gepleegd straalt naast knusheid ook degelijkheid .
Had tientallen mooie en verwaarloosde “Rumah Belanda’s “gezien tijdens mijn Sumatra reis 2009 in Padang , Bukittinggi.
Heb de neiging om het te laten restaureren ,in de oude staat , alleen tidak ada uang .
Vandaar dat ik die foto van die oude huis mooi vind, zou graag willen wonen.
Tja ….
Waar een in mijn ogen onschuldige, bijna nostalgische, gedachtenwisseling over oude huizen uit de Nederlandse tijd (waktu Belanda)in Indonesi al niet toe kan leiden …..
Pak Pierre
Kan ik uit dit tweegeprek afleiden dat de indische culturele erfenis bestaat uit de grootse prestaties die Nederlanders in het toenmalige nederlands-indie hebben verricht, i.c. Nederlandse koloniale huizen?
Hele volkstammen vieren hun vakantie in Indonesie waarbij zij onder de indruk raken van de indonesische cultuur. Slechts aan indo’s is het voorbehouden om zich vervolgens trots indisch te noemen. Waarbij zij dan bedoelen dat zij trots zijn op de cultuur van de Indonesiers. De inlanders, de inboorlingen zoals menig Nederlander het in Tempo Doeloe pleegt te zeggen.
Vervolgens is het indische dan een bezoek aan een pasar malam, het luisteren naar jazz of het af en toe nuttigen van een broodje bapao. Dit klinkt neerbuigend, is niet zo bedoeld, maar daar komt het in de meese gevallen op neer.
Ik lees hier sigeblek Salatiga noemen. Daar bevinden zich inderdaad veel oude hollandse huizen. Wanneer er een groot hek voor staat, dat je het zicht belemmert, dan kun je donderop zeggen dat het er binnen de korstse keren er niet meer staat. Dan is het vijf voor twaalf.
Zelden heb ik nederlanders horen zeggen dat zij, thuis gekomen van indonesie, trots waren op de oude spoorbruggen, stations,huizen en dergelijke van Hollands koloniaal makelij.
Alsof men er niet rots op is om Nederlander te zijn, vanwege een vermeend wreed koloniaal verleden.
In Salatiga beste mensen stond bijvoorbeeld vroeger een groot landbouwmaatschapij, en een klein proefstation voor cacao. Wetenschappers, ook Duitse deden daar onderzoek naar de aanplant van gewassen en de voorwaarde waarbij deze goed gedijden. Ook bestudeerden zij de plantenziekten.
Op hun werk borduurt de gehele wereld, ook de indonesische voort. Wat vroeger Fa Crone heet is nu de Perk. Nusantara Ix/pesero, Pt, Rubber Curing, Kebun Getas . Het proefstation, Balai Penelitian.
Daarop en ook op andere Hollandse zaken mogen indo’s ook trots zijn.
Er zijn regelmatig replica’s gebouwd , dat is zeker .
En soms staan ze achter grote pagar tembok .
Voor de jongeren , er zijn verschillende soorten pagars (omheining) van een rumah.
Van de foto is een klassieke half pagar tembok , dat zie je nog bij de zgn kompleks rumah Belanda.
Waarom kompleks ?
Omdat de Orang Belanda froeher bij elkaar wonen in prachtige lanen of boulevards.
Met soms grote pekarangan waar je soms kan voetballen.
En zeker in de kleinere steden zoals Bogor , Sukabumi, Salatiga , Malang etc.
Tot 10 jr geleden was mijn ouderlijke huis in Jakarta Pusat ook ge-pagger met een half hoge pager tembok .
Nu staan ze achter hoge pager tembok en besi.
Met veel planten en een moderne p.v.c gedek.
Tegen de inkijk.
Tegenwoordig maken ze weinig goede huizen meer , vaak zijn ze na een paar jaar rijp voor renovatie.
Toen kunnen de Belanda’s nog mooie en kwalitatief betere huizen bouwen .
Mijn ouderlijke huis was 70 jaar oud , maar staat nog steeds als een huis .
Tenminste vorige maand.
Hi Sigeblek! Ze worden nog gebouwd die koloniale huizen, alleen zie je niet vanweg de hoge muren.
Cap.
Een mooie “rumah Belanda” .
Oud , maar nog goed .
Bijna in originele conditie.Een zeldzaamheid.
Soortgelijke huizen worden tegenwoordig niet meer gebouwd in de huidige Indonesia.
Hoop dat het nog lang zal blijven bestaan , behoort tot de culturele erfenis.
Met bloedend hart had ik vorig maand afscheid moeten nemen van mijn ouderlijke rumah Belanda in Jakarta.