Dit interview met Siem Boon, van de Tong Tong Fair , is van mei 2010
quote : Het Indische wordt niet op waarde geschat in Nederland, vindt Boon. Van tijd tot tijd wordt er wel een mijlpaal geslagen vindt de directeur, maar het is juist de continue erkenning die mist. Ik wil niet klagerig overkomen, maar je raakt als organisator wel eens gefrustreerd omdat die erkenning niet genoeg lukt naar je smaak. Dan wordt Andy Tielman op het schild gehesen en erkend als de grondlegger van de Nederlandse pop. Maar dan moet je maar hopen dat de volgende keer mensen dat ook weten en de pop toch niet ineens bij Peter Koelewijn of de beatmuziek begint.
Lees verder hier of zie Den Haag Centraal nr158 21 mei 2010 in deze lijst




















































Leuk zon discussie Boeroeng! In Hollands Diep van deze maand staat een aardig interview met Arnon Grunberg die de vergelijking maakt tussen Amerika, waar hij woont en Nederland. Hij zegt letterlijk “Het onderliggende probleem is dat de West-Europese landen immigranten hebben opgenomen zonder echte immigrantielanden te worden. Ze bleven vasthouden aan het concept van een volk en wat dat volk is, wordt doorgegeven door het bloed. We hebben de nieuwkomers behandeld als min of meer permanente gasten. In de VS overheerst de gedachte dat je het land met zn allen maakt. De ouders van Colin Powell waren Jamacaanse immigranten en hij werd Minister van Buitenlandse Zaken, Dat kan hier.”
In essentie denk ik dat dt de kern van het probleem is. Een echt multiculturele samenleving is Nederland niet. En de hang naar eigen volk eerst wat zich uit in het populisme van Wilders (waar wonderlijk genoeg veel Indos aansluiting bij zoeken) bevestigt dat beeld.
Het is niet zozeer een probleem van geen erkenning, maar een kwestie van desinteresse, onverschilligheid. Men heeft gewoon niet zon belangstelling voor andere culturen, laatste staan behoefte aan verdieping in de historische achtergrond van allochtone groepen. De goeden niet te na gesproken, natuurlijk.
Juist daarom is het zo belangrijk via onderwijs, voorlichting en sites als deze duidelijk te maken hoe de historie van de indische groep in elkaar zit. Dus, poekoel teroes, keep up the good works!
Er is een verschil tussen ‘snakken’
en benoemen van en ageren tegen iets.
Ik snak niet naar erkenning van mijn persoon op zich… ik zal altijd wel ergens een signaal uit die samenleving tegenkomen dat ik niet genoeg Nederlands bent.. bijv..
Niet je afhankelijk opstellen van die erkenning of non-erkenning…ze kenne de pot op… de kali in… maar wel benoemen
Juist dat kasian-stereotype, dat altijd maar dr snakken naar erkenning daar moeten we van af. Koningin op Pasar Malam Besar? Blijkbaar niet genoeg. Subsidies tot in den treure voor steeds maar falende Indisch Huis-projecten? Blijkbaar niet genoeg. Subsidie voor Indisch Herinneringscentrum? Blijkbaar niet genoeg.
Tuurlijk was er de backpay-kwestie van de eerste generatie, maar ik heb t nu over de 2e en 3e generatie. Die hebben t heel prima in dit land.
En hoe solidair zijn indos eigenlijk zelf met allochtonen in Nederland? Hoe betrokken tonen ze zich?
Ik heb zelf ruim 30 jaar bij de overheid gewerkt en weet dat het begrip erkenning erg relatief is. Als een overheid een groep erkent impliceert dat nog geen erkenning binnen de bevolking als geheel. Politiek is vaak waan van de dag. Daar moet je je erkenning dus niet halen.
Mijn stelling is: mensen respecteren je als je trots bent op je eigen cultuur, niet als je telkens bedelt om erkenning. Be proud to be an Indo!
Ik zit net te lezen in ‘Tjalie Robinson, de stem van Indisch Nederland’ pagina 18, waar Wim Willems schrijft over Tjalie Robinson… De scan begint met een citaat die Willems aanhaalt uit een artikel in Vrij Nederland maart 1959
Nog steeds bestaat dat kasian-stereotype… die Indische mensen, die zouden altijd in tempo doeloe blijven hangen.. Zo wordt je ook in een slachtofferrol gedrukt.
Boeroengpikirans 2009 Help! We zijn vernostalgieseerd !!
Rick….. ik zie de tendens Indisch te vergeten in de Nederlandse samenleving .
Het is niks om er gebukt onder te gaan… vooral niet doen, maar het is er wel. En dat reeds 400 jaar.
Benoemen dat dit vergeten en marginaliseren bestaat door tendensen binnen de dominante meerderheid is niet hetzelfde als verzuipen in een slachtofferrol.
Het is een sociologisch gegeven dat de zwakste groepen , allerlei minderheden, vooral zelf hun mond moeten opendoen om gehoord te worden..
Zoiets als de jongste kuiken in een nest boeroengs.
Voorbeeld van dat ‘vergeten/niet weten/ niet erkennen’ is de backpay en materieel rechtsherstelkwestie… andere voorbeelden vind je in mijn serie boeroengpikiransen ‘ het verdriet van de indo‘
Wel benoemen en ageren, maar niet verzuipen in geklaag en fris en fruitig, vrolijk en fluitend ….jalan-jalan..
Indos moeten anno 2010 niet meer in de slachtofferrol kruipen. Dat aspect van gebrek aan erkenning is iets waar ik me als 2e generatie Indo totaal niet in herken. Het is wel een dillemma geweest bij de eerste generatie, maar die groep is nu grotendeels overleden.
Dus, wees trots op je roots, en wordt vooral geen Calimero!
Indische cultuur is juist de cultuur van de Indo-Europeanen, ze waren tenslotte de meerderheid in Indie, is de cultuur van Tjalie Robinson die door de PMB-activiteiten er voor gezorgd heeft dat de Indische cultuur voortleeft. Al het andere is koloniale cultuur. Ik zie niet in waarom in het betoog van W. Beynon de architectuur wel en de literatuur niet als koloniaal wordt bestempeld , Oeroeg en de Indo zijn toch bij uitstek koloniale literatuur.
Natuurlijk maakt S. Boon niet de oppervlakkige vergelijking van Indische cultuur is niet alleen de vermenging tussen Oost en West,. In de vermenging dient ook de koloniale geschiedenis en de maatschappelijke kasteverhoudingen in Indie betrokken worden en dat is het typische van het Indische.
En volgens mij overlapt het Indische voor Nederland het specifieke Indische voor de Indo???????
De Indische cultuur wordt te veel vereenzelvigd met de cultuur van de indo-europeanen (indo’s). Siem Boon betrekt opeens daarin de architectuur & literatuur, hetgeen wat de architectuur betreft, weer koloniale architectuur is.
Vervolgens wordt de indische cultuur in verband gebracht met de vermenging tussen oost en west, hetgeen in deze tijd overigens weer niet typisch indisch is.
Het indische is, was, ook als periode,inderdaad zeer belangrijk geweest voor Nederland, maar niet specifiek het indische van de indo-europeaan.