door mw Joty ter Kulve

INDONESISCHE CULTURELE AVOND IN LEIDEN 4 november 2010

In de brievenbus een uitnodiging van de Indonesische Ambassade  voor het bijwonen van een Indonesische Culturele Avond  in het auditorium van de faculteit van natuurwetenschappen, universiteit Leiden. Dit ter ere van de 65ste Onafhankelijkheidsdag van de Republiek van Indonesi.

Op het programma Soendanese dansen en muziek, uitgevoerd door studenten van de universiteit van Padjadjaran in Bandung.
Sinds decennia vindt een nauwe samenwerking plaats tussen de twee universiteiten, met name de faculteit van natuurwetenschappen. Zoals altijd mogelijk gemaakt door de visie en trouw van  aan Nederlandse kant  twee wetenschappers en bruggebouwers : Pak Jan en Ibu Mady, aldus Z.E._UMAR_HADI,_in zijn openingsrede.

Bandung: We zijn van Linggajati naar Bandung verhuisd toen Cora naar de HBS moest gaan.
Bandung: Toen we uit het Kramatkamp bevrijd zijn, hebben we de laatste trein genomen naar Bandung.
Bandung: Reunie met Wim 14 jaar, die wij drie jaar niet gezien hadden.
Bandung: Bersiap en mijn vlucht naar Holland om te studeren in Utrecht.
Bandung: Hallo Bandung, zoveel herinneringen.

En dan zitten wij in de collegebankjes van het prachtige auditorium. En zweven de eerste sierlijke, beeldschone danseressen het toneel op: de Pauwendans. Wat zijn ze mooi. Okay, ze zullen wel de mooiste, muzikaalste studenten hebben uitgezocht voor deze reis, langs Parijs, Leiden en straks Hongarije, maar toch.

De Pauwendans, de Topeng Tarung dans, de Arumba, het instrument dat de vader wordt genoemd van de Indonesische angklung, de Rampak Kendang uitgevoerd door verschillende drums. En de Cikeruhan volksdans.

Ik  ben weer even terug in mijn geboorteland en dan denk ik:dit is het nieuwe Indonesi. Al die getalenteerde jonge studenten. Ze zijn zo vrij, onbevangen, klaar voor de 21ste eeuw. Dit is het nieuwe Azi, ondanks alle natuurrampen, grote verschillen tussen de nieuwe rijken en armen, culturele verschillen, enorme problemen, maar ook enorme rijkdom aan grondstoffen: in menselijk kapitaal , nemen ze het voortouw. Azi met haar miljoenen jongeren onder de dertig jaar, is bereid haar studenten klaar te stomen voor de 21ste eeuw.

En dan krijgen wij allemaal een anklung in de hand geduwd. En onder de leiding van weer n van de vrouwelijke orkeststudentes gebeurt het zowaar dat de hele zaal in perfecte samenwerking een anklung  concert geeft.

En dan volgt de laatste dans en worden wij uitgenodigd het toneel op te komen om met hen de laatste dans te dansen. En zo gebeurt het dat het toneel zich vult met sierlijke dansende Indonesirs en iets minder sierlijk dansende Nederlanders.
Maar we doen het samen en dat is de toekomst van Oost en West.

Als ik naar huis ga, denk ik: ja ik ben een kind van twee continenten, een helende gedachte in een woelige wereld.

Joty ter Kulve
Wassenaar.