* Strip De Terugkeer groot succes
* Het Verhaal van Indi goed ontvangen
* Entreeprijzen Verhaal van Indi
* Nieuwe homepage webportaal Indi in Oorlog
* Het verhaal achter….
* Column van Erry Stoov, voorzitter bestuur IHCB
* Contactdag Oorlogsliefdekind
* Signaleringen
* Het Verhaal van Indi goed ontvangen
* Entreeprijzen Verhaal van Indi
* Nieuwe homepage webportaal Indi in Oorlog
* Het verhaal achter….
* Column van Erry Stoov, voorzitter bestuur IHCB
* Contactdag Oorlogsliefdekind
* Signaleringen
...................
Indisch4ever 
Toen ik er was, toen waren er niet veel mensen. Heb dus ook niet het effect kunnen zien van dat gebukt kijken naar de uitgestalde voorwerpen in de grond en dan in combinatie met die vlag zo pontificaal op die manier.. Nu ik dit verhaal van Peter lees, ik kan niet beschrijven hoe ik me voel. Belazerd?
Het is niet de bedoeling dat bezoekers ineens weer in een door de Jap ingeramde stressreflex staan op de expositie. Toch een puntje voor de beheerders nog eens goed te kijken ?
Banzaiiiiiii de fik er in
Kirei: Afgelopen zondag bezocht mijn moeder, een oom en ik de tentoonstelling Het verhaal van Indie. In zaal 4 over de oorlog, loop ik een hellend vlak op, in de vloer zijn gaten (het lijken wel oorlogsgraven) gemaakt waar de oorlogsstukken (gelukkig geen lijken) zijn uitgestald. Ik moet me soms diep buigen om de museumstukken duidelijk te zien en de bijbehorende summiere tekst te lezen. Bij een drietal samoeraizwaarden ontbreekt volledig uitleg maar dat gemis zie ik bij veel andere museumstukken. Al buigend loop ik naar het einde van de zaal botst tegen een levensgrote foto van de Japanse oorlogsvlag en een Zero gevechtsvliegtuig. Ik draai me om naar de zaal en zie al de bezoekers buigen, Kirei (Japans voor buigen). De bezoekers buigen onbewust voor de Japanse oorlogsvlag en dat deed mijn moeder meer dan 65 jaar geleden ook. Er ontstaat een geladen discussie over die vlag. ….In de nieuwsbrief lees ik: Nog steeds krijgt het Indisch Herinneringscentrum veel positieve reacties op Het Verhaal van Indi….Misschien heb ik een andere tentoonstelling gezien maar ik moest wel raden naar de betekenis van veel afgebeelde stukken en dan dat Kirei-incident. Al zou dat Kirei-effect onbedoeld zijn dan had men die fout kunnen corrigeren, maar nee hoor; beter ten hele gedraaid dan ten halve gekeerd.
Ik vind het beestachtig dat samenstellers zo kunnen en mogen omgaan met een tentoonstelling. Ik vind dat wel opmerkelijk dat de tentoonstellingssamenstellers en het IHC gevoelloos zijn voor emoties die dat buigen+vlag naar boven kan brengen, maar ja, de Herinneringen van het IHC zijn van een korte dag, zo jong en dan al dementerend.
De nieuwsbrief gaat verder……..Opbouwende kritiek is er zo nu en dan ook en daar wordt goed naar geluisterd…..alleen er wordt niks meegedaan.. Ik vind het best tolol en van geestelijke armoede getuigen dat men die scene zo maar laat bestaan, Kirei.
Bij het graf van Napoleon in Parijs heb je hetzelfde effect, misschien hebben de samenstellers dit wel gecopieerd en totaal uit hun verband gerukt. Ik vind het zelf een groffe misstap en een misselijkmakende belediging voor mijn moeder, zij was binnen- en buitenkamper. Als dat Nasi goreng circuit maar tevreden is.
Gelukkig maakt het IHC wel meer misstappen, l’histoire se repte. Kirei