Den Haag 14 augustus – Ook dit jaar werd er een bijeenkomst gehouden in de Duinzichtkerk, geheel gewijd aan 65 jaar Indie Herdenking. “Het Nut van Herdenken“. Na het welkomstwoord en toelichting door ds. Veen, het lied “Wat de toekomst brengen moge”, toespraak door mw.v.d.Wissel: Als Buitenkampkind heb ik altijd het nare gevoel er niet bij te horen. Vormen wij dan een uitzondering? Welnee, in werkelijkheid is meer dan de helft van de Europese bevolking in Indi buiten het kamp gebleven. Waar zijn dan al deze mensen met hun verhalen? lees verder…. en deel 2.
Na het “Indische Onze Vader”, oorlogservaringen door dhr. Henk Bussemaker (tekst volgt nog) Vervolgens werd “the Captives Hymn” gezongen waarna mw Henritte van Raalte-Geel vertelde over haar boek “Mogen wij altijd in dit kamp blijven”, wat zij onlangs heeft uitgebracht in het Japans en aldaar presenteerde.. Zie eerder artikel hierrover. Het boek wordt verfilmd, zie voor uitgebreide info de website Dappere Moeders.
een video impressie (langere versie binnenkort te zien)
Mw D.Mol met een gedicht van generaal bd Govert Huijser, “Mannen van tien jaar en ouder“. Na samenzang “Het zonnetje gaat van ons scheiden”, slotwoord “Kracht van Herdenken” door pastoor van der Helm, werd de bijeenkomst afgesloten met het Wilhelmus. Na afloop uiteraard kumpulan.
Buitenkamper, buitenstaander. Ja zo voel ik mij ook vaak. Maar hoe kan dat dan? Het is toch heel vreemd dat nauwelijks bekend is dat er ook Nederlanders buiten het kamp zijn gebleven, want hoewel men over het juiste aantal van mening verschilt, staat wel vast, dat wij een grote groep vormden”.
Lees verder — deel 2 —3 —4 (mw vd Wissel 2005)
1+2-Ook leden van st. Japanse Ereschulden waren present.–3– mw Els vd Wissel.
Foto’s staan hier op Picasa.
...................
Indisch4ever 
Buitenkampers
Het woord al doet me de haren te bergen rijzen. Alsof toen de wereld als middelpunt uit n kamp bestond en wel verdeeld in binnen-en buitenkampen. De Kampers bestaan uit Nederlanders vnl totoks maar onzichtbaar laat de film 2602 ook de Indische Nederlanders in de kampen zien. De Kampers hebben bibliotheken vol geschreven over hun reilen en zeilen in het binnenkamp.
De buitenkampers bestaan uit de meerderheid der Nederlanders vnl Indische Nederlanders (170.000 maar ik heb ze niet geteld). Mijn oom heeft er tussen neus en lippen over gepraat. Hij vertelde dat het erg en bedreigend was om in een vijandelijke omgeving te moeten overleven. Zijn familie heeft er onder geleden.
Dat Kampers weinig tot niets over hun leven in het Buitenkamp hebben geschreven komt mi omdat ze niet aan leedvergelijking willen doen, vind ik wel iets misplaatst maar het standpunt kan ik alleen maar respecteren. Het is natuurlijk niets in vergelijking met 1 hongerwinter in NL (deze leedvergelijking maak ik niet)
De familie van moederskant heeft zowel in het binnen- als buitenkamp de genoegens van het Japanse leven mogen smaken, helaas heeft mijn moeder daar nooit over geschreven.
Er zijn nog weinig overlevenden van deze kampperiode. Ik hoop dat zij een boek schrijven over deze periode , dat zijn zij aan ons verplicht. Anders blijft buiten het kamp, buiten de geschiedenis. En dat vind ik niet alleen misplaatst maar ook een schandaal.