Programma Herdenking Birma-Siamspoorweg 21 augustus 2010 te Bronbeek:
– 10.00 uur: Ontvangst in de paviljoentent
– 11.15 uur: Herdenkingsplechtigheid bij het monument
– Welkomstwoord door Thijs Meijer, zoon van een overlevende van de Birma-Siam Spoorweg
– Gedicht door een leerling van het Arentheem College
– Toespraak door Lody Pieters, voorzitter SHBSS
– Toespraak door Erik Broekroelofs, kleinzoon van een slachtoffer van de Birma-Siam Spoorweg
– Herdenkingsceremonie – 1 minuut stilte
– Wilhelmus 12.00 uur: Krans- en bloemlegging; aansluitend defil.
Tijdens het defil zullen ter gelegenheid van 65 jaar Bevrijding 65 namen van slachtoffers van de Birma-Siam Spoorweg en de Pakan Baroe Spoorweg worden voorgelezen.
13.00 – 16.00 uur: Indisch lunchbuffet in de Kumpulan. Informeel samenzijn en infomarkt in de paviljoentent.
Zie http://www.shbss.nl/herdenking.asp of onderstaand persbericht .
Herdenking Dodenspoorwegen WO-U in teken van 65 jaar Bevrijding
Op zaterdag 21 augustus 2010 worden de slachtoffers van de Birma-Siam Spoorweg en PakanBaroe Spoorweg herdacht tijdens de jaarlijkse herdenkingsbijeenkomst op het landgoed Bronbeek in Arnhem. Dit jaar zal de bijeenkomst vooral in het teken staan van 65 jaar Bevrijding.
De plechtige herdenkingsceremonie begint om 11.15 uur bij het monument op het landgoed Bronbeek aan de Velperweg 147 in Arnhem. Oud-spoorwegwerkers en nabestaanden van overleden spoorwegwerkers, alsmede vertegenwoordigers van diverse ministeries, krijgsmachtonderdelen, de gemeente Arnhem en andere (herdenkings )organisaties zullen daarbij aanwezig zijn.
Tijdens het defil na de kranslegging zullen ter gelegenheid van 65 jaar Bevrijding 65 namen van slachtoffers van de Birma-Siam Spoorweg en de Pakan Baroe Spoorweg worden voorgelezen. Leerlingen van het Arentheem College, dat het monument heeft geadopteerd, vormen een monumentenwacht. De herdenking is voor iedereen vrij toegankelijk. Alleen voor deelname aan het Indische lunchbuffet ( 9,50 per persoon) is reservering noodzakelijk. Voor meer informatie: www.shbss.nl.
Oproep spoorwegveteranen
De Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan Baroe Spoorweg (SHBSS) die de jaarlijkse herdenking organiseert, heeft circa 350 overlevenden van beide spoorwegen in haar adressenbestand.
Zij krijgen half juni een persoonlijke uitnodiging voor de herdenking. De SHBSS roept spoorwegveteranen die geen uitnodiging hebben ontvangen, op om zich vr 15 juli per brief of e-mail aan te melden bij het SHBSS-secretariaat (Postbus 121,6880 AC Velp, shbss@kpnmail.nl. Ze krijgen dan alsnog een uitnodiging toegestuurd.
Ontmoetingsruimte en infomarkt
Op de herdenkingsdag is er vanaf 10.00 uur en na de plechtigheid tot 16.00 uur in de paviljoentent een informeel samenzijn met Indische hapjes, drankjes en muziek. In een speciaal deel van de tent kunnen spoorwegveteranen hun kameraden van vroeger ontmoeten. Er is ook een kleine infomarkt met interessante, aan de twee spoorwegen gerelateerde onderwerpen. Jaarlijks bezoeken gemiddeld 500 600 mensen deze bijeenkomst. De organisatie is in handen van de SHBSS in samenwerking met het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen (KTOMM) Bronbeek.
Nederlandse slachtoffers
Voor duizenden Nederlandse onderdanen, met name afkomstig uit het voormalig Nederlands-Indi, kwam het einde van de Tweede Wereldoorlog – met de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 – te laat. Zij lieten het leven tijdens hun krijgsgevangenschap waar zij onder mensonterende omstandigheden door de Japanse overheerser als dwangarbeiders werden tewerkgesteld o.a. aan de Birma-Siam Spoorweg in Thailand en Birma nu Myanmar) en de Pakan Baroe Spoorweg op Sumatra in voormalig Nederlands-Indi.
Birma-Siam Spoorweg
Met de Birma-Siam Spoorweg wilden de Japanse bezetters de spoorwegnetten in Birma en Thailand met elkaar verbinden. Voor de bouw van het traject van bijna 415 km tussen Non Pladuk in Thailand en Thanbyuzayat in Birma werden meer dan 250.000 (dwang)arbeiders ingezet. Onder hen waren ruim 60.000 Britse, Nederlandse, Australische en Amerikaanse krijgsgevangenen. Van de circa 18.000 Nederlandse krijgsgevangenen kwamen bijna 2.800 om tijdens de bouw van de spoorweg. Een onbekend aantal slachtoffers viel tijdens de zeetransporten (Hell-ships) naar en van de spoorlijn gedurende de Japanse bezetting. De spoorlijn werd op 17 oktober 1943 voltooid en tot de bevrijding in augustus 1945 gebruikt.
Pakan Baroe Spoorweg
De Japanse legerleiding wilde voor de verdediging van Sumatra tegen geallieerde aanvallen het spoorwegnet op het eiland verbeteren. Door een spoorweg aan te leggen van Moeara naar Pakanbaroe zou een snelle verbinding tussen de westkust en de oostkust van Sumatra ontstaan. Bovendien konden in Pakanbaroe kolen van de kolenmijnen in het binnenland op schepen worden geladen. In september 1943 begonnen circa 40.000 romusha’s (Indonesische ‘vrijwilligers’) aan de bouw van de spoorweg.
In mei 1944 werden circa 6000 Nederlandse, Britse en Australische krijgsgevangenen aan het werk gezet. Door uitputting, honger, ziekten en mishandelingen vielen duizenden slachtoffers: ruim 700 krijgsgevangenen en meer dan 30.000 romusha’s. Twee schepen die met krijgsgevangenen op weg waren naar de Pakan Baroe Spoorweg werden getorpedeerd. Daarbij kwamen 1800 krijgsgevangenen en 4000 romusha’s om. De spoorlijn werd op 15 augustus 1945 voltooid, maar – in tegenstelling tot de Birma-Siam Spoorweg – nooit in gebruik genomen.
...................
Indisch4ever 
Graag zou ik meer informatie willen over mijn grootvader, H.C Schuit, brigadier bij de artillerie. Hij is gesneuveld op 22 september 1943 tijdens werkzaamheden aan de Birmaspoorlijn. Er is geen informatie over hem bekend of de omstandigheden waaronder hij omgekomen is. Hij ligt begraven in Kanchanaburi, Thailand.
Graag zou ik meer informatie willen over mijn grootvader, H.C Schuit, brigadier bij de artillerie. Hij is gesneuveld op 22 september 1943 tijdens werkzaamheden aan de Birmaspoorlijn. Er is geen informatie over hem bekend of de omstandigheden waaronder hij omgekomen is. Hij ligt begraven in Kanchanaburi, Thailand.
Zeer erkentelijk ben ik u als u me kunt helpen aan aanvullende Informatie betreffende
01 Mevr. Helena Maria Catharina Meijer van den Berg en/of haar dochter:
02 Mevr. Annelize Meijer (meisjesnaam)
01. Mevr. Helena Maria Catharina Meijer van den Berg
geb. 23-02-1906 te Amsterdam
gehuwd 1932-11-05 te Egmond aan Zee, met
Mr. Cornelis Meijer
geb. 24-08-1906 te Enkhuizen
02. Mevr. Annelize Meijer (meisjesnaam)
geb. 22-06-1935 te Harderwijk
Op 02-10-1936 vertrekt dit jonge gezin naar Ned.-Indi.
Betrekking Mr. C. Meijer: Cand. Ind.rechterlijk ambtenaar.
Mil. onderdeel KNIL – rang Kpl.Inf.
Overlijdensdatum 18-08-1945 te Pakanbaroe
Begraafplaats Nederlands ereveld Leuwigajah te Cimahi.
Mijn vraag: Wat gebeurde er met echtgenote (39) en dochtertje van tien?
Vriendelijke dank voor uw medewerking aan mijn onderzoek.
Prettige dag,
Ton Hartog
Zeer erkentelijk ben ik u als u me kunt helpen aan aanvullende Informatie betreffende
01 Mevr. Helena Maria Catharina Meijer van den Berg en/of haar dochter:
02 Mevr. Annelize Meijer (meisjesnaam)
01. Mevr. Helena Maria Catharina Meijer van den Berg
geb. 23-02-1906 te Amsterdam
gehuwd 1932-11-05 te Egmond aan Zee, met
Mr. Cornelis Meijer
geb. 24-08-1906 te Enkhuizen
02. Mevr. Annelize Meijer (meisjesnaam)
geb. 22-06-1935 te Harderwijk
Op 02-10-1936 vertrekt dit jonge gezin naar Ned.-Indi.
Betrekking Mr. C. Meijer: Cand. Ind.rechterlijk ambtenaar.
Mil. onderdeel KNIL – rang Kpl.Inf.
Overlijdensdatum 18-08-1945 te Pakanbaroe
Begraafplaats Nederlands ereveld Leuwigajah te Cimahi.
Mijn vraag: Wat gebeurde er met echtgenote (39) en dochtertje van tien?
Vriendelijke dank voor uw medewerking aan mijn onderzoek.
Prettige dag,
Ton Hartog
kent iemand mijn vader, Leendert van Marion, geboren te Den Haag op 19 februari 1913, na de KMA naar Indonesie gegaan en te werk gesteld aan de Birma spoorweg nadat de boot waarop hij door de Japanners vervoerd werd richting Rangoon, door Amerikanen gebombardeerd werd en hij daarna in de Moulmein gevangenis heeft gezeten.
Ik ben zijn dochter Vrouwke, en ken niemand die hem ooit waar dan ook heeft meegemaakt. Mijn vader is in 2000 overleden en is met zestig van mijn moeder gescheiden en is daarna hertrouwd. Ik geloof dat ik mag zeggen, dat er nooit een woord werd gewisseld over de interneringsperiode in Ambarawa en mijn vaders ervaringen in Birma. Het laatst woonde het gezin voor de oorlog in Magelang, waar ik in september 1941 geboren ben. Ik zou heel graag iets over mijn vader willen weten.
Meer over Fred Seiker
Zie haast identiek verhaal Burma-Thailand Spoorweg.
Google op naam – Fred- Seiker
boek “Lest we Forget ” ,1995.
Nederlandse ex-pow, woonachtig in Engeland.
Ouwe Tji
Ben bedankt voor de link over Gustav ,ga hier achteraan.
“Lets We Forget” is een documentaire over een overlever van de Birmaspoorlijn die bekroond is met een Emmy-Award.
Zoek op Google naar: Gustav Potthoff.
Ach erkan nog net een hoekje vrijgemaakt worden en als men daarna een langs het monument mag lopen gaat ook iedereen voor ,inplaats om deze oudjes eerst te laten gaan.
Ben verleden jaar maar met mijn vader in rolstoel omgedraaid was geen doorkomen aan en pas voor vertrek naar huis nog even langs het monument gelopen.
Jammer maar helaas.
Ik heb drie fitte overlevers geinterviewd voor het boekproject ‘Zwarte huid, Oranje hart’ en ken nog een vierde overlever die zijn memoires aan het schrijven is. Geen van hen is ooit benaderd om hun relaas te doen.
Misschien had de organisatie dit jaar meer moeilijheden een overlever te vinden die fit genoeg was voor een speech. En andere fitte mensen die waren al geweest de laatste Jaren ??
Iemand die in 1942 17 was , is nu 85.
Bij de algemene 15 augustus-herdenkingen kun je iemand uitnodigen te speechen die toen kind was…
Een kind van 7 in 1942 is nu 75 jaar.
Bij de herdenking zijn enkele overlevers van de Birmaspoorlijn aanwezig. Is het dan niet voor de hand liggend om hen het podium te geven om over hun ervaringen te vertellen in plaats van hun nakomelingen?