(deel 1 hier na te lezen.) Door Dhr Ted Hartman.

Als het gaat om eerherstel en smartegeld, is dit emotioneel. Daar tegenover staat het rationele, waarachter de politiek zich schuilt. Hoeveel gaat het kosten? Kan het wel in deze tijd?

“Na 65 jaar nog altijd kind van de rekening”  is een tentoonstelling in overleg met het Indisch Platform. Gebaseerd op de wetenschappelijke rapporten “Sporen van vernieling” en “Indische rekening (de backpay)”. Deze onafhankelijke rapporten geven duidelijk aan dat Nederland een ereschuld heeft aan de individuele Nederlanders uit voormalig Nederlands-Indi. De individuele oorlogsschuld en de achterstallige salarissen en pensioenen, genoemd in de rapporten, zijn in de tentoonstelling in perspectief gebracht.  Maar tevens, zoals uit de rapporten blijkt, de politieke onwil om deze Ereschuld in de afgelopen 65 jaar op een rechtvaardige en eervolle wijze te voldoen. Het persoonlijk leed en het diepgewortelde gevoel van de Nederlander uit Indi dat zij nog steeds als tweede rangs burgers worden behandeld, komt duidelijk naar voren. De tentoonstelling maakt op indringende en directe wijze duidelijk dat het om genoemde zaken gaat.

In de Vaste Kamercommissie VWS worden oorlogsgetroffenen zaken behandeld, alvorens deze kamerbreed in de Tweede Kamer worden behandeld. Reden voor het Indisch Platform, waar de Stichting Japanse Ereschulden actief lid van is, wederom aandacht te vragen voor “de Indische Kwestie”. Het lag in de bedoeling om onze tentoonstelling daarom rst aan de Kamerleden te presenteren, om daarna aan de Nederlanders in het algemeen te tonen. De gemaakt afspraken met de Tweede Kamer kunnen vooralsnog niet doorgaan. Helaas bleek dat te elfder ure de beoogde tentoonstellingsruimte dubbel geboekt was voor een al eerder vastgestelde Tweede Kamer activiteit. Ondanks verwoede pogingen om in de buurt van de Tweede Kamer een alternatieve locatie te vinden, bleek deze op korte termijn niet beschikbaar. Het bestuur heeft nu besloten om de tentoonstelling direct aan Nederland, in de stad van Vrede en Recht, Den Haag, te tonen. In de tweede week van augustus wordt de tentoonstelling in het Haagse stadhuis  – in het Atrium –  voor het eerst getoond.
Zodra het mogelijk is om de politiek, de nieuwe Kamerleden, de tentoonstelling te laten zien, zal JES daartoe passende maatregelen nemen. Het is ook de bedoeling de tentoonstelling landelijk in de grote steden te vertonen. Het is geen laatste strohalm waar wij ons aan vasthouden in het besef dat er nog meer nodig zal zijn om de Regering op onze hand te krijgen.

Ofschoon nog geprobeerd wordt op morele gronden van Japan eerherstel te verkrijgen, middels onze maandelijkse demonstraties en petities aan de Regering van Japan(!), is het Indisch Platform de laatste jaren eveneens op morele gronden, met een dialoog over de Indische Kwestie met de Nederlandse Regering begonnen. Het zal duidelijk zijn, als u het vorenstaande hebt doorgenomen, dat de Nederlandse Regering met het tekenen van het San Francisco-vredesverdrag en de rapporten “Sporen van vernieling” en “Indische rekening”, mede verantwoordelijk is voor een wiedergutmachung  – een finale ware Erkenning –   voor zijn onderdanen van voormalig Nederlands-Indi. En zal het eens zover komen, dan vindt de Regering ook middelen om deze allerlaatste oorlogsschuld, op de Regering van Japan te verhalen.