Er staat een serie artikelen op indonesie.actieforum.
De titel is ‘geschiedenis van de indo’s’ .

Deel1: Veel van de uit Indie afkomstige Indo’s heben dan ook de grootste moeite met deze zienswijze en blijven het vreemd vinden als Totoks zich Indisch noemen.
Deel2: Volgens Nicolaus de Graaf (1620-1702) was dit zelden het geval: in de ogen van de Hollanders waren de mestieze vrouwen lui, ze gedroegen zich als apen, ze zaten gehurkt neer met de billen op de knien (jongkok) en ze hadden geen tafelmanieren
Deel 3: De Hollanders, die door huwelijken in deze gemeenschappen terecht kwamen, pasten zich aan; ze werden in de gemeenschap opgenomen en verindischten.
Deel 4: Het is opvallend om te zien hoe groot de verbetering is, die er is gekomen sinds het Britse Bestuur. De kabaai wordt nu helemaal niet meer gedragen en er is nu een veel eleganter Engels kostuum aangekomen schreef de Java Government Gazette in 1812.
Deel 5: Er wordt wel eens (ten onrechte) beweerd, dat bij het IEV het accent lag op “Indo”.  Het IEV was echter in wezen “Europees”, want uit de voorwaarden waarop men lid kon worden, valt dit te lezen. De Totoks waren allen welkom en zelfs zij die in Holland zaten en nog nooit een voet in Indie hadden gezet, konden namelijk lid worden.
Deel 6: Deze partij was – in tegenstelling tot het IEV – wel degelijk politiek gericht en had als voornaamste doel “het losmaken van Indie van het moederlandf Nederland”. De leus was: Indie voor de Indiërs. Opgericht door E.F.E. Douwes Dekker in 1912 en in 1913 werd zij reeds verboden
Deel 7: Maar ondanks de invulling van hoge posities, was discriminatie nog niet van de baan, want van 1900 tot 1940 werd nog steeds het ontmoedigingsbeleid gevoerd ten aanzien van huwelijken van Europese mannen met een Indo- of een inheemse vrouw. En er mag derhalve worden gesteld, dat de regering op deze wijze danig discrimeerde.