6 februari
Als ik je roep dan kom je toch wel?”, vraagt mijn oude tante. Ik aarzel even, want ik weet opeens niet hoe ze dit bedoelt.
Tante zelf probeert het vaarwel te verzachten. “Wie weet kan ik nog de narcissen zien, of de tulpen, de sneeuwklokjes heb ik toch ook gehaald?” Ze zegt dit voor mij, maar ik weet dat ze spoedig gaat. Lieve, lieve tante, altijd aan anderen denken, te weinig aan zichzelf.
14 februari
Ze riep me in mijn slaap en ik ging om haar hand vast te houden, haar laatste schorre lachje te horen en het licht in haar ogen te zien doven tot ze weggleed in die eindeloze droom van vederlichtheid zonder lijden.
16 februari
Dolly, tante Lieke, tante Toet, tante Tekke, tante Poel, tante Tattie en tante Liesje, ik wist niet beter of we vormden samen met hen één grote familie. Dat het geen echte bloedverwanten van mijn ouders waren, deed er niet toe, ze hoorden er gewoon bij, tante geworden door een gedeeld bestaan met mijn moeder in het verre Indie. Mijn Indische tantes.
De tante die zaterdagnacht is gestorven, was ook een Indische tante. Juist daarom was ze heel belangrijk voor me, ze was een van de laatst overgebleven vriendinnen van mijn moeder en heeft nog veel kunnen vertellen over vroeger
...................
Indisch4ever 