Ralph Boekholt (Bandung 1953) was van 1984 tot 1993 hoofdredacteur van Indisch tijdschrift Moesson en van van 1988 tot 1993 directeur van Tjalie Robinson B.V. Hij was mede-oprichter van het Indisch Wetenschappelijk Instituut (IWI) en met anderen voerde hij een proces tegen de Staat der Nederlanden over de Indische geschiedschrijving van dr. L. de Jong. Boekholt leidt thans een ambtelijk bestaan. Het Indische wel en wee volgt hij vanuit de luwte. Opveren doet hij alleen als het zijns inziens te gortig wordt….
De Indische Wilders ofwel de hysterie van Lizzy
Bij de naam Lizzy van Leeuwen moet ik denken aan Lizzie Borden, u weet wel, van dat liedje:
Lizzie Borden took an axe
And gave her mother forty whacks
When she saw what she had done
She gave her father forty-one
Hopelijk verschijnt The Story of Lizzie Borden in Nederland nog eens op dvd. Mooie film van een meiske dat in 1892 in een Amerikaans stadje de schedel van haar vader en stiefmoeder doorkliefde met een bijl. Een theorie is dat zij dat naakt heeft gedaan en zich na haar daad in de badkamer heeft afgespoeld. Dat voorkwam bloedspetters op haar kleding. Lizzie werd dan ook vrijgesproken.
Maar wat Lizzy van Leeuwen betreft: die heeft vorig jaar met overheidssubsidie het boek Ons Indisch Erfgoed gepubliceerd. Daarin heeft zij met hoorbaar plezier de vloer aangedweild met Indische personen en organisaties. Dat wil zeggen: haar dweilwater bestond uit urine met een hoog ammoniakgehalte. Kan zijn dat haar intentie was de Indische boel klaar te maken voor een verfbeurt. Maar misschien was ammoniak nodig als bestanddeel voor de bereiding van crack. En keertje wat anders dan een half zware Van Nelle of een kretek.
Ik gok op dit laatste, gezien haar artikel over de Indische wortels van Geert Wilders in de Groene Amsterdammer van 4 september 2009. Kern van dat artikel is dat Wilders een Indo is, dat zijn grootvader wegens gesjoemel uit s Lands dienst is ontslagen, dat Indos aanhangers waren van de NSB en dat diezelfde Indos nog steeds sympathiseren met ultrarechts. Moraal van Lizzy in haar artikel is dat Wilders doet zoals hij doet, omdat hij door middel van wraak de koloniale (familie)geschiedenis wil herschrijven.
Wat de gesubsidieerde dr. L. van Leeuwen zegt, is dat Geert Wilders slechts een gewone Indo is uit een gesjeesd Indisch koloniaal milieu met nazisympathien. Wie dat weet, aldus van Leeuwen, zal beseffen dat het jammer van de tijd is om zich nog druk te maken over of te sympathiseren met Wilders. Immers, welke waarde kun je hechten aan zon besmette koloniale bron met een hakenkruis onder zijn geverfd haar?
Wat heeft de gesubsidieerde Lizzy gedaan? Ze wilde bewijzen dat Wilders Indisch is, iets wat al langere tijd rondzong. Daartoe is zij de archieven ingedoken, met succes. Toen werd dr. Lizzy weer hysterisch, net zoals ze was toen ze Ons Indisch Erfgoed schreef. De Indische tjap van Wilders greep ze aan om te poneren dat de oud-kolonialen en hun nazaten uit de Oost racisten zijn. En ze zijn dat omdat zijzelf in ons Insulinde slachtoffer van racisme waren geweest. Dit verschijnsel nu, aldus Lizzepis, verdient aandacht van Vorst, Volk en Vaderland.
Waarom zegt, doet en schrijft dr. L. van Leeuwen dit alles? Zij is zelf ook een Indo. Een ding is zeker: uit haar boek blijkt dat ze niet van Indos houdt. Meer nog: ze kijkt op hen neer, omdat hetgeen zij hebben voortgebracht amper marginaal mag heten. En omdat ze nog altijd te stom zijn om te beseffen dat de opeenvolgende Nederlandse regeringen de Indische geschiedenis, en dus ook de Indos, tot een voetnoot hebben gemaakt in de vaderlandse kronieken.
Hoe komt het dat deze hoogopgeleide gesubsidieerde Indo alle andere Indos belastert? Waarom zet zij hen in een extremistische hoek? Waarom schendt zij hun privacy? En waarom doet zij dat met zoveel plezier?
Het antwoord: ik weet het niet. En ik weet niet of ik het wel zou willen weten. Ik vraag mij alleen af waarom zij gesubsidieerd wordt.
Ik bedoel: Lizzie Borden werd gemold door haar vader en stiefmoeder. Op een dag had ze daar natuurlijk genoeg van. Toen begon ze te hakken. Daar kun je je nog iets bij voorstellen.
Ralph Boekholt
...................
Indisch4ever 
Ik vond het boek “Ons Indisch Erfgoed” een prima boek.
Geen enkel moment heb ik het idee gekregen dat “zij met hoorbaar plezier de vloer aangedweild met Indische personen en organisaties”.
Dat vind ik een hysterische interpetatie van mensen die zich persoonlijk voelen aangevallen door een vrij objectief boek.
Jammer dat er wat historische fouten inzitten, er waren veel minder Indo’s bij de Indische NSB als zij doet voorkomen.
Wat betreft het artikel over Wilders, ook daarbij krijg ik niet de indruk dat ze beweert dat Indo’s gemiddeld net zo racistisch zijn als Indo Wilders.
Ze zegt eerder dat er Indo’s zijn die door het onverwerkte verleden en het onbegrip vanuit de Hollandse overheid extreme dingen kunnen doen.
Dat hoeven niet perse racistische dingen te zijn, maar bv ook kogelbrieven versturen ofzo.
Maar ik ken toch echt genoeg rascistische Indo’s en Indo’s die liever Joods of Nederlands zijn dan Indisch.
Ook binnen mijn familie!
Beste Gerrit van der Vorst.
Veel dank dat je vanuit je eigen invalshoek Venlo in de oorlog– wat achtergrondinformatie geeft..
In het artikel van Leeuwen wordt zeker niet gesuggereerd dat opa Ording NSB-sympathien had. Wel zijn er veel zinnen besteed aan het associeren van Indisch met extreem-rechts.
Ten onrechte dat mensen die vloed van suggestieve beweringen ook opvatten dat de bewering is dat een meerderheid van de Indische mensen, inclusief die een tijd lang daar gewoond hebben zoals grootvader Ording, extreem patriotistisch zijn cq NSB-sympathisanten waren .
Er valt wel vraagtekens te zetten bij de strategie van samenwerken van de Nederlandsche Unie met de bezetter. Terecht is er veel kritiek geweest in en na de oorlog. Van Leeuwen heeft niet ontdekt dat opa Ording lid was en dan nog past een genuanceerd oordeel over de Unie en Ording..
Als men toch pers een familietrauma zoekt dan is het eerder de dreiging dat Ording zwaar aangepakt zou worden door de bezetter of de NSB en niet die ontslagaffaire van 7 jaar eerder.
Een ander familietrauma als bron voor Wilders extremisme zou dan het lange namokken van zijn vader geweest kunnen zijn . Vader Wilders weigerde de paar kilometer verderop liggende grens met Duitsland over te steken. Zijn antimofheid zou hij overgedragen kunnen hebben aan de zoon.
Wikipedia, bronnen, noten en referenties nr2
Tenminste als je een vlotte psychologische verklaring zoekt voor Wilders extremisme ( anti-duits, dus identificatie met Israel, dus moslimhater geworden).
Nog steeds gammel, maar het klinkt beter dan een Indische achtergrond opblazen tot anti-multicultureel, extremistisch.. en dominant aanwezig in Wilders jeugd.
Overigens was opa Ording reserve-luitenant te Indi.. Zo stond hij in het Indisch adressenboek en was het vermeld in de huwelijksacte van zijn tweede huwelijk te 1916. ( Bron is Genlias ). Oma Meijer was in 1920 zijn derde echtgenote.
Persoonlijk raakt het me veel meer dat 1 miljoen mensen van Indische komaf belasterd worden.. Ook niet leuk voor opa Ording …
tjaaa en wat betreft Wilders zelf.. hij zaait haat en zal dus ook oogsten..
De analyse van Lizzy van Leeuwen heeft veel storm doen opwaaien. Het is dan ook de vraag of het verstandig is ook een duit in het zakje te doen. Ik heb besloten om toch maar te reageren.
Lizzy van Leeuwen heeft in een artikel in De Groene Amsterdammer betoogd dat volgens haar het postkoloniale en Indo-verleden – en daarbij ervaren onrecht – een drijfveer is voor Geert Wilders’ politieke doen en laten. In dat artikel en in een interview in De Limburger wordt vooral Wilders’ grootvader van moederszijde opgevoerd, Johannes Hendrikus Ording. Als die familierelatie gelegd wordt, en als belangrijk wordt ervaren, is daar meer over te zeggen dan Lizzy van Leeuwen heeft gedaan. Ik zal hierna aangeven wat ik mis in haar verhaal.
Wilders wordt nu nog wel eens in verband gebracht met de (Indische) NSB. Zie bijvoorbeeld:
http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3383/Wilders,_wat_kletst_u_toch%3F
Mede naar aanleiding van Van Leeuwen’s artikel tref ik zo’n suggestie ook weer aan in:
http://ayaanhirsiali.web-log.nl/ayaanhirsiali/2009/09/index.html
Aan Van Leeuwen worden uitspraken toegedicht dat uit het boek van mevrouw Rost van Tonningen niet op te maken is dat Ording NSB-sympathien had, maar enzovoorts.
Zo’n suggestie vind ik niet zuiver. In het boek van mevrouw Rost van Tonningen staat uitsluitend (heb het meteen even nagekeken) dat Ording als gevangenisdirecteur bij de executie van een prominente gevangene (Rauter) wilde zijn. Meer niet, minder niet. Van Leeuwen had zich af moeten vragen waarom Ording meteen na de oorlog zo’n zware positie kreeg bij de behandeling van politieke delinquenten. Dat wijst natuurlijk niet op NSB-sympathien.
Als Ording dergelijke sympathien ooit zou hebben gehad, heeft hij die knap weten te verbergen, om het maar eufemistisch te stellen. Iemand die de moeite neemt om de oorlogsgeschiedenis van Venlo te bestuderen, en Van Leeuwen had die Ording-periode zeker mee moeten nemen in haar onderzoek, ziet dat in ‘een oogopslag’. Hoe iemand voor zo’n analyse de oorlogsperiode voor het gemak kan overslaan, is me een volslagen raadsel. Niet omdat die periode anekdotische aanvullingen levert over de grootvader van Wilders, maar vooral voor de analyse belangrijke informatie:
– Ording was in de oorlog politiek actief, maar dan juist dan als openlijk tegenstander van de NSB;
– Ording was een diehard: hij en zijn gezin (en dus de moeder van Wilders) hadden het zeer zwaar te verduren, maar hij liet zich niet intimideren.
Kan dat niet evenzeer van invloed zijn geweest op het doen en laten van Wilders? Dat had bij de analyse naar mijn mening meegenomen moeten worden.
Even feitelijk:
– Johan Ording woonde met zijn grote gezin (uitsluitend dochters?) vr en tijdens de oorlog op Lambertusplein 34 (in 1942 omgenummerd naar Lambertusplein 4) te Blerick dat op 1 oktober 1940 opging in Venlo.
– Ording was politiek actief, voor De Nederlandsche Unie. In 1940 en 1941 liep de strijd tussen de NSB en de Unie hoog op. Colporteurs werden gemolesteerd, waarbij vooral de WA van de NSB zich niet onbetuigd liet, Unie-vlaggetjes werden van de fietsen van (de vele) Unie-aanhangers gerukt, het Unie-gebouw op de Markt in Venlo werd nog al eens aangevallen enz.
Vooral maakte men er een sport van om ruiten in te gooien, en vooral de NSB en de WA bezondigden zich daaraan.
– Aan en rond het Venlose Lambertusplein woonden gedurende de oorlog enkele prominente Venlose NSB’ers/WA’ers, en die gingen met Ording (geboren in 1892, dus toen tegen de 50 jaar oud) daar een felle strijd aan. De Venlose gemeentepolitie moest in elk geval op 5 mei, 16 mei en 2 juni 1941 handelend optreden bij meer of minder ernstige incidenten rond Ording en de NSB/WA. Ik krijg daarbij de indruk dat Ording’s ruiten er vaker uitlagen en in elk geval werden ze een aantal keren ingegooid.
– Ording trad daarbij kennelijk ijzereheinig op. Naar verluidt, liet hij soms zijn ruiten even ongerepareerd en de NSB-schotschriften ernaast hangen, maar vooral om dan te wijzen op de schrijffouten – weet overigens niet meer zo gauw waar ik dat gelezen heb – hetgeen de NSB’ers woedend maakte, omdat ze zich vernederd (?!) voelden door Ording.
Ik heb me bij het lezen van die verhalen in het gemeentearchief van Venlo vaker afgevraagd wat dat met de kinderen van Ording heeft gedaan. Ik meen dus dat hij een aantal dochters had en die moeten het allemaal danig meegekregen hebben. De moeder van Wilders moet er over kunnen meepraten. Of Wilders er zelf van af weet, is me uiteraard niet bekend. Ik wist dus eerder niet dat hij verwant was aan de door mij kort bestudeerde Ording.
– Op 2 juni 1941 (na weer een incident met de NSB/WA) werd Ording op last van de Sicherheitspolizei te Maastricht aangehouden en in bewaring gesteld. Op vrijdag 6 juni mocht hij weer uit zijn (middeleeuwse) cel, maar of hij daar nog verder last mee heeft gehad, weet ik niet. Ook niet vanwege het volgende.
– Eind 1941 werd de Unie opgeheven. De Venlose politie nam bij Ording allerlei materiaal in beslag en daarna heb ik nog geen vermeldingen over zijn persoon aangetroffen.
Ik lees nu dat hij in 1945 onder meer directeur werd van de Bijzondere strafgevangenis in Scheveningen (waar prominente oorlogsmisdadigers als Rauter en Rost van Tonningen zaten). Hij verhuisde in juli 1945 in elk geval naar de Appelstraat 26 in Den Haag.
Ik neem aan dat Ording die zware baan niet kreeg omdat hij een loser of NSB-sympathisant was geweest, maar vanwege verdiensten. Dat mag dan ook wel vermeld worden. Nu wordt hij toch postuum onduidelijk voorgesteld, waarbij onjuiste suggesties worden gedaan. Je zou hem met evenveel recht een krachtige persoon kunnen noemen die politiek actief was, maar juist tegen de NSB.
(Ording overleed na omzwervingen door Nederland in 1976 te Venlo, 84 jaar oud.)
Natuurlijk heb ook ik (nog) geen complete studie van Ording gemaakt, maar ik heb wel zo veel over hem gezien dat ik een incomplete studie en dito analyse kan herkennen.
Uit het voorgaande kunt u ook opmaken dat Wilders het actievoeren, en groot risico lopen daarbij, ook niet van een vreemde heeft. En dat de referentie aan de NSB in verband met zijn grootvader beter achterwege had kunnen blijven. (Niet dat de Unie zo’n geweldige club was, maar dat is achteraf bezien. Indertijd waren zeer veel Nederlanders aanhanger van de Unie, in de behoefte aan tegenwicht tegen de NSB.)
Ording mag de credits hebben, die hem toekomen, en ik acht het niet juist om hem te gebruiken voor een analyse van de drijfveren van zijn kleinzoon zonder een volledig onderzoek.
Gerrit van der Vorst
Dat R. Boekholt links uithaalt naar het boek van L. Van Leeuwen Ons Indisch erfgoed is irrelevant voor de discussie, doet werkelijk af aan zijn verhelderend artikel maar werpt een schril licht op zijn motieven., de wrekers zijn niet van de lucht.
Hij geeft in kort zeer verhelderend aan waar het om draait en dat zijn elementen die L. Van Leeuwen aanhaalt om haar gelijk te krijgen,
De argumentatie van Boekholt zijn: Wilders is van oorsprong een Indo maar hij komt er niet voor uit en waarom niet, het is zijn keus toch. Van Leeuwen maakt niet duidelijk wat dat met zijn politiek gedrag te maken heeft.
Zijn grootvader is uit slands dienst ontslagen wegens list en bedrog maar van Leeuwen geeft niet aan wat voor consequenties dat had voor Wilders politiek gedrag.
Indos waren aanhangers van de Indische NSB, er wordt wel aangehaald dat die anders was als de Nederlandse maar opeens wordt wel wat tendetieus het bezoek van Mussert aan Indie aangehaald. Dat Mussert 2 maal door de GG wordt ontvangen zegt meer over de sympathien van de GG als die van de Indos. Het moet toch wel voor de zuivere rastheoreticus Mussert een verrassing zijn geweest om de niet-zuivere Indo’s als lid te zien van de Indische NSB.
Dat Wilders zijn neokoloniale drijfveren: “redding van de specifieke Europese waarden en terugdringen van de Islam, die hij van de Indische NSB 60 jaar na dato lijkt te hebben gekopieerd ” geeft volgens haar impliciet aan dat Wilders drijfveren van nationaal-socialistische dus fascistische oorsprong zijn, dat lijkt mij wel heel vergezocht. Er wordt wel meer gekopieerd maar dat wil niet zeggen dat dat vertrekpunt is van een politiek manifest. Van Leeuwen is daar zelf wat terughoudend in (lijkt te hebben gekopieerd), maar van een welgeleerde dame verwacht ik toch wat steekhoudende argumenten.
Wilders wordt dan via een omweg tot NS-fascistoide moslimhatende Indo geafficieerd. Dat doet hem wel veel er aan en brengt publiciteit op. Dan ga je wel erg simpel met de werkelijkheid, maar dat ontslaat je wel van de plicht om die complexe wereld te begrijpen. Ik vind dat wel botel tjebok niveau.
En dat Nieuw-Guinea verhaal is toch wel een dumper, of dat Indischen dat uitgevonden hebben. Nieuw-Guinea heeft het einde van het koloniale Nederland alleen maar onnodig 13 jaar verlengd. Nederland had daar niets te zoekenn maar bleef er dom aan vasthouden (vooral onze ex-NSB Luns). Natuurlijk was het voor Soekarno een uitgelezen kans om de Nederlanders voortdurend schaak te zetten en gaf hem elk excuus om Nederlandse bezittingen te nationaliseren, en Nederlanders, dus Indischen weg te pesten.Het gekluns van Luns in het oneindige. Dat sommige goedgelovigen toch aan Nieuw Guinea gvasthouden moeten maar naar het verhaal van de DETA-boys luisteren. Het waren uiteindelijk weer de Indischen die de rekening kregen gepresenteerd en ervoor betaalden.
En dan die neokolonialistische gedachtengoed van Wilders. Van Leeuwen vergeet dat je voor kolonies een overheerser en een overheerste nodig heb en die zie ik in geen velden of wegen.
En die opsomming van “indos op rechts” doet de schijn wekken dat Indos veelal extreem rechtse paden bewandelen. Daarbij wordt vergeten dat deze partijen weinig aanhang hadden, dus het sloeg bij Indischen toch niet zo aan.
Een onderbelicht element in Van Leeuwen betoog is weerzin van Wilders tegen de extremistische Islam. Ze haalt weliswaar de Indische NSB aan met haar streven de Islam terug te dringen maar dat lijkt mij een ingestudeerd element. Opmerkelijk is dat de Islam in Ned.Indie (behalve bij Snouck Hurgronje) maar ook in Indonesie geen opvallende rol speelt. Dat is weliswaar de laatste paar jaren veranderd, maar verklaart niet het politieke gedrag vn Wilders.
In tegenstelling tot het boek Ons Indisch Erfgoed is het artikel van L.van Leeuwen in De Groene overduidelijk onvoldoende onderbouwd. Dat vind ik wel een teleurstelling maar weerhoudt mij niet haar als schrijver en journalist te volgen. Het boek gebruik ik wel als naslagwerk, er zitten eye-openers in.
Of iemand subsidie krijgt hangt gelukkig niet af van het feit of toehoorders het eens zijn met wat iemand schrijft. Ik de werken niet gelezen, maar weet bijna zeker dat er zinlozere dingen gesubsidieerd worden.
De Wilders/Indo discussie begint steeds meer op een klucht te lijken.
Mevrouw van Leeuwen schrijft een artikeltje met vergaande, en in mijn opinie niet hard te maken, aannames over Wilders en wordt daar terecht op bekritiseerd.
Meneer Boekholt ruikt vervolgens zijn kans: de commotie rond Wilders/indo is d gelegenheid om het boek Indisch Erfgoed, een boek dat onder andere de vuile was van mastodonten als de heer Boekholt buiten hangt, af te serveren. Persoonlijke aanvallen op mevrouw Van Leeuwen (“hysterisch”)zijn, helaas naar goed Indisch gebruik, hiervan onderdeel.
Het is een klucht, maar ik kan er niet om lachen.
Vandaag naar de debatten geluisterd in de Tweede Kamer met een Amerikaanse Indo. Wij kwamen tot de conclusie dat de debatten wel erg onder de maat waren .Met alle grote problemen waar niet alleen ons land voor staat werd er gepraat over hoofddoekjes en verven van haren. Ik schaamde me voor mijn mooie landje.
Helaas moet ik constateren dat alle kritieken op mevrouw van Leeuwen, dit niveau ook niet te boven komen. Democratie en argumenteren horen bij elkaar.
Maar al dat onnodige kabale geweld is ons Indische mensen echt onwaardig.
Ik heb eindelijk het stuk van mevrouw van Leeuwen gelezen, en ik moet u zeggen dat ik het een goed onderlegd stuk vond. Men heeft het volste recht haar argumenten na onderzoek te weerleggen. Maar laten we dat onvolwassen gedebateer maar over aan onze representanten in de Tweede Kamer. Joty ter Kulve
“humor en ironie” zelfspot? INDOWAR van Lucky Oudkerk Pool is wel erg contra Ralph Boekholt. Laat ons nooit vergeten: United we stand, divided we fall! En het slachtofferschap hebben we allang van ons afgezet.
Ook dit is blijkbaar een deel van Ons Indisch Erfgoed: op de persoon spelen. Laat het grote moddergooien maar beginnen.
IndoWar
Dhr. Boekholt laat met dit tendentieus stukje zien waar hij in het Indisch spectrum thuishoort.
Wat jammer dat hij geen wetenschappelijk onderzoek kan lezen en dat hij geen essay van een artikel kan onderscheiden.
Hij bevestigd hier mee zijn gefrustreerde
achtergrond van niet serieus genomen stukjes-schrijver.
Treurig is dat een gezonde en goed onderbouwde voor mijn part pittige discussie over het Indisch Erfgoed hiermee teniet wordt gedaan. Het durven reflecteren en beschouwen van de eigen geschiedenis is een eerste vereiste om er mee om te kunnen gaan.
Boekholt toont hiermee aan dat niet te kunnen en diskwalificeert zich hiermee in het publieke discours. Wat ontbreekt bij dit soort criticasters is humor en ironie. Het eeuwige slachtofferschap.
Ik vond Ralph Boekholt altijd maar zo, zo. Maar deze keer geef ik hem groot gelijk.
Cap.
aduh mampus zeg! Wel errug veel tjabe rawit hoor, Lizzy krijgt alweer een fikse veeg uit de wadjan.
Heeft zij zelf al ergens gereageerd?