Indisch Erfgoed Apeldoorn

stindischerfgoedNieuwsbrief van Indisch Erfgoed Apeldoorn:
Culturele winterzondagen op het landgoed Bronbeek
Sinds de winter van 2006-2007 organiseren de Stichting Klein Bronbeek en de Stichting Indisch Erfgoed in samenwerking met het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek in de Kumpulan culturele winterzondagen op het sfeervolle landgoed Bronbeek te Arnhem.
Het programma is interessant voor iedereen van jong tot oud voor historische, culturele, antropologische en literaire interesse voor het voormalige Nederlands-Indi en het huidige Indonesi.

In januari 2007 was Nederlands-Indië in historisch perspectief het eerste thema. Daarna volgden lezingen over: Sumatra, heden en verleden, De Indische muze en Werken en zakendoen in het voormalige Nederlands-Indië en Indonesië.
Het programma voor de winter van 2007-2008 bestond uit:  Decemberfeesten in Nederlands-Indi, De Batak, Koloniale architectuur in Indonesi en Repatriring uit Nederlands-Indië.
Deze laatste winterzondag was zo succesvol dat het in de winter van 2008-2009 werd herhaald. Dat seizoen was er ook aandacht voor:  De njai, oermoeder van vele Indo-Europeanen, Aan Indië ontleend en Van Linggadjati en de Politionele Acties naar de soevereiniteitsoverdracht.
Tijdens sommige winterzondagen werden de lezingen afgewisseld met muziek en dans.
Winterzondagen 2009-2010
De komende winter wordt het vierde seizoen. Gekozen is voor de themas:
Indische en Molukse integratie 15 november 2009
Het Cultuurstelsel 24 januari 2010
Javaanse hofcultuur 21 februari 2010
Bersiap 21 maart 2010
Indische en Molukse integratie op 15 november 2009
Sprekers die dag zijn:Ulbe Bosma, Elias Rinsampessy, Marjolein van Asdonck, Marion Bloem     Meer weten?  info@indischerfgoedapeldoorn.nl

Dit is een artikel uit het juninummer van het Bronbeekbulletin:

De culturele zondagen in Kumpulan: wat vinden de bezoekers ervan?

In januari 2007 was Nederlands-Indi in historisch perspectief het eerste thema in de eerste reeks culturele winterzondagen in de Kumpulan. Na drie seizoenen is het tijd voor een terugblik. Niet op de inhoud, maar op de bezoekers: wie zijn zij en wat vinden zij ervan? Door het publieksonderzoek, dat bij elke bijeenkomst systematisch wordt gehouden, leren de organisatoren hen, hun waardering en hun wensen beter kennen. Onder die bezoekers zijn veel lezers van het Bronbeekbulletin, die moeite hebben gedaan om de enquteformulieren in te vullen. Daarom nu in dit bulletin een samenvatting van de resultaten van het onderzoek.

Wie zijn de bezoekers?

De twaalf gerealiseerde bijeenkomsten in drie reeksen zijn goed geweest voor 2200 bezoekers, dus ruim 180 per zondag. Velen komen op de hoogte van de programmas, doordat ze er van anderen over horen. Anderen weten het vooral uit de krant of uit bladen, vooral Moesson en het Bronbeekbulletin. Toch zien we niet steeds dezelfde bezoekers, integendeel. Gemiddeld is n op elke twee bezoekers in een bijeenkomst nieuw. En op de vier is bij die gelegenheid ook voor het eerst op het landgoed Bronbeek.

Gemiddeld meer dan de helft van de bezoekers heeft een relatie met Nederlands-Indi of Indonesi doordat zij er zelf geboren zijn, gewoond of gewerkt hebben. Tellen we daarbij de mensen die via hun (groot-)ouders of partner een relatie met dit land hebben, dan is dit aandeel meer dan 90 %.

Het aandeel ouderen is erg groot; bezoekers jonger dan veertig jaar vinden we nog steeds in heel geringe mate, namelijk minder dan 10%. Men blijkt bereid om voor deze bijeenkomsten van heinde en verre naar Bronbeek te reizen, want we troffen bezoekers uit alle provincies aan, het meest uit Gelderland en het westen des lands, maar ook enkelen uit Belgi en Frankrijk.

Waarvoor komen de bezoekers en wat vinden ze ervan ?

De belangrijkste reden om te komen is voor de meeste mensen de interesse in het aangekondigde dagthema en niet zozeer bepaalde sprekers. De repatriring uit Nederlands-Indi sprong er qua bezoekersaantal uit en kon zelfs herhaald worden; in totaal 437 mensen bezochten dit programma in maart en oktober 2008. Daarna volgen De njai (januari 2009), Koloniale architectuur in Indonesi (februari 2008) en Van Linggadjati en de politionele acties naar de soevereiniteitsoverdracht (maart 2009). Het minst in trek waren Werken en zaken doen in Nederlands-Indi en Indonesi (april 2007) en De veerkracht van de Molukkers (november 2008), waarvan de laatste niet door kon gaan wegens een tegenvallend aantal reserveringen. Van de sprekers waarderen de bezoekers met name Reggie Baay en Frans Leidelmeier.

De verstrekte literatuuroverzichten over het dagthema worden zeer op prijs gesteld. Sommigen willen na afloop ook graag een samenvatting mee kunnen nemen of de presentatie zelf kunnen zien op een website of een hand-out. Daarvoor zijn de organisatoren echter afhankelijk van de medewerking van de sprekers. Die hebben soms hun reden om geen verslag te leveren, bijvoorbeeld omdat zij nog willen publiceren en daarvoor de primeur willen behouden.

Bezoekers mochten hun waardering over de bijeenkomsten aangeven op een schaal van een tot tien voor de aspecten organisatie, inhoud, wijze van presenteren, locatie en maaltijd. Het gemiddelde waarderingscijfer was een acht. De gasten vinden het met name belangrijk dat alles goed is georganiseerd, en vooral dat de tijd zorgvuldig wordt bewaakt. Voor sommigen zou het tempo wat lager mogen: de presentaties langer dan een half uur en ruimere bezinkingstijd tussen de presentaties door. Het eten wordt geroemd.

Wat doen de organisatoren met de informatie?

De organisatoren – de Stichting Indisch Erfgoed en de Stichting Klein Bronbeek, in samenwerking met het KTOMM Bronbeek – komen regelmatig bijeen voor overleg en bekijken dan ook steeds de uitkomsten van het publieksonderzoek. Waar mogelijk sturen zij bij op grond van de verkregen informatie. Verbeteringen van organisatorische aard zijn meestal redelijk snel door te voeren. De enqutevragen naar nieuwe onderwerpen en sprekers leveren vooral een heel breed spectrum aan onderwerpen op. Meermalen worden genoemd: ondernemingen en plantages; kunst en cultuur, m.n. muziek; literatuur en schrijvers; onderwijs. Meer dan eens uiten mensen ook hun zorg in het algemeen over de manier waarop de Indische geschiedenis aan de jongere generaties kan worden overgebracht. Alle suggesties voor de programmering worden meegenomen naar het volgende seizoen.

Niek B. Ravensbergen,  Publieksfunctie museum Bronbeek ,  April 2009

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *