Ellen M. onbezoldigd freelance-correspondent en goede vriendin van I4E was maandag 25 mei op de Tong Tong Fair.
TTF, maandag 25 mei 2009
Zo koud als het afgelopen vrijdag was, zo warm was het nu. Maar wat wel gelijk was aan vrijdag, wederom geen rijen bij de kassa. Je kon zo doorlopen en gelijk een kaartje kopen. Waar wel een rijtje stond, was bij het Bintangtheater waar Wieteke van Dort zou optreden. Maar ondanks dat, was er nog plek genoeg.
Ook Wieteke moet nog wennen aan de naam Tong Tong Fair en verbaasde zich ook over de programmering. De Late Late Lienshow om 12.00 uur. Voor het eerst was het niet uitverkocht, maar ze was blij dat er, ondanks het vroege tijdstip, er toch nog zoveel mensen waren gekomen. Ze zong eerst als Wieteke songs van de dvd Land van de Zon. De dvd, met muziek en zang, werd op de achtergrond geprojecteerd. Deze nieuwe dvd en cd werd hierna gepresenteerd en aangeboden aan Riem de Wolff
Riem vond het een eer om het eerste exemplaar te mogen ontvangen. Wieteke zong toen het lied My brother and I. Dit lied had ze speciaal voor Riem geschreven ter nagedachtenis van Ruud. Maar Riem wilde het nooit zingen. Wieteke heeft het laatste couplet aangepast toen haar broertje overleed en bracht dat ten gehore. De reactie van Riem was, dat hij het toen te moeilijk vond om het te zingen, maar dat hij dat nu toch wel van plan was.
Hierna was het de beurt van As Lawalata. Ook hij had zich zorgen gemaakt om het vroege tijdstip. Als de bussen maar op tijd zijn en als er maar geen files zijn. Nadat hij 2 songs had vertolkt, kwam tante Lien het podium op met wat nieuwe nummers en ook het bekendere werk. Haar nichtje Bernardine van Dort begeleidde haar bij een aantal nummers op de piano. Bernardine heeft de muziek geschreven van de dvd/cd Land van de zon, waar erg veel reclame voor werd gemaakt. Uiteraard werd er ook met de zaal gezongen, o.a. onderstaand canon op de wijs van de uil zat in de olmen:
Ik hou van sayur lodeh, maar liefst niet zo pedis
Maar weet je wat van alles, het allerlekkerst is
Krupuk, krupuk, krupuk, krupuk, krupuk
Ik hou zo van krupuk
Bernardine van Dort is van de 3e generatie en zij wil graag, dat wij veel meer moeten vertellen. Daar heeft zij een lied over geschreven en met Ren Kipun (?) op gitaar, brengt ze dat ten gehore: vertel me over vroeger, vertel me alles, want ik wil het horen.
Na nog wat nieuwe en oude liedjes en gedichtjes, een aantal ook met As, kwam na 1,5 uur een einde aan de show.
In het Bibit-theater was de Eerste Generatie Schow:(foto boven links) Vilan van de Loo ontving Eduardo (88), zanger, evangelist en ex-KNILer. Van anderen die hier naartoe zijn geweest hoorde ik, dat Eduardo zich vooral ook zorgen maakte over het einde van de wereld, wat volgens de Mayas in 2011 zal plaatsvinden. Krontjong Genta Irama, uit Jakarta, trad niet alleen op het TongTong-podium op, maar ook in het Indonesipaviljoen. Het enthousiasme van dit orkest was geweldig om te zien. (foto boven rechts)
Het was opvallend hoe rustig het was, je kon van de ene kant gewoon naar de andere kant kijken.
Drs. Mark Loderichs (rechts) gaf geschiedenisles in de Indische School. Hij vertelde over het Britse tussenbestuur in Indi, 1811-1816. In augustus 1811 landde een sterke Engelse invasiemacht bij Batavia. Daendels opvolger Janssens capituleerde een maand later. De nieuwe Engelse Luitenant-Gouverneur Raffles zette het ingezette beleid van Daendels voort en moderniseerde het koloniale bestuur op Java. De verovering en plundering van de kraton van Yogya door Britse troepen in juni 1812 maakte voor iedereen duidelijk, dat er een nieuwe tijd was aangebroken.
Als laatste heb ik in het Bibit-theater De Njai oeroude gedichten op gloednieuwe muziek gezien. De gedichten die Reggie Baay tijdens zijn zoektocht naar informatie over de njai is tegengekomen zijn door Wouter Muller op muziek gezet en door hem en Bert Kuipers vertolkt.
Als afsluiting namen we nog een sat met een biertje en jee, de hele eettent schudde op zijn grondvesten. Het begon te stormen en te regenen en vreselijk te onweren! Gelukkig werden we opgehaald en veilig thuisgebracht!
Een vermoeiende maar gezellige dag was ten einde gekomen.Vrijdag ga ik weer
...................
Indisch4ever 
** Zoek meer over de Bossevain achter deze link
** Neem contact op met St. Indisch Familie Archief voor stamboomonderzoek
Je wist dat je overgrootouders Pluim Mentz gemeenschappelijk hebt met Winnie Sorgdrager?
Als je niet vraagt kom je niets te weten, daarom ga ik toch maar vragen. Ben gister met mijn zus op de Pasar geweest en heb genoten van de lezingen van de Indische School; ben zo al surfend hier terecht gekomen. En heb een paar vragen… Zelf ben ik van na de oorlog (geboren 1957) en mijn zus ook (geboren 1953); onze moeder is geboren in 1922 in Doekoe Wringin op Java. “totok” – heb ik gister gehoord, hoewel zij dat woord gebruikte voor mensen die “niets” van Indi weten – die alleen toen ze 3 was op verlof in Nederland was geweest. Daarna geen verlof, want haar vader (W.A. Boodt) had een tijd geen werk, en toen hij werk hd overleed hij aan malaria tropica in 1937. Haar moeder (A.G. Boodt- Kollewijn)die conservatorium opleiding had (zang en piano) is toen les gaan geven aan het Chr. Lyceum in Bandung. Ook zou zij met haar zoon, die een jaar ouder was dan mijn moeder, “feesten” hebben gegeven. Mijn moeder zat toen op internaat (de CAS), en voelde zich ontkend. In 1942 gingen ze het kamp in, in 1946 of 1947 kwamen ze in Nederland. Ik weet alleen de vage, gekleurde verhalen van mijn moeder, en ben benieuwd of er misschien mr te vinden is. Mijn vader (geboren in Sidi Kalang, Sumatra, 1912) heeft zijn jeugd in Nederland doorgebracht, is rond 1937/1938 weer naar Indi gegaan en daar door de Nederlandse overheid opgepakt en in Suriname genterneerd. (De groene hel). Zowel mijn moeder als mijn vader kwam in Nederland aan met de Boissevain – dat moeten dus wel verschillende reizen zijn geweest (vul ik in). Ook naar de reizen die de Boissevain maakte ben ik nieuwsgierig…
Dus als iemand iets weet…
Eduardo had het over 2012. Dat getal baseerde hij op een grondige bijbelstudie. Maar, zei hij ook, er is genade mogelijk.
Hij heeft indruk op mij gemaakt. Een man van 88 jaar, zonder de televisiecharme om echt iets te bereiken, die gewoon niet opgeeft in zijn principes te geloven. Ik geloof niet in die ondergang, maar wel in het belang van standvastigheid. Pit. Ruggengraat. Wie je voor jezelf bent als er niemand kijkt. Dat heeft Eduardo honderd procent.
Nou Ellen, Nelly, Noor en alle anderen… tot vrijdag dan!
Zker een leuk verslag, ‘k wou dat ik er ook was geweest….. vooral dat over het Britse bestuur leek me heel interessant..
Leuk verslag. Wij hebben zelf vorig jaar afscheid genomen van de pasar. Voor ons geen indodingen meer; bosen.