by Katjong Kampret.

Op een dag ister de mooie film in bioscoop in Zaandam, “Kanonnen van Navarone”  waar ik heen ging met mijn vrouw. Op het spannende moment dat de hoofrol speler vanuit zee de steile rotswand naar boven beklimt naar de opening waar het gigantisch grote kanon ruim op zeventig meter hoogte uit een uitgehakte ruimte stak, was het doodstil in de zaal.  Ik hoor mijn vrouw al zachjes “adu adu adu” mompelen, ze was al helemaal gelih van die grote hoogte en ze knijp in mijn arm. Toen passeerde hij een gat in de rotswand op zo`n zestig meter hoogte, waaruit plotseling  keihard krijsend een grote meeuw wegvloog…. waduh, mijn vrouw van schrik ze schreeuw nog harder dan die meeuw :  “EH  MAATJE  ASU  DJANGKRIK  KONTOL TJINA “!!!! …. latta die !…, hahahaha, .. de hele zaal brult van lachen. En ikke natierluk gemeen, ik steek mijn zakaansteker aan en houd die boven haar kepala en wijs naar haar,… de zaal nog harder brullen ! Aku steeds di sikut met elleboog !

Toen pauze, licht ging aan, iedereen omkijken naar haar en weer lachu, en mijn vrouw rooie kop en malu grijnzen, als ken zou ze zo onder haar stoel kruipen, helemaal ingezak op haar stoel blijf ze naar haar sepatu`s staren, of in haar geopende tas op schoot rommele, durf niet op of om te kijke. De pauze duurde haar ook veels te lang hahaha, en ik mocht niet eens opstaan om naar de kiosk wat te snoepe te halen. Ook na einde film iedereen met weggaan lachu en grappen maken, mijn vrouw sleurd mij mee naar buiten en ik kwam maar niet bij van grinneke, en zij maar steeds binnensmond tegen me “HOUD JE KOP” gromme,   diverse luitjes steken hun duim op en zeggen : “Dat was een hele goeje hoor mevrou ” Waduh, nog rooiere kop en malu glimlachu,  zij durft niet op te kijken en kijk strak naar de grond tot we buiten kwamen, snel weglope van de bioscoop.  Toen nog de hele weg naar huis en ook thuis, zij blijf ngomèl tegen mij. Wil voorlopig niet meer naar bioscoop hahaha!