………………   

Ingezonden door: “Katjong Kampret”

Naast ons woonde in de Rokanstraat (Soerabaja) een buurvrouw die die altijd op alles kommentaar gaf, gaan we gasti, mah niet, nanti bal door de ruit, … verstoppertje spelen,.. mah niet, we schreeuwen te hard,…. patok lilih… hevaarlijk, straks krijg je stok in je oog, …met kattepul schieten.. ik roep de polisie hoor!! enz. enz., niets is goed wat we doen, dus wij djengkel op haar!!

Wat ja kunnen we doen om haar te ganggu, moesten vooral wel oppassen dat ze niet naar mijn oma ging om te klagen, nog niet wat wat, je krijg meteen al een flr op je kop. Op een dag een buurjongen hij ook di sentak door buurvrouw omdat hij met zijn vriend dajamboe jatte uit de boom in haar tuin, hij kom bij mij met een plannetje om wraak te nemen., een vriedin van buurvrouw zes huizen verder was van plan haar  verjaardag met dansfeest om 19.00 te vieren op grammofoon muziek. Bij het hek in de tuin van buurvrouw was een kembangsepatu plant vlak naast een boompje, en zus van mij vriend die aan poppekast deed had grote beweeglijke poppen van een meter hoogte. We wilden haar bang maken alsof het in donker momoks zijn, dus wachten tot schemering en toen snel aan de slag.. Kwart over zeven, al donker, buurvrouw komt naar buiten en loopt naar het hek… opeens begint het boompje heel hard te schudden en met gekrijs rees een witte lakenpop achter de kembangsepatu plant omhoog en omlaag… gegil!!!..masja allah, minta ampun!! ze maakt rechtsomkeerd en rent  Allah en Jezus om hulp roepend naar de voordeur..brantakan naar binnen!!

Heleboel komotie bij andere buren, wij zg. ook naar buiten (en de grootste lol.)..snel touw losgesneden van de boom en de pop met touw en alles voorlopig in mijn tuin onder de struiken verstopt. Ze is niet naar feest gegaan ondanks aandringen, takut betul die!! .. de volgende dag mijn vriend zeg terloops tegen haar: “nah, kwalat jij omdat altijd ngomel tegen ons, nou self die ganggu door momoks !!”

lees hier onder verder, over meneer Pieplenbosch….

Onverrichtzake bezoek gehad.

Mijn oom Henk was een verwoed jager op tjelengs, maar ook geweermaker en munitie herlader. Op een dag kwam zijn collega-jager/vriend, de Hr. Piepelenbosch, om zijn geweer onderhoud te laten geven, net op het moment dat ik met oom Henk op Toendjoengan passar rondzwalkte. Toen we weer thuis kwamen, kwam onze ouwe baboe Ipah vertellen van het bezoek: ” Menir, tadi datang .. siapa toh namanja lagi… itu die menir njang gaat altijd minta minum setrop susu..met die lange heweer,..eh.. eh.. o jah ” die menir Pielkemps”.!!!