!

Katjang (zie eerdere pikirans)  las een bericht van een Molukse gijzelnemer  die spijt betuigt  in het  theaterprogramma ‘gegijzeld’ .

Het steekt me als ik iedere keer weer dat ls ons koloniale verleden al in de media komt, dat het op een negatieve manier jegens de Indo’s en Molukkers is. Vraag op straat wat 15 augustus voor dag is, en niemand zal zeggen: “Bevrijdingsdag.” Mensen weten niet dat dit het chte einde van WOII is. En zo mogelijk nog minder mensen kennen de situatie van de Molukkers.

Het is misschien van voor de tijd van de meesten die dit lezen, maar het leeft nog steeds. De kapingen en gijzelingsacties van de Molukkers eind jaren zeventig.  Toen 23 mei 2007 het gijzelingsdrama in Bovensmilde werd herdacht, kreeg het aandacht van de media. De gijzeling vond plaats op drie basisscholen en er waren destijds 105 kinderen en vijf leerkrachten bij betrokken. De aandacht die de herdenking kreeg van de media was mooi, maar helaas lieten ze steken liggen als het ging om de reden van de gijzeling. Het irriteerde me destijds tijdens het nieuwsitem al mateloos, en dat doet het weer als ik dit artikel lees. Leg uit waarm die kapingen plaatsvonden!

Iedereen zal een mening hebben over de Molukkers van de gijzeling op de basisscholen en kaping bij de Punt, en deze mening is niet positief. Waarom niet? Deels omdat men niet weet waarom de Molukkers om aandacht vroegen. Toen de Molukkers na de bersiaptijd naar Nederland kwamen werd hen beloofd dat ze terug zouden kunnen naar hun land. Maar niets was minder waar. De overheid heeft werkelijk haar handen van hen afgetrokken en ze werkelijk schandalig behandeld. Er zijn Molukkers die zijn opgegroeid in de concentratiekampen van de Nazi’s. Stel je even voor dat je generaties lang wordt onderdrukt door Nederlanders, waar jij voor vecht tegen je eigen broeders. Als je je land moet verlaten omdat je Nederlandse kant hebt gevochten wordt je beloofd dat je terug zult gaan. Maar eenmaal in Nederland wordt je behandeld alsof je niets bent en terugkeren, ho maar.

Dus als ik dit krantenartikel lees wil ik daar graag een voetnoot bij plaatsen. Die kaping en gijzelingen waren niet voor niets. Het was puur een schreeuw om aandacht uit frustratie en woede. En het steekt en irriteert me mateloos dat mensen van het koloniale verleden zo weinig kennis hebben. “Maar ze spreekt Nederlands?” -Een uitspraak van jaren geleden, vlak na de repatriring. Tuurlijk spraken we Nederlands, dat hebben jullie daar zelf heen gebracht.- “Maar je ziet er niet Indisch uit.” -Indo’s hebben niet per definitie spleetogen en zwart haar.- Ze zouden zich moeten schamen.