Lizzy van Leeuwen was te gast bij Theodoor Holman in het radio5-programma OBA Live.
Dit programma wordt ook opgenomen met filmcamera’s en live uitgezonden op internet. De volgende dag zet men deze films op de website
en is het programma opvraagbaar…
Lizzy, van Indische afkomst, sprak over haar boek Ons Indisch Erfgoed
Klik op bovenstaande link om het interview te zien op 10 minuten van het begin, na het eerste optreden van de band
...................
Indisch4ever 
Onderstaande mail heb ik vandaag naar de Moesson gestuurd.
Dag redactie,
Mijn complimenten voor het online archief! Geweldig. Voordat ik het wist was ik weer een paar uur verder. Heerlijk om zo online te kunnen snuffelen en ook nog familie tegen te komen.
Toch ook nog een ander gevoel wat ik met u wil delen. Ik ben zeer onaangenaam verrast door de recensie die Rob Malasch in de laatste Moesson heeft neergepend over “Ons Indisch erfgoed”, van Lizzy van Leeuwen. Dit boek had nooit door hem gerecenseerd mogen worden gezien de badinerende wijze waarop hij de schrijfster benaderd. Hij doet met deze recensie niet alleen vreselijk onrecht aan aan de schijfster, maar ook aan de Moesson en haar lezerspubliek. Kortom, Rob Malasch heeft het boek niet begrepen en daar wijdt hij kostbare ruimte in de Moesson aan. Jammer. Laat een dergelijk wetenschappelijke verhandeling recenseren door iemand die er verstand van heeft is mijn advies.
met vriendelijke groet,
Peter Flohr
De halve woorden van een verstaander.
Hallo Rob,
Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig, om aan alle verwarring een einde te maken nodig ik je uit de boekbespreking van Mas Rob in de Moesson te bestuderen. Dat zal ruimschoots mijn boze (sic) en opgewonden (sic sic) opstelling verklaren. Vergelijk het betoog (noem het maar flarden) van Mas Rob eens met de bespreking van hetzelfde boek door Kirsten Vos op Indisch 3.0 (een juweel van een boekbespreking) en je valt van verbazing voorover, alsof je een ander boek zit te lezen.
De overeenkomst met die man uit Braunau is heel mager maar meer bedoelt als plaagstoot en is doelbewust gedaan om de aandacht af te leiden, wat mij ook gelukt is.
Peter,
Wie de ander durft te verwijten niet gentleman-like te zijn en niet te beschikken over “goede en welhaast hoofse manieren”, zou toch zlf goed op de eigen wellevendheid moeten letten.
Het is duidelijk dat je ergens boos over bent. Oost Waarover nu precies, werd mij bij het lezen van je stukje niet duidelijk. Je trekt in elk geval wl alle retorische trucs uit de kast om je gelijk te halen. Zelfs de heer Hitler schijnt iets met de heer Malasch van doen te hebben.
Ik ben op Indisch internet actief onder mijn nom de plume Mas Rob. Zo kennen mensen mij en hopelijk waarderen mensen de schrijfsels/krabbels/reacties onder die naam. Het is daarom een onaangename verrassing om de naam Mas Rob te zien fungeren in een perkara in de steigers waar ik verder geen part noch deel aan heb.
Ik verzoek je daarom vriendelijk om verder af te zien van het gebruik van Mas Rob in je schrijfsels richting de heer Malasch.
En nog een laatste verzoek, zou je mij rustig en helder kunnen uitleggen waarom je nu zo opgewonden reageert?
Jangan marah2…. santai aja!
Uit het zinsverband is duidelijk dat Rob Malasch door mij wordt aangeduid met Mas Rob,in een eerdere versie door mij beschreven als een veredeld soort huisschilder maar dat vond ik wat te grof, denkend aan de ander huisschilder Adolf H., welk einde eenieder als bekend wordt verondersteld. Elke verbinding tussen deze twe personen berust op louter en onwillekeurig toeval, juridische consequenties vallen buiten het kader van dit verhaal.
Voor de goede orde is een epistel in iets gekuisde en gecensureerde vorm ook aan de Moesson-redactie gestuurd.
Mijn schrijven is niet persoonlijk bedoeld maar heeft vooral te maken met de onbehouwen en geschoffeerde wijze waarop Mas Rob denkt Lizzy van Leeuwen in de tang te nemen. Dit is niet gentlemen-like en heeft hoegenaamd niets te maken met de aan de Indischen terecht toegedichte goede en welhaast hoofdse manieren.
Peter v.d.Broek,
Heeft u uw reactie ook gestuurd aan de redaktie van Moesson? Sinds kort heeft Moesson toch ook een website.
http://www.moesson.com
Voor alle duidelijkheid… dus dat er geen verwarring ontstaat:
De recensie in de Moesson is van Rob Malasch, kunstenaar en galeriehouder in Amsterdam, oprichter van indomania
Er is een Mas Rob op Indische sites, bijv als gast op deze weblog, maar hij is iemand anders.
Houtenbord en oogkleppen van Mas Rob
Ik las de bespreking door Rob Malasch van het boek Ons Indisch Erfgoed van Lizzy van Leeuwen in het decembernummer van Moesoen. Al lezend werd ik wel erg aangetrokken door enige badinerende en grensverleggende opmerkingen.
……Zijn belangstelling wordt getriggerd (excusez le mot) door de ondertitel van het boek…Zestig jaar strijd om cultuur en identiteit…, maar met de nodige argwaan. Indos eigen, TOCH……..Ik vind het toch wel knap dat Mas Rob louter en alleen op basis van de ondertitel gelijk een instantmening over het boek heeft, grensverleggend toch. En nou ik heb op Hyves wel wat Indische eigenschappen de revue zien passeren, maar Mas Rob voegt er n onverdachte toe, Argwaan TOCH, volgens Mas Rob spreekt dat helemaal voor zichzelf of is dit een een akelige veronderstelling, die gesuggereerd wordt door Mas Rob. Gewapend met een dikke plank voor de kop en voor alle zekerheid vlakkendekkende oogkleppen struint Mas Rob door het boek.
…..rechtmatige Indo, TOCH………, dat spreekt toch ook voor zichzelf TOCH. Ik vind Mas Rob meer een art 1401, de onrechtmatige en verdwaalde Indo.
…. door de chronologie die al snel snel werkt als een keurslijf krijgen alle op zich belangwekkende gebeurtenissen n en dezelfde impact (excusez le mot) toebedeeld en dat is nergens voor nodig TOCH……. Maar Mas Rob, als we bij Geschiedenis alles doorelkaar haspelen; 1962, dan 1948, dan 1942, dan 1970, zonder enige vorm van chronologie dan geraakt binnen de kortste keren het overzicht kwijt, of niet soms TOCH.
…..Allemaal toch akelige veronderstellingen, die gesuggereerd worden. Is dit het Indisch Equivalent van de Joodse zelfhaat..TOCH..? Maar Mas Rob, U verbaast me, behoort U tot het uitstervend ras van Indischen die overeenkomsten zien tussen het Joodse en het Indische volk, de diaspora TOCH., maar waar is onze Indische Shoah eigenlijk TOCH.
……..is gelardeerd met modieuze termen die misschien in de tunnelvisie van de wetenschapper……… wat te denken als tags (excusez le mot) als identiteit als politiek instrument, Indische cultuur als allochtoon-lite…multiculturele samenleving……TOCH…….. Ik weet niet sind wanneer Mas Rob zijn kop in het in het het zand stak, ik begin nu danook tegrijpen dat hij de strijd om cultuur en identiteit (ondertitel van hetbesproken boek ) gemist heeft, U bent nooit te oud om te leren. Al deze dingen spelen al jaren een rol tenminste in de politiek en bij mij sinds de 70er jaren rond de Kruiskade in Rotterdam. En dat hele gebeuren wordt door Mas Rob tussen neus en lippen afgedaan met de dooddoener…modieuze termen in de tunnelvisie… TOCH. Mas Rob, sla eens op de plank voor Uw hoofd? ….Mis
…..Wat het lezen van het boek zo vermoeiend maakt is het totale gebrek aan humor in haar onderzoek naar het postkoloniale…. Het onderwerp leent zich daar juist bij uitstek door….. Maar wat verbaast mij na een paar zinnen wordt door Mas Rob even stevig gebraakt…….Ondanks van Leeuwen is Ons Indisch Erfgoed bij vlagen leuk, zelfs soms hilarisch om te lezen... Maar Mas Rob, hoe breng ik haar gebrek aan humor in verband met bij vlagen leuk. Of de eerste zin is juist, dan is de tweede onzin of wat U schrijft is klinkare onzin.Daarnaast introduceert Mas Rob een totaal gezichtspunt in de beoordeling van wetenschappelijk werk humor, wat een Humor heeft Einstein TOCH.
…Lizzy van Leeuwen de cultureel antropoloog, die ze denkt te moeten zijn en dat maakt Ons Indisch Erfgoed helaas in de verste verte geen mega-bestseller zoals bijvoorbeeld De Eeuw van mijn Vader van HAAR collega Geert Mak…….. Maar Mas Rob, Geert Mak is helemaal geen collega van de cultureel antropoloog Lizzy, Geert Mak beschrijft zichzelf als journalist/historicus en dat is iets anders als antropoloog maar een kniesoor die daar op let. En wat dat boek van Mak te maken heeft met ons Indsich erfgoed laat Mas Rob ons volledig in het Oost-Indisch duister..
Maar bovenstaande zijn want onbelangrijke punten. Niet geremd door enige vorm van kennis of studie gaat Mas Rob onvermoeid te werk daarbij de schrijfster afzeiken (de zeiklijst is te lang om op te sommen, daar is Mas Rob een grootmeester in) alsof dat onderdeel is van de bespreking.Ik vind dat wel dapper van Mas Rob , daar moet je wel wat gore moed uit de richel voor hebben om zonder weerwoord het zeikertje uit te hangen,Ik word van zon houding toch wel misselijk van en moet de hevige aandrang om te braken onderdrukken.
Misschien ga ik de volgende keer als ik in Amsterdam ben bij Mas Rob, langs, zijn schilderijen bespreken en een beetje gaan zeiken.
Kan de redactie van Moesson de volgende keer opletten als er Indische schilders worden uitgenodigd voor een boekbespreking ten strengsten te letten op hun taalgebruik.
Putignano, 9 December 2008
Peter van den Broek