12 Responses to Filmpjes PMB 2008

1. Blauwvogeltje schreef:

   17 juni 2008 om 11:42

   Peter,
   Ik schrijf spontaan op wat mij invalt over een jongste in het gezin…
   Kwalificeer niet te snel andere en nieuwe overwegingen als ‘nietszeggend’..
   Het maakt mensen zenuwachtig en eigenlijk is het slordigdenkend..
   Ik ben zelf de jongste in een gezin van 8 en de oudere kinderen gingen hun eigen weg en wilde niet ‘opgescheept’ zitten met die jongste.
   Ik heb dit al jong geaccepteerd en ik ben mijn eigen weg gegaan als benjamin..
   Ook heb ik niet die concurrentie-strijd gekend… het gelijk willen presteren of beter dan de oudere kinderen
   Klar…
   …om van Dis en zijn relatie tot het Indische /vader/zusters/ goed te begrijpen is het nodig zijn boeken en artikelen te lezen…

   Beantwoorden
2. Peter van den Broek schreef:

   17 juni 2008 om 10:06

   Wat de jongste (A.van Dis) in het gezin betreft, wil ik niet met een uitgebreide, wat algemene en daardoor nietszeggende uitleg, maar meer een beperkte verklaring komen die meer aansluit bij het boek. Ik citeer “had ik maar iets van heldendom geproefd. Als ik later groot was zou ik Soekarno vermoorden, Je moest een daad stellen om er bij te horen” einde citaat.
   Hier komt duidelijk tot uitdrukking zijn drang om geen buitenstaander te zijn en ook dat hij zijn halfzuster altijd zusters noemde. Hij wilde bewust deel zijn van de Indische familie. Dit allemaal uit het boek “Leeftocht, 40 jaar onderweg”. Maar zijn ook sporen te vinden in “Indische Duinen”.
   En dat het Indische hem meer deed dan dat hij lange tijd wist lijkt me na een (zoek)tocht en van 40 jaren meer dan logisch. Elke Indo is op zoek naar wat onder zijn kussen ligt en komt niet thuis maar gaat met veel branie en ondernemingsdrang terug naar de toekomst

   Beantwoorden
3. Blauwvogeltje schreef:

   16 juni 2008 om 11:06

   Dat de jongste in een gezin streeft naar acceptatie door de oudere kinderen is een normaal verschijnsel en soms komt zo’n jongste in een voortdurend “strijd” terecht , die hij pas als volwassene kan relativeren.
   De zusjes vonden het maar niks als kind dat die kleuter zo aan hun rokken hing… Ze wilden hun eigen dingetjes doen zonder hem..
   Soms voert een jongste die ‘strijd’ fanatieker en is het soms ‘willen overtreffen, willen aftroeven’
   In die strijdbereidheid stel ik me voor dat van Dis zichzelf toen in de positie stelde van buitenstaander en totok.
   En dat hij bij de eerste bundel het woord totok gebruikte als dat wat hij toen als kind en jongere dacht over zichzelf
   Misschien wist van Dis in 1996 niet toen hij kwam met de eerste bundel Totok dat hij toch gemengd was via zijn vader..
   Zelf schrijft hij dit op zijn website
   ——-citaat——–
   Mijn vader, die 1 meter 61 was, en achter zijn rug spottend door de West-Friese jongens een ‘pinda’ werd genoemd, omdat hij zo driftig was en dan veel klemt�nen verkeerd l�gde, had dus zogenaamd Italiaans bloed. Nu weet ik door sibben-kundig onderzoek van een lezeres, dat de overgrootvader van mijn vader met een inlandse vrouw getrouwd is.
   Mijn moeders eerste man ging door voor een halfbloed, hij was officier bij het KNIL. Hij had ook broers die carri�re maakten in het Binnenlands Bestuur; ze kwamen uit een vooraanstaande Indische familie. Maar nu blijkt deze man van mijn moeder geen halfbloed te zijn, maar meer dan driekwart Javaans, want hij is weer een zoon van een meneer die samenwoonde met een inlandse vrouw, Nadigama – waar een van mijn zusjes trouwens naar genoemd is. Dat is allemaal niet van belang, dat driekwart Javaans en dat halfbloed-zijn van mijn vader, maar door het verzwijgen en ontkennen kreeg het een enorme betekenis.
   Mijn moeder heeft door haar persoonlijke verbintenis met kleur een andere koloniale ervaring opgedaan dan de doorsnee KNIL-echtgenote. Ze kreeg drie mooie bruine dochters van hem. Haar eerste man werd in de oorlog onthoofd. Na de oorlog kwam mijn vader op het toneel, met zijn Italiaanse bloed, dat uiteindelijk ook Indisch bleek te zijn.
   ———einde citaat———–
   website van Dis, kies de link interviews
   Maar hij maakte het zich moeilijk als kind/jongere.
   Enerzijds geaccepteerd willen worden door zusjes , anderzijds zette hij zich af tegen zijn vader door zijn Indisch accent belachelijk te maken.
   Zelf zei hij ooit dat hij daarom een bekakt accent aannam..
   Zo wordt je natuurlijk nog minder geaccepteerd als gewone indo… wat hij leek te willen.
   Zijn interesse in Zuid-Afrika kwam door zijn studie Nederlands, maar ook door “de oude jeugdstrijd” bij die kleurlingen te horen.
   Niet bij indo’s en Indischen willen horen/ toch wel…. en dat verdrongen conflict sublimeren door zich te solidariseren met de zwarte bevolking in zuidelijk Afrika.?
   Twee jaar geleden sprak van Dis op de 15-augustusherdenking in Den Haag..
   Een mooie voordracht , was het !
   In het interview erna op tv zei hij zoiets dat hij nu weet dat ‘Indisch’ hem altijd meer deed dan dat hij lange tijd wist..
   Was hij dit jaar voor het eerst op de pmb als deelnemer?
   Een indo kesasar is coming home ?

   Beantwoorden
4. Peter van den Broek schreef:

   16 juni 2008 om 10:56

   Dan zou je zijn boek eens moeten lezen. Dan begrijp je in wat voor milieu er over het kamp werd gesproken, er werd tenminste over het kamp gesproken en niet doodgezwegen. Ik sluit even de pagina want ik moet ook werken.

   Beantwoorden
5. silemaire schreef:

   16 juni 2008 om 10:41

   Ik vraag me af hoe iemand kan vinden dat hij PECH heeft gehad niet in een kamp te hebben gezeten en niet een oorlog heeft meegemaakt.
   Ik heb godzijdank de oorlog n�et meegemaakt, en ik heb godzijdank n�et in een kamp gezeten, ik ben ook in een ‘verkeerd’ land geboren (na de onafhankelijkheid) maar ik voel me Indisch tot en met!

   Beantwoorden
6. Peter van den Broek schreef:

   16 juni 2008 om 09:08

   @Nelly Dat A. van Dis ��n van hun wilde zijn heeft niet zo zeer te maken met de huidskleur maar meer met de (oorlogs)ervaring. In zijn boek “leeftocht” zegt hij op p.68. “En ik wilde er zo graag bij horen Bij Indie en hun oorlog. Ik had de pech niet in een kamp te hebben gezeten en bovendien was ik in het verkeerde land geboren. Toch hoor ik bij Indie. Bij het Indie van mijn ouders en halfzuster, die ik altijd zusters heb genoemd”.
   De Indische elementen hebben me sterk aangesproken, onafhankelijk van de huidskleur en ik heb de passage verschillende malen herlezen. Die verbondenheid van een nooit gezien land. Ik kan me daar wel in herkennen

   Beantwoorden
7. Nelly schreef:

   14 juni 2008 om 16:31

   hm, okay…maar juist hij, die altijd ��n van “hun” wilde zijn….hij �s een Indische jongen! Ik zie hier een paralel met mijzelf, zag, en zie, er altijd anders uit dan de rest van de ‘happy family” ,

   Beantwoorden
8. Blauwvogeltje schreef:

   14 juni 2008 om 16:14

   Wat ik las over de totokbundels op het internet, bedoelt hij wel zichzelf.
   Tov van zijn zussen ervaarde hij zijn positie wel als een totok tussen de indo’s, altijd een buitenstaander.
   Hij gebruikte het woord totok hier met – wat dichterlijke vrijheid.?
   
   Adriaan van Dis met zijn oudere halfzussen…
   … schattige foto ergens..

   Beantwoorden
9. Nelly schreef:

   14 juni 2008 om 13:47

   Totok 2, is gedichtenbundel. (en hopelijk doelt hij niet op zichzelf met “totok’ want hij is een indische jongen)

   Beantwoorden
10. Blauwvogeltje schreef:

    13 juni 2008 om 13:20

    Nelly, ik bedenk nu pas dat je dochters ook best veel filmpjes gemaakt hebben.
    Veel dank hoor…you guy’s!!!
    Welk boek kocht je van van Dis?

    Beantwoorden
11. Nelly schreef:

    8 juni 2008 om 23:22

    t�ch een stekkie gepikt jij he?!! (ketjoeboeng) en meneer van Dis…..tja, we shall see..

    Beantwoorden
12. Blauwvogeltje schreef:

    8 juni 2008 om 23:17

    Als je de muis snel over de schermpjes beweegt….
    ….. highmakend effect hoor …!!
    Zeg.. zou Adriaan van Dis voor ons willen schrijven?
    Gastpikiransje?
    Of ben ik weer te dromerig ?

    Beantwoorden