Mans Spoor-Dijkema (93), weduwe van Simon Spoor. De vader van mijn man was violist en concertmeester bij het Concertgebouworkest. Ook mijn man wilde vroeger violist worden. Maar zijn moeder wilde dat hij officier zou worden. Zij stierf toen hij vijftien was, waarop hij besloot zich aan te melden bij Koninklijke Militaire Academie. Daar heeft hij nooit spijt van gehad. In 1923 werd hij luitenant bij het KNIL (het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger). Hij is veel aan het front geweest. Op Borneo heeft hij honderd dagen in de bush rondgelopen. In 1942 ontmoette ik hem, vlak voordat hij directeur werd van de Nederlandse militaire inlichtingendienst. Ik vond het een hele intelligente en charmante man. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij benoemd tot commandant.  artikel AD