Ook toen al mocht je niet fietsen in de lange winkelstraat. Logisch dus dat een vrouw de kleine Kenneth staande hield, toen die dat verbod overtrad. Maar wat ze kreeg toegevoegd, verblufte haar totaal. “Ze zei: ‘Dat doe je maar in je eigen land.’ Ik begreep er niets van. Huilend ben ik naar huis gevlucht.” In de achttien jaar dat ze in Zeeland woonde, was het de enige keer dat ze werd geconfonteerd met iemand die haar beschouwde als ‘niet van hier’. Haar vader was twaalf toen hij naar Nederland kwam, haar moeder acht. Hn ouders stonden na de oorlog voor de keuze of ze Indonesisch wilden worden, of als Nederlander wilden uitwijken naar een moederland dat ze alleen uit boeken kenden.  “Thuis werd nooit over Indi gesproken. We spraken altijd Nederlands. Alleen wanneer mijn ouders iets voor mijn zus en mij geheim wilden houden, spraken ze wel eens Indisch.  artikel