Als 12-jarige jongen verzorgde William Jut uit Australi een baby in de gevangenis van Pontianak op Borneo. Tot zij bruut uit zijn handen werd gerukt. Onlangs kwam hij erachter dat deze Elisa Ledeboer nog leeft. In Nieuwegein. In Sydney zagen de twee elkaar deze week voor het eerst sinds 64 jaar terug.
Nog dikwijls schrikt haar man William middenin de nacht wakker, zegt Shirley Jut (74). ,,De nachtmerries zijn met de jaren alleen maar erger geworden. Het is hem nooit gelukt de oorlog van zich af te zetten. De martelingen van de Japanners, het geschreeuw, de tergende onzekerheid. En natuurlijk, de onthoofding van zijn moeder. Elisa Ledeboer en William Jut
...................
Indisch4ever 
Probeer de journalist van de krant te bereiken ?
Nog even voor alle duidelijkheid: als iemand zijn e-mail adres heeft, of een andere manier om de heer Jut te bereiken, graag mailen naar : peetje21@hotmail.com
Namens mijn schoonvader, hartelijk dank!
Na het lezen van het artikel was ik diep ontroerd. Door het artikel, maar ook wegens het feit dat mijn schoonvader en schoonmoeder in het Jappenkamp hebben gezeten. Na het lezen heb ik mijn schoonvader gebeld en hem erover verteld. Hij was ontzettend belangstellend, want hij kende de man, de heer Jut. Zijn vrouw (mijn schoonmoeder) had met de toen jonge William gevangen gezeten. Mijn schoonvader wil nu dolgraag het e-mail adres van de heer Jut, of iets anders om met hem in contact te komen. Ik hoop dat jullie mij daaraan kunnen helpen. Met vriendelijke groet, Petra de Lathouder-Van Dam
Ik heb ontroerd naar dit tafereel gekeken.
Vervolgens heb ik dit gemailed naar Australi naar Phveenstra.
vr.groet
H.J.K