Boek: De njai

Geplaatst op 22 februari 2008 door Boeroeng

In het koloniale Nederlands-Indie hebben altijd meer Europese mannen dan Europese vrouwen gewoond. Voor dit blanke mannenoverschot vond men een praktische oplossing: het concubinaat. De soldaten, planters of ambtenaren gingen samenleven met een Indonesische, of ook wel een Chinese of Japanse vrouw. Zon vrouw werd een njai genoemd. Haar geschiedenis (en die van haar kinderen) wordt hiervoor het eerst verteld. Het is een verhaal van rechtsongelijkheid, verdriet over kinderen die niet door hun moeder mogen worden opgevoed, economische afhankelijkheid, schijnheilige publieke moraal en seksuele slavernij. de Njai door Reggie Baaij (komt uit in mei)

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 Responses to Boek: De njai

Dolph Paulsen schreef:

2 september 2008 om 15:20

Door het boek van de heer Baaij heb ik begrepen dat ook mijn overgrootmoeder een Njai was. Ik schrijf het met een hoofdletter! Het boek heeft me diep geraakt: zoveel leed en verdriet spreekt er uit. De tijd was toen harder, maar de intensiteit van het verdriet is onveranderlijk. Mijn overgrootmoeder is niet weggestuurd; wij hebben geluk gehad. Ik heb haar overigens wel haar naam gebruikt in een toneelstuk voor kinderen dat ik heb geschreven: Semie. Ik denk vaak aan haar…

Beantwoorden
Morgan schreef:

8 juli 2008 om 13:42

zelf heb ik het boek ook, onder andere omdat mijn overgrootmoeder een Njai was. Genaamt Saila. Ik vind het een prachtig boek en vond het echt heel erg fijn om mijn overgrootmoeder terug te vinden.
Groetjes

Beantwoorden
Vincent schreef:

26 mei 2008 om 11:42

http://www.vanstockum.nl/product/10018888/De-njai.html
Het boek is nu verkrijgbaar!
Ook mijn overgrootmoeder was een Njai!
Goeij La Nijo.
En dat vind ik prachtig!

Beantwoorden
sigeblek schreef:

22 februari 2008 om 11:51

Ik heb ook diep respect voor de sterke Njai’s.
Tot aan het einde van de 19de eeuw hebben ze een grote rol vervult , de lijm van veel Ned.Indische (-Indo) gezinnen.
Ondanks hun marginale positie is het hun gelukt om haar gezin bij elkaar te houden.
Na de opening van Suez Kanaal werd haar plaats min of meer naar de achtergrond geshoven. Maar ze zijn wel aanwezig , zelfs tot na de jaren 30 0f 40.
Het wordt tijd dat ze erkend worden .
Het behoort en heeft ook de Indische Geschiedenis en Cultuur medebepaald.

Beantwoorden