Begin 2008 wordt een DVD-pakket gepresenteerd
DVD 1 is de documentaire Indo Nu, DVD 2 is een interview met Bert Simon
quote Indomovie
De documentaire toont hoe verschillende generaties momenteel bezig zijn met hun Indische achtergrond, identiteit en kracht: van interviewende schoolkinderen, bekende Indische Nederlanders, een jongen die de ratrace verlaat om een toko te beginnen, een directeur van een verzorgingshuis, galeriehouder, een wetenschapper, journalisten tot senioren die in een praatgroep zitten en plakboeken maken voor hun kinderen en achterkleinkinderen. Wat fascineert, is de revival van Indische cultuur en identiteit. Waarom is men juist nu zo bezig?
...................
Indisch4ever 
Beste Matti..
Je boodschap komt zo niet aan…
Schrijf naar Cerita Fakta , postbus 9391, 1061 AJ te Amsterdam…
Maar Cerita Fakta houdt zich niet bezig met stambomen.
Het Indisch Familie Archief zal wel enig informatie hebben over de naam Soeterman, maar een stamboom samenstellen moet je zelf doen… klik hier, surf naar Sifa
Tav.stichting Cerita Fakta.
Weet U misschien of er een stamboom of gegevens zijn over de fam Soeterman Jarkarta.
En of er passagiers lijsten zijn van de Sibajak uit Indonesie naar Nederland.
Bvd. Mevr. Wouters.
Steeds meer dringt de conclusie zich op , het verleden zowel het heden geromantiseerd te hebben.
Dat denk ik ook .
Het is ook waar wat Jenny schreef dat de waarheid mielijk te achterhalen is , niet alleen omdat er verzwegen maar ook omdat men mss het niet wil weten.
Al ben ik een buitenstaander vind ik het jammer , straks kennen nde 3de en de volgende generatie het niet meer.
Lezen ze alleen de officiele Canon , terwijl wij , de 1ste generatie en 2de generatie weten dat er veel zaken niet worden vermeld.
De zelfde situatie gebeurde ook in Indonesia.
Men is nu al jaren bezig om onze nationale geschiedenis te herschrijven , er zaten teveel onnauwkeurigheden in de oude geschiedenisboeken.
Men had niet beschikking over de volledige gegevens , die uiteraard geschreven werd vanuit Nederlandse perspectief.
En in sommige gevallen is de Sejarah Nasional(Indonesische Nat. Gesch) ook onvolledig en gekleurd , en zeker als men de Sejarah Daerah beter gaat bestuderen.
Op dit moment komen er Indonesiers naar Nederland om hun Ph.d Geschiedenis te halen.
Zie je ook de opkomst van de Sejarah Daerah .
Dat komt dankzij het internet en de democratiseringsprocessen in Indonesia.
B.V. hij stuitert weer
Pinda? katjang, klinkt wat kittiger.
Het zal een koosnaampje zijn maar komt zo consumabel over, zoals gehaktbal of kaaskop
Verwarrend hoor, die varianten op de aardnoot,
Ooit, in het begin van de vorige eeuw, scharrelden in Rotterdam afgemonsterde Chinese matrozen of verstekelingen onder het uitroepen van pinda pinda lekka lekka hun kostje bijeen.
Naar voorbeeld van de schuchtere stapjes van de familie Brenninkmeijer uiteraard.
Door koopwaar en reclamekreet werden zij pindas genoemd, daar is zelfs een liedje over.
Goede basis voor een gezond bedrijf maar geen naam voor een Indische dame.
Speuren naar leemtes in de achtergrondruis van het Indische verleden is niet zo vreemd eigenlijk,.
Het besef van anders zijn zou wel eens in dat bijna vergeten verlies kunnen liggen.
Anvankelijk kwam ik op deze site, en trouw van aard nog steeds, op zoek naar die missing link, de herinnering aan Indi, de mensen, de sfeer, het gevoel.
Steeds meer dringt de conclusie zich op, het verleden zowel als het heden geromantiseerd te hebben.
Waarom zijn zovelen – en ik ook – nu zo bezig met hun Indisch zijn?
Ik denk, dat er meerdere redenen zijn, niet voor iedereen hetzelfde. Ja natuurlijk speelt internet daarbij een grote rol.
Volgens mij staat wel vast dat Indo’s zich vaak 1 ‘familie’ voelen, in feite altijd een mix, roots in Indonesi en ik voel vaak dat men dat familie gevoel wil blijven behouden en ook de Indische cultuur, dat eigenlijk geen vader/moederland heeft, want die Indische cultuur, die mix is vooral hier en wordt hopelijk (hier) nog voortgezet. Velen, als ik krijgen bij een weerzien met Indonesi iets van “Ok, beremooi land, mijn roots zijn hier, maar ik ben hier toch ook niet op z’n plaats. Dus NL is niet echt mijn thuis, maar Indonesi ook niet.” Ik vind het geen wonder dat Indo’s over de halve wereld wonen… where ever I lay my head that’s my home…tenslotte is er ook maar 1 wereld 1 mensheid…
Volgens mij is Indisch zijn anno 2000-20.. een verhaal van 1e, 2e, en 3e generatie, waarbij de 2e (ik) en 3e generatie de mogelijkheid hebben om die mooie cultuur, waarin dus de mix, van Hollands, Indonesisch in verweven zit te koesteren en te behouden en daar is volgens mij altijd een beetje kennis over de geschiedenis en het heden van Nederland, Indonesi n de Indo’s voor nodig – de waarheid over bepaalde dingen is natuurlijk moeilijk te achterhalen en veel is/wordt verzwegen.
Nu, na jaren stilte … hadden we het misschien te druk met aanpassen, niet opvallen, overleven… is het tijd om trots te zijn. Andere niet-onbelangrijke redenen wil ik nog noemen: de belangstelling van de westerse wereld voor andere culturen en het vastlopen van de ‘haast- en wegwerpmaatschappij’. Men heeft mensen uit de (sub)tropen vaak sloom genoemd en nu in deze tijd van zogenaamde drukte spreekt men van ONTHAASTING… en ik lach, nou dat hoeft een slome pinda niet meer te leren, die heeft nooit haast gehad…
I4E vroeg :
1.Is dat zo ?
2.Heeft het niet met internet te maken ?
Dat denk ik ook , Op beide vragen zou ik antwoorden Ya , dat is ook zo.
Bij de 1ste generatie zal het zo zijn , bij de 2de generatie vaak zo en bij de 3de welzo .
Alleen is de Indisch of Indo zijn bij de 3de Gen. anders dan bij de 1ste.
In het verhaal van de St.Cerita Fakta heeft men over verhalen van feiten .
En soms zijn de feiten ook anders , de beleving ook anders .
Zou men dan niet Stichting Cari Fakta gaan noemen ?
Je zoekt dan naar Fakta’ s.
Ik begrijp heel goed hoe de gevoelens van de 1ste generatieInd.Nederlanders en Indo Europeanen zijn , vooral van de zgn ” kleine bungs” .
Als Indonesier , geboren na 1945 heb ik veel gesprekken gehad met verschillende mensen , heb ook gezien hoe ze leven ,heb tenslotte een paar jaar tussen hun gewoond in Nederland.
Het gaat nu over het verhaal van de 1ste-2de generatie , en hun relatie met Ned.Indie en de Indonesiers.
Krijg de meningen , verhalen en de rol van de gewone Indonesiers ook plaats ? .
Als men dat niet doet zal er altijd een hiaat bestaan in de geschiedenis van de Indische Nederlanders.
Dan is de Fakta een incomplete Fakta.
” Waarom is men juist nu zo bezig? ”
Is dat zo ?
Is men nu meer bezig dan 10 jaar terug?
Heeft het niet iets met internet te maken?
Ineens is er een informatiebron ontstaan en nog interactief ook ?
Zelf ben ik nu juist wel meer bezig met het Indische…
Ik zie het ook wel als een inhaalslag..
Maar zitten we ons, –wij Indischen– ons niet rijk te rekenen met al die verhalen over revival ??
Of is er een grond van waarheid ??