Indisch in Beeld

Geplaatst op 4 oktober 2006 door Boeroeng

powb
Groesbeek, 1 januari 1951.
Indisch meisje in haar eerste sneeuw.
Ze was net 2 dagen in Nederland met de Willem Ruys
die vertrok uit Tandjong Priok en aankwam in Rotterdam..
Eerste nieuwjaar,
eerste sneeuw,
eerste foto.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

44 Responses to Indisch in Beeld

  1. powderbrush schreef:
    19 februari 2007 om 14:52

    nou dan lees je t toch niet? ik zie hier eerder? jaloezie!! pb

  2. tikus schreef:
    19 februari 2007 om 09:09

    wat kunnen ze zeuren die powderbrush en geertjan. pusing wordt je van hun verhalen.

  3. powderbrush schreef:
    19 februari 2007 om 05:26

    wah, ik mlompong! ik heb email van jou ontvangen.. heb je naar yahoo. com gestuurd of yahoo.ca? want ik heb geen dot com, maar wel dot ca. . ca is voor canada…
    Je oudste broer in BC.. ai weer iemand die n broer in BC heeft wonen. Ik begin eigenlijk soms n gekke paar haren omhoog te krijgen in mijn nek.. Tis net of ik jou van n andere website ken.. maar weet niet zeker en niet welke ook nog.
    Volgnede keer/ als je me n email stuurt? dan moet je op the subject afdeling gewoon je naam zetten zoals hier: geertjan of anders: Indisch4Ever en dan weet ik dat jij t bent.. eerst maar denken/denke/denken of je die email naar dot com hebt gestuurd of naar dot ca!
    ja dat speelser zijn.. dat is t juist, dat zo beroert was vroeger.. t bracht mijn jongste broer en mij wel eens in moeilijkheden met onze ma… en n ieder apart van de ander ook.. en als je nogal durf hebt, wordt je ook nog voor karretjes gespannen… omdat je te tollol bent om te weten wanneer dat gebeurd. Gooi t in haar schoot en ze knapt t goed op.. en dan komen anderen weer met het bekende lammel: koh jij zo branie.. en inwendig denk je dan, mens waar heb je t over en doe s gewoon! eh eh, ik gooide niet met borden en kopjes en schoteltjes. Wah die van mij dure dong.. wnat ik heb n china and porcelein fetish.. sssh, mijn man bidt en smeekt me al, om aub niet meer naar Frankrijk of Duitsland of Engeland te gaan. Want gampang ik daarheen ga? dan smokkel ik altijd weer serviesen mee naar huis. Wedden dat mijn zonen n great garage sale gaan houden na mijn dood? Ze worden steen en steen rijk! kan ik je garanderen… oh ja, die sjaaltjes die ik verzamelt heb over de jaren en waar jij zo heerlijk voor gevallen bent… jaaa daar heb ik ook dozen vol van.. die gaan ook goed op de uitverkoop dan.. oh enne, ik ben wel niet van plan om gauw mijn ogen te sluiten hoor, ben nog veel van plan!
    Het wordt tijd dat ik naar Engeland overkom, om nog t een en ander in bone china op de kop te tikken, en misschien n chiffon sjaaltje hier of daar….. pb

  4. Geertjan schreef:
    19 februari 2007 om 00:50

    Ja dat is waar, of erger nog, veritabele polis pikiran, jammer toch!
    Gelukkig ben jij wat speelser.
    Voor zwakkeren ben ik altijd bang geweest, ajoh wat had ik het leuk gevonden met jou over muren te springen en die appels op het groene gras onder de appelboom.
    Maar jij moest altijd zo hard fietsen, dat krijg je ervan.
    Nu heb je je spillebenen verspild, aan jou verandert niets.
    Leeftijd is de tijd die je nog hebt te leven toch?
    Springen bij jou de spiegels ook? Ik hoef alleen maar boos te kijken en bling! Bleng! alles breekt.
    Glas marmer porceleijn en soms vallen mensen flauw.
    Inhouden tijdens het diner, “heeft het gesmaakt?”— Bling! Bleng! Rinkeldekinkel.
    In de box was ik rommelig en de tijd zal mijn enige vijand zijn , is mij gezegd, en zoals jij zegt, zie je vaak bewaarheid worden, de soejang van het lot, wees op Uw hoede!
    Ik heb emails gestuurd naar jou en mijn oudste broer in B.C. niets ontvangen?
    Hij antwoord nooit zoals meerderen, nou kassian hoor, mattaglap maar nog niet mati hoop ik dan maar.
    Mijn halfbroertje is niet echt mijn broertje maar hij is wel leuk.

  5. powderbrush schreef:
    18 februari 2007 om 20:26

    ooooh? je hebt n half broertje dus? ook? net als ik die had vroeger? Ze kwamen gewoon de spuigaten uit al die halfbroertjes….. allemaal al ouwe kakehs man, als je nagaat, vergeleken bij mij, jonge uk… ik kijk soms naar fotoos van me door anderen altijd genomen.. en dan denk ik, ik zie er overal anders op uit.. en allemaal denken die luitjes dat ik fotogeniek ben, terwijl ik altijd wist, dat achter dat gladde voorhoofd, van toen, altijd de gedachte stond: “schiet op man, ik heb balen aan dat fotos van me nemen!”
    zucht, slinke spillebeen, ben ik niet meer, heb n vette pantat.. en n paar benen om sate van te maken.. die magere spillepoten waar ik vroeger over muren mee klom om in de boomgaarden van de boeren in Valkenburg te die lekkere appels en peren te gappen… zijn nu door al dat fietsen, heuveltjes op en af.. vet klonkers geworden! Ja er waren veel boomgaarden dong, rondom Valkenburg! Der is niets leuks meer aan me. Zelfs mijn spiegels breken niet meer van schrik, zoals vroeger, als ik me opgetut had.. Spaart wel geld hoor Geertjan… vooral in deze dure tijd, is dat maar goed.. anders werd ik blut joh! hihi
    eh! bataafse plakplaatjes ontvangen? nee niemand heeft me iets gestuurd. waaah, wie heeft me plakplaatjes gestuurd dan? weet er niets van.. enne, ga later op de dag wel naar die link die je me gestuurd heb? ok? (ik zal maar geen ciums sturen, want ik lees al her en der op internet websites die ik frequent,dat jij en ik n internet flirtatie bezig zijn te maken. En als ik je enige ciums stuur, wedden dat je nooit meer bijkomt? Trouwens, die Indische4Ever die moeten al helemaaal niets meer van mijn ciums hebben, die zijn altijd benyek bukan main, nyang giler.! hihi pb

  6. Geertjan schreef:
    18 februari 2007 om 18:05

    en waar zijn die foto’s dan?
    Ik merk aan alles dat je,wel,lief bent, juist, al zeg je zelf van niet.
    Dames die op de hurken kinderen aanspreken, leuk inlevend, zodat je kunt zien hoe eng de panty als een vlies tussen de benen gespannen staat, die zijn niet lief.
    Dat weet elk kind, nee dat zijn geen echte vrienden.
    Daarentegen ben ik scherp en die kantjes slijten niet zo snel, de gedachte al, dat ik onder een illusie zou lopen, nee dat zie je verkeerd lieverd.
    Zo denkt mijn halfbroertje trouwens ook.

    heb je de Bataafsche plakplaatjes ontvangen?

  7. pb schreef:
    14 februari 2007 om 01:35

    OK. geertjan, waarom tuur je zo droevig vanwege die paardenhoofden dan?
    jeetje als t zooo slecht met je gedaan is? kan je beter naar die jeugdfoto van me loeren..hihi, ik heb nog n andere gevonden. die erna gemaakt was. Sta ik op zonder jas, met kleren die de BBMZ ons had gegeven in Aden.. eh eh, gegeven.. we moesten die nare kriebelkleren wel terug betalen later hoor! Ik voel dat prikken NOG! enne. op die andere zie je me zonder die sjaal….. eeeh ben aan de op en uitruiming bezig.. guess what ik vond? nzelfde sjaal, alleen deze keer was t aan mij gegeven door n oude dame. die was ook al onder de illusie dat ik zo liep was…. zucht al die mensen die onder al die illusies lopen… wat is er met de wereld gebeurd!al,gruces,pb

  8. Geertjan schreef:
    17 januari 2007 om 19:41

    vanwege die paardenhoofden aan de muur, is dat nou zo leuk?

  9. Geertjan schreef:
    17 januari 2007 om 19:37

    maar je vraagt niet waarom ik zo droevig tuur

  10. Geertjan schreef:
    17 januari 2007 om 18:15

    Mijn dukun weet van niets, hij noemt zichzelf apotek, Perliep op shaal?Jantan tidak sopan, en heeft wat obat meegegeven.
    Bromo driemaal daags innemen,,,en doorslikken.

  11. brush schreef:
    17 januari 2007 om 01:48

    aduh toch Geertjan wat heb je me laten gieren. Je navelstreng na jaren pas in de Merapi of Bromo gegooid? En je hebt er ook nog s 5 dagen over moeten doen voordat t gebeurde. jeetje, vind je ook niet dat je nog van geluk mag spreken dat ze jou er niet ook in hadden gesmeten?! Stel je voor, dan had je nooit zwaar perliep geworden op die sjaal van me!
    Enne, we zullen t maar op de Merapi houden, die ligt mijzelf echt wel beter, dat is n plaats vol van vuur en vlam toch? Want die Bromo, doet me denken aan Elkaselzer hier.. als je maag van streek is.. Gaf ik kommen vol van aan die heren indertijd daar in dat sanatorium waar ik leerling verpleegster was! Ik maakte t tot hun afschuw ook nog ’s extra sterk. Ik dacht zijn ze er gelijk af!
    Ja dat zitten op de trap in je pyama, dat “sort of” herken ik wel.. Ik mocht nooit ergens aan meedoen door die nichten van me, indertijd toen ik bij hun ouders in de kost was.. Maar dat maakte nu ook niet weer zoveel uit. HOE vaak ik niet onder de kolong had gelegen terwijl men dacht dat ik hoog en droog in dat eenspersoonbed aan de andere kant in de slaapkamer die ik met ze deelde,en hun gesjoemel met hun Hollandse vriendjes niet had afgeluisterd…. hihihi, ALS ze eens wisten!
    Anklung? ja die muziek daar ben ik nog steeds ook gek op. Ik heb ergens n cassette nog liggen, waar er n heel kinderorkest is dat met anklungs mooie muziek maakt. Zelfs mijn Canadese man is er zwaar van gecharmeerd en ook ik bezit natuurlijk zo’n kleine angklung.
    Mijn halfbroers waren aan t gitaarspelen indetijd tijdens de bezetting en natuurlijk OOK speelden ze vooral de Hawaiiaanse guitar. Daar bedrogen ze de Jap mee, tijdens de oorlog, me chap! Er werd clandestien naar de radio geluisterd door ze en wijlen mijn ma zat dan buiten op de galerij met mij in haar armen (daar is toen dat verkeerde idee ontstaan bij wijlen mijn jongste halfbroer dat ik zo’n lieverdje ben/was) en als er dan n Jap aankwam, dan begon wijlen mijn maatje n Japans slaapliedje te zingen. De boel binnen werd dan meteen weg gedaan en begonnen mijn broers guitar te spelen en ook dus die Hawaiiaanse muziek-manier met n glas over de snaren. Dus ja ik ben met en Japanse slaapliedjes en Hawaiiaanse muziek in de eerste levensjaren grootgebracht.
    Dit doet me weer herinneren aan de tijd dat ik nog niet zo lang in Canada woonde en de CBC hier n weekelijks radioprogramma had, waarbij ze toen slaap en kinderliedjes speelden en lieten horen via de radio. Op n avond begon ik zelfs onverwachts mee te zingen. Want er kwam dat liedje van de mosselman op en erna n aantal Japanse slaapliedjes en ik kon ze allemaal mee zingen. Was me er niet eens meteen van bewust dat ik dat deed. Belde wijlen mijn maatje op en ze was doodsstil toen ze me die liedjes hoorde zingen, helemaal vanuit Canada al die jaren na de oorlog! Al sla je me dood, ik kan ze niet zingen zonder ze te horen. Gek is dat. n week of zo geleden, waren ze weer op de radio te horen en ik zong ze weer mee. Ik wilde zien of ik de wijsjes nog herkende en had onthouden en ja hoor, ik maakte helemaal geen fout ook nog.. en HOE wijlen mijn maatje aan die wijsjes indertijd was gekomen, mag joost weten. Tis gewoon nooit in me opgekomen, om haar dat te vragen.
    Die klasieke muziek ontdekte ik in mijn teenerjaren toen mijn maatje en ik in Valkenburg In Limburg woonden, waar er in die plaats tot op de dag van vandaag nog n openlucht theatre is waar men operas en operettas hield.. Ik was n mens die altijd alleen door de bossen in de omgeving liep te sluipen en zo ben ik aan clasieke muziek bloot gesteld geworden.
    Enne, als honest to goodness, true blue Indo? Ik ken er gewoon geen een die niet met Hawaiiaanse muziek is groot geworden en zelfs niet geprobeerd heeft in haar jonge jaren, jongemannen te verleiden met t gevaarlijk wiegen van de sexy heupen! Om nog maar niet te spreken over de diverse jongeluitjes die na zo’n optreden al met tongen hangende over de grond (als die niet werden schoongeveegd erdoor)naar huis liepen… en wij hun niet wilden kennen.. zelfs de volbloed Limburgse knapen keken me zelfs wel 2 keer na, moet ik zeggen en ik was toch nooit n schoonheid. Niet zoals mijn rasgenootjes met hun mooie getinte huid., want die van mij is maar gewoon buleh hoor. t Enigste dat atlijd voor mij goed gewerkt heeft waren mijn venijnige groene ogen!
    De Flamencodans? de technique ligt in de voeten en de handen.. Hopenlijk ook worden de castanjetten goed gehandelt? ja de flamenco dans doet me aan ballet denken ook. Je lichaam in tegenstelling tot ballet, blijft heeel stijf en beweegt niet, tis je benen en vooral de voeten die t moeten doen! Tis ook n soort tappen dat ze doen, hakken – tenen.. wel eens dat gehoord? Heb ik nog ns in n gekke bui hier willen leren, maar omstandigheden maakten daar n einde aan helaas.
    oh enne, WIE van ons sexy Indische dametjes, zou nou niet weten HOE die Hula te doen terwijl we n lempertje aan t smecken zijn? want in DIE tijd bestond er nog geen hotdogs. De enige hot dogs, waren de rare Englishmen, die buiten liepen terwijl de rest v/d bevolking toch binnen sliep? Je kent dat gezegde toch wel? “Mad dogs and Englishman, out in the noonday sun?!” interesting niet? dat dit gezegde niet bestaat over Hollandse mannen? hihihi. No mad Dutchman eh?!
    Dat gooien van je navelstreng in de krater.. doet me denken aan n eventuele Indonesische adat… je zou daar n dukun naar moeten vragen. en dan zou ik zeggen… mmm. de ene dukun zal je wel n ander verhaal vertellen dan de andere dukun? Je kent dat wel? ieder zo zijn eigen leest?
    Geertjan, t spijt me zeer dat ik je heb moeten disillusionen, ontgoochelen zei men toch in de goede oude tijd?
    Ja helaas, als echt Indische meisje van de oude tijd, deden we aan t oefenen van de Hula terwijl de jongemannen dan de guitar bespeelden.
    oh enne ken jij nog die lekker Jitterbug? hihi, was ik nl ook goed in en vooral met n zeer, maar nu wijlen, geliefde neef danste ik dat en de laatste keer dat ik dat deed was in 1978..en de ogen van de Canadeesjes puilden uit!
    Maar ze werden pas goed stapelgek toen ik op ’t huwelijk van de zoon van n hele goeie kennis hier de tari piring danste.. bijna in brand man mijn sarung kebaya! oh ja ik heb die dingen nog allemaal en verschijn op officiele gelegenheden hier in Canada, zoals bv Konninginnendag bij t Consulaat door ex-patriots gevierd, samen met de leden van t consulaat of huwelijken van mijn Canadese nichtjes nog steeds in it. keep well and gruces, pb

  12. Geertjan schreef:
    16 januari 2007 om 22:17

    Met de lip over de grond lopen, sprekende uitdrukking, hoe kom je daar nou bij?
    Het zal wel een slakkengangetje zijn op zn Hawaiiaans, ik word bij voorbaat al vrolijk als ik iets van je lees.
    Mijn ouders hadden volstrekt geen smaak, daar ben ik hun dankbaar voor.
    Buitendien kenden het geluk van wederzijdse liefde.
    Zoiets ligt buiten mijn bereik.
    Zo zat ik vaak in pyama stilletjes boven aan de trap als beneden uitbundig en veelvuldig gefeest werd, of er in intimiteit naar loodzwaar onheilspellend klassieke muziek geluisterd werd
    Soms naadloos afgewisselt met voor mij het vreselijk verdrietige er hangt een paarden hoofdstel aan de muur wat aanhoort als er hangen een stel paardenhoofden aan de muur .
    Of nog erger de oppervlakkige nergens op slaande vrolijkheid, met het afschuwelijke kitscherige slde guitar gejingeljengel van de kiliman hawaiians.
    Foei Brush, wat schrik ik van jou, of misschien ken jij het geheim.
    De hawaiiaanse dans zit dusdanig in de heupen dat je zonder enig bezwaar gelijktijdig een broodje hamburg eten kan.
    Alleen met als wandelende nieren losgeslagen chackras bestaat zoiets..
    Nee klassieke flamenco word uitsluitend met het bovenlijf gedanst, voorwaarde is uiterst soepele polsen en zeer gevoelige vingers en nog iets.
    Nu je toch zo in de hoela hoela zit, zou je kunnen vertellen waarom mijn navelstreng na een voettocht van vijf dagen naar de krater van de bromo of merapi is gebracht?
    Toen het Hallo?… over! duidelijk werd kon ik het de oudjes niet meer vragen.
    Zij waren al enkele reis met de grote prauw.
    Je hoeft je niet te haasten hoor er is 14 jaar de tijd, intussen zal ik proberen te begrijpen wat nou zo leuk is aan de kielemans
    De diep golvende beweging van de Badui Anklung is er toch ook nog?
    Zij waken over jou.

  13. brush schreef:
    16 januari 2007 om 17:03

    eeeh, geertjan… tjoba? je gaat die youtub veranderen naar hawaiiaanse muziek? want, want, want, ik zit op dit moment te studern over t Hawaiiaanse geloofs systeem. Erg interesant.. ligt mij als Indische ook nog goed.. ennne, ik ben gezegd geworden door mijn Kahuna, dat ik veel naar Hawaiiaanse muziek moet luisteren. Zucht, WAT n heerlijk gevoel ik gisteren had, tijdens t opruimen. Mijn man vond mijn ouwe doos met al mijn platen derin. Waaronder eentje van de Kiliman Hawaiians.. zucht en n ouwe van Je Lah Je Rot.. aduh, als ik van die twee n CD kan maken of laten maken hier in Canada, dan ga ik die platen inlijsten, om te bewaren voor de eeuwigheid! WIE weet zijn die nog wel een keertje goed poen waard op Ebay of Amazon.canada!!
    ajoh! ik kijk uit naar je postings met urls met Hawaiiaanse muziek.. oh ja, ken niet meer hulajen zelf.. mijn heupen al te stijf nu op mijn ouwe dag! kan alleen nog maar goed tari piringen! gruces,pb

  14. brush schreef:
    16 januari 2007 om 16:58

    eh! je moet me nu niet op stang jagen dong! Ik dans ook.. en nog wel de tari piring.. aduuuuh, gelukkig maar heeft wijlen mijn moeder me op tijd naar golland verscheept. Stel je voor dat ze dat niet gedaan had indertijd. WEL teneerste zou deze foto dan niet bestaan en ten tweede zou ik nu hier niet op kunnen reageren..
    Danseressen knevelen.. mmmm, je brengt me op n idee. Tijd om mijn Indianen dans te doen, dan gaat jouw bed met volle maan, dansen! hihi pb

  15. Geertjan schreef:
    14 januari 2007 om 12:26

    Koningin Emma had waarempel de aanzet tot een glimlach, Juana la del Revuelo, in haar roze duster zat immers naast haar, en zij wist dat wat samenviel en komen ging goed was, Primero par la prima Profundo
    Maria Magdalena in polkadot, in allesomvattende liefde volkomen, wordt op 5:24 geraakt
    door het woord Gods.
    Zulke razendsnelle gemoedswisselingen speelt de geestelijke gezondheidsdienst hier in proeftuinomstandigheden nog niet klaar.
    Een O zo klein complimentje op 6:13 van de drager van het woord, resulteert flitsend tijdens een hangend akkoord op 6:20, in vraag en toestemming tot de dans.
    Met een phonograaf zou zoiets toch niet kunnen?
    Hoe prachtig de krakerige klanken ook doen herinneren aan dat wat geweest is.
    De werkelijkheid komt in dit geval neer op niet veel meer dan, excuser le mot, droogneuken .
    Reincarnatie in het NU, daar gaat het om, het vitale , de vleselijke zin.
    Zo staat het toch in de bijbel?
    Tijd om gras te laten groeien laat de Heere over aan de koeien.

    Voor de dans met dezelfde Hindoe oorsprong werden in de primitievere landen rond de Indische oceaan, ten behoeve van het vermaak van de machthebbers, eerst de edelen aan de hoven, en later ook in ruimere zin voor andere geslaagde zakenlui en toeristen, de danseressen gekneveld.

  16. Geertjan schreef:
    13 januari 2007 om 03:12

    Ik stond erbij en keek er naar.
    In Leiden een stad onder curatele waar inteelt welig tiert.
    Waren jonge kinderen aan het spelen op straat, althans zoals het leek.
    Het was tikkertje, ineens zag ik de opzet, het jongste zusje die nog maar amper lopen kon rende opgetogen mee maar steeds als er een auto aan kwam razen schoot de groep naar de overkant van de straat, kleuters met voorbedachte rade, ik was verbouwereerd.
    Later heb ik mijzelf vergeven.
    Met inzicht komt schuld het is vooral aan jezelf om daarmee in het reine te blijven
    Een persoon hoe verleidelijk het ook is kan niet gedekt worden door een enkel woord , inlander, terrorist, beul of vredelievend.
    Als de gedachte van micro naar macro verschoven wordt blijft de redernatie in getallen staan, hoeveel onschuldigen moeten er gehoetsietoetsied worden? En wat gebeurt er nu?
    http://www.iraqbodycount.net/
    de verantwoording is aan onszelf.
    Om schuld zonder moed of daadkracht geef ik niets.
    vannovond een pak kant en klare bami gekocht,BAH!!!

  17. sigeblek schreef:
    12 januari 2007 om 17:46

    Iya , bener sekali meneer.
    Als men 11 inlanders gaat afschieten in een dorp en rust en orde terug kan keren zal het wel echt een goede ruil zijn.
    De probleem is dat er daar veel desa en kampongs waren , stel eens voor dat er honderden of duizenden desa’s zijn.
    En dat er zeer waarschijnlijk onschuldigen zijn die neergeknald worden.

  18. Geertjan schreef:
    12 januari 2007 om 12:01

    Veel te laat aan een maaltijd gedacht.
    Een pak diepvries kabeljauw, ocean breeze, 750gr, voor een kerel toch voldoende.
    Ontdooid en het smeltwater afgegoten bleef er maar 380gr vis over.
    Geld als water.
    In florijnen uit de tijd dat nederland nog een vlek aan de Noordzee was.
    Even kijken, eu 4,50 =fl 9,92/380grX1000= fl 26,11 per kg.
    Voldoende voor een staatsgreep in Portugal.
    Eet kabeljouw gras? Waarschijnlijk een conimex complot!
    And the LORD will utterly destroy
    The tongue of the Sea of Egypt;
    And He will wave His hand over the River
    With His scorching wind;
    And He will strike it into seven streams
    And make men walk over dry-cod.
    Wederom een duidelijk een geval van suezkanaal ontkenning
    Eens liep ik met de oude heer in het vondelpark en vroeg hem, Zeg kent U westerkamp, het schijnt dat hij de pot van een Radjah mocht verschonen
    .
    Nee nooit van gehoord…… ik ken wel een zekere westerling…. er word hier zo slecht over hem gesproken, het is maar zoals je het ziet, maar tel uit de winst in dergelijke situaties, als het na de excecutie van 11 man in een dorp het wekenlang rustig is, in in plaats van dat honderden die over de kling gejaagd worden.

  19. Geertjan schreef:
    8 januari 2007 om 00:25

    Hallo hier Bandung:(geluid van knisperend cellophaan)
    het ga je goed kleine meid, doe je de wanten wel aan? laat je niet op je winterteentjes trappen!…..snik!!

  20. brush schreef:
    7 januari 2007 om 22:38

    hallo Geertjan
    op dit moment n beetje druk hier, moet helaas onze omong kossong n beetje minderen. maar beloof om je geregeld in de gaten te houden!
    hartelijke gruces en tot n spoedige minder drukke tijd? ok? pb

  21. Geertjan schreef:
    5 januari 2007 om 11:34

    P.Brush. voor jou geplukt van het net, puro is daar schaars.
    Wat dans en serieuse vrolijkheid.
    Teksten ouder dan Achilla Lauro die met zijn bronzen bladen op de bodem ligt.
    Of frisser dan Federico Garca Lorca de spaanse taal en flamenco geschonken heeft.
    Dieper maar nooit louwer dan de lauwe lauwerzee.
    (vertaald van het net geplukt)
    De droom gaat over de tijd
    drijvend als een zeilboot
    niemand kan zaden openen
    in het hart van de droom
    De tijd gaat over de droom
    weggezonken tot aan zijn haren
    gisteren en morgen eten
    donkere bloemen van rouw
    Op dezelfde pilaar
    omarmen droom en tijd
    kruist het gekerm van het kind
    de gebroken tong van de grijsaard.
    En als de droom muren veinst
    in de vlakte van de tijd
    Doet de tijd hem geloven
    dat hij op dat moment geboren wordt.
    Ontheemd met een roze sjaal
    is die dans meer dan levens taal.
    juerga flamenca con aurora vargas y mas gente 2/3 http://www.youtube.com/watch?v=qpuWMT895qk
    juerga flamenca con aurora vargas y mas gente 3/3 http://www.youtube.com/watch?v=x2oWKEZsVfE
    mercedes ruiz http://www.youtube.com/watch?v=_NHlr93nGo0&NR
    Indisch feestje? http://www.youtube.com/watch?v=vcbDkOp0hec
    Nog een? http://www.youtube.com/watch?v=ffY6Y09_U04
    Keli http://www.youtube.com/watch?v=s0YFbHrTW4M&mode=related&search
    beetje theater http://www.falseta.com/forum/forum_posts.asp?TID=286&get=last#514
    carmen amaya 1931 http://www.youtube.com/watch?v=lPy_hkp9g8U
    zelfde refrein dochter van Morente, Estrella mooie zang maar basta duende http://www.youtube.com/watch?v=V9DTqm37tHA&eurl
    paco de lucia met broertje http://www.youtube.com/watch?v=MQHRbF75cYI&search=Paco%20de%20Lucia
    Gladjes Anita La Maltesa & Ramon Ruiz http://www.youtube.com/watch?v=kPhCIKFkfg4
    Evt. Voor moeilijk te vinden meer, zoeken op youtube onder javiflamenko (k!)

  23. Geertjan schreef:
    5 januari 2007 om 11:01

    test jaco bijna totaal

  24. Geertjan schreef:
    4 januari 2007 om 10:06

    Ik weet intussen van je wanten en je hoofdoek datie door een ringetje kan.
    Dus je bent een heel net meisje, niet met jute jas en gaten in de wollen sokken?
    Maar rose kan toch niet? dan was je moeder de tijd weer veel te ver vooruit.
    Theedoeken kennen we niet, wel erg veel thee, is niet lekker, en natte handdoeken na het mandien, daar zweepte mijn broer mij op precies dezelfde wijze mee, maar dan met zand erin, hattie een leuk woord voor, en ik de rode striemen.
    Maar.. jij hebt een uur rijden door de swamps naar je zoon geen nyamuks in Ont.,alleen no-see-ums toch? en grote kantjil met de kapstok?
    Neem je ze mee naar Holland? Dan heb ik wel een wollen borstrok voor je, wel voorzichtig inpakken hoor.
    Mannenmuggen dansen en kletsen gezellig over en weer, ik kan met ze praten lager, hoger, warrelen, of weg doen ze als ik dat zeg, maar de vrouwtjes moeten altijd mee, echt waar, jij gelooft het zeker niet.
    In Indie geleerd met kippen te praten, alleen Tembaco mag ik niet zeggen dan worden ze onrustig en kijken ze boos.
    Ik snap dat niet, leggen nu snappen zij weer niet.
    Ik heb even gekeken op Onze plek, allemaal Canadezen? Zij spreken allemaal dezelfde eenvoudige taal, Inuit zeker, julie hebben toch tachtig woorden voor sneeuw?
    Wij maar n, tevens bal en pop.
    Canadese mannen zijn niet erg pienter, dat komt door de skidoo, gedek onder de voeten en te weinig rawit, maar hij bofte jou te hebben gevonden, dat kwam door het klappertanden niet?
    Ik heb van alles al gebruikt tegen de muskieten hier, behalve gaas of een mepper, maar van de stofzuiger vliegen ze niet weg zelfs als ze het proberen.
    Die foto is mooi, jij bent mooi als ik dat zeg, luister je? hij is op de binnenkant van mijn ooglid getatoeerd, dus niet zeuren als ik kijk.
    Saja tida orang Betawi tetapi anak poentjak, orang tua Pangerango dan Gedeh.
    Een spraakgebrek zeker.

  25. brush schreef:
    4 januari 2007 om 03:34

    aduh toh, geertjan! dat wat ik op mijn kepala droeg? was GEEN hoofddoek dong! Ik zal je maar uit de droom helpen. alhoewelllll…. ten eerste ben jij dus geen kenner van bijzonder breiwerk en waar die sjaal die ik om mijn schouders en hoofd droeg, vandaan komt. Tis nl n hele bijzondere sjaal. In Schotland gemaakt en t kan door n trouwring heen glijden. t Was van mohair gebreidt en alhoewel helemaal naar Indonesia (t was toen net Indonesia..) ingevoerd en op passer baru in Betawie gekocht voor mij, door wijlen mijn moeder, die meer oog had op bijzonder handwerk, inplaats dan dat ze iets over koude kende. Het was n roze sjaal en ik had n blauwe tweedjas winterjas aan. De wanten waren mij gegeven door n Hollandse dame, toen we in de rij stonden op de Willem Ruys, om te debarkeren. Ze zag me daar kleumen en ik kreeg door op mijn kop van mijn oudste nicht dat ik me niet zo moest aanstellen. Toen die dame mij een paar gaf. En zei aan mijn nicht dat ik wel degelijk koude vingers kon hebben, daar ik geen wanten aan had.. na ja, wat die dame niet wist was dat die nicht die tegen me zat te mopperen, wel ondertussen mijn wanten aan had! maar dat is n ander verhaal!
    en die nyamuks? van toen? wah je hoeft ze niet te zoeken dong! ister errreg veel hier bij ons in Ontario.. ister erreg veel moerassen hier.. en na ja, dan groeit dat grut toch naar hartelust? Heb hier ontdekt? dat die nyamuks, mij helemaal niet lusten, maar stapelgek zijn op mijn oudste anak en mijn Canadese man. Tot hun grote ergernis. Ik seh altijd, of je bent Indo of je bent t niet.. Als je veel sambel eet en je bent niet al te kieskeurig.. dan eet je alles dat los en vast zit en heb je geen last van die nyamuks..
    hoe toch jij! door maar door loeren naar mijn foto.. als je mijn mulut NU ziet? wah je krijh nagmerrie oh nee naghengst dong! minta ampun, zit je nog steeds over die foto de prophiseren? kom nou maar gezellig naar Onze Plek, dan kan je lekker daar met nog meer mooie tantes omong kossongen!
    oh? last but not least? koh met krant die nyamuks doodmaken. NIET dong! vroeher in Indie, gebruikten we toch altijd n theedoek? weet je dat niet meer? je neem 2 tegenovergestelde punten van die theedoek in twee handen… dan draai je dat ding rond totdat t n rol wordt. Houd je ogen scherp en laat dan met n slag een kant goed vliegen en met een mep, mati dong die nyamuks! Wah als je dat niet kent? deze si Geertjan, jonkie dan? vergeleken bij mij? hihi, ik weet nog de eerste keer ik dat deed in the country here.. mijn canadese man had gelijk groot respect voor mij! want hij zat te hannesen met n vliegenmepper waar die nyamuks zich halfdood om vlogen te gieren. eh je zit over die nyamuks van toen te philosopeheren.. waarom? heb je heimwee naar hun? Dit jaar kom ik voor een dagje naar gollan.. zal ik wat je kant heen sturen van hier? wij kunnen ze gemakkelijk kwijt hoor, want we hebben n overvloed ervan! winter is nog niet helemaaal hier, voor n keertje.. gruces van pb

  26. Geertjan schreef:
    3 januari 2007 om 02:10

    en af en toe kijk ik naar jouw foto, God wat mooi, hoofdoeken verplicht, ook voor heren, denk ik dan.

  27. Geertjan schreef:
    3 januari 2007 om 01:39

    Mooie dromen,ho maar!
    met gonzend hoofd van de voorbijsuizende kurken, muggen gemept.
    en jij Brush?
    De sapo? Nu ja
    De natuur is in de war, en dat bevalt.
    Duiven koeren op het dak, muskieten wolken de tuin
    De dames laten zich kirrend door de zwerm vallen, zij zijn de lastigen.
    Niet vanwege de hoge hakken en de rondslingerende jarretels maar vanwege het intraveneuse gejengel aan het oor
    Het lichaam het paleis, de huid de grens, slaat een opgevouwen krant gaten in de lucht
    Illusionisten verdwijnen via vrille en feuille morte.
    Maar geen stap in het bos uit vrees een insect te vertrappen is niets zo probaat als de sapulidi.
    Verstijft door het ruisend riet, laat de endlossung geen vlekken na
    Ergens op een kastje een paardenstaart in afrikaans ivoor
    Drukkende lucht en de zware regens

  28. Blauwvogeltje schreef:
    1 januari 2007 om 14:43

    Adres Pelitaforum Onze Plek
    http://www.onzeplek.nl/forum/default.asp

  29. sigeblek schreef:
    1 januari 2007 om 08:28

    ” met n goede gezondheid en veel rejeki !
    Van brusch/pb
    Amin , alhamdullilahhirobil alamin.
    Ya semoga sehat saja dan banyak rejeki.
    Een tijdje geleden ging ik ook buurten bij Onze Plek , maar weet niet meer hoe ik terug kan.
    Heb ook genoten van de verhaaltjes van de orang orang betawi’s.
    Alleen de namen van de straten , gebouwen ken ik niet.
    Als oud Djakartaan , ken ik alleen maar de indonesische namen.
    Heb daar ook in de buurt van Gambir(Laan Trivelli) gewoond (voor de oudjes is het Weltevreden ?).
    Op school gegaan bij Batang Hari School, S.R GIKI Tjilamaya , SMP Negeri V Pasar Baru en SMA Negeri 7 Gambir(de oude CAS).
    Groeten aan de oude betawi-ers.
    Biar panjang umur , sehat sehat aje .
    siGeblek.

  30. Geertjan schreef:
    1 januari 2007 om 08:23

    wat leuk en lief maar nu ga ik echt slapen hoor, met de mooiste dromen natuurlijk,

  31. brush schreef:
    1 januari 2007 om 07:26

    nee nee geertjan dat forum is geen blog hoor, maar n hele gezellige website van de Pelita met n forum van allerlei onderwerpen. Waar leuke luitjes allemaal en n goed aantal uit Betawie samenkomen kletsen en van alles en nog wat leuks ook nog s doen. Er zijn er luitjes die vreoger allemaal in NNG hebben gewoond/gedient, en over jagen en zo praten en hun tijd in de mariene.. na ja die gedient hebben allemaal mannen. En de eigenaars van deze blog zijn er zelfs ook. Nelly is zelfs ons Modje daar. Degene die met de sapu klaar staat en half dood gepest wordt door ons. BB de andere eigenaar van deze blog, is er ook, en die pesten we ook goed hoor. Verder ben ik niet na de oorlog geboren maar in t begin van de Japanse bezetting! Ze waren er nog niet zooo lang toen in Betawie!
    Ik kom van n familie die goed in de pen weet te klimmen en die goed kunnen kletsen. We doen onze achternaam echt eer aan, we kunnen allemaal goed kouten en sommigen van ons zijn zelfs artisten, die zeer bekend staan/zijn in NL. Ik moest grijnzen toen ik ontdekte dat er mensen waren die over mijn foto zaten ze philosopheren.. En zo complimenteus waren ook nog op de koop toe. Gelukkig maar he? dat ik niet verwaand werd en naast mijn schoenen ging lopen erdoor? Vooral als je nagaat? dat jullie al datgene al in October hadden neergeplonkt en ik t alleen maar wist doordat de mannelijke eigenaar van deze webblog, me erop ge attendeerd had op t forum van Onze Plek! Anders had ik t ook nooit geweten! Juist doordat er n aantal familieleden in NL zo bekend, beroemd zijn, ben ik voorzichtig met wat ik voor fotos uitgeef! Want ik wil natuurlijk niets laten plaatsen, waardoor anderen in onze familie, t niet leuk vinden of mee eens zijn. Zelfs wijlen mijn moeder heeft eerder vorig jaar hier op deze blog tentoongesteld gestaan. Zo als ik niet door BB erop ge-attendeerd was geworden? had ik ook nooit geweten, wat men hier al niet had geschreven. Daarbij ben ik al vanaf heel jongs, goed schrijflustig geweest. Ook mede omdat ik al vanaf die leeftijd met wijlen mjn ma en halfbroers in Indonesia, correspondeerde vanuit NL. Een zoon van mij woont in n milder klimaat aan de westcoast van Canada en de andere woont niet zooo ver weg van me. Dat is als je n uur rijden tenminste? niet ver vind, zoals wij dat ook niet vinden. Maar min 40 graden Celsius, ach dat hangt ervan af.. als de noorpoolwind blaast, ja dan kan t goed gemeen zijn maar anders valt t gerust mee en voelt 15 graden Celsius in NL, veel kouder en gemener aan dan hier. Vanwege jullie die zeewind hebben en wij niet dus.last but not least? ikke ook orang Betawie! Defenselijn v/d Bosch, kramat, Gunung Sarie. PTT telefoonkantoor, was mijn maatje chef telefoniste… St. Vincentiuskerk was niet zooo ver van waar ik in de kost zat in Betawie en de kathedraal, die staat er nog, weet ik.. ajoh, kom nou maar naar Onze Plek, t Forum. Als je op t forum komt, kijk dan uit naar: Praathoek-Omong-Omong-Corner Hangplek. Daarop klikken, dan:Gezellig gnobrollen en ook naar de laatste linken kijken waar er namen staan zoals bv bij: vandaag aan de rechterkant van t scherm. Echt waar, leuke site, nooit geen geduvel. Aardige mensen, allemaal onze eigen eigenaardigheden. Maar dat is wat de wereld laat ronddraaien toch? Er zijn Amerindos, ik ben de Canindo en nou ja dan heb je de NLseIndos.. hihi. Er is n Kloek, omdat ze de oudste is en ze is invalide. Zij en ik en een PN kunnen t samen vooral goed vinden en zitten altijd op de nek van ene Sip en Peet.. De anderen doen dan duitjes in de zakjes die wij rondstrooien. Allemaal vol goede humor en echt, geen gemor, gemopper of wat dan maar ook. ok, prettig nieuw Jaar maar en alles goed and pleasant, met n goede gezondheid en veel rejeki! van brush/pb of… powderbrush

  32. Geertjan schreef:
    31 december 2006 om 06:07

    Mannen !! ieder voor zich!
    Onder dekking van de duisternis, sluipt de vijand, het misverstand ligt op de loer.
    Ik ben Geertjan (ting tang) niet OuweTsi (let op Tsi ?Tsji=chi) noch Schulz.
    Geboren te Batavia(Oranje boulevard), hechtgrond de magnetische vebindtenis met boven bogor tussen de vulkanen gedeh en pangrango op naar preanger de Poentjak.
    Buiten kippen pappagaaien moes en boes had ik twee vriendjes de ene heette Poen en de andere zei Tjakonder het voorwiel van een langsdenderende vrachtwagen,
    Ter nagedachtenis is door menigeen gedragen een zwitsers horloge. genaamd Pontiac met als slogan pontiac tijd, de juiste tijd en zo was het
    De oosterse diepzinnigheid van pontiac tic tac bleek ongrijpbaar te zijn voor hen die het yin yang tussen tijd en onzekerheid, mercantiel denken en toekomst niet konden bevatten.
    Veel minder waar is toen Wim van Est “De Locomotief” in het ravijn stortte, en gezegd zou hebbenZeventig meter viel ik diep, mijn hart stond stil, maar mijn Pontiac liep dit laatste ontsprong aan de dichterlijke ziel van een typiste, die daarvoor is beloond.
    In antwoord op Powderbrush;
    Rekenen kan ik wel, alhoewel boekhouden mij tot op het bot tegenstaat.
    [Huidige tijd op 5Oosterlengte voor de jaarsovergang nu plus verschil aankomst W Ruys te Rotterdam 1951 wintertijd (opzoeken dus) minus twee dagen Groesbeek plus geschatte leeftijd op foto dat komt uit op ? na-oorlogs.
    Maar het gaat om een dame en dan ontstaat ? = tijdloosheid.]
    Tot vijf jaar geleden voelde ik de onfeilbare indische klick nog. (zo noemde ik het inmiddels misbruikte woord).
    De aanwezigheid van een persoon van dezelfde bandbreedte of golflengte was onmiskenbaar, zelfs twintig passen Z.Z.O. achter mij, dus uit het zicht, was het voelbaar, geen woord was nodig.
    Dat ben ik verloren, tevens een mate respect, teleurstelling dus.
    Vervroegde ouderdomsintreding? schrok ik, dementia soms! want verre beelden en een besef van verbintenis met geboortegrond drongen onwaarschijnlijk helder op.
    Naarstig begon het zoeken naar de betekenis, spittend door fotos van mensen, meestal tot stof vergaan, terwijl die binnen handbereik ook even onaanraakbaar bleken te zijn.
    zelfs zoekend met google earth sprongen de tranen in de ogen en klopte het hart en zuchte diep toen in een flyover from Djakarta towards Bandung de silhouetten van broeder salak en gedeh op het scherm verschenen.
    Er gebeurde veel meer maar het lijkt mij gewaagd daar over te vertellen.
    Dus waarom zou jij wel bestaan? Het is gewoon leuk als iemand vanaf een foto die wat mij betreft, in licht vlakindeling en symboliek bijzonder, maar door de subtiel herkenbare lading en prachtige houding van jou overdonderend is, de moeite doet Hallo dat ben ik te zeggen, Ipv. Hoorn dr op en doen alsof je er niet bent, want dat is hier een gewone zaak (vaak denkt men uit onzekerheid sjiek te zijn)
    Inmiddels is er, zij het wat tochtig en doorwaaid, een atelier gevonden en zeven dwergen zijn druk in de weer met het kneden van blauwe klipklei met kajeputi kruidnagels en kampher.
    Zij zijn aardig gevorderd met de afbeelding op ware grootte 120cm zonder sokkel, goede hoogte ja?
    De houding is alhoewel de voeten wat twijfelend staan, ingetogen afwachtend dienbaar zelfs met de wanten in elkaar gevouwen
    Zoals ik al zei, nobel & prachtig van lijn
    Zelfs in klei, de kleding staat, het hoofddoek valt het hoofd bescherming biedend plooiend over de schouders.
    Het enige wat ontbreekt, le visage een prachtig welvend voorhoofd de ogen en neus maar hoe vrolijk en toegewijd de jongens daartoe zijn zij niet in staat, en dan, het Brons.
    Wellicht is de Nederlandse staat bereid wat brons te schenken uit het nooit uitbetaald soldij, of zijn de ambtenaren die met behoud van inkomen met de bezetter hebben geheult, spontaan tot inkeer gekomen en willens een klein percentage van de geroofde goederen te schenken, dat zou al goed zijn.
    Jouw zonen zijn bij veertig graden onder nul natuurlijk moeilijk uit huis te krijgen, dat begrijp ik en zo blijft het knus.
    Dat het jezelf niet makkelijk maken herken ik wel, waar zou dat toch aan liggen?
    Het is mij iets te laat op het forum te kijken ik weet trouwens niet hoe dat moet.
    Ik kom nooit op blogs (zo heet dat toch) en heet niet geert en heb een angstig vermoeden dat de krimpgeest van de gedankenpolizei bij modderators hangt, maar die foto… heeft mij overgehaald,Aldus,Wellicht tot andere keer.

  33. Sjaan schreef:
    30 december 2006 om 23:37

    Hallo Brush,
    op z’n brabants …
    je bent een pittig wijffie!
    Sjaan.

  34. brush schreef:
    30 december 2006 om 18:14

    aah, wat ik vergeten had te zeggen, is dat er op Onze Plek meer te lezen en te zien en te beleven is, naast mijn vuurvlammende op en aanmerkingen vanuit Canada, om over t feit niet te spreken dat ikzelf n liefhebber altijd ben geweest van het flamenco dansen zelf.. in letterlijke en figuurlijke zin! Als jullie heren de moeite nemen om Onze Plek van Pelita te bezoeken en onder de diverse onderwerpen gaan klikken zullen jullie zien, HOE levendig ik eigenlijk wel ben! gruces, pb

  35. brush schreef:
    30 december 2006 om 17:25

    Nou, nou! de heren kunnen niet goed tellen! 1951 is nog niet zooo lang geleden.. dus waarom? zou ik niet bestaan? zucht zucht!! en dan ook nog mijn afbeelding willen gebruiken als n uitbeelding of n voorbeeld, of gewoon maar n beeld, van t Indische kind van toen…….. eh, de opvoeding van mijn zonen, zie ik nog steeds niet als be eindigt..en ik ben niet terecht gekomen, maar was er altijd al… ik vocht niet tegen de vooroordelen van de status quo van de mannenwereld, maar juist die door de vrouw in t verleden was opgesteld en die de mannen in de wereld voor eigen vrede hebben aangemoedigd…de vroegtijdige dood van mijn vader heb ik nooit n mannenhand gemist in mijn leven. eerder was ik er blij om dat er geen storende man/vader was, die mij kon dwarszitten van datgene te volgen, wat de massa wilde als gangbare levenswijze. Zodoende kon ik dat waar ik aan dacht terwijl die foto gemaakt werd, ook DOEN. Tegen de draad in, altijd de status quo ongemakkelijk maken en mijn eigen weg, dwars tegen de draden in betreden en schoppen. Ik was dat wat ik mijn zonen leerde: Durf te leven, stand out from the crowd and BE yourself. Make your OWN path..
    Dit nieuwe jaar, brengt de Nlse AOW naar mij in Canada.. hihihi, WIE had DAT ooit gedacht? dat je n land kan verlaten, maar hoe of wat? dat land verlaat je niet! Je neemt t mee, waar je ook heengaat… WAT n pad! Heren.. oh ja, voor geval jullie t nog niet weten? de eigenaar van deze website, heeft op mijn oproep om hulp om jullie van deze preceptie af te halen om n standbeeld naar mijn voorbeeld te maken, t nog erger gemaakt! Hij plaatste n foto van Jeanne D’Arc! Astaga bumpeh! oh waar? ga maar kijken op de leukste kumpulan bij: Onze Plek van Pelita! Geertjan moet die toch wel kennen? Trouwens? Geertjan? kom je niet ook al lang bij Onze Plek maar dan gewoon als geert? en bij Indoweb.nl? waar de eigenaars van deze webblog ook verkeren?! url? ah effies opzoeken voor hullie: http://www.onzeplek.nl/forum eeeeh, hullie moeten wel lid worden.. maar ik dacht dat als je geen lid wilt worden? je toch wel kon meeloeren.. oh! en daaaar is waar ik mijn dagen doorbreng! onder anderen!

  36. schultz schreef:
    28 december 2006 om 00:03

    Dag Brush,dank dat je in het echt bestaat,want je hebt de zon in je hart gehouden,evenals je dappere moeder.Het is niet gemakkelijk in deze mannenmaatschappij 3 kinderen op te voeden( 2 zonen en jij toch ook?)en naar je laat zien geweldig.Je bent goed terecht gekomen,met behoud van je vrolijkheid,mede dank zij jouw moeder,die als zovele moeders te weinig waardering ontvangen voor wat ze gedaan hebben en doen.
    Toch is er niet alleen vrolijkheid inje leven!! Hoe dan ook iedereen een mooi,boeiend,en een indisch-warm 2007,in goede gezondheid.Pas goed op jezelf!

  37. Geertjan schreef:
    27 december 2006 om 11:11

    Wat zie ik nu? De foto kan spreken! Een ongewone vlekkentest
    Donkere dagen zijn om de doolen dus had ik Mrs Brush over het hoofd gezien, wel de hele nacht naar flamenco geluisterd, dat verklaart
    Intensieve muziek een prachtige samensmelting van india-europese en moors-arabische klanken, het kan dus wel, die integratie, maar dat wisten wij allang.
    Kijk schulz, ik mag je toch bij de voornaam noemen? Dat is nou vooruitgang, het is te beluisteren,zij niet in hoge kwaliteit
    Paco de Lucia een mooie man die gelijk een katoenen hemd en zijn spel steeds mooier wordt naarmate hij slijt en waarschijnlijk het lekkerst zit als de flarden er bij hangen.
    uit cositas buenas http://www.falseta.com/
    en als dit bevalt dezelfde grootmeester met aan Thielemans en Jaco Pastorius gewaagde meespelers, dat moet Indische jongens toch wel aanspreken.

    of een geheel nieuwe versie van entre dos agues 2004
    http://www.falseta.com/forum/forum_posts.asp?TID=276&get=last#498
    Dit was alles om de aandacht even af te leiden, want de blijde verbazing is, ZIJ BESTAAT!!
    En wij kunnen dat niet beter vieren dan door extra gelukkig het nieuwe jaar in te gaan.
    De foto spreekt aan juist omdat je er niet vrijwillig stond juffie, wij ook niet trouwens.
    Of dacht je dat wij niet wisten dat vrouwen in het algemeen en meisjes in het bijzonder zo hun eigen stemmingen hebben?
    Voor de meesten was de aankomst in deze kille drassige delta. zeker door schraperige benepen inwoners geen verheffende ervaring. velen spreken van een donkere tunnel of een zwart gat.
    Ach je acclimatiseert zo een beetje en je vermaakt je wat, want je hebt jezelf (a great asset!), leuke ouders en broertjes in mijn geval en gaandeweg worden die moeizame Hollanders ook wel grappig.
    Wij Heren hebben wat de foto betreft emphatie voortkomend uit herkenning, denk ik, wij zijn in staat lief te hebben daarom noemen wij je lief (je gaat toch niet tegenspartelen tji?)
    Daar je door ons op handen gedragen word en symbool staat voor de repatriering, gevoelig en kwetsbaar maar flink in een zee van boertige botheid is het voorstel , aan de hand van de foto een bronzen beeltenis te maken die tegenover de dokwerker of liever op een pier in Rotterdam, met de rug naar de zee te plaatsen.
    Zo dat zal ze leren, en dan moet meteen dat gedoe met Anne Frank en die jongen zn vinger in de dijk afgelopen zijn.
    Zoals ik begrijp ben je jouw vader vroegtijdig kwijtgeraakt, wat verdrietig en toch ook wel extra zwaar om hier zonder moeder te zijn, naar ik aanneem ben je wel warm ontvangen, was je alleen of had je zusjes (m/v) ?
    Daarna nog verbannen naar de gulag archipel? Of in de buurt van Edmonton?
    In het laatste geval hoef je alleen nog een oceaan over om de odyssee af te maken.
    Goyang kaki doen wij hier niet hoor.

  38. Geertjan schreef:
    27 december 2006 om 05:07

    beste Schultz: hoe is het te weten wat is vergeten? en dat is maar goed ook, of soms? En dan is het oppassen, speelt de herinnering met een dieper besef.
    Wonderlijk eigenlijk dat lichtstralen van toen, door de lens van vermoedelijk een kodakje, zilvercolloide op papier hebben doen neerslaan die op hun beurt nu als pixels op ons scherm staan.
    Ons voldoende aangegrijpen om op het toetsenbord te morse-tekenen,inderdaad behelpen lettertje voor letterje met tekst,en dan in het nederlands ook nog.
    Wat gaven betreft geloof ik zeker dat we meer hebben.
    Overigens was ik een beetje aan het plagen, dat spijt mij.

  39. brush schreef:
    27 december 2006 om 04:07

    wel lieve mensen, ik ben dus dat zogenaamde “lieve” meisje! Lief ben ik nooit geweest. Alleen in de ogen van zij die op de een of andere manier mij door rozekeurige glazen zagen! Wat daar zo lievelijk overkomt voor jullie, is in werkelijkheid n kind, dat daar helemaal niet wilde staan. Niets aan die sneeuw vond. Goed uit haar hum was en op t einde van die dag, goed ziek was geworden! Ik was n halve wees, en daarbovenop, was ik niet met mijn ouders in NL. Mijn moeder zou pas 4 jaren later in NL komen. Waarna ik na 17 en n half jaar in NL gewoond te hebben, de benen heb genomen, naar (zooo kiedewiet! als je nagaat waar we vandaan kwamen!)n land waar in t Centrale gedeelte waar ik leef, het vaak in de winter tot min 40 graden Celsius kan wezen.
    De heren hier, zijn heel prozaisch en heel complimenteus en daar wil ik voor bedanken. Dat is de ouwe (misschien) melancholiek en galantheid, die heden ten dage, weinig meer te vinden is.. en Tsi is ook nog bijna goed dat ik nog niet zooo heel oud ben. Maar dan? heeft oud zijn voor mij, iets, als n mens die al op t einde van zijn/haar leven is, of dat punt in zijn/haar leven heeft bereikt. Leeftijd komt nooit in mijn dagelijkse gedachte noch ervaring voor, noch tegen…
    Ik ben van nature n vrolijk persoon en inderdaad is er tussen de “regels” door gelezen, dat niets mij op de bodem van de put heeft kunnen houden. Daar had ik n moeder voor die haar tijd wel vooruit was in denken, doen, levenshouding en ervaring. En? als je gaat emigreren? en je ben uiteindelijk als alleenstaande ouder verantwoordelijk voor 2 zonen… dan KAN je gewoon niet neerslachtig blijven. Dan is t the bootstrap omhoog houden! Je kin omhoog en op t einde van de dag weet je, dat je lekker kan goyang kakie…
    Ah, Tji is prozaisch en hoopt voor mij op n uiteindelijk goed leven… en Schultz is ook complimenteus… Zoals gezegd? Zelfs Geertjan? hartelijke dank voor Uw galante complimenten en goede wensen.
    Daar we hier t einde van t jaar benaderen? Wens ook ik, U allen t allerbeste voor 2007!

  40. schultz schreef:
    26 december 2006 om 23:23

    Och Geertjan,als je dit als bijgaande tekst opvat ,ok!Het gaat bij de foto om herinneringen en die zijn soms meer waard dan bijgaande teksten.Maaar…om die herinneringen te vertellen heb je weer tekst nodig.Zo gaat dat,zolang wij nog niet over andere middelen ( gaven)beschikken om teksten over te dragen van mens tot mens.Wie weet over honderd jaar.!Een verarming?????

  41. Geertjan schreef:
    26 december 2006 om 02:54

    schultz?:was dit bijgaande tekst?

  42. schultz schreef:
    24 december 2006 om 23:02

    Een foto die alle bijgaande teksten overbodig maakt, maar wel herinneringen oproept aan inderdaad die jaren 50 en 51 met de Willem Ruys naar het koude land, de eerste sneeuw,de eerste winterjas,de eerste uitglijpartij en metalen “ijzers met punten”onder de schoenen om niet uit te glijden.Prachtige foto van een lief indisch meisje,ver van de zon,maar met de zon in het hart.

  43. Geertjan schreef:
    24 december 2006 om 03:57

    Wat een allerschattigst meisje, ontroerde een paar jaar geleden tussen duizenden fotos op zoektocht naar de tsji, het geboorteland
    Na het weerzien en het duidelijk worden dat de rivier zelfs stroomopwaarts zijn bedding zoekt is er geen dieper treffend en veelzeggender beeld te vinden, quelle noblesse !!
    Dezelfde reis met hetzelfde schip, wordt hoe meer tijd verleden, het besef groter te missen waar zij voor staat..
    Ach ouwe tji, en zo oud zal je niet zijn, laat verwondering en moed deze dierbare dochter nooit verlaten en warmte haar bij tijd en wijle bij kunnen staan.

  44. ouweTji schreef:
    4 oktober 2006 om 19:18

    ontroerende foto “lief Indisch meisje in de sneeuw”.
    voor de ouders “bitter-zoete herinnering?”

Reacties zijn gesloten.