Katjang is 17 jaar, doet VWO 5 en is moderator van Indoweb. Omdat haar onlangs 
overleden opa met wie ze een goed contact had, kampslachtoffer was in Changi te Singapore komt ze in aanmerking voor een pr-project van de Japanse regering. 10 schoolgaande (achter)kleinkinderen van jappenkampslachtoffers worden 5 weken ontvangen in Japan, op kosten van de regering. Dinsdag vorige week kwam ze aan…
Japan en de Japanners
Nederlanders eten drop en kaas. Drop: ik heb het in mijn gastgezin laten proeven, gelukkig heb ik foto’s genomen, want het was echt hilarisch…
Maar wat valt mij nou op aan Japan?
Japanners staan bekent om hun gereserveerdheid, maar als je niet-Japans bent, dan kan je het wel vergeten: ze staren je aan, lachen naar je en sommige gaan zelfs uitbundig staan zwaaien in de hoop dat je terug zwaait. Vooral in Tokyo is het feest wat dat betreft.
Nog zoiets mafs: ze heben 1laags wcpapier! Wat het er dus naar maakt dat ik gewoon de halve rol moet gebruiken.
Daarnaast vond ik het zooo raar hoe de bediening in de horece hier staat te schreeuwen naar gasten. Echt schreeuwen is het niet, maar echt te pas en onpas roepen, eetsmaleijk, dankuwel en weet ik het wat.. Moet ik bij de Zuster proberen 😉
Ik heb vandaag geluncht op het vliegveld met mijn gastouders en zusje. Warme noodles. We gingen naar het vliegveld waar ik eindelijk na een hoop gesodemieter eindelijk kon pinnen. Lekker rondgelopen en nog wat dingen gekocht (kaartjes!! Hou je brievenbus in de gaten).
Ik kreeg ook nog een Hello Kitty hangertje van ze, voor aan mijn telefoon. Want ook al is Japan zeer traditioneel, ze zijn hip! Echt HIP. Zeker in Tokyo, werkelijk waar.
Morgen mag ik voor het eerst naar school, dan ontmoet ik gelijk de leraar Engels, en dan gaat het communiceren hopelijk ook wat makkelijker. Ik hoor van veel vrienden dat ze allemaal schema’s hebben, maar dat heb ik dus niet. Ik heb ook niet echt het idee dat ik veel de kans krijg om veel van de omgeving te zien, want op zaterdag werkt pa nog en de kids gaan dan nog naar school (ik dan weer niet). Dus ik hoop wat souveniers te kopen in de laatste week dat ik rondtrek door Japan.
Wat ik toch jammer vind, maar ik had er op gerekend: er wordt niet gerept over de oorlog, ookal benik daarom hier. Ik heb opa een keer ontmoet, hij ontving me met open armen, maar daarna heb ik heb niet meer gezien. Oma zie ik wel elke dag.
Wat overigens niet helemaal klopt is dat je Japanners echt geen lichamelijk contact willen. Tenminste, voor mijn gastouders en gastopa telt dat dan weer niet. En onze speciale mama, misses Ehara die ons de eerste en laatste week begeleid geldt dat ook niet.
Verder koken ze heel goed@-al lust ik niet alles- en daarom ga ik nu eten! Wat mij dan nog even op het volgende brengt: ze slurpen zooooo ernorm, dat ik er gek van word!
Slmt makan en de groetjes! Ik lees graag reacties 😉
...................
Indisch4ever 
Heee die Rachel!! Wat leuk om een reactie van jou te lezen joh hee.. Maar als je gezeur wil dan kan ik je dr wel even aan helpen… 😉
MAar nu moet ik aan de Japanse les!
Liefs van Tjang
HE pinda,
Ben je al pasta aan het worden???
Je mam mist je verschrikkeleijk, ECHT HOOR, het werken met haar is heel goed gegaan.Ik mis jouw gemopper, en gezeur NEEEEHHHHH HOOR!!!.enne wij hebben zo vakantie trouwens.
Ik vind je goed bezig, hou je hoofd koel bij alles wat je doet….
ik ben wel beetje lajoers hoor!!!!
Groetjes van APOLONIA
Even dat de lezers het ook weten:
Claudine is een paar keer in Japan geweest en ze heeft contacten met Japanners die de stichting Sakura helpen.- http://www.stichting-sakura.nl/-
Zo zeg ik het toch goed, Claudine ?
Hi Ka-chan, wat geweldig he dat je zo snel berichtjes kan sturen naar Oranda. Het is daar zeker bloedheet. Hier ook!
Waar je zo graag wilt vertellen over de oorlog en je opa daar moet je het geschikt moment voor kiezen. Dat moment komt heus wel en je bent een slimme meid die een kans niet voorbij laat gaan.
Dat overdreven “welkom heten” en “tot ziens en dank u wel voor uw bezoek” geroep, ga je straks missen wanneer je in Oranda ergens bij V&D of C&A bezoekt.
Je gaat ons toch niet vertellen dat je gastouders niet zo’n Japanse WC hebben waar je geen botol-cebok meer nodig hebt maar een frisse douche van onderen..
En dat knuffelen Ka-chan, niet verder vertellen hoor..dat hebben ze van ons Indoos geleerd. Matane! Claudine.
ah wat leuk is dit seh,zo met jou te kunnen praten lotte,hoop dat alles ok is daar en joh tuurlijk mis je je ouders en iedereen hier maar probeer toch zo min mogelijk aan te denken meisje want dit is ZO uniek!!
xx
Vanuit school: een Amerikaanse jongen ontmoet, waar ik nu mee zit te kletsen…
Ik ga nu naar mijn wiskunde les, misschien snap ik het in het Japans
Tjang
Kun je een foto verzenden deze richting uit?
Het zijn schatten van mensen waar je zit. Om helemaal naar het vliegveld te gaan om jou te laten pinnen. En natuurlijk is het Engels voor hen moeilijk maar heb je mij wel eens Frans horen “praten”?
Ze zijn gastvrij en staan open voor andere mensen.En dat is belangrijk.Toch?
Veel plezier straks op school.
Gewoon meeslurpen miepie.
En over 6 weken denk je : Wat zeuren mijn ouders weer!
Durf ik eigenlijk niet te vragen.
Maar ya , je hebt toch iets van geschreven over de kertas tjebok(toilet papier).
Mijn vraag is , hebben ze geen botol tjebok , of gaan ze niet met water verschonen ?
Ben toch nieuwsgierig , ik dacht dat aziaten het met water doen.
Al gebruiken ze geen botol tjebok , dan zullen ze wel Air(of aer) semprot gebruiken .
Ik vraag maar .
Verlegen dese.
Nou ja…
Het aanbod op zich wekt al vertrouwen..hoor!
Misschien kun je aanbieden een hollandse maaltijd te maken…hahaha.
Zouden ze spinaziestamp lusten ?
Joh… doorzetten.. zet de heimwee opzij en besef dat je een unieke kans hebt..
Trustuhhh
Hai BV
Ja, hulp aanbieden doe ik elke keer, bij het eten koken, afruimen, maar ik mag niets doen. En ik heb haar nog niet zien stofzuigen, het is hier echt piepklein, terwijl het huis vrij groot is. Ze zitten op de 3de verdieping , opa en oma op verdieping 2.
Morgen mag ik naar school! Hopelijk gaan de dagen dan wat sneller, want ik mis mijn ouders vreselijk.. Dat had ik niet gedacht.
Oi Katjang,
Niet doorpinnen over de oorlog, denk ik.
Wel gewoon pinnen waar het lukt..
Het is wel een minpuntje dat je met het meest populaire creditcard van Nederland nauwelijks geld kan opnemen..
Maar ja..op hoeveel plaatsen in Nederland kun je met een japanse creditcard terecht ?
Bied je de gastvrouw wel spontaan aan mee te helpen met de afwas?
Of wat stofzuigen?