Recensie

Indo Inside meldt :
De geschiedenis van Indische Nederlanders In de Volkskrant van 27 januari staat een recensie van het op 15 januari in Het Indisch huis gepresenteerde boek De geschiedenis van Indische Nederlanders van Ulbe Bosma, Remco Raben en Wim Willems (uitgeverij Bert Bakker; 19,95. ISBN 90-351-2932-6). Het artikel is alleen toegankelijk voor Volkskrant-abonnees. Tjalie Robinson – pseud. van J.J.Th. (Jan) Boon (1911-1974) – is een van de personen die wordt gerefereerd in de publicatie. “Robinson benadrukte de eigenheid van de Indische migrant. Hij zag de Indo als drager van een typische mengcultuur.” Enkele quotes van Robinson uit het boek: “De tragische fout van de Nederlanders is dat zij almaar proberen van een Indo een goede Hollander te maken” en, uit de jaren ’70: “Wij zijn zelfs na 20 jaren in Holland vreemdelingen op zelfs een ernstiger schaal dan b.v. Italiaanse en Turkse gastarbeiders, die door hun Europeaanschap vlotter assimileren naar het maatschappelijk patroon dan Indo’s. Wij zijn een stelletje voor ‘spek-en-bonen-Nederlanders’ die met de belangrijkste leefpatronen NIET meedoen, ja er zelfs geen bal van begrijpen.”

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

1 Response to Recensie

Blauwvogeltje schreef:

29 januari 2006 om 00:35

BLokker schrijft dit o.a.
—————————-
En ze concluderen:
‘Herinneringsgemeenschap, cultuurgroep en raciale minderheid – het zijn diffuse en elkaar overlappende karakteriseringen voor Indische immigranten die juist door hun koloniale herkomst zo moeilijk vast te pinnen zijn. Wat lang is verzwegen of ontkend, is de laatste decennia duidelijk geworden: er is een Indisch Nederland gebleven, amorf maar onmiskenbaar,’
Dat is de kern van hun geschiedschrijving, en die kun je in zoverre nieuw noemen dat ze definitief afscheid neemt van het formele Nederlandse standpunt dat de ‘Indischgasten’ die tussen 1946 en 1956 Indonesi� verlieten landgenoten waren, of op z’n minst ‘stamgenoten’, en dus hier hoorden.
In de woorden van Bosma, Raben en Willems:
‘Door het voorbijgaan aan hun afwijkende verleden hebben veel Indische mensen zich lange tijd verbannen gevoeld uit hun eigen geschiedenis. Zij werden aangesproken op hun Nederlanderschap, niet op hun Indische achtergrond en cultuur. In werkelijkheid waren Indische repatrianten gewoon migranten, alleen gebruikte niemand dat begrip ooit. Zij mochten aanvankelijk als een afwijkende groep worden gekwalificeerd, het beleid was er op gericht hen onzichtbaar te doen opgaan in de Nederlandse samenleving.’
—————————
“ze” zijn de schrijvers Bosma, Raben en Willems…
Ik ben net begonnen aan het boek, maar uit de quote van het boek kan helemaal niet de conclusie van Blokker volgen.
De schrijvers ontkennen de nederlandse identiteit niet van de Indischen… maar Blokker legt hen dat in de mond.
De schrijvers vergalopperen zich met de term “gewoon migranten” .
Migranten wel, maar niet gewoon…
Indischen waren Nederlandse migranten die n� generaties ‘terugkeerden’ naar dat andere land van erfelijke en culturele herkomst: Nederland.

Beantwoorden