Hier weer een mail vanuit de “Gordel van Smaragd”van onze Tom aldaar

Beste allen,
Hier weer een mailtje uit Ngayogyakarta Hadiningrat. Het gaat vandaag goed met mij. Da’s dan voor het eerst deze week, want ik heb behoorlijk wat pijn geleden hiero in de Gordel van Smaragd. Ik had al een tijdje last van doofheid aan 1 oor, kwam door het zwemmen. Ik ging toch maar eens naar de dokter. Hij gaf me oordruppels en ik verwachte in al mijn goedgelovigheid dat de kwaal hiermee wel gauw verholpen zou zijn. De oordruppels bleken echter van een vrij zoutzuur-achtige substantie te zijn. Het deed alleen maar meer en meer pijn. Als je eenmaal weer beter bent geniet je toch wel weer van zo’n mooi land als Indonesie. Maar alles heeft zijn weerzijde. Ik kon alleen maar geholpen worden omdat ik een rijke westerling ben. De gemiddelde Indonesische boer zou er het geld niet voor hebben. En zo ja, dan kan ie dat maar beter gelijk besteden aan een kist; de medische zorg is hier helaas nog om te huilen dus dat stadium kan je dan net zo goed overslaan. Als een rijke Indonesier iets ernstigs of gevaarlijks oploopt laat hij zich behandelen in Singapore of Hongkong, een arme Indonesier sterft een langzame dood. En er zijn er heel veel die het niet meer volhouden. Hier ten zuiden van Jogja is een steile berg, daar springen er elke week wel een paar vanaf. Allemaal ernstig zieke mensen die weten dat ze toch nooit het geld voor een doktersbehandeling kunnen betalen. Ik besef hier steeds meer hoe goed ik het heb. Nu even een vrolijker onderwerp. Ik ben immers weer beter en ben van plan om er een leuke week van te maken, deze laatste dagen in Jogja. We hebben er een nieuwe huisgenoot bij. Een wat oudere man. Hij is een beetje de huis-vader hierzo, althans zo voelt hij dat zelf. ’s Ochtends vroeg zit ie al met zijn krantje en kretekje op de voorgalerij om de huisgenoten uit te zwaaien die naar hun college gaan. ’s Avonds laat is hij voor de tv te vinden, altijd in voor een praatje over voetbal of over hoe het gaat op school. Wie hij nou eigelijk precies is en wat ie hier te zoeken heeft heb ik nog niet durven vragen. Feit is, dat de beste man grote plannen met me heeft. De ene keer beweert hij garnalenkweker te zijn, die een vestiging in Nederland wil openen een daarbij mijn hulp nodig heeft. De andere keer is hij opeens directeur van een Islamitische universiteit in Makassar en kan ik een baan krijgen als docent Engels. Hij neemt ook steeds vaker zijn dochter mee. Het wachten is nu dus op de vraag op ik bij hem in dienst wil treden als schoonzoon. Moet ik wel even onder het mes, moslim worden, daar is geen ontkomen aan. Maar het voordeel is wel dat ik dan vier vrouwen mag hebben. De beste man is in zijn ambitieuze plannen echter vergeten dat ik dan wel toestemming van mijn eerste “vrouw” moet hebben (staat in de Qur’an), en ik denk in alle eerlijkheid niet dat ik die krijg.   Ik heb vannacht trouwens de schrik van m’n leven gehad. Ik werd midden in de nacht wakker omdat ik voelde dat er iets op m’n been sprong. Ik schrok en uit reflex gaf ik een trap. Ik hoorde iets op de grond vallen en wegrennen. Het beest rende nog een paar rondjes door de kamer. Ik had toen nog geen idee wat het was, ik hoorde alleen kleine nageltjes over de grond tikken. Het zal wel een tokek zijn, dacht ik en vleidde mijn hoofd weer neder op mijn guling. Op dat moment stormde het beest mijn kant op. Het bleek een rat te zijn, zo groot als een nijlpaard! Ik schrok weer overeind, ik had nog nooit een rat gezien die een kat zou kunnen opeten. De rat schrok op zijn beurt waarschijnlijk weer van mij en rende de deur uit. Ik rende hem achterna om de deur achter zijn gerimpelde staart dicht te doen. Nog even stak hij zijn geniepige harses om het hoekje, maar het op slot doen van de deur maakte dat hij besloot iemand anders lastig te gaan vallen. Hoe moet dat straks in Oost-Timor? Daar komt ’s werelds grootste rattensoort voor, die weegt 7 kilo… Ik hoorde dat er paniek is uitgebroken in het lage landje na de aanslagen in Londen? Dat soort dingen komen hier natuurlijk niet op het nieuws. Nou, hou je haaks en pas op voor bebaarde woestijnratten. Groetjes, Tom            deel 1, deel 2, deel 3