Ik wil slaan!

Mijn grootvader had een Odeon grammofoon met zo’n pontificale hoorn waaruit geluid kwam dat op muziek leek. Voor het beluisteren van een concert waren nodig een stapel bakelieten grammofoonplaten en een doos vol naalden, die nogal snel sleten. Ik geloof dat je dat ding ook nog met een slinger moest opwinden. Het beluisteren van een opera gaf dus een hoop soesa, reden waarom mijn grootvader de rotanstok naast de grammofoon had liggen. Waagde iemand het om door de krakende muziek heen te babbelen, dan kreeg ie een tik op de vingers en moest het hele ritueel van voren af aan beginnen. Soerabaja 1930, zoiets. lees column van Alfred Birney

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 Responses to Ik wil slaan!

  1. kroepoekudang schreef:

    Vaak wil ik dat ding het raam uitknikkeren hoor…maarja tochmaar niet 😀

  2. Blauwvogeltje schreef:

    hummmm een monitor rammen is de plank misslaan.
    Als er een draadje los zit dan is het meestal in de pc-box.
    Het kan…. dat een tikje de verbinding weer maakt..het kan….
    Soms droom ik over een pc-verbrandingsvreugdevuur.
    Al die krengen op een hoop en dan de fik erin.
    Eindelijk verlost van ‘dees geneugt’
    Laten we teruggaan naar de tijd van de buisradio en de toeter-grammofoon !!!
    Toen was geluk nog heel gewoon..

  3. pindapardoes schreef:

    of geef gewoon flinke LEL met de sapu!

  4. Indisch4ever schreef:

    Beste Alfred,
    Een pc slaat men niet met kayu rotan.
    Men aait, paait, kust en knuffelt het schermbeeld.
    “Ayooh…nou lief pceetje…wees nou lief-lief..”
    Je legt je handpalm tegen het scherm en doet de pedagogisch verantwoorde Spockmethode
    “My mind to your mind ”
    Helpt dat allemaal niet ???
    Dan ben je gewoon een tolol ..
    En wie wilt er nu getikoest en getoetst worden door een tolol..

Laat een reactie achter op pindapardoes Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *