.....
Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
Heeft u tips, een oproep of wilt u een column/pikiran schrijven, jangan malu-malu, mail ons: indisch4ever@gmail.com
=======
Gearchiveerd onder: Algemeen,Gefixeerd | 39 Commentaar »
Verslag dhr Ted Hartman – Dinsdag 14 februari 2012, heeft dhr. J.F. van Wagtendonk, voorzitter van de Stichting Japanse Ereschulden, de 207e Petitie aangeboden aan de Japanse ambassadeur. Mw.dr.A.M. de Pijper, secretaris, vergezelde de voorzitter.
Het was een belangrijke petitie en daarom een teleurstelling omdat de ambassadeur verhinderd was en zich liet vertegenwoordigen. Was het opzet? De Japanners schijnen niet te willen begrijpen wat het Engelse woord “solatium” betekent. Een (vorm van) tegemoetkoming. Derhalve is gevraagd om vóór de demonstratie van volgende maand alsnog met de ambassadeur een gesprek te hebben.
De gebruikelijke eerbewijzen van een minuut stilte en het zingen van “The Captive’s Hymn” voor alle omgekomen dierbaren, vonden plaats onder een 
omfloerste winterzon. Daarna op weg naar Hotel Bel Air voor een welverdiende warme snack. Het zou een bijzondere vergadering worden met oproepen voor meer steun.
Het ging o.a. over het volgende. Zowel financiële als daadwerkelijke steun is nodig, bijvoorbeeld voor ideeën om eindelijk af te komen van het negatieve beeld dat NEDERLAND èn de media van de Indische Perkara hebben! Sinds de overdracht blijft de Indische Nederlander gebrandmerkt als koloniaal en uitbuiter. En heeft men meer aandacht voor de Holocaust-slachtoffers en nabestaanden in Europa, terwijl men vergeet dat ook in Azië verschrikkelijk is huisgehouden, vergelijkbaar met de Holocaust! Maar Indië dat tot Azië behoort, is een ver-van-mijn-bed gedachte. Terwijl onze tegenwoordige premier als zijn grootste ervaring van vorig jaar kon zeggen dat dit de kranslegging was bij het Indisch Monument op 15 augustus! Lees meer »
Gearchiveerd onder: Stichting Japanse Ereschulden-Indisch Platform | 2 Commentaar »
Het Indonesische leger zal donderdag zestig buitenlandse gevangenen evacueren uit de gevangenis van Bali. Er vinden al twee nachten hevige rellen plaats in het gebouw artikel en audio NOS
Gearchiveerd onder: Indonesia aktueel | Reageer »
GORINCHEM – In de Historische Reeks Oud-Gorcum is de nieuwe uitgave ‘Ons Indië’ verschenen. In dit boek wordt de relatie tussen Nederlands-Indië (het huidige Indonesië) en Gorinchem en omgeving in de periode van 1850 tot nu beschreven. Het is een uitgave van de Historische Vereniging Oud – Gorcum en het Regionaal Archief Gorinchem. Daar is het boek verkrijgbaar.
De website Indisch 3.0 organiseert met medewerking van Diederik van Vleuten een verhalenwedstrijd. Jonge schrijvers (tussen de 16 en 36 jaar) kunnen het verhaal van hun grootouders over Nederlands-Indië inzenden. De verhalenwedstrijd draagt de naam Hier Wordt Wat Groots Verricht, met een knipoog naar Diederiks voorstelling. artikel
Wat is het mooiste verhaal van jouw Indische grootouders — Stuur hun verhaal over Indië op en win! Indisch 3.0 organiseert, met medewerking van Diederik van Vleuten, een verhalenwedstrijd. Ben jij tussen de 16 en 36 jaar en heb jij een verhaal van je grootouders over Indië? Dan kan jij meedoen. verder op indisch 3…
Als kind zat ik vaak in de keuken te kijken naar mijn moeder, altijd in de weer met haar kruiden en sambals. Ik keek toe hoe zij de heerlijkste ‘indische’ gerechten bereidde.
Vaak waren er wel één of twee indische tantes op bezoek. Allemaal zaten we dan opgepropt in onze kleine keuken. En de gesprekken gingen natuurlijk over: indisch eten. Wie maakte de lekkerste rendang, hoe bereidde Noes haar sambals, wist Dé nog het recept van kwee mangkok, wilde Tattie nog eens tjendol maken…graag wil ik u kennis laten maken met al hun lekkernijen. verder..
Gearchiveerd onder: Makan dan minum | 1 reactie »
Museum Bronbeek in Arnhem organiseert op zaterdag 17 maart 2012 de fotodag ‘Mijn opa was een…’. Iedereen kan er van 12.00 tot 17.00 uur terecht bij een panel van experts met vragen over familiefoto’s, die men zelf meebrengt en die betrekking hebben op het voormalige Nederlands-Indië en het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). artikel
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
“Nee”, zegt schrijfster Sylvia Pessireron, “ik heb het boek niet uit boosheid geschreven. Het is een eerbetoon aan mijn vader.” Pessireron had zelf namelijk zo’n stille vader. Dat bracht haar ertoe de roman De verzwegen soldaat te schrijven. “Het is geen heldenverhaal, want hij was een bescheiden man en ik wilde hem recht doen. Het is het verhaal van een Molukse KNIL-soldaat – dat nog niet eerder was verteld – die zich heeft ingezet voor de Nederlanders, gevangen genomen is door de Japanners en die gemarteld is in Japanse gevangenschap. artikel
WESTKAPELLE – Een onderzoek naar de schietpartij in het Molukse kamp in 1956 in Westkapelle moet worden uitgevoerd door een onafhankelijke instantie en niet door de gemeente Veere. Dat vindt de statenfractie van de SP.
De Melkweg en Stichting INDOmania presenteren op maandag 9 april (Tweede Paasdag) voor het eerst een grootschalig evenement met Indische muziek, performances, literatuur, film, beeldende kunst en natuurlijk erg lekker Indisch eten onder de noemer INDOmania 4.
Met o.a. Diederik van Vleuten, Adriaan van Dis, Loïs Lane en vele anderen. Melkweg Amsterdam.
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
Dus ik probeer het gewoon. Ik doe een oproep. Nederland, open een onderzoek naar jullie eigen koloniale en post-koloniale gedragingen. Laat het niet zover komen dat iemand aangifte moet doen: geef zelf openheid van zaken en laat bovenkomen wat bovenkomt. Open die doofpot, voor eens en altijd.
Gearchiveerd onder: diversen | 27 Commentaar »
Het Nederlandse kabinet heeft in 1954 in het geheim besloten niemand te vervolgen voor de oorlogsmisdaden van Nederlandse militairen op het Indische Zuid-Celebes. Het rapport van een speciale onderzoekscommissie werd diep in een lade opgeborgen. de Volkskrant
Zie de uitzending van Altijd Wat . begin te kijken op 19.30 minuten
Gearchiveerd onder: diversen | 2 Commentaar »
1 maart Klokhuis-uitzending over Indonesie
Donderdag 1 maart wordt de Klokhuis-uitzending over Indonesie uitgezonden. in deze uitzending (waarin het gaat over de verandering van Nederlands-Indie naar Indonesie) komen mijn boeken De vloek van Pak en Strijd in het regenwoud ruimschoots aan bod. Uiteraard ben ik zelf ook te zien. Website Robin Raven.
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
Het Rode Kruis beheert een uniek archief met documentatie uit de Tweede Wereldoorlog. Onze belangrijkste taak is om oorlogsslachtoffers en hun familieleden informatie te geven over wat er in de oorlog met hen is gebeurd. Daarnaast leveren we belangrijke bijdragen aan onderzoeken naar het oorlogsverleden. Rode Kruis Subsites :: Oorlogsnazorg.
The Eurasian Association Singapore is organizing a reunion on the 23rd – 24th of March 2012 We hope to bring as many of the Eurasians from South East Asia, Australia and New Zealand together to learn and share our rich culture and heritage which transcends geographical boundaries.
via The Eurasian Reunion 2012 | 23 & 24 March, SIngapore Recreational Club.
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
Foto: Java Guitars en Edu Schalk. Meer foto’s hier te bekijken. —-
Afgelopen zondag was het weer groot feest in het Wellantcollege in Den Haag waar de maandelijkse kelapa Muda Party werd gehouden.
Zoals elke maand weet de organistie weer een gezellig en gevarieerd programma neer te zettten. Deze keer optredens van o.a. The Java Guitars.
Zelf had ik ze nog nooit live gezien maar wat een belevenis zeg! Heerlijk onvervalste IndoRock, lekker gitaarspel, het was echt dringen op de dansvloer. Genoten van o.a. Hans Bax’ welbekende Al Capone.
Ook Ben Poetiray liet meerdere malen zien dat de gitaar ondersteboven, achterstevoren en niet alleen met de vingers bespeeld kan worden. Geweldig!
Onder de bezoekers Reggie Tielman met vrienden en familie.
Volgende Kelapa Muda Party is 18 maart
Graag tot dan allemaal!!
Zie ook de website van de Kelapa Muda Party
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen,muziek | 1 reactie »
Hans Vervoort mailde ons over zijn nieuwe boek ’ Weg uit Indië’ :
Er is bij mijn weten nooit een kinderboek geschreven over wat op 8 maart a.s. 70 jaar geleden plaats vond: de inval van de Japanners in Nederlands-Indië. Dat heb ik nu gedaan. Weg uit Indië vertelt het verhaal van twee tienjarigen die de oorlog doorbrachten in een Japans interneringskamp, daarna de bloedige Bersiap-tijd meemaakten en ten slotte per boot overstaken naar Bibberland, waar de mensen zich slechts éénmaal per week baadden.Het is bestemd voor alle leeftijden vanaf 10 jaar en werd proefgelezen door 2 klassen van groep 8. Ze vonden het spannend en ook boeiend omdat het ging over Ned.-Indië, waar zij niets van wisten.
Dit is de tweede thriller van Griselda Molemans na Oog van de Naald. Weer duikt de reporter Fay Pizarro in een nieuw mystery.
quote Griselda:
Hier is de cover van ‘Tot op het Bot’, de nieuwe thriller die in mei a.s. verschijnt. “In New Orleans overlijden enkele bewoners onder verdachte omstandigheden, gevolgd door een brute moord. Journaliste Fay Pizarro gaat op onderzoek uit, maar merkt al gauw dat niets is wat het lijkt, en dat bepaalde mensen maar al te graag de waarheid willen verzwijgen. Haar zoektocht brengt haar steeds verder in de wereld van voodoo. Dan wordt een van haar collega’s vermoord en wordt Fay zelf ook het doelwit van voodoopraktijken”.
Een poging om ‘s werelds langste polonaise te lopen is zaterdagmiddag mislukt. Er waren 1.319 mensen te weinig in de Bossche Brabanthallen om het oude record van 3.361 mensen te verbreken. De recordpoging werd georganiseerd door popdiva Patty Brard en zanger Alex Omroep Brabant.
Gast bij Koffie Max 15 februari, met 2 schattige hondjes.
Gearchiveerd onder: diversen | 1 reactie »
Burgemeester Victor Molkenboer van Leerdam wil dat het kabinet Molukkers excuses aanbiedt voor de slechte opvang en behandeling in de jaren vijftig. Ook de Molukse schrijfster Sylvia Pessireron vraagt excuses. uitzending Nieuwsuur van 18 februari.
Gearchiveerd onder: diversen | 2 Commentaar »
(17/02/2012)Stichting Verfilming Japanse Bezetting 1942-45
We hebben onze naam iets gewijzigd en “burgerkampen” vervangen door “bezetting”. Die naamsaanpassing volgt uit de verbreding van onze belangstelling, naar de ervaring van alle Nederlanders tijdens en na de Japanse bezetting van toenmalig Nederlands-Indië.
Onze eerste film “Het Jaar 2602 – Kinderverhalen uit het jappenkamp” heeft sinds 2009 zijn plaats in de bioscopen gehad, is op nationale TV geweest en is nu nog in de verkoop via dvd #mail ons#.
Nu in het stadium van fondsenwerving, vragen wij #zie ook hieronder#,
mogelijke vertellers met ons contact op te nemen via vjb4245@gmail.com.
Derk HilleRisLambers, secretaris.
Lees meer.
leuke ontmoeting van drie Indische jongens die gezellig in het Italiaans staan te ngobrol
Gearchiveerd onder: diversen | 13 Commentaar »
Zaterdag 18 februari wijdde Opium een hele aflevering aan Ellen Vogel, die begin 2012 negentig is geworden. Vogel speelde meer dan 200 theaterrollen in klassieke stukken als Gijsbrecht van Aemstel, De Meeuw en De drie zusters. Zie de aflevering
Ellen Buwalda was de moeder van Ellen Vogel, Lees hier
Ze was van een Indische moeder Dessauvagie
Humphry Goes ging naar de presentatie van de tv-serie van Adriaan van Dis .
Zie ook dit topic.
De donderdag begon grauw en nattig. Ondanks dat de motregen niet ophield, bleef ik bij mijn voornemen om de oversteek “sportief” te maken. Ik twijfelde even of ik met de bus naar het Centraal Station zou rijden en vandaar uit verder met een bus die ik nog nooit eerder had genomen – bus 18. Maar dat idee liet ik varen. De oversteek met de boot van de NDSM-haven naar de Houtmankade bleef de kortste route. In mijn rugzak had ik de mobiele telefoon voor het geval ik Partner zou willen bellen (die thuis was gebleven) en mijn foto-toestel met een extra opgeladen batterij. Ooit was mij namelijk een keer overkomen dat ik tijdens een belangrijke en emotionele ontmoeting die ik wilde vastleggen met een video-camera het vervolg niet kon vastleggen, omdat ik de extra-batterij niet had opgeladen.
Vanuit huis naar de pont op het NDSM-terrein was ingepland op 20 minuten, de oversteek met de veerboot op 9 minuten, en de wandeling via de Houtmankade door het Westerpark naar het Ketelhuis ook op 20 minuten. Die inschatting klopte. Maar zoals gewoonlijk – echt typisch Indisch – was ik weer veel te vroeg van huis vertrokken. En had ruim voldoende tijd om de meegenomen Metro-krant van A tot Z te spellen.
Dit zou de 2e keer keer zijn dat ik naar het Ketelhuis zou gaan. De eerste keer was tijdens een vertoning van de film van Marion Bloem, “Ver van Familie”. Een voorstelling die bij de aanwezigen toen een soort gevoel van saamhorigheid en herkenning opriepen, maar ook af en toe de tranen over de wangen liet lopen.
Er was een half uur “Ngobrol-tijd” ingelast voordat de perspremiëre van de VPRO-documentaire over “Van Dis in Indonesië” zou beginnen. Dat gaf mij voldoende gelegenheid om het sfeertje op mij in te laten werken. Ik had snel het gevoel dat het een Vrouwen-aangelegenheid was. Veel vrouwen, jong en wat minder jong, maar allemaal met net iets die andere, mooiere kleding aan. Een sfeer van Coco Chanel, met grijzige tonen. De make-up was goed, maar wel aanwezig. De mannen behoorden tot de crew van de documentaire-makers. De ontvangst was hartelijk en charmant. Ik mocht een persmapje meenemen en een drankje namens de VPRO bestellen. Onderweg had ik al aan warme chocolade gedacht (vanwege de koude wind en de nattigheid).
Ik informeerde nog of er nog andere Indische organisaties aanwezig zouden zijn.
Ik was dus de Amsterdamse afgevaardigde van Indisch4Ever!. Ja, er zou ook nog iemand namens Moesson komen. “Leuk”, dacht ik. Kom ik eindelijk eens in kontakt met één van de mensen van het maandblad waar ik al sinds eeuwen op geabonneerd ben!
Inmiddels kwam ook Adraan van Dis binnen, geaccompianeerd door een vriendelijk dame met blonderige krullen. Ik heb hem nog nooit eerder in levende lijve ontmoet, maar door de “media” was zijn persoonlijkheid natuurlijk in mijn geheugen gegrift.
Hij was alleen nog groter dan ik mij had voorgesteld. “2.10 meter”, zei hij later bij de nabespreking van de voorstelling.
Nadat hij deze en gene had omarmd en gekust, was er een moment dat ik rechtstreeks met Adriaan in kontakt kwam. Dat was tegelijkertijd ook heel vertrouwd en makkelijk. Alsof wij elkaar al jaren kenden. Adriaan had het direct over het “Indische gehalte”. Je weet weel – hoeveel procent bloed van deze (= Indonesische) zijde en hoeveel van gene (= Hollandse) zijde. Heel belangrijk in “Indische kringen”. Iets te veel of te weinig bepaalt de grens. Er was dus een soort ‘band’. Wat mij bijzonder trof was de opmerking, die Adriaan maakte toen ik vertelde over mijn jongens-jaren in Soerabaja, en ik het had over bepaalde “plekken” in de stad Soerabaja. “Plekken”, herhaalde hij mij, nadat ik was uitgesproken. “Plekken”, met zo’n typisch Indisch accent! Ik voelde mij even betrapt, alsof ik hem iets teveel een inkijkje had geboden in mijn achtergrond. Maar een seconde later vond ik het ook heel fantastisch. Hij had heel duidelijk iets “Indisch” gehoord.
Even later werden wij uitgenodigd om de kleine filmzaal binnen te gaan. Het was toen al iets drukker geworden. Maar de Moesson-medewerker was nog niet gearriveerd. Eenmaal in de filmzaal liet ik nog even mijn Mantra door mij heen gaan, dat ik alles om mij heen zou los laten, en de film “gewoon” op mij zou laten inwerken. Geen vooringenomen gedachten en vooronderstellingen! “Just let it flow”
Gearchiveerd onder: Gast Pikirans | 2 Commentaar »
Ik denk wel eens dat er zo iets bestaat als een soort ‘culturele verlorenheid’. Het land van herkomst ligt achter je en bestaat niet meer zoals je er ooit opgroeide en het nieuwe land waarin je je bevind voelt niet als vertrouwd, niet als een land wat je hart sneller doet kloppen, waar je je thuis voelt. Je blijft ervan vervreemd en hebt een soort heimwee naar iets van vroeger dat niet meer bestaat. Je voelt je overal verloren, vervreemd en geamputeerd.
Ik herken dat ook wel in de indische gemeenschap
Bij de dood van Anil Ramdas. Een mijmering van Rick van den Broeke.
Gearchiveerd onder: diversen | 29 Commentaar »
……..Zij was indonesisch, rond, klein, in de vijftig, kon heerlijk koken en was ongelooflijk gastvrij. Niet alleen wij kwamen op zondag aanschuiven aan een heerlijk authentiek indoneschisch buffet, waar ze de hele week al voor aan het koken was. Maar met ons, de naaste familie (dat waren alleen al 8 kinderen met aanhang) ook de buren, familie, verre neven, collega’s van het werk van de kinderen. Iedere keer was het weer een verrassing wie er zouden zijn. Het huis barstte uit zijn voegen.
BOLSWARD Al enige tijd organiseert de Stichting Selamat Datang in Bolsward zg. Kumpulans. De eerstvolgende Kumpulan is op zondag 26 februari ‘s middags om 13.30 uur in Ons Gebouw, Broereplein, Bolsward.
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
Indische Nederlanders kwamen er vaak pas in Nederland achter hoe Indisch ze eigenlijk waren. In ieder geval hadden ze andere voorkeuren – zeker op het gebied van voedsel, muziek en mode – en hielden ze er andere manieren van omgang op na dan menig ‘Hollander’ om hen heen. Zij voelden zich dan ook sterk op elkaar aangewezen, wat al in een vroeg stadium tot de oprichting van belangenorganisaties leidde. Verder op website vijfeeuwenmigratie
HAARLEM – In zorgcentrum Schoterhof is tot en met 12 april een expositie van bijzondere, spirituele wandkleden van de inmiddels overleden Tootje van Pesch-Met
Een zeer markante vrouw, die veel heeft meegemaakt. Begin 1946 keerde zij, na een verblijf in een Jappenkamp met haar zoontje, vanuit Nederlands-Indie terug naar Nederland met de ”Nieuw Amsterdam”. Haar man, werkzaam bij de KNIL, sneuvelde in 1942 bij de inval van de Japanners.
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
De wortels van Adriaan van Dis liggen in Indonesië. Als kind had de schrijver zelfs maar één wens: naar Sumatra afreizen om het tafelzilver op te graven. Maar als volwassene schroomde hij om zijn familiegeschiedenis op te rakelen
Van Dis in Indonesië afl. 1: Bestemming Hoop .
Volkskrant: Van Dis in Indonesië; na de tv-serie volgt het boek
Samen met regisseur Hans Pool, met wie hij ook de bekroonde en geroemde documentairereeks Van Dis in Afrika maakte, dook Van Dis acht afleveringen lang in zijn eigen verleden en de sporen die Nederland in Indonesië achterliet. Van Dis is de zoon van een Indische Nederlander die een relatie kreeg met een Nederlandse die in Indië woonde en daar al drie dochters had van haar eerste man, een militair bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. Na zijn gruwelijke dood – hij werd onthoofd tijdens de Japanse bezetting – belandde ze in een interneringskamp. Daar ontmoette ze haar nieuwe man vertrokken ze samen naar Nederland, waar Van Dis in 1946 werd geboren. Pas nu zijn moeder op 100-jarige leeftijd is overleden, achtte hij de tijd rijp voor een lang bezoek aan het land.
Groene.nl:
Woensdag 8 februari 2012 is de voorgenomen samenwerking tussen NV De Groene Amsterdammer en Stichting De Gids bezegeld met de ondertekening van een uitgeefovereenkomst. Teun Gautier, uitgever (r), en Adriaan van Dis, secretaris van Stichting De Gids (l), zetten hun handtekening
Gearchiveerd onder: agenda - evenementen | Reageer »
Heb je nieuws, foto of een oproep?
Mail ons !
