Posthume onderscheidingen Hendrik Wladimir Engelen

Jacques Brijl schrijft:
Op 29 juni jl kreeg ik een verzoek van mw. Jeanine Moeis Engelen,
woonachtig in Olney, Maryland in de Verenigde Staten, of het mogelijk
was om aan haar vader: Hendrik Wladimir (Emile) ENGELEN, Landstorm sld. Inf. KNIL alsnog de onderscheidingen toe tekennen, die hij naar haar mening recht op had;
*) zie voorts toelichting hieronder.

engelen1N.a.v. het door mij ingestelde onderzoek, bleek Emile Engelen inderdaad nog recht te hebben, op de toekenning van 3 onderscheidingen, t.w.
– het Oorlogs -Herinneringskruis; hij bleek die indertijd reeds toegekend te hebben gekregen, maar dat werd door omstandigheden nooit aan hem uitgereikt.
– het Ereteken “voor Orde en Vrede”;
– het Demob. – insigne KNIL.

Naar aanleiding van het vorenstaande, werd door mij een verzoek bij Mindef ingediend, om aan de familie van Emile Engelen postuum alsnog eerder genoemde onderscheidingen toe te kennen.
Op 14 Augustus j.l. werd bij besluit van het Mindef bovengenoemde onderscheidingen alsnog postuum aan Emile Engelen toekend.
De versierselen van de onderscheidingen met de daarbij behorende documenten zijn deze week – op verzoek van de familie – per aangetekende post, naar mw. Jeanine Moeis Engelen verzonden.

engelen4..engelen3

Landstorm sld. Inf KNIL Emile Engelen, werd op 25 dec. 1906 te Kema (Menado) geboren.
Hij trouwde vóór WOII met Georgine Marie Tambajing; zij betrokken
toen eenhuis aan de Oude Tamarindelaan 68 in het toenmalige Batavia.
Landstormsld. Inf. KNIL Emile Engelen was een plichtsgetrouw militair; nadat hij in mrt 1941, i.v.m. het uitbreken van de oorlog met Japan, was opgeroepen om zijn mil. dienstplicht te vervullen – in het kader van de algehele mobilisatie in Indië – werd hij eerst geplaatst bij de “stelling” Poerwakarta en vervolgens overgeplaatst naar de vliegbasis Kalidjati, op West-Java.(verdediging van het vliegveld).
Van daaruit werd hij naar Bandoeng overgeplaatst, om na de capitulatie
van het KNIL, in de Kazerne van het 15de Bat. Inf. door de Japanners
te worden geïnterneerd.
Op 5 feb.’43 werd Emile met ca. 1700 man op transport gesteld met het
Hell ship, ss “ Maebashi Maru” naar Singapore; vervolgens werd hij op
9 feb. 1943 met 998 Nederlanders ingescheept op een ander Hell ship,
t.w. de ss “Hawaii Maru”met bestemming Moji, in Japan.
Aankomst in de havenstad Moji op 24 april 1943.
Emile werd op het eiland Hokaido eerst geïnterneerd in het kamp
Hakodate 1B Muroran en vervolgens in het kamp 4 B Ashibetsu.
In deze kampen werd hij voor werkzaamheden in de steenkoolmijnen
ingezet; de krijgsgevangene werden daar door de Japanse bewakers
op een beestachtige wijze behandeld.
Na de capitulatie van Japan werd hij eerst naar Manilla overgebracht om een aantal maanden de tijd te krijgen te recupereren.
engelen2Na terugkomst in Indië keerde hij terug bij het KNIL en werd hij bij het Algemeen Materieel Depot te Batavia tewerkgesteld.
Tenslotte kon Emile m.i.v. 1 november 1947 eindelijk met “Groot verlof” en ging weer werken op de Onderneming Soekamindi (Pamanukan & Tjiaemlanden) als Electro- technisch medewerker; hij was aldaar verantwoordelijk voor de algehele electriciteits- voorziening van de onderneming.
Emile overleed op 6 april 1964 te Jakarta, alwaar hij ook begraven ligt.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

53 reacties op Posthume onderscheidingen Hendrik Wladimir Engelen

  1. Pierre de la Croix zegt:

    Alle respect voor het nobele en noeste werk dat de heer Jacques Brijl en enkele anderen verrichten om veteranen hun welverdiende bintangs te bezorgen, in de meeste gevallen postuum.

    Nu ik zelf – ongevraagd – verschillende keren ben benaderd met een aanbod om voor mijn vader een bintang aan te vragen, is bij mij de vraag gerezen hoe het komt dat de overheid, c.q. het Ministerie van Defensie, zelf niet heeft bijgehouden wie welke bintang verdient en vervolgens tot uitreiking is overgegaan, aan betrokkenen of nabestaanden.

    Met andere woorden, waarom moeten anderen, i.c. particulieren, speuren in dossiers en vervolgens voor belanghebbenden de toepasselijke bintangs aanvragen, naar ik aanneem per rekest “met verschuldigde eerbied” en “met redenen omkleed”, zoals in mijn diensttijd rekesten aan de Majesteit, of voor haar de Minister van Defensie, rekesten dienden te worden geschreven en aangeboden.

    Pak Pierre

    • bo keller zegt:

      Pak Pierre,
      Het kan vreemd lopen met de ”bintangs” zowel toen in
      Nederlands-Indië als hier in Nederland.
      In Bronbeek wordt naar mijn weten door de Commandant
      (niet verwarren met het Museum) de nieuwe bewoners
      hun” staat van dienst” nogmaals door gespit.
      Enkele keren met succes voor de betrokkenen ,tot met
      terug werkende kracht toe van bijv. de Medaille voor
      langdurende en trouwe (n) dienst,waar een geldelijke
      beloning aan vast zit.

      Dan is er nog een verruiming van het Ereteken voor
      Orde en Vrede bij Koninklijk Besluit van 12 Okt.1990
      no.90020890 ,verruimd van 3 sept. 1945 tot 1951.

      Zo zie je ’t maar er kan nog wat gaan blinken op je
      ouwe ”borstkast”.
      siBo

      • Pierre de la Croix zegt:

        Nou Pak Bo, ik ben bang dat ik uit die ijs en ijskoude oorlog – “de vorige” moet ik nu gaan zeggen – geen bintangs heb overgehouden. Loont de moeite niet om voor mij te gaan spitten. Bovendien pas ik voor geen meter meer in mijn oude uniformjasje, dus …… soedah, laat maar.

        Maar goed, feit blijft dus dat, behoudens de enkele uitzondering, defensie geen actief beleid heeft gevoerd om haar oude helden op te sporen en die alsnog van de hun toekomende bintang te voorzien.

        Misschien is het beleid nu anders, maar voor de velen die de werkelijke krijg in den Oost en de ellendige nasleep daarvan hebben moeten ondergaan dus kennelijk niet met terugwerkende kracht.

        Te veel moeite, te veel soesah. Hoe ging dat gedichtje ook alweer over Jan Soldaat die na de gestreden strijd prompt werd vergeten?

        Bloody shame.

        Pak Pierre

        • brijl, J.Z. zegt:

          Geachte Heer Pierre de la Croix,
          Alhoewel ik op geen enkele manier het gevoerde beleid door de Ned. Overheid – over de afgelopen jaren – wil verdedigen kan ik vwb de
          situatie nu, het volgende zeggen:

          Door allerlei omstandigheden in het verleden, zoals de verwarde situatie in ons voormalig Indië na WOII, het opheffen van de KNIL, de emigratie van
          families vanuit Indië naar andere landen, het overlijden van beide ouders tijdens WOII, het ontbreken van informatie in de personeels-dossiers over wat er met de mil. krijgsgevangenen precies is gebeurd,
          tijdens WOII, ouders die direct na de oorlog zijn gescheiden, etc, etc
          heeft niet alleen bij de Nederlandse Overheid tot problemen geleid,
          maar ook veroorzaakt, dat vele echtgenoten en hun kinderen
          nauwelijks weten wat er precies met hun man, (groot)vaders tijdens/na de oorlog gebeurd zou kunnen zijn.. Redenen dat men nooit wist of hun man, (groot)vader nog recht had op één of meerdere onderscheidingen; en men al helemaal niet wist hoe je die alsnog zou kunnen aanvragen.

          Om de families te kunnen helpen, moet ik het nu vooral hebben van hulp van de media, die middels hun berichtgeving de families kunnen
          wijzen op de eventuele mogelijkheden die er nog zijn , om alsnog te proberen een onderscheiding toegekend te krijgen voor hun tijdens
          WOII overleden echtgenoot/(groot)vader.
          Daarbij gaat het in de eerste plaats dus om EERHERSTEL voor
          betrokken militair en EERVOLLE toekenning en uitreiking van de
          versierselen behorende bij de onderscheiding(en).
          Ik wil het verder hierbij laten.

          met vriendelijke groet,

          Jac. Z. Brijl

        • Pierre de la Croix zegt:

          Geachte heer Brijl,

          Hartelijk dank voor uw uitvoerige reactie op mijn klaagzang.

          Ik begrijp best dat het Ministerie van Defensie het in de jaren direct na de oorlog niet heeft kunnen bijbenen, maar toen land en volk eenmaal in rustiger vaarwater waren gekomen zou toch systematisch kunnen worden gekeken wie nog wat tegoed had. Een speciaal bureautje zou zich bezig hebben kunnen houden met bintangs die nog moesten worden uitgereikt en er zouden te dien aanzien oproepen in alle Nederlandse dagbladen kunnen worden geplaatst. Velen zouden dan niet “postuum” met een bintang hoeven te worden geëerd.

          Ook nu zou Defensie, inmiddels toch wetende wat particulieren als u doen, zich pro actiever kunnen opstellen en uw goede werken overnemen.

          Ik ben helemaal niet anti “Defensie”, integendeel. Ik heb zelf ruim 7 jaar “mitmarschiert”. Als dienstplichtige met tegenzin erin gerold doch halverwege de rit bijgetekend als KVV-er. Geen spijt van gehad, veel geleerd dat nuttig bleek te zijn in mijn latere leven, de KVV-premie wijs geïnvesteerd en rechten op pensioen opgebouwd, genoeg voor mijn maandelijkse rantsoen jenever en tabak.

          Maarre … erkend dient ook te worden dat het MinDef nogal slonzig is omgesprongen met de (na)zorg t.b.v. zijn militaire personeel. Daarover ging mijn klaagzang.

          Pak Pierre

  2. Loekie zegt:

    Soms best vermoeiend die soldaatjes. Constant op jacht naar erkenning, onderscheidingen, huldigingen. En per saldo waarvoor?
    En alle niet-soldaatjes hebben nooit een bal voorgesteld?

    • bo keller zegt:

      Leg dat ‘ns voor aan de heer Jacques Brijl
      Maar dan niet achter een verzonnen schuilnaam.
      Net zo eerlik dunk me als die soldaatjes die
      in en ook voor Uw leven hebben ingestaan.
      siBo

    • brijl, J.Z. zegt:

      In aansluiting wat dhr. Bo Keller heeft gezegd, wil ik ter aanvulling daarop nog het volgende aan je zeggen Loekie:
      de mannen – waarvan velen dienstplichtig waren – hebben het hoogste
      gegeven voor hun vaderland, wat zij konden geven tijdens WOII- n.l. hun leven.
      Die hebben zij verloren, als gevolg van de beestachtige behandelingen
      die zij toen hebben moeten ondergaan, o.m. martelingen, executies en onthoofdingen.
      Zij hebben helaas nooit kunnen genieten van de huidige vrijheden; noch hebben zij het geluk gekend om hun eigen kinderen te hebben zien opgroeien, etc. Bovendien hebben hun families die toen in bijv. Indië woonden, veelal al hun bezittingen verloren en daar nauwelijks een redelijke vergoeding voor gekregen en hebben veelal nooit een blijk van waardering ontvangen voor de opoffering van hun echtgenoot/vader.
      Het enige wat al die families nu hopen is, dat zij na de 70 jaren van verdriet – die ze intussen hebben geleden – zij voor de opofferingsbereidheid van hun man/vader, als een vorm van ERKENNING en EERHERSTEL, HIJ alsnog POSTUUM op een EERVOLLE wijze een onderscheiding toegekend krijgt, als waardering voor wat hij voor ons Vaderland heeft gedaan. Voor hen komt zo’n onderscheiding nooit te laat; eindelijk kunnen zij dan na de lange periode van verdriet, op een waardige wijze, die periode afsluiten,

      m.v.g.

      Jac. Z. Brijl

  3. Loekie zegt:

    Ik snap het heus wel, maar in dit geval gaat het niet om iemand die tijdens de oorlog zijn leven heeft gegeven, maar die in de jaren 60 is overleden.
    En hoezo ‘op eervolle wijze erkenning krijgen’ als de stukken en versierselen per post worden uitgereikt?

  4. Hans vieleers zegt:

    Vind het maar een vreemd verhaal,ook gezien vanuit de reacties! Mijnheer Brijl zou U mij kunnen vertellen wie Hans Vieleers was, en wat er er mee gebeurd is?

    • eppeson marawasin zegt:

      Huh! Ons kent ons toch?

      e.m.

    • brijl, J.Z. zegt:

      Goedemorgen mijnheer Vieleers,
      Het werk dat ik doe, om o.a. families te helpen om voor hun overleden echtgenoot/(groot)vader te proberen,alsnog (postuum) een onderscheiding toegekend te krijgen, doe ik geheel belangeloos.
      Tot nu toe is het mij gelukkig gelukt om al meer dan 30 families/personen te hebben kunnen helpen. Wat U een vreemd verhaal vindt, weet ik niet, maar als Uw vader ook in de oorlog is overleden kunt U daarvoor altijd een verzoek om hulp aan mij daarover
      schrijven.
      Voor dit werk kreeg ik onverwachts – overigens geheel tot mijn verbazing – op de laatste Nationale Veteranendag op het Binnenhof in den Haag, het “Ereteken voor Verdienste” in Goud, uitgereikt door
      de mindef mw. Jeanine Hennis-Plasschaert, dat o.a. werd gevolgd
      door de felicitaties van Koning Willem Alexander.
      “Ere die Ere toekomt ” denk ik maar en daarom help ik deze mensen.
      Ik wil mijn energie daarom vooral daarvoor inzetten en niet voor
      vaak langdurige discussies.(ik ben 87 jaar).

      met vriendelijke groet,

      Jac. Z. Brijl, o.a. drager “Bronzen Leeuw”

      • S.Jeekel zegt:

        En zo is dat Jac.

        Graag blijven ook wij ons inzetten samen met de Japanse vertaalster, welke wij t.t.v de postuum onderscheidingen van de KNIL militairen J.J.J.M Bal en P.A. Streefland hebben ontmoet in het gemeentehuis van Papendrecht

        Vele handen maken tenslotte licht werk om nabestaanden te helpen meer duidelijkheid te krijgen in het geen hun dierbare is overkomen ttv de oorlog in Ned. Indië. Dit bewijst keer op keer de warme reacties van de nabestaanden welke ons hun familie verhaal toevertrouwen, van België tot USA en California, niets is je te gek.

        Als de familie dit wenst, proberen wij deze versierselen zo mogelijk door de burgemeester van die gemeente aan de nabestaanden te laten overhandigen. Al vaker ben je daar al in geslaagd en zien we dit terug in de media en op Sites als Indisch4ever, JavaPost, het Moluks magazine Marinjo, over wijle Frits Barend de Veer en AlleHens. Fijn om te zien dat ook de tweede én derde generatie al meer de behoefde krijgen te weten wat er met hun dierbaren is gebeurt en jouw weten te vinden.

        Het mogen ontvangen van de versierselen, al dan niet per post, draagt bij aan een stuk verwerking en geeft erkenning bij de nabestaanden. Ook wij hebben dit mee mogen maken binnen onze familie. Hoe belangrijk is het voor hen gebleken te weten wat er met hun dierbare is gebeurt. Dat wij hierin een bijdrage kunnen leveren zodat u dit voor hen op papier kan zetten, de verzoeken in kan dienen, vergt veel tijd en energie. Een pluim voor uw doorzettingsvermogen op uw hoge leeftijd en positieve instelling. Onze felicitaties betreffende Hendrik Wladimir Emile Engelen, zijn dochter Jeanine hebben we al even persoonlijk gefeliciteerd.

        Wij zijn zeer trots en vinden het een eer u te mogen helpen. Zoals u altijd zegt: “ere wie ere toekomt” en “er is niets mooier een mens blij te maken”

        En zo is dat Jac!

        Met een warme groet,

        Dhr en Mevr. Jeekel.
        link: http://srs.ogs.nl/slachtoffer/5921/jan-jacob-johannes-marinus-bal/
        link: http://www.hetverhaalbewaard.nl/persoon/149847/pieter-arie-streefland

        • brijl, J.Z. zegt:

          Geachte Mevrouw en Mijnheer Jeekel, Beste Nanna en Sijtje,

          Ook jullie hartelijk bedankt voor jullie fijne en opbouwende woorden.
          Het is zo zinvol en mooi, dat we intussen samen al zoveel families hebben kunnen helpen met één of meerdere – alsnog postuum toegekende – onderscheidingen , zodat ook hun kleikinderen weten wat hun Opa indertijd voor ons land heeft mogen betekenen. Ik dank jullie dan ook voor jullie belangrijke steun, die ik intussen van jullie heb mogen ontvangen.

          met hartelijke groeten,

          Jac. Z. Btijl

      • Hans vieleers zegt:

        Goeden dag ,Hr.Brijl, U heeft helemaal gelijk ,en zeker dank voor wat U doet ,maar het leest zo raar ,hij is overleden in 67′ ,waarom is hij niet naar Nederland gegaan,het lijkt net of hij de verkeerde keus had gemaakt,dus daar zal u mij niet over horen,die mensen hebben Zo geleden en meegemaakt,ben er zelf veel mee bezig ,mijn Vader heeft ook aan de spoorbaan gewerkt, overleeft ,en bij de Gadja Merah gezeten ,mijn moeder is een jaar getrouwd geweest, ik ben van 51′ mijn Vader is vermoord in 50’in Soerabaja,ligt naast het ereveld,gelukkig in een fatsoenlijk graf.
        Van de overheid nog nooit een bloemetje gehad, laatstaan de erkenning ,en achterstallige betalingen,daarom lees ik zo kritisch, maar wil U wel danken voor het goede werk wat U doet! Met vriendelijke groet. H.P. Vieleers..

        • brijl, J.Z. zegt:

          Beste Hans Vieliers,
          Hartelijk dank voor Uw sympathieke reactie, die ik zojuist pas heb gelezen.
          Ik heb begrepen, dat Uw vader tijdens WOII ook aan de Birma spoorweg, als krijgsgevangene heeft moeten werken. Overigens is
          het beroemde KNIL. Bat. “Gadjah Merah” mij uiteraard bekend. Ik
          begrijp, dat wijlen Uw vader in 1950 door de extremisten in SB werd vermoord. Redenen dat ik kan aannemen, dat aan Uw vader nimmer
          een onderscheiding is toegekend.
          Redenen dat ik heel graag bereid ben om te proberen, dat hij alsnog
          de onderscheidingen toegekend krijgt, waar hij naar mijn mening nog
          recht op zou moeten hebben.
          Om dit mogelijk te maken, heb ik wat aanvullende gegevens van Uw
          vader nodig, zoals o.m. plaats en datum van geboorte; eventuele gegevens over zijn diensttijd bij de KNIL, als U die tenminste nog hebt, zoals bijv.rang en stamboeknr, e.d. en zo mogelijk één of meerdere foto’s van hem. Voorts moet ik ook wat gegevens van U hebben, zoals Uw huisadres, telefoonnr. en emailadres.
          Mijn emailadres kunt U bij Boeroeng opvragen.
          Als ik deze gegevens via mijn email of via de Post heb ontvangen, zal ik mijn best doen, dat aan Uw vader, tzt alsnog postuum één
          of meerdere onderscheidingen worden toegekend.

          Mocht dit tenslotte allemaal gelukken, dan wil ik t.z.t.aan U voorstellen, dat de versierselen behorende bij de onderscheiding(en) zo mogelijk door de Burgemeester van Uw woonplaats aan U wordt/worden uitgereikt.

          met vriendelijke groet,

          Jac. Z. Brijl

  5. brijl, J,Z zegt:

    Mijnheer Jacques Brijl,

    Mijn naam is Arthur Engelen and ik ben de broer van Jeanine Moeis Engelen, 1 jaar ouder. Ik woon ook in de USA, maar helemaal in California. Mijn Engels is veel beter dan mijn Nederlands maar ik zal toch nog try to write Dutch as much as possible. So please don’t laugh as I make mistakes since it has been a long time. I still understand and read Dutch, but write… niet zo goed meer.

    Ik was 13 toen mijn vader overleden was in 1964. Wat ik in deze email wil zeggen is dat ik en onze familie zo dankbaar zijn voor alle bintangs mijn vader heeft gekregen en ik ben er zo zo trots op. Veel veel bedankjes. U heeft zoveel voor Jeanine en ons gedaan en ook om alles mogelijk te maken. Wat U gedaan heeft is een van de “wonders of the world” because there are no better words voor alle moeite U heeft genomen om ons te helpen.

    Ook veel bedankt voor het mooie artikel die U geschreven heeft over mijn vader in de “Indisch4ever” website. Het is geweldig dat er zoveel mooie artikels er in zijn.

    Zo nogmaals van harte bedankt voor alles dat U mogelijk heeft gemaakt voor onze familie.

    Groetjes, Arthur.

  6. Hans Boers zegt:

    Geachte heer Brijl. Ik wil hierbij mijn respect aan u aanbieden voor het goede werk, dat u geheel belangeloos doet. Namens velen (ook die u reeds geholpen heeft): mijn dank !!! (Ik weet wat het is, als men op zoek is naar meer gegevens over gestorven en tot dan “verborgen” familieleden.)

  7. brijl, J.Z. zegt:

    Geachte Heer Hans Boers,
    Heel hartelijk dank voor Uw fijne en warme woorden, die mij zeer hebben ontroerd. Het is inderdaad geen gemakkelijk werk, maar als het allemaal lukt is het ook bijzonder dankbaar werk, want je maakt er
    vele mensen gelukkig mee.
    Ik ben dan ook blij – gezien mijn leeftijd – dat ik dit werk nog kan en mag
    doen.
    Tenslotte nogmaals dank voor Uw bemoedigende woorden, dat geeft
    deze “” oude burger” weer extra moed en energie om er vooralsnog mee door te gaan.

    met hartelijke groeten,

    Jac. Z. Brijl

    • Peter Logman zegt:

      Hallo Jaques,

      Wij kennen elkaar al vele jaren en beschouw je als mijn tweede vader.
      Niet alleen voor je goede werk die je 40 jaar in vele landen hebt verricht, maar zeker voor je inzet voor diegene, die zich met hun leven hebben ingezet voor de Nederlandse vlag.

      Mijn vader zat bij de speciale eenheden in Indonesië en is daar wel voor onderscheiden, ook met het verzetsherdenkingskruis.
      Per abuis getorpedeerd en een van de weinige overlevenden van de Junyo Maru.
      Getransporteerd naar de dodenspoorlijn Pakan Baru, als kind maak je in een gezin met getraumatiseerde ouders veel mee.
      Ik heb erg veel respect voor je geweldige inzet Bapak Tua en hoop dat je nog lang dit werk mag voortzetten.

      Met hartelijke groet,

      Peter Logman

      • brijl, J.Z. zegt:

        Beste Peter,
        Jij ook weer bedankt voor je fijne en sympathieke woorden; ja, in het kader van de medische en sociale hulp aan de verschillende ontwikkelingslanden, heb ik in het verleden als voorzitter van verschillende charitatieve organisaties veel kunnen doen, maar die tijd Peter is nu voor mij grotendeels voorbij. Jij hebt mij daarbij in al die jaren altijd fantastisch geholpen, vooral v.w.b. medische – en projecten voor – gehandicapte kinderen, in Indonesië.
        Ik begrijp, dat je nu al bezig bent om voor volgend jaar in Bronbreek een groot festival te organiseren; ik wens je daar heel veel geluk mee.

        hartelijke groeten voor jullie beiden en de komende jaren nog heel geluk gewenst.

        Jac. / B.T.

      • Anoniem zegt:

        Vreemd….voor mijn anderhalve jaar inzet en procedures starten t.b.v. verbeterpunten voor bewoners Bronbeek / duidelijkheid over medailles,onderscheidingen e.d. heb ik nooit een woord van waardering gehoord. Wel roddel en natrap uit de buitenwereld. Met uitzondering van Cdt. Noordanus, destijds. En een excuusbrief van de Kolonel met daarin tevens zijn dank voor mijn inzet.
        Een en ander is terug te vinden in de Rijksbegroting. De aan mij overhandigde documenten zijn in veilig bezit bij mij.
        Deze werden mij in 2011 door Cdt.Noordanus in zijn ambtswoning te Bronbeek uitgereikt in aanwezigheid van Wmr. T. Wissink.
        Mijn vader, daar gestorven, had natuurlijk niets meer aan die verbeterpunten.
        Zeker als vriendin van onze oudveteranen hoop ik van harte dat zij een fijne tijd op Bronbeek mogen hebben.
        Dat hebben zij verdiend, evenals de medailles en onderscheidingen.

        • Tresia zegt:

          Ik hoef niet anoniem.
          Dochter van Piet Elders, Tresia
          http://www.elders.name.nl

        • Tresia zegt:

          De juiste link naar site.

        • bokeller zegt:

          Mevr. Tresia,
          Bezoekt Museum ”Bronbeek” en ga naar de
          vitrine ”Generaal Spoor” waar zijn Tropen uniform
          met al zijn Medailles worden vertoond. Keurig netjes.
          Ga dan op Uw knieën zitten en bekijkt de Rouwkaarten
          daar bijgevoegd. ,ivb zijn overlijden.
          Ik laat ’t aan U /anderen over hoe men nu in het ”Museum”
          de tentoonstelling aan het Nederlands publiek presenteert
          in het Nederlands Rijksinstelling,waar oud gedienden verblijven.
          siBo.

        • Tresia zegt:

          Meneer Keller,
          Voorop gesteld dat Bronbeek voor mij bekend terrein is.
          Ook is mij bekend wat er achter de mooie vitrines staat.
          Het is dus niet nodig en zeker niet mijn gewoonte om voor iets of iemand op Mijne knietjes te gaan.
          Bij wijze van uitzondering heb ik dat ooit gedaan om mijn vader in zijn bed te helpen toen ik hem weer eens hulpeloos op de grond vond op de ziekenafdeling van dat mooie landgoed Bronbeek met zijn prachtige etalages.
          Er was voor de zoveelste keer weer geen ziekenpersoneel op de afdeling.
          Mijn vader zag daardoor kans om op 20 december 2007 na een paar uur op de grond te hebben gelegen naast zijn bed te sterven.
          Eenzaam en alleen.
          Waken door de familie bij een stervende mocht niet:van Bolderman.

          Ik hou mij graag met het “nu” bezig. Of al die veteranen de verzorging krijgen die ze toekomt.
          Aan anderen laat ik graag het jagen op medailles/onderscheidingen en het poetsen van de vitrines over.
          http://www.elders.name

        • Loekie zegt:

          Heerlijk, een ander en fris geluid.

  8. Jeanine Moeis Engelen zegt:

    Zéno/Jacques Brijl:

    Voor ons – familie Engelen (fam van Hendrik Wladimir–Emile Engelen), bent U en blijft U altijd een Engel! Nog altijd van harte bedankt!
    Warme groetjes
    Jeanine

    • brijl, J.Z. zegt:

      Dear Jeanine,
      Heel veel dank voor jullie lieve woorden; ik heb dit heel graag voor jullie gedaan en ik ben erg blij dat ik mee heb mogen helpen dat aan Uw (groot)vader, de onderscheidingen postuum – na circa 70 jaar – alsnog konden worden toegekend. Zoals ik dat al vaker heb gezegd, Ere wie Ere toekomt!
      Tenslotte wens ik jullie allen nog heel veel fijne en gelukkige jaren.

      met hartelijke groeten,

      Jac. Z. Brijl

    • bokeller zegt:

      Tresia zegt:
      21 juni 2015 om 13:39
      Schreef oa.
      Het is dus niet nodig en zeker niet mijn gewoonte om voor iets of iemand op Mijne knietjes te gaan.
      Mevrouw Tresia,
      Eventuele misverstanden opruimen.
      het was niet mijn bedoeling om U voor dat
      tentoongestelde te laten neer knielen,
      maar om die idioterie daar bij geplakt te kunnen lezen
      moet je deze Rouw advertentie ’s wel heel laag benaderen.
      Misschien dat dit wat duidelijkheid geeft.
      Ee ander punt is en dat weet U ook hoop ik
      Ik heb uw familie gekend vanuit Manokwari
      plus Arnhem
      Dus mijn hartelijke groeten hierbij
      siBo

      • Tresia zegt:

        Meneer Keller, hartelijk dank voor uw verhelderderend bericht waarmee ik blij ben.
        Bij een eerstvolgend bezoek van mij aan Bronbeek zal ik deze ” laag bij de grond kwestie” van de rouwkaarten voorleggen. Hopelijk heb ik daar niet weer anderhalf jaar procederen voor nodig…..na mijn geboorte in Tjimahi 1949 is inderdaad in Manokwari 2 jaar jaar een zusje geboren.
        Het idee dat u mijn vader heeft gekend doet mij goed.
        Ik ben trots op hem.
        Mijn excuus dat ik uw bericht verkeerd begreep en u ook dan mijn hartelijke groetenn
        http://www.elders.name
        Tresia

  9. Huib zegt:

    Beste Jac.

    Ik kan het niet nalaten om ook nogmaals mijn dankbaarheid uit te spreken voor datgene wat je hebt gedaan zodat mijn vader na 70 jaar ook posthuum de hem toekomende Bintang kon worden uitgereikt via zijn nog in leven zijnde kinderen.

    Voor mij was het meest indrukwekkend dat je het gevoel kreeg eindelijk afscheid te kunnen nemen. Het voelde aan als de uitvaart en erkenning die hij nooit heeft gehad.

    Het onrecht die hem en zijn lotgenoten is aangedaan is hiermee weliswaar niet weggepoetst. Zo zit het me nog steeds dwars dat zelfs zijn bevordering kort voor de inval van Japan om bureaucratisch redenen niet werd bekrachtigd om de simpele reden dat hij toch al vermoord was.

    Ben zoals je weet nog steeds bezig kontakt te krijgen met mijn 90 jarige tante Suze Winsser-Jeekel e/o haar dochter Sylvia Kailola-Winsser in sCal om ook voor de jongste broer van mijn moeder Jan Winsser, ovl. op 11 April 1945 in het kgv. kamp Raha in Z.Celebes die posthume Bintang uitgereikt te krijgen.. Hij mocht slechts 29 jaar oud worden.
    Helaas heb ik op mijn schrijven nog geen antwoord mogen ontvangen tot nu.

    Ook Sijtje en Nana Jeekel wil ik hiermee nogmaals hartelijk danken voor hun inspanningen om de losse eindjes aan elkaar te knopen.

    mhgr

    Huib

  10. brijl, J.Z. zegt:

    Pagi Huib,
    Dank voor je welgemeende en fijne woorden, die je in je mailtje hebt
    geschreven.
    Voor mijn echtgenote Mies en mij , was de uitreiking van de aan je vader toegekende onderscheiding – in het sfeervolle Raadszaal van de Gemeente Apeldoorn door Burgemeester Berends –
    een heel emotioneel en eervol moment, die een diepe indruk op ons heeft gemaakt. Ook de herdenkingstoespraken en de minuut “stilte” die vervolgens in acht werd genomen om alle onschuldige slachtoffers uit die periode te gedenken, hebben er voor gezorgd dat de gehele
    bijeenkomst, op een waardige wijze kon worden afgesloten.
    Verder had mw. Wennekendonk v.d. Gem. Apeldoorn er voor gezorgd,
    dat iedereen op een prettige en gastvrije wijze werd ontvangen.
    Tenslotte kan ik je nog vertellen Huib, dat ik als herinnering aan deze
    bijzondere bijeenkomst, nog het boekwerk “Geschiedenis van Apeldoorn” van de Burgemeester Berends heb mogen ontvangen.

    met hartelijke groet en jullie allen verder nog een heel goede toekomst gewenst.

    Jac. Z. Brijl

    • bo keller zegt:

      Door mijn regelmatige contacten in Bronbeek, krijg ik
      vaak vragen voorgelegd over overleden/boten/gevangenschap
      militairen en tot met liedjes toe.
      Deze zondag nog 3 personen hierover gehad en daar
      mijn kennis zeer beperkt is ,verwijs ik meestal deze
      zoekenden naar Indisch4Ever en het Veteranen instituut ,en
      naar ik mag aannemen krijg Boeroeng veel vragen
      hier over.
      Het is nmi een groot gemis , nl.het ontbreken van een
      soort ”Vraagbaak” bij het IHC te Bronbeek en in het
      bijzonder in de weekenden en herdenkingsdagen.
      SiBo

      • Boeroeng zegt:

        Valt wel mee, Bo.
        Een enkeling mailt ook werkelijk

        • bo keller zegt:

          Nou Pak Boeroeng, Ik verwijs hun ook en leg meestal
          de nadruk op ”Indischgerelateerde websites ”
          En daar zijn deze personen mee in hun schik om de
          keus en zo voor ’t aanvinken.
          Dat krijg ik dan weer tehoren.
          siBo

  11. brijl, J.Z. zegt:

    Goedemorgen/Pagi Heer Bo Keller,

    Nav de problemen waar U regelmatig mee wordt geconfronteerd, wil ik
    proberen U te helpen bij het oplossen van deze zaken, door de volgende aanwijzingen aan U door te geven:
    – indien het belangrijke/moeilijke zaken betreft van veteranen of families
    van overleden militairen, dan kunt U eventueel verwijzen naar,
    de /inspecteur- Generaal der Krijgsmacht (IGK), “de Zwaluwenberg”,
    Utrechtseweg 225, 1213 TR Hilversum, tel. 035- 577 66 33, en
    vragen naar Lkol. Ton v. Mastricht, Stafofficier Veteranenzaken;
    – betreft het zaken over vm. KNIL. militairen, dan kan men met de
    SAIP in Heerlen contact opnemen.
    contactpersonen dhr. Wil Dingemans tel. 045 – 57 92 361 of mw. Rosy
    Braun, tel: 045 – 57 92 361.corresp. adres: PB. 1263, 6400 BG
    te Heerlen;
    – betreft het Marinezaken op personeelsgebied(tot 1914) dan kan men
    contact opnemen met dhr. Arno Bastin, v.h. Mindef te Kerkrade,
    tel.: 045 – 546 96 62;
    voor de periode vóór 1914 kan men contact opnemen met het mindef
    in de Frederikkazerne te den Haag, met dhr. C.F. de Bruyn,
    tel.: 070 316 28 65.
    – betreft het personen of families van overleden militairen, waarvan de
    onderscheidingen “kwijt zijn geraakt” en wil men alsnog een
    vervangende onderscheiding aanvragen, dan kan men een verzoek
    schrijven aan het Ministerie v Defensie, Afd. Cluster Decoraties, tav
    dhr. F.D.C. Tomasoa, Postbus 9004, 3500 AA Utrecht,
    tel.: 030 – 216 43 67.

    Ik wil er nog bij verklaren, dat het mogelijk is, dat ivm de huidige
    verplaatsingen van Staven e.d., de telefoonnrs. mogelijk kunnen zijn
    veranderd.

    Ik hoop tenslotte Hr. Bo Keller, dat ik met bovengenoemde informaties U van enige dienst heb kunnen zijn.

    met vriendelijke groet,

    Jac. Z. Brijl

    • bo keller zegt:

      Hr Z.Brijl,
      Hartelijk dank voor Uw heel duidelijke informatie,
      Hier heb ik al heel lang naar zitten speuren en enkele
      zijn me bekend .maar zoals u het zegt, door verplaatsingen ed.
      mss. verandert maar de Kernnamen zijn eigenlijk al voldoende.
      ’t Is echt ongelooflijk met wat voor een vragen men komt,
      sommige zelf voorzien van een complete staat van dienst,
      en foto’s ,die niet meer verder kunnen komen.
      Met hartelijke dank
      siBo

      • brijl, J.Z. zegt:

        Hr. Bo Keller,
        Ik wilde nog een aanvulling geven op het contactadres in de Fredrik
        kazerne in den Haag, dat moet zijn:
        Ned. Instituut voor Militaire Historie, Fredrik kazerne , MPC 58 A,
        2509 LS den Haag.-; contactpersoon, dhr. C.F. Bruijn,
        tel.: 070 – 316 28 65 (vd. Burchlaan 31, dH.).

        mhg. JZB

        • bo keller zegt:

          Pak Boeroeng,
          Misschien wel wat voor ”Indischgerelateerde websites
          Onder, Hulporganisaties
          deze zeer overzichtelijke informatie.van de Hr.j.Brijl
          Dan kunnen nmi de belanghebbenden via I4E direct
          hun bronnen vinden. .
          Hr.Brijl,bedankt voor de aanvulling van contact adressen,
          Gewoonlijk geef ik als leek zijnde, alle veteranencontacten op
          en eigenlijk ,omdat ik het zelf niet weet.
          siBo

  12. brijl, J.Z. zegt:

    Graag gedaan Hr. Bo Keller,
    Mochten er vragen bij zijn, waarbij men zelf of voor een overleden (groot)vader, wil proberen alsnog één of meerdere onderscheidingen toegekend te krijgen, dan kunt hen altijd naar mij verwijzen.
    Mijn huis- en email-adres is bij Boeroeng bekend.

    met hartelijke groet,

    Jac. Z. Brijl

    • Loekie zegt:

      Geheel onverwacht een cadeau, verrassing, onderscheiding enz krijgen is leuk, fijn en mooi, vanwege dat onverwachte.
      Vraag je zelf om een cadeau enz en je krijgt het ook nog, dan is dat ook wel aardig, maar het mist de glans van het onverwachte.
      Nu heb ik een voorstel. Blijkbaar is het zo dat (bijna) iedere militair (postuum) recht heeft op verschillende onderscheidingen. Is het wenselijk dat vanuit één centraal punt in één keer voor al die militairen die onderscheidingen worden aangevraagd? Organisatorisch en administratief is dat wellicht efficiënt.
      Dat was het. En dan wacht ik nu het executiepeleton af.

  13. Hans vieleers zegt:

    Dag Mijnheer Brijl,sorry voor de late reactie ,ben zelf niet lekker en heb het druk met mijn Moeder,nog dank voor de moeite die U wilt nemen,maar heb het ook met mijn Moeder erover gehad.
    Het zou heel mooi zijn,als een vorm van erkenning dat hij gezien is, maar wij hebben er niet zoveel aan,en de rekening wordt ook niet betaald.
    Ik zal U mijn informatie geven,want het verhaal van Vader is niet in een mailtje te beschrijven,zal U ook de brief aan de WUBO die Ik in 2009 heb geschreven naar U toe sturen,met alle gegevens van mijn Vader.
    Had eigenlijk liever gezien,dat de Koning naar Bronbeek komt en daar postuum de versierselen in de vorm van een zuil van glas of zo,zou willen onthullen,want ze hebben allemaal zwaar geleden het is maar een idee,maar alvast met vriendelijke groet! H.P.Vieleers
    Adres: Sanne Sanneshof 35
    1087 GZ Amsterdam Tel: 020- 4632061 of 0643027332
    h.vieleers@upcmail.nl

  14. Trees Elders zegt:

    12 maart 2016
    En nog steeds is het niet koosjer in het verzorgingshuis Bronbeek!

    Wordt tijd dat daar eens flink de bezem doorgaat.
    Misschien beter om er vrijwilligers aan te stellen.
    Die doen hun werk nog uit compassie en niet uit verveling tot het maandelijks loonstrookje !
    Zie de voorpagina van de Gelderlander 12-03-2016.

  15. bokeller zegt:

    .Trees Elders zegt:
    Zie de voorpagina van de Gelderlander 12-03-2016

    Is het mogelijk om een copie hiervan op deze site te plaatsen.
    Velen lezen de Gelderlander niet en ik had dit week-end
    wat anders aan mijn koppie hangen.
    siBo

Laat een reactie achter op Tresia Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.