Do’s and don’ts van Indonesië

Je zult ontdekken dat achter sommige woorden een totaal andere beleving verborgen zit. Het woord “Indo” bijv. betekent in Indonesie dat een Indonesiër gemengd bloed heeft, terwijl “Indo” in Nederland de betekenis heeft dat een Nederlander van Nederlands-Indische afkomst is. Bron

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

51 reacties op Do’s and don’ts van Indonesië

  1. sibangga zegt:

    ‘terwijl “Indo” in Nederland de betekenis heeft dat een Nederlander van Nederlands-Indische afkomst is. ‘

    Wat een onzin.
    Buiten het feit dan een indische iemand van gemengd(indonesisch met europees) bloed is, heeft indo dezelfde betekenis in nederland als indonesie. Kijk maar in van dale woordenboek

    • Ed Vos zegt:

      Hij behoort in ieder geval niet tot het blanke ras 😉

    • Jeroen zegt:

      Ik vraag me nog steeds af of Indo slaat op Indonesie. Tot nu toe kom ik het woord Indo-Europeaan eerder tegen in de Indische literatuur dan Indonesie (De Gids, jaargang 50, 1886, P.N. van Kampen & zoon, Amsterdam, pag 289). Volgens bepaalde bronnen wordt Indonesie pas vanaf 1900 gebruikt in voormalig Nederlands-Indië door de nationalisten.
      Aangezien Nedelanders het woord Indonesie niet gebruikten, wat strategisch gezien logisch was, lijkt het me stug dat Nederlanders en Indo-Europeanen Indo afleiden van Indonesie.

      Waar komt dat woord Indo dan vandaan? Ik heb begrepen dat de Spanjaarden inheemsen Indio’s noemden en ze de inheemsen van de Filipijnen na 1800 ook Indio Filipinna of zo iets noemden.
      Dan heb je nog Indo-China, is dat begrip ouder dan 1900?
      Kan het zijn dat de Indo’s die een vrij lange periode Portugees of een verbasterde vorm van Portugees spraken zichzelf een naam hadden aangemeten met daar Indio in?
      Of is het een wetenschappelijke term die op de een of andere manier voorm. NI binnen was gekomen?

      • P.Lemon zegt:

        Sorry, maar dit zijn de open deurtjes…

        Indo-Europese volkeren is een term die gebruikt wordt om volkeren aan te duiden die een Indo-Europese taal spreken. Tot de Indo-Europese taalfamilie behorende talen zijn verspreid over het gebied van Europa tot Zuid-Azië (India) en door Europeanen gekoloniseerde gebieden (Amerika, Australië).

        Indonesië Als politiek begrip de naam van de staat die ontstond op 17 augustus 1945.

        De naam “Indonesië” werd voor het eerste gebruikt door de Britse etnoloog G.R. Logan in 1850, en is een afgeleide van het Latijnse woord India en het Griekse woord ‘nèsos’ (eiland). De namen “Indonesia” (“Indonesië”) en “Indonesiër” zijn in 1924 als staatkundig begrip geïntroduceerd door de redactie (o.a. Mohammed Hatta) van het tijdschrift “Indonesia Merdeka” van de “Indonesische Vereeniging”, vanaf 1925 “Perhimpoenan Indonesia” genaamd.

        Indo Afkorting van “Indo-Europeaan”. In de koloniale periode alleen in formele context in gebruik; in het dagelijks leven sprak men van “Indo”, vaak in denigrerende zin.

      • Jeroen zegt:

        Nee dit is zeker geen open deur. Zeker niet als je op een wetenschappelijke manier moet aantonen dat het begrip eerder werd gebruikt dan Indonesie in Nederlands-Indië en het dus niet is gebaseerd op dat woord.
        Vermoedens zijn geen bewijs.

        —————————————————————————————-
        De vraag is: wanneer ging men de term Indo-Europeaan in Nederlands-Indie gebruiken, hoe kwam men bij die term en wie kwam met die term.
        Volgens bronnen vanaf de 19e eeuw, maar geen enkele bron die ik vind is ouder dan 1886.
        —————————————————————————————-

        • Dit vind ik over de Indo-Europese taal: “It was Thomas Young who in 1813[8] first used the term Indo-European”
        Ik zie alleen geen relatie met de bevolkingsgroep in Indië

        • IndoChina komt uit 1887

        • Definition of Indio
        noun (plural Indios)
        a member of any of the indigenous peoples of America or eastern Asia in areas formerly subject to Spain or Portugal.
        Origin:
        mid 19th century: from Spanish and Portuguese, literally ‘Indian’
        http://oxforddictionaries.com/definition/english/Indio–2

  2. Surya Atmadja zegt:

    P.Lemon, op 5 augustus 2012 om 11:52 zei:

    Indo Afkorting van “Indo-Europeaan”. In de koloniale periode alleen in formele context in gebruik; in het dagelijks leven sprak men van “Indo”, vaak in denigrerende zin *.
    ——————————————–
    Juist (itu dia).
    De Indo geuzennaam ( had ergens gelezen) werd door de “gerepatrianten” veranderd in Indische Nederlanders.

    * zie Indo Kemayoran en Indo Depok .

  3. Jeroen zegt:

    Nee dit is zeker geen open deur. Zeker niet als je op een wetenschappelijke manier moet aantonen dat het begrip eerder werd gebruikt dan Indonesie in Nederlands-Indië en het dus niet is gebaseerd op dat woord.
    Vermoedens zijn geen bewijs.
    —————————————————————————————-
    De vraag is: wanneer ging men de term Indo-Europeaan in Nederlands-Indie gebruiken, hoe kwam men bij die term en wie kwam met die term.
    Volgens bronnen vanaf de 19e eeuw, maar geen enkele bron die ik vind is ouder dan 1886.
    —————————————————————————————-
    • Dit vind ik over de Indo-Europese taal: “It was Thomas Young who in 1813[8] first used the term Indo-European”
    Ik zie alleen geen relatie met de bevolkingsgroep in Indië
    • IndoChina komt uit 1887
    • Definition of Indio
    noun (plural Indios)
    a member of any of the indigenous peoples of America or eastern Asia in areas formerly subject to Spain or Portugal.
    Origin:
    mid 19th century: from Spanish and Portuguese, literally ‘Indian’
    http://oxforddictionaries.com/definition/english/Indio–2

  4. Jeroen zegt:

    Voor 1900 waren Maleis en Portugees dominant bij de Indo-Europeanen misschien dat ze zelf spraken over Indio’s (Indischen) naast mestico en is dat gebruikt als basis van het woord Indo-Europeaan? Of misschien de Mardijkers?
    Of is het overgenomen van de Spanjaarden die spraken over Indio Filipino’s rond die tijd?

    • Surya Atmadja zegt:

      Van oorsprong waren de Mardijkers Zwarte Portugezen die geen spat Europese bloed hadden.
      Autochtonen uit strookgebied van Coromandel. India etc .
      Wel zijn ze Christenen.
      Pas na de verovering van Malaca door VOC in 1624(?) werden ze meegenomen naar Batavia.
      De later opgeklomen rijke Mardijkers trouwen met Indische vrouwen , de armen gaan verinlandschen omdat ze trouwen met Inlanders.
      Ze verdwenen in de kampong .
      Pieter Eberveld was een Mardijker.
      Een klein deel kunnen handhaven, die werden Tugunezen genoemd.
      Hun Indonesische nakomelingen wonen nu nog Kampung Tugu(Noord Jakarta ).

      • Jan A. Somers zegt:

        Malaca, een bondgenoot van Mataram, is in 1641 op de Portugezen veroverd. Matelieff had Malaca al in 1608 in een brief aan Hugo de Groot in zijn lijstje om een rendez-vous te stichten. Coen vond Malaca eerst ook aantrekkelijk, omdat de Portugezen soevereiniteit over die stad bezaten. Door verovering (conquest) zou die stad volgens het toenmalige volkenrecht dan direct onder soevereiniteit van de Nederlanden vallen. Maar Jakatra kwam toevallig eerder.

    • Jeroen zegt:

      Ik twijfel er nog steeds aan over Eberveld een Mardijker was, niet alle mensen die uit Malaca kwamen waren Mardijker maar ook Indo-Europeanen.

      Maar ik wil even verder met de oorsprong van het begrip Indo.

      Volgens bronnen werden Europeanen vaak opgevoed door slaven en later “portugese” bedienden, waardoor ze lange tijd Portugees spraken.
      Daarom vraag ik me af of het woord: Indo overgenomen is van het Portugees/Spaanse Indio: dat Indisch betekend.

      Misschien werd Indio op den duur Indo en daarna Indo-Europeaan?
      Indio.
      De Spanjaarden kennen ook “Cuarterón de indio” naast Mestizo.

      • Boeroeng zegt:

        mesties (zoon van Peter Erberveld en een Siamese moeder), die vermoord is omdat een complot verijdeld werd waarbij hij (met 17.000 volgelingen) de gehele blanke bevolking van Batavia zou willen vermoorden op nieuwjaarsdag 1722

        http://www.dbng.nl/show.asp?tab=title&startRecord=1&maximumRecords=1&frmQuery=pica.ppn%3D144086247&sortKeys=http:&stylesheet=longTitlePresentation.xslt

        Pieter Erberveld was geen Mardijker. Vader Erberveld zou Duits geweest zijn

      • Noordin zegt:

        Ik heb het gevoel dat het weer een Hollands constructie moet zijn geweest,net als het gebruik van repatrianten voor de Indo’s.

        Heel Zuid-Oost Azië werd vroeger door de Europeanen achter-Indië genoemd en de verschillende volkeren de Indiërs of Indischen, in het Portu/Spaans Indio. Indische werd vroeger ook voor de Indonesiërs gebruikt.

        Jeroen zei: “De vraag is: wanneer ging men de term Indo-Europeaan in Nederlands-Indie gebruiken, hoe kwam men bij die term en wie kwam met die term.Volgens bronnen vanaf de 19e eeuw, maar geen enkele bron die ik vind is ouder dan 1886”

        Voor 1850 werden de Indo’s gewoon gezien als behorend tot de inheemse of de Indische volkeren van de archipel, al zaten ze in een uitzonderlijke situatie. Die indeling of erkenning tot de Europese klasse gebeurde pas na regeringsreglement van 1854.

      • Boeroeng zegt:

        Vanaf het begin van de Europeesche burgerlijke stand, die pas in 1828 in geheel Indië werd ingevoerd, moest een Europese ouder zijn kind aangeven. Wel of niet gemengd.
        Daarvoor deed men trouwen en dopen bij de eigen kerkgenootschap en die opgaves gebruikte de wetgever als juridisch bindend ( zorgplichten, erfenis etc), Wel of niet van gemengde afkomst.

  5. P.Lemon zegt:

    @Jeroen. Misschien opent dit de op een kiertje staande deur wat verder?:

    De etymologie is het deelgebied van de taalkunde dat de herkomst van woorden bestudeert. De etymologie van een woord is de historische verklaring voor de manier waarop de vorm van het woord tot stand is gekomen; daarom wordt het ook wel de woordherkomst (Duits: Wortherkunft) genoemd.
    Met behulp van de etymologie en de klankwet is zo vastgesteld dat het Nederlands, Engels en Duits nauw verwante talen zijn. Zij gaan terug op een gemeenschappelijke brontaal, ook wel bekend als het Oergermaans, dat op zijn beurt deel uitmaakt van de veel grotere Indo-Europese familie. Door klankwetten te extrapoleren kunnen taalwetenschappers de Oergermaanse vorm van een woord reconstrueren, zelfs wanneer die nooit is opgeschreven.

    De term Indo-Europees of Proto-Indo-Europees wordt gebruikt voor de oertaal, grondtaal of het oudste stadium van alle Indo-Europese talen. Deze taal is nooit geschreven. Hij werd aanvankelijk gesproken in Zuid-Rusland. Tussen 3000 en 2000 v. Chr. verspreidden zich groepen Indo-Europeanen vanuit Zuid-Rusland over heel Europa en zuidoostwaarts over een deel van Azië.

    Daarom maar hierin opgezocht : http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/liplap

    indo: in het koloniaal verleden werd dit beschouwd als een ietwat aanstotelijke en te vermijden afkorting van Indo-Europeaan, waarvoor men het woord ‘Indiër’ heeft ingevoerd. In Indische kringen zei men in het midden van de twintigste eeuw wel eens grappenderwijs dat indo een acroniem was van ‘In Nederland Door Omstandigheden’. Eigenlijk is een indo iemand van gemengd Europees en Aziatisch (maar ook Afrikaans) bloed. Een verdwaalde indo noemde men een indo kesasar. Thans allang geen scheldwoord meer. Jonge Indische Nederlanders gebruiken de term de laatste tijd zelfs meer en meer als geuzennaam, als uiting van trots over hun Indische identiteit. Indo werd al opgetekend in 1898.

    Nog vreemder is dat we (indo en totok) ook zo werden aangeduid:

    liplap: (destijds in Ned.-Indië) denigrerend voor een indo-vrouw of -meisje; kleurling(e): een kind van een blanke vader en een inlandse moeder of omgekeerd. Het is Maleis en betekent ‘verschillend gekleurde laagjes op elkaar’. Emas liplap betekent ‘imitatiegoud’. Liplap is ook een meer algemeen scheldwoord (zie citaat Querido). Veth schrijft: ‘Liplap schijnt mij een komisch, willekeurig gevormd woord te zijn, op de wijze van mikmak en dergelijke, – een spotwoord dat, eenigszins geluid nabootsend, op de hoogst gebrekkige en belachelijke taal dezer klasse van kleurlingen wijst.’

    ( M. De Coster (2007), Groot scheldwoordenboek )

  6. Jeroen zegt:

    Dat iIndo opgetekend werd in 1898 hebben ze verkeerd, ik heb dit gevonden:
    “een net passantenhuis, waar een Indo-Europeaan, opziener der wegen, logies en voeding verschaft.” Uit 1886

    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001188601_01/_gid001188601_01_0098.php?q=

  7. Jeroen zegt:

    “gedurende het Engelsch tusschenbestuur in Indië, en voornamelijk te Batavia, veel voor de gezelligheid. Drawing rooms bij den landvoogd, groote diners en avondpartijen bij de aanzienlijke ingezetenen waven aan de orde van den dag en bij die gelegenheden werden een pracht en weelde tentoongespreid, waarvan de Indo-Europeesche maatschappij onzer dagen zich slechts bij overlevering een denkbeeld kan vormen.”
    Uit 1881

    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001188101_01/_gid001188101_01_0068.php?q=
    ————————————————————————————
    “Vooral echter vergete men niet, dat de tegenwoordige Indo-Europeanen geen ander doel kunnen hebben dan om rijk te worden. Ze verkeeren in de onmogelijkheid om iets anderste doen.”
    1875
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001187501_01/_gid001187501_01_0075.php?q=
    ————————————————————————————
    “l’Archipel Indo-Neerlandais………………….Dl. III. Blz. 167.”
    1866
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001186601_01/_gid001186601_01_0086.php?q=
    ————————————————————————————
    Reeds in 1808 schreef J. Leyden, in het Xde deel der ‘Asiatic Researches’, eene verhandeling ‘on the languages and literature of the Indo-Chinese nations’, waaruit men hoofdzakelijk leert hoe bitter weinig men daar toen nog van wist. In 1810 liet dezelfde schrijver te Serampore een ‘Comparative Vocabulary of the Barma, Malayu and Thái languages’ drukken, terwijl zijne vertaling der ‘Malay Annals’ eerst eenige jaren na zijn dood, namelijk in 1821, te Londen verscheen.
    1808
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001186401_01/_gid001186401_01_0005.php?q=
    ————————————————————————————
    Acta Societatis Scientiarum Indo-Neerlandicae, Voll. I-II. 1856 et 1857. 4o.
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001185901_01/_gid001185901_01_0006.php?q=
    ————————————————————————————
    zijn ‘a comparative vocabulary of the Barma, Malayu und Thaï languages,’ gedrukt te Serampore in 1810, ‘an Essay on the languages and literature of the Indo-Chinese nations
    1810
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001185701_01/_gid001185701_01_0007.php?q=
    ————————————————————————————
    In het jaar 1817 ondernam Morrison, in vereeniging met Milne, zijn’ vriend en medgezel in de verbreiding van het Evangelie, de uitgave van een driemaandelijksch geschrift ‘de Indo-chinesche sprokkelaar’ (Indo-Chinese Gleaner)
    1817
    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001184901_01/_gid001184901_01_0029.php?q=
    ————————————————————————————

    • Jan A. Somers zegt:

      Het Engelse tussenbestuur was niet in 1881, maar in 1811-1816. In Nederland waren in die tijd de grote feesten ook niet bedoeld voor de gewone burgers! Nu trouwens nog niet. Gelukkig maar, hoef ik niet in jas toetoep op te draven.

  8. Jeroen zegt:

    Geen melding van Indo in 1875:
    Inlandsch kind is de Oostindische benaming voor een persoon uit de vermenging van Kaukasisch met eenig ander ras gesproten, sang-mêlé in het Fransch, half cast (wat echter weder oorspronkelijk niet op rassen maar op Indische kastenvermenging doelde) in Britsch-Indië genoemd. Het is de fatsoenlijke term, gelijk kleurling dit (volgens C.v. Schaick, in zijn bovenaangehaald werk) in Suriname is, in tegenstelling met mulat, wat daar als scheldwoord geldt, als in Insulinde liplap. (Kleurling beteekent echter eigenlijk ieder, die eene gekleurde of beter gezegd, anders dan die van het Kaukasisch ras gekleurde, huid heeft, dus ook de inlander of neger van onvermengd ras.) In oude Indische geschriften vindt men daarvoor veelal mesties gebezigd, met welk woord men tegenwoordig anthropologisch bepaaldelijk de kleurlingen van gemengd Kaukasisch (Middellandsch) en Amerikaansch ras aanduidt, en dat dan ook in Insulinde nagenoeg niet meer gehoord wordt. Wellicht had men het ook uit het Portugeesch overgenomen evenals het veelgebruikte door het L. Maleisch uit die taal gekomen woord sinjo, van het portugeesche senhor (spreek uit seenjoor), heer, wat thans in het L. Maleisch jongeheer beteekent, en nevens het Maleische nonna1, meisje, in het L. Maleisch van de kinderen van Europeanen gebezigd, ook jonge juffrouw, thans veelal door Europeanen gebruikt wordt om de kleurlingen van gemengd Europeesch en inlandsch bloed aan te duiden. Zij zelven, vooral de sinjo’s, hooren die benamingen echter niet gaarne en door een Europeaan van een volwassen man gebezigd, klinkt sinjo dan ook tegenwoordig minstens genomen minachtend.

    http://www.dbnl.org/tekst/_gid001187501_01/_gid001187501_01_0056.php?q=mesties

  9. Surya Atmadja zegt:

    Boeroeng, op 5 augustus 2012 om 13:49 zei:

    Pieter Erberveld was geen Mardijker. Vader Erberveld zou Duits geweest zijn.
    ————————————–
    Klopt, heb mijn boekoe pinter doorgebladerd.
    Ik las zijn naam in een hfdstuk over Mardijkers.
    Majoor Jantji, (Augustijn Michels)millonai was een zoon van de rijke Mardijkse
    Jonathan Michiels die de Kalapa Nunggal grond goedkoop had gekocht van de Compagnie .
    Tot 1770 waren veel rijke Mardijkers .in Batavia e.o.
    Het schijnt dat de Mestiezen ook ingedeeld werden bij de Mardijkse soldaten, zodat er vermengingen plaatsvinden.

    De normale benaming van kinderen van gemengde afkomst was Mestiezen ,
    Naar gelang van het % Europeeschbloed maakten onze vaderen onderscheid tussen Mixtiezen “half slagh” ,Castiezen(van Casta-soort) of Poestiezen (van postico-onecht) en Christiezen.
    De Mardijkers zijn Christiezen , maar geen Mestiezen.
    Zo te zien was men tot bijna 1800 zeer duidelijk over wie wat is .

    Over Indo paupers , men ken het al in 1664 in Ceilon
    Er was een tijdje geweest dat die Mixtiezen als Inlanders worden gezien.

    Van Imhoff bouwde in 1746 een Samarangsche weeshuis voor hun.
    Bron Batavia deel 1 Bataviaasch Genootschap van Kunst en Wetenschappen (1922)

  10. Ed Vos zegt:

    Zo, nadat we weten dat een indo-europeaan een indo is die gewettigd europeaan is, en er ook indo’s zijn die dat niet zijn en dus tot de gevarieerde groep der inlanders (inheemsen, nu Indonesiers) worden gerekend de hamvraag: wat mag je doen en wat moet je laten als bezoeker in van indonesie?

    • Ed Vos zegt:

      p.s. mijn moeder was indo-duitse want vader duitser, moeder balineze, had de duitse nationaliteit, maar zij was tevens ook indo-europeaan Zo kun je alle varianten bedenken.
      De productie van indo’s hield niet op na de souvereiniteitsoverdracht of bij de naamverandering van Nederlands-indie naar Indonesie. .Ondanks alle fraaie definities ging die productie rustig door tot de dag van vandaag. Indie ten spijt, ja zelfs zonder verband met indie.

  11. Ed Vos zegt:

    p.s

    terwijl “Indo” in Nederland de betekenis heeft dat een Nederlander van Nederlands-Indische afkomst

    Hieruit leid ik af dat er naast de Nederlandse bevolking ook een indische bevolking was (de bevolking van Indie), te weten allen die niet Nederlander waren: javanen , Molukkers, Moslims, Klingalezen, chinezen, Buginezen, etc met wie de Nederlanders zich hebben gekruist.

  12. P.Lemon zegt:

    @Jeroen.
    Vanaf 1639 was het overigens voor alle met Aziatische of Indo-Europese vrouwen getrouwde compagniesdienaren verboden te repatriëren. Zij voegden zich na afloop van hun contract dan ook vaak bij de kolonisten die zich permanent in Azië gevestigd hadden. In de bevolking van de nederzettingen van de VOC kwamen al spoedig veel Indo-Europeanen voor. Die werden ‘Mestiezen’ genoemd; het woord Indo-Europeaan dateert van na de VOC. http://www.voc-kenniscentrum.nl/themas.html

    En een wat grondiger aanpak:

    IndischHistorisch.nl wil u direct brengen naar waar u wilt zijn: de Indo als centraal figuur in de Indische geschiedenis. Eigenlijk pas voor het eerst en op grotere schaal opgepakt door wetenschappers gebeurde dit met de in 1989 gestarte studiedagen, in Leiden en later Den Haag op de Pasar Malam Besar. De bijdragen van de sprekers van de studiedagen zijn later in boekvorm gebundeld. Er zijn zeven studiedagen gehouden en van vijf zijn de bijdragen in boekvorm uitgegeven.
    Via deze bundels kan een goed overzicht worden verkregen van zowel algemene historische benaderingen (stand van zaken in de wetenschap, methoden, voorbeelden) als van specifieke casestudies zowel lokaal als thematisch gezien. Het is zeer aan te bevelen deze bundels door te nemen en er artikelen uit te selecteren die u interesseren.
    Ze vormen een goede start om beknopt een breed scala aan onderwerpen te overzien uit de Indische geschiedenis. En….in de thema’s zitten voor iedereen herkenbare onderwerpen, personen, gebeurtenissen. Het gaat dus echt over úw geschiedenis.

    Wim Willems (red.)
    Indische Nederlanders in de ogen van de wetenschap.
    Uitgave nr 38 door het Centrum voor Onderzoek van Maatschappelijke Tegenstellingen van de Universiteit leiden.
    Leiden 1990.

    Idem
    Bronnen van kennis over Indische Nederlanders. Bundel artikelen naar aanleiding van de 2e Studiedag Indische Nederlanders.
    Leiden 1991.

    Idem
    Sporen van een Indisch verleden (1600-1942).
    Leiden 1992.

    http://www.indischhistorisch.nl/kennis_literatuurlijst.htm

    Of deze wat uitgebreidere discussie :

    02 juni 2010
    Wat is Indisch? een korte vraag waar ik geen antwoord op geven kan, en met mij velen, vooral mensen die zich Indisch noemen, maar eigenlijk niet weten wat dat inhoudt. Dat wordt wel heel erg duidelijk als je deze vraag aan Google stelt, waar men
    overigens ook veel antwoorden op de vraag vinden kan, dat moet een hele geruststelling voor die Indischen zijn. Of niet natuurlijk, want als men op Indische sites leest heerst er een hoop onzekerheid over deze materie. Men noemt zich Indisch dat afkomstig is van Indische Nederlander of Indo dat weer kort is voor Indo-europeaan. Een Indische Nederlander hoeft geen Indo te zijn, maar Indo’s noemen zich graag Indisch.

    http://www.londoh.com/weblog/index.php?itemid=1891

  13. Ed Vos zegt:

    Een Indische Nederlander hoeft geen Indo te zijn, maar Indo’s noemen zich graag Indisch.

    Ja Pak Lemon. voor hetzelfde geld, omdat ik in indonesie ben geboren noem ik mezelf indonesisch. En wanneer een voorvader van mij Joods blijkt te zijn kan ik mezelf ook trots Joods noemen, omdat Jodenzo vaak vervolgd zijn. Hangt van mezelf af.

  14. Jeroen zegt:

    Wat mij altijd verbaast heeft is dat een boek zoals De Geschiedenis van de Indische Nederlanders zo’n beetje begint met:

    “Wij willen met dit boek aantonen dat de Indo-Europeanen geen homogene groep was.”

    Waarom zouden ze dat willen aantonen?
    Wie vraagt hun om dat te doen?
    En waarom zouden historici dat doen, ze zijn toch geen antropologen?

    Daarnaast zijn Indo’s die zich ook Indische Nederlanders noemen net zo homogeen als vrijwel elke ander groep.
    Dit boek toont juist aan dat Indo’s net zo homogeen waren als elke andere groep.
    Het gros stamt af van een njai/munci en een militair.
    Het gros stamt af van een Javaanse en Hollander.
    Het gros heeft op een Hollandse/Europese school gezeten.
    Het gros had een baan als klein ambtenaar.
    Het gros sprak in ieder geval Indisch Nederlands
    Het gros was op Europese element in Indië en niet het inheemse.
    Het gros heeft, vermoed ik, geinterneerd gezeten na de tweede wereldoorlog.
    Het gros werd opgevoed met Nederlandse tradities op z’n Indisch geïnterpreteerd.
    Het gros droeg Europese kleding.
    Het gros is in Nederland terecht gekomen.

    Dat er uitzonderingen zijn toont niets aan, het zelfde geldt ook voor vrijwel alle andere groeperingen in de wereld.
    Dat er ook Indonesiers waren die één of meerdere punten gemeen hebben toont ook niets aan. Het gaat er om dat Indo’s meer van bovenstaande punten gemeen hadden in tegenstelling tot andere groeperingen wat ze tot een groep maken.

    Zelfs Indianen in het amazone gebied zijn niet 100% cultureel en genetisch homogeen mag ik hopen anders gaat het om inteelt neem ik aan?

    • Surya Atmadja zegt:

      De Geschiedenis van de Indische Nederlanders zo’n beetje begint met:
      “Wij willen met dit boek aantonen dat de Indo-Europeanen geen homogene groep was.”
      ====================================================
      Wie zijn de schrijvers ?
      De zoveelste keer dat buitenstaanders (?) het niet kan laten om na te trappen.

      Terecht dat Jeroen vragen stelt waarom ze het willen aantonen.
      Als historici moeten ze neutraal blijven .

      Of zijn ze bezig met een onderzoek over homogeniteit van bepaalde groepen , door vergelijkingen te maken ?

      • Jeroen zegt:

        Ik denk dat het iets met de overheid te maken heeft gehad. Erkennen van het bestaan van een minderheid, zeker zo’n grote, betekend eventuele subsidies en mogelijke problemen.
        Niet erkennen betekent stimuleren dat men helemaal opgaat in de bevolking, een weg die al ingeslagen werd bij aankomst in Nederland.

        Bij niet erkenning heeft men geen recht op subsidies en andere zaken die nog iets met de koloniale tijd heeft te maken en die specifiek met de Indo-Europese groep heeft te maken.
        Ik denk niet dat dat waandenkbeelden zijn omdat overheden over de hele wereld daar mee spelen.
        Zo zijn er Indianen stammen die nooit een verdrag hebben getekend met overheden en daardoor weer anders worden geclassificeerd en minder rechten hebben.

      • CJ Lentze zegt:

        Ik vat ‘niet homogeen’ op als iets positiefs. Ik heb het boek niet gelezen, maar mij lijkt dat de schrijvers juist misconcepties over de Indische Nederlanders in Indië uit de wereld wilden helpen. In ons dorp waren de verschillende Indische gezinnen ook heel divers wat afkomst betreft (Duits/Chinees, Frans, Thais, etc.); nam niet weg dat toentertijd, zo in de jaren ’60, Indo’s elkaar wel wisten te vinden, door gedeelde geschiedenis en cultuur.

        Heterogeniteit hoeft geen afbreuk te doen aan de cohesie van een groep. Geen overheid kan zo’n cohesie tenietdoen. Dat kan alleen de groep zelf.

      • Jeroen zegt:

        De vraag is of je over een “groep” kunt spreken als er geen homogeniteit is. En tot welke mate er homogeniteit moet zijn om over een “groep” te kunnen spreken.

        Het boek heet De oude Indische wereld van Ulbe Bosma en Remco Raben.

        “Wij willen tonen dat begrippen als ‘mesties’, ‘Europeaan’, ‘Indo-(Europeaan)’ en uiteindelijk ‘Indische Nederlanders’ kinderen van een tijd en plaats waren, Wij hopen te kunnen afrekenen met het idee dat Indische families een sociaal en cultureel homogene gemeenschap tussen totoks en Inlanders hebben gevormd, of dat zij, als collectief, een gemarginaliseerd soort ‘europeaan’ zijn geweest.”

        Ik snap het niet.
        Ten eerste waren en zijn Indo’s naar mijn mening homogeen genoeg om een eigen cultuur te hebben. Niet heterogener dan andere groepen.

        Ten tweede is iedereen een kind van tijd en plaats.
        De Nederlanders zijn van bezetting naar bezetting gegaan. Nederland van naamsverandering naar naamsverandering, Nederland heeft altijd onder invloed gestaan van andere landen en migranten komen al eeuwen in Nederland wonen.
        Toch ken ik geen boek die de culturele homogeniteit van de Nederlandse gemeenschap wil ontkrachten.

        Daarnaast toont dit boek en vooral het vervolg “In Indie geworteld’ juist wel aan dat Indo’s gemarginaliseerd soort Europeanen waren.
        De donkere Indo werd gediscrimineerd, het kleine percentage witte Indo’s niet. Dat is mij niet heterogeen genoeg.
        Het grootste deel van Indo hoorde niet bij de bovenlaag, een klein gedeelte wel, ook niet erg heterogeen.
        Men wilde de Indo’s na de tweede wereldoorlog liever niet in Nederland hebben, voor totoks gold dat volgens mij niet.
        En dan hebben we het nog niet eens gehad over de achterstelling van Indo’s heden ten dage als het gaat om Indische geschiedschrijving.

        Het is een interessant boek, maar het heeft niet aangetoond dat de Indo heterogener is dan groepen waarbij men wel spreekt van een cultureel homogene gemeenschap.
        Toch een wetenschap die beter aan cultureel antropologen kan worden overgelaten

  15. Surya Atmadja zegt:

    Jan A. Somers, op 6 augustus 2012 om 11:01 zei:
    Maar Jakatra kwam toevallig eerder.
    ——————————————————————-
    De eerste samenwerking van een Indonesische koninkrijk met de Portugezen was tussen Pajajaran met Malaca.
    De reden was dat dreiging van uit Demak en Cirebon die de Moslim Sultanaat Bantam mede hadden opgericht .
    Bantam was eerst een vazalstaat van de Hinduistische Pajajaran.
    De gezamenlijke Moslim leger had Sunda Kelapa veroverd in 1527.

    Dat Batavia “toevallig”in handen valt van de VOC ( ten koste van 1 slachtoffer ) werd ergens anders verteld .

    • Jan A. Somers zegt:

      De VOC had niets te maken met bijvoorbeeld het oude Pajajaran. En het ‘toevallig’ slaat op het lijstje met mogelijke plaatsen voor het rendez-vous. Matelieff dacht aan Jakatra, Bantam, Atjeh of Palembang, Coen dacht aan Malacca, en de eerste GG, Pieter Both, dacht aan Bantam. (zie mijn dissertatie).
      Eerst gooide Bantam hoge ogen, al op 20 augustus 1603 wist Van Waerwijck van de Pangeran een erf met een stenen gebouw te verkrijgen, dat in het beste deel van de stad was gelegen. Dit werd de eerste loge van de VOC in de Indische Archipel met een President of Directeur en een college van vier rechters. De situatie bleek echter toch te onveilig, Van Leur 1934: “Elk der edelen voert het bewind over een wijk der stad, houdt in zijn hof zijn gewapenden volgstoet van voorvechters, huurlingen en slaven.” In 1608 werd de rijksbestuurder vermoord. Er brak een burgeroorlog uit tussen de Pangeran, oom en voogd van de minderjarige sultan, en de Panggawas, opperbevelhebber en stadhouder van het gewest. Jacques l’Hermite, de president van de loge, wist met de jonge vorst en zijn regent een nieuw “euwigh verbondt” te sluiten. Nadat de Panggawas had gezegevierd, werd het contract van 1609 door de Bantammers, alsof het niet bestond, terzijde geschoven, zodat l’Hermite het raadzaam achtte ook met Jakatra te onderhandelen. Voor die tijd hadden Nederlandse schepen Jakatra al aangedaan om er te provianderen, en in 1602 had Wolfert Hermansz. daar al een brief van Prins Maurits overhandigd aan de regent die daarmee zeer verguld was geweest; men hield hem kennelijk voor een onafhankelijke vorst!
      Nadat het niet was gelukt van de vorst van Bantam Poelau Pandjang te kopen, kreeg Pieter Both opdracht te zoeken naar een andere geschikte plek: “metten coninck van Jacatra in naerder communicatie ende alliantie te treden, te weeten van hem te begeeren een gelegen plaets, omme tot ons contentement een fort, dienende tot een rendevous van de gantsche Indische navigatie van onse schepen aldaer te bouwen, houden ende in alle gelegentheyt te blijven besitten”. In het contract werd de eerste aankoop van bouwgrond in Jakatra geregeld, in de Chinese wijk buiten het dorp, aan de zeekant. Wellicht kreeg men hier eigen jurisdictie, net als de Chinezen. Toen Both in 1611 in Jakatra arriveerde trof hij daar overigens een zeer onhan-delbare regent, die de in het verdrag geregelde vrijdom van rechten bij de proviandering weer introk.
      Nadat Coen met versterkingen was teruggekeerd om het fort te ontzetten leek Jakatra meteen een goede keus uit het lijstje voor een rendez-vous. Dit besluit viel op 29 mei 1619 waarna de volgende dag de aanval op Jakatra werd uitgevoerd. Dat van dat ene slachtoffer behoort waarschijnlijk tot de mythen en legenden. Krijgskundig gezien zou Coen tenminste één soldaat moeten tegenkomen om volkenrechtelijk te spreken van conquest gevolgd door soevereiniteit. Mij lijkt het waarschijnlijk dat er niemand meer was.
      Op de rede van Bantam wist Coen de in Jakatra gevangen Nederlanders vrij te krijgen: “De pangeran sprack seer schoon, zeyde niet anders dan vrede ende vrientschap met ons te begeeren.” De naar Bantam gevluchte Jakatranen keerden terug (werkgelegenheid!) en Chinezen herstelden de handel. Bantam zag niet lang daarna Batavia als handige buffer tegen Mataram, dat steeds probeerde macht over heel Java (en daarbuiten) te veroveren.

      • Surya Atmadja zegt:

        Dat andere GG en hoge oompjes andere rendez-vouz plaats willen is ook bekend.
        Alleen Coen had het voor elkaar gekregen om Sunda Kelapa zonder slag of stoot te veroveren.
        En hoe !
        Er zijn veel Nederlandse bronnen die dat vermelden.
        Over het verraad (niet nakomen van overeenkomsten) kan ik alleen verwijzen naar Nederlandse bronnen.
        Vanuit die tijd kwam waarschijnlijk de gezegde :” Seperti Belanda minta tanah.”.
        Eerst een stukje grond huren voor een loji , en stiekem versterken .

      • Jeroen zegt:

        Lijkt op wat China nu doet, met semi-geschiedkunde eilandjes proberen te claimen en als dat niet lukt een container Chinezen in sneltreinvaart een stad laten bouwen met een militair als burgemeester.

      • Jan A. Somers zegt:

        Die bronnen (vooral volkenrechtelijke verdragen) zijn allemaal te vinden in het Nationaal Archief (en Arsip Nasional) en de Koninklijke Bilbliotheek. Veel is opgenomen in Corpus Diplomaticum Neerlando Indicum. Gedeeltelijk ook in mijn dissertatie. En het versterken was gewoon in de verdragen afgesproken. Hoe of men in Indonesië gewoon was/is om te gaan met verdragen kun je in mijn dissertatie en in mijn boek lezen. Daarin zijn vooral de verwijzingen naar de bronnen van belang.
        Het zoeken naar een plaats voor een rendez-vous had toen niets met geschiedenis te maken. Nu is dat natuurlijk wel geschiedenis. Ik weet niets af van een militair als burgemeester. Coen was gewoon koopman, tegenwoordig zou je zeggen econoom/boekhouder. En Gouverneur-Generaal. En die Chinezen zaten al lang in Jakatra, net als overal in de archipel. Niet als bouwvakkers, maar als handelaars.

  16. Surya Atmadja zegt:

    Jan A. Somers, op 7 augustus 2012 om 17:06 zei:
    . En die Chinezen zaten al lang in Jakatra, net als overal in de archipel. Niet als bouwvakkers, maar als handelaars.
    ———————————————————————————–
    Het is een grote mythe dat de Chinezen alleen maar handelaren waren in Nederlands Oost Indie.
    In het begin waren ze , eeuwen lang voordat Compagnie van Verre op Bantam lande handelaren, met hun jonk .
    Ze waren meer of meer mee gegaan met de Nederlanders , mee verhuisd uit Bantam naar Jayakerta.

    Dat zijn in het begin de Tjina Singkeh( de Chinese “baren”).
    Een klein deel waren Moslim zoals de beroemde Admiraal Cheng Ho .
    Veel Moslim geleerden zijn ook min of meer Chinezen, in het bijzonder in Oost Java en Batavia en omgeving.

    Hun nakomelingen waren de PERANAKANS, meestal zitten ze of in de mijnbouw( Bangka ) of als tani ( Tjina Benteng) in de buurt van Tanggerang .Of koelie kontrakt in Deli.
    Batavia werd door hun min of meer opgebpuwd , zoals de suikerplantages in Batavia en ommelanden.
    De drooglegging van de moerassen van Kemayoran.
    ( Ke-Major-an , waar de oude vliegveld stond – nu met flats van 30-40 verdiepingen kreeg naan omdat daar volgens verhaal een Chinese Majoor woonde).
    In West Kalimantan waren ze zelfs als Kongsi bijna oppermachtig, een staat in de staat , waar VOC last hebben.
    Ook zijn ze berucht als Chinese zeerovers in de straat van Malaka en omstreken.
    Zelfs Admiraal Cheng Ho maakt jacht op de Chinese piraten.
    Tumasik ( voorloper van Singapura) was een oude Chinese piratennest .

    Later werden de Chinezen ten tijde van Mataram ook gebruikt door de Nederlanders als belastinginners .Daardoor waren ze gehaat door de Javanen . En ook door de de Nederlanders die geld schuldig zijn aan de rijke Chinezen ( o.a gokschulden).

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik heb het niet over de Chinezen door de eeuwen heen, maar over de korte periode Jakatra>Batavia. De VOC kocht de grond in de al lang bestaande Chinese wijk o.a. vanwege de al bestaande handel. Na de verovering van Jakatra was er inderdaad even een tekort aan bouwvakkers waar dus de Chinezen insprongen. Die hadden immers even geen handel. Maar al spoedig overvleugeld door teruggekeerde Jakatranen.
      Eind 1619 woonden er weer zo’n 400 Chinezen onder Bencon, de Kapitein-Chinees. Coen had goede contacten met hem. De Chinezen zorgden voor de hernieuwde handel tussen Bantam en Batavia. Zelfs na het afbreken van onderhandelingen in 1622 bleef de Chinese peperhandel doorgaan. En in 1627 ging er een gezantschap naar Bantam op Chinees initiatief. De Chinezen bleven in het diplomatieke verkeer tussen Bantam en Batavia een belangrijke rol spelen, de handel was immers hun bestaansrecht. Op 1 november 1632 bedroeg het aantal Chinezen in de stad 1702 mannen, 554 vrouwen en 134 kinderen.
      In Soerabaja ging ik altijd naar een Chinese kapper. Daar werd ik keurig op de hoogte gehouden van de Japanse activiteiten in China.

      • Surya Atmadja zegt:

        Jan A. Somers, op 8 augustus 2012 om 12:01 zei:
        Ik heb het niet over de Chinezen door de eeuwen heen, maar over de korte periode Jakatra>Batavia.
        ——————————————————————
        Ik heb het ook over de rol van de Chinezen voordat Compagnie van Verre ( Cornelis de Houtman) in Bantam lande.
        En kort na de “verwoesting”of conquest van JPC .
        Over zijn conquest en couragie lees ik deze passage:
        De verovering van Jacatra.
        Onderweg hadden de mannen reeds allerlei baldadigheden uitgehaald., kampoengs langs de kust “geraseerd”, gebrand en geslacht .Het slagersinstinct was ontwaakt en het versche bloed had volop de zinnen geprikkeld.

        De geschiedenis van de z.g verovering van Jacatra en de stichting van Batavia mogen als bekend worden verondersteld( authentieke geschiedenis volgens de twee eerste stukken van Oud Batavia , zie ook Hendrik Conscience)

        Denken we ons de voorlaatste episode van dat beleg even in.
        Den Cooning Ranamanggala had ten bate van de onzen ingegrepen , den Spaanschen Brabander Van den Broecke , die wegens schending van en verdrag door den Jacatraanse stedehouder gevangen genomen werd , had hij uit zijn gevangenschap bevrijd en 14 Engelse schepen , die voor Batavia kruisten verjaagd .
        Voor deze daden , geheel geheel ten onze verricht , staat de man in onze geschiedenisboeken als “de verrader”
        Zie ook het verslag van 2 compagnie dienaren die niet meer terug durven naar Bantam, omdat VOC haar woord heeft verbroken .

        Terug naar de Chinezen , begin 1702 waren er nog niet eens 1000 Chinezen tussen de vesting muren.
        Buiten de vesting krioelt het van illegale chinezen ( o.a aangevoerd door corrupte kapieins ).
        Dat leide later tot de Chinezenmoord , waar de kali Angke rood stond van Chinzenbloed .
        Chinese pogroms in Batavia.Zelfs de “binnen”Chinezen werden vermoord.

      • Jan A. Somers zegt:

        De regent zag geen kans meer het fort te overmeesteren en nam het initiatief tot onderhandelingen, die ondanks Engelse tegenwerking resulteerden in een op 19 januari gesloten verdrag (Corpus Diplomaticum, LXI, Djakatra, 19 januari 1619). In dit contract was een verbod tot het bouwen rond het fort opgenomen, wellicht ter verkrijging van een vrij schootsveld. Drie dagen later was Van den Broecke zo onvoorzichtig in te gaan op een uitnodiging voor een feest bij de regent, waar ook de Engelse admiraal Thomas Dale aanwezig was, en waar hij met zijn delegatie gevangen werd genomen. Pieter van Raey nam de leiding over, maar dacht het niet lang te kunnen uithouden. De Engelsen wilden echter het fort onbeschadigd in handen krijgen waarop de regent de onderhandelingen heropende, mede over een losprijs voor Van den Broecke. De Nederlanders gingen niet in op de voorwaarden van de vorst waarop Thomas Dale het heft in handen nam. De Nederlandse bezetting zag geen uitweg en ging accoord met een overgave die tevens een vrijgeleide onder Engelse bescherming zou inhouden.
        De vorst van Bantam zag zich de buit ontgaan en stuurde een leger naar Jakatra, waardoor het de Engelsen niet lukte de Nederlanders uit het fort te evacueren. De Bantamse commandant nam Jakatra voor Bantam in bezit; Van den Broecke met de zijnen werden door de legeroverste naar Bantam gebracht. De Engelsen zochten nu steun bij de Nederlanders in het fort. Dezen wensten echter, gezien hun zwakke positie, nog steeds Jakatra te verlaten onder Engelse bescherming, conform het contract van 1 februari 1619. De Engelsen vreesden hierdoor de gunst van de vorst van Bantam te verliezen, braken het beleg op, en scheepten zich op hun vloot in.

  17. Ed Vos zegt:

    Volgens mij waren de ontdekkingsreizigers die van heinde en ver allerhande spullen meebrachten naar hun land. Totdat iemand besloot dat land te ommuren en men besloot niet verder te gaan dan die omheinde muur. Typisch een geval van een muur voor zijn kop.
    Toen was het eeuwenlang afgelopen met hun handels-en ondekkingsgeest.
    Al die ontdekkingsreizen kostten een lieve yuan en het leverde ook al te weinig op.

    – Djojokerto – Jaya karta – het onoverwinnelijk handelen. Volgens mij maakte iemand er toen op een Hollandse manier een eind aan, althans wat de tegenpartij betrof,.

    • Surya Atmadja zegt:

      Ik heb gemerkt dat over dezelfde fenomeen soms verschillend gekeken kan worden.Vanuit verschillende bronnen.
      De Nederlanders hebben hun eigen versie.
      Als ik lees dat volgens een Nederlandse historicus ( boek omstreeks1952-) niks van bekend was wat er in West Java gebeurde voor het jaar 1000 NC , dan vraag ik me af wat er tussen de 1ste eeuw NC en 9 eeuwen later in West Java gebeurde.
      Terwijl Taruma Nagara omstreeks 400NC al contacten had met China .
      Ook over het verhaal over de “conquest”van Jayakerta heb je naast Nederlandse ook Engelse bronnen en Indonesische bronnen (heel summier ).
      Volgens Indonesische bronnen ( die weer ondersteund werd door buitenlandse bronnen) was Jayakerta de oude Sunda Kalapa haven , van de verslagen Koninkrijk van Pajajaran.
      De plaatselijke bestuurder is een vazal van Bantam , die kan en mag geen verdragen sluiten met VOC.
      Volgens Engelse bronnen was de problemen ontstaan over de uitleg van een verdrag , tussen huren en kopen van een stuk grond , en hoe het gebouwd of verstrekt gaat worden.

  18. Ed Vos zegt:

    Ik heb het dus over die chineze ontdekkingsreizigers…

  19. Ed Vos zegt:

    Toch maar weer terug naar deze discussie. Hier een reactie die ik op een andere blog tegenkwam:

    Rare discussie, Indo’s komen in alle kleuren alleen op Java bestaan al verschillende stammen zoals Javanen, Madurezen en sundanezen… Op Sumatra hetzelfde en dan zijn er nog de kleine sunda eilanden en de gilli eilanden. Indonesia is al eeuwen over de kop gehaald door verschillende naties al lang voor Chr en lang daarna. Get ya facts straight, Indo is tegenwoordig een verzamelnaam voor alle mensen die afkomstig zijn van 1 van de eiland van Indonesia… Zoals Indo ook in Indonesia zelf een afkorting is voor de naam van het land. Indonesiers gaan niet elke keer uitleggen: mijn vader is javaans (madurees) en mijn moeder is half boeginees half toegoenees… Nee ze zeggen ze komen uit Indo om verwarring te voorkomen pas als je diep in gesprek gaat hoor je de achtergrond maar toch noemen ze zichzelf Indo van Flores tot aan Sumatra. Tuurlijk is er overal discriminatie en de regering stimuleerd dat vooral in Indonesia maar dat gebeurd overal. Maar dan om te zeggen dat bij Indischen of Indos veel wordt gediscrimineerd en dat in het extreem is echt bullshit want ik heb bij molukse gezinnen en bij belandas wel erger meegemaakt kwa uitspraken.. Niet te zuinig. Maar goed ieder heeft zijn eigen ervaringen, ik vind de vooroordelen hier alleen wel erg vooral het generaliseren getuigt van kortzichtigheid en een bekrompen kijk op de mensheid in het bijzonder de Indos.

  20. Jeroen zegt:

    Vage reactie…
    Ik denk dat Indo’s en Indonesiers elkaar een hand kunnen geven.
    Zowel Indo’s als Indonesiers lijken te vaak last van een minderwaardigheidscomplex te hebben, wat overgevoeligheid met zich mee brengt, maar ook de neiging om het op andere groeperingen af te reageren
    De oplossing: geduld.
    Zoals Surya Atmadja al een keer zei, Indonesie heeft een achterstand in te halen vanwege de langdurige kolonisatie.
    Ik denk dat de bemoeienis van de VS bij het aan de macht helpen en houden van Suharto ook mee gespeeld heeft.

    De oplossing van het minderwaardigheidscomplex bij Indo’s en Indonesiers: Indonesie moet laten zien dat het een succesvolle natie is.
    Daarbij moeten ze zo snel mogelijk ophouden met “onderdanig overkomende” huishoudsters en nanies naar het buitenland sturen.
    Geen rare fratsen meer uithalen bij de Olymische Spelen etc.
    Het buitenland moet weten dat er rekening gehouden moet worden met Indonesiers. En daarmee bedoel ik de Saoedies, de Maleisiers met hun “Indon” en de Chinezen met hun tsunamie aan goedkope zooi.
    Alle Indonesiers moeten de mogelijkheid hebben om gezond te eten zodat niet alleen de Chinese jongeren in Indonesie richting de 2 meter gaan.
    En, ik weet niet of dat terecht is, Indonesische mannen moeten niet opgevoed worden als prinsjes die al het huishoudgeld vergokken.
    Dat is echt een ondermijning van de vooruitgang. Hoe kunnen kinderen fatsoenlijk opgevoed worden als alleen de vrouwen zich bezighouden met het gezin?

    Indo’s hebben niet alleen culturele overeenkomsten met Indonesiers, ze spiegelen zich ook aan hun, of ze nou kijken naar de positieven of de negatieve punten. En dat niet alleen ook Nederlanders zullen het niet nalaten om Indo’s te confronteren met Indonesie, zowel positief of negatief. Gaat het dus goed met Indonesie dan heeft dat ook z’n effect op Indo’s denk ik.

  21. Surya Atmadja zegt:

    Jeroen, op 11 augustus 2012 om 09:24 zei:
    Gaat het dus goed met Indonesie dan heeft dat ook z’n effect op Indo’s denk ik.
    ——————————————————————————–
    Weet ik zeker , omdat hun geschiedenis bepaalde raakvlakten hebben.
    Als men positief benaderd( de lelijke dingen afwijzen) dan kunnen talentvolle Indo jongeren naar Indonesia gaan, voor studie en werk .

    Een tijdje geleden schrijf ik weleens omong kosong reacties in een site waar de jonge Indo talent bij elkaar komen .
    Lees je ook leuke verhalen , over hun ervaringen in de moderne Indonesia.
    Soms schrik ik weleens als sommigen “vreemd” doen in Indonesia omdat ze te weinig voorbereid hebben over “land-volk-cultuur”.

    Dat je opa of oma van daar kwamen, je pidjiten kan of lekkere bami Jawa kan maken is naar mijn mening te weinig als basis te zien om Indonesia te leren kennen.

    • Jeroen zegt:

      Dat is zo, het zit hem in de overdracht van cultuur, alleen verwant zijn qua bloed is niet genoeg.
      Persoonlijk heb ik het geluk gehad dat mijn oma, mijn opa heb ik te kort gekent, mij veel heeft geleerd.
      Bijvoorbeeld dat je niet voor een groep pratende mensen langs loopt maar er achter. Dat je je rechterhand uitsteek naar beneden en permisi vraagt als je tussen een groep mensen door loopt etc.
      Ik merk vooral in midden en oost Java dat ik qua doen en laten op hun lijk.
      Aan de andere kant ben ik toch weer erg Nederlands.
      Een echte Indo dus.

      Geluk heb ik ook omdat ik niet opgevoed ben met schaamte of haat voor Indonesie/Indonesiers. Het woord Indië heb ik mijn oma zelfs nooit horen zeggen, ze had het altijd over Indonesie.
      Ook haar latere partner, die net zo wit was als ik, maar zo Indisch als maar kan hield van Yogya waar hij geboren en getogen was.
      Hij had een Indonesische vlag op z’n auto, wat ik andere Indischen niet zo snel zie doen.
      Ik ben daarom ook niet zo vatbaar voor opmerkingen als “Indischen kunnen geen eenheid vormen” of “Indo’s krijgen nooit iets voor elkaar” “Indonesie zal nooit bla bla bla”

      Mijn oma was juist iemand van aanpakken, ze was actief bij de YES, ze roerde haar mond in het hotel waar ze woonden bij aankomst in Nedeland, ze liet het kaas niet van het brood eten.
      Een echte Abels-van der Wouden.

  22. hans vieleers zegt:

    mijn afkomst vind ik niet belangrijk,wel wie ,en wat ik ben , en zolang we nog niet het antwoord , en de afhandeling hebben op In Nederland Door Omstandigheden,en niet alleen voor de INDO’S maar ook voor de Molukkers, kan me daar niet druk om maken,zie de heren wel weer de 18e in Bronbeek met hun lintjes!

Laat een reactie achter op Surya Atmadja Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.