Figuur 1 In het midden vijfde van links Adj.M.Ch.Kokkelink, hr.P.deKock, mw.K.Ayal
Tony Kokkelink, zoon van Maus Kokkelink, doet zijn verhaal over het Minisymposium Museum Bronbeek 27 April 2012 en de nieuwe opstelling van de vlag van de Kokkelinkgroep, die in een guerillastrijd de oorlog overleefde in de Vogelkop, Nieuw Guinea.
Na mijn aankomst in museum Bronbeek had ik een hartelijk weerzien met Margot, dochter van de overleden Frans Coenraad, die medestrijder was in de groep van mijn vader. Gezamenlijk gingen wij naar de commandantswoning van het landgoed.
Hier werden wij verwelkomd door kolonel Geert Noordanus en voorgesteld aan oud-strijders, familie en belangstellenden,waaronder de heer B.Keller, die medeverantwoordelijk was voor de herpositionering van de Kokkelink vlag.Ik vond het jammer dat de twee enige overlevenden van de groep dhr P.de Kock en mw.K.Ayal hierbij niet aanwezig waren,terwijl ze toch tot bij de hoofdpersonen van dit symposium horen.
Na een korte inleiding van kolonel G.Noordanus in een volle Sumatrazaal over het verdere vervolg van dit symposium werd het woord overgedragen aan dr.E S.J.(Esther) Captain,historica,onderzoeker en co-auteur van o.a’Oorlogserfgoed overzee’ en Drs P.M (Esther) Zwinkels,historica en auteur van’’Het overakker-complot’’.Ook werd er een stukje uit de film van ‘ Vice meets:Koos Ayal’ vertoond waarin ‘Tante’ Koos’ vertelt over haar oorlogservaringen met de groep. Vooral het stukje waarin zij de hond van een dienstdoende dominee hebben opgegeten nadat zij alleen op bladeren en larven hadden geleefd, zorgde voor wat gelach in de zaal. Naar mijn mening gaf kolonel Noordanus te weinig aandacht aan het verhaal van de groep Kokkelink vergeleken bij de eerder genoemde lezers, die hun verhaal over het verzet in o.a Sumatra belichten.
Vervolgens was er gelegenheid om bloemen bij te zetten bij het monument voor het Indisch verzet en een minuut stilte in acht te nemen. Daarna was het veelbesproken moment aangebroken voor de herpositionering van de Kokkelink vlag. Het feit dat deze vlag ergens tussen oorlogsattributen waaronder een Japanse vlag stond opgesteld,was reden genoeg om onze verontwaardiging hierover richting ministerie van defensie en H.M.S de koningin kenbaar te maken.
Het verbaasde mij ten zeerste dat de aanschaf van een vitrine blijkbaar dusdanig zwaar op de totale begroting drukte, dat er in eerste instantie geen ruimte voor was. Gezien de prestaties en ontberingen welke deze groep mensen heeft doorstaan vind ik dit op zijn minst respectloos. De onthulling vond plaats door mw.Koos Ayal en de dhr.Bo Keller. Gelukkig bevindt de vlag zich nu in een passende vitrine op een waardige plek in het museum.
Met verontwaardiging en met grote teleurstelling zag ik tot mijn verbazing dat de bijbehorende brief van Koningin Wilhelmina die zij aan de groep schreef voor het ontvangen van de vlag niet aanwezig was in de vitrine. Aangezien ik de kolonel geen nadere uitleg heb horen zeggen, ga ik ervan uit dat deze brief spoedig weer teruggeplaatst bij waar die hoort,te weten bij die vlag. Ik zie het als gemiste kans is dat de twee enige nog in leven zijnde helden niet alsnog de nodige waardering en aandacht kregen, die zij verdienen.
Tot slot van dit symposium was er gelegenheid tot het nuttigen van een drankje en een hapje (helaas geen lemper en risolles) en konden de genodigden wat bijpraten. Ondanks de nodige kritiek vond ik het persoonlijk gezien toch een indrukwekkende dag. Het vervult mij met trots wat deze helden gepresteerd hebben. En ik zie het als onze plicht om dit stuk geschiedenis door te geven aan de komende generaties.
Dan wil ik hierbij mijn waardering uiten voor de inzet en moeite van dhr Bo.Keller die het nodige mogelijk maakte, zodat de vlag in ere is hersteld.
“ Terimah kasi!”
Tony Kokkelink (zoon van M.Ch.Kokkelink ).
Van l.n.r T. Kokkelink, H. Verbrugge, PdeKock, zoon van de Kock, K.Ayal, M.Verbrugge-Coenraad.Meer foto’s van J.Mossink
Gearchiveerd onder: diversen | 9 Commentaar »
