Eric in Indonesië (11)

gastpikirans

Eric Neyndorff is al 6 weken in Indonesië. Nog twee weken te gaan.
Hij zou proberen reisverhalen door te sturen. So far so good.
Dit is nr 11. Lees ook de eerdere delen.

!
Beste lezertjes,

Ik ben van Yogya met een minibusje of zoals dat met een goed Indonesisch woord wordt aangeduid, “travel” van Yogya naar Kediri gereisd. Een afstand van 240 km, en dat kostte me 120.000 rp. Ik werd om 7:30 uur opgehaald van mijn hotel, waar mijn reisgenote Esti al naar toegekomen was. Esti en ik hadden 2 plaatsen voorin naast de chauffeur.
Nadat wij van het hotel vertrokken waren, moesten de andere reizigers nog opgehaald worden, hetgeen soms enige moeite kostte, omdat de chauffeur uit Malang kwam. Ik kwam in kampungs waar ik anders nooit gekomen zou zijn. De route van Yogya naar Kediri voert langs Klaten, Surakarta, Madioen en Ngawi.
Madioen is de plaats waar mijn grootmoeder, Adriana Blaney Davidson, is geboren en waar haar vader James is begraven. Ik wil een volgende reis wat langer in Madioen blijven om uit te zoeken of het graf er nog is. Om ongeveer 13:30 uur werd in Caruban gestopt om een lunch te gebruiken, ik kreeg een bonnetje, waarmee ik een bord kon volscheppen, de maaltijd was dus in de reiskosten begrepen. Het was duidelijk een vaste plek want er waren meerdere travelbusjes. Om 3 uur werden Esti en ik gedropt op de plaats van bestemming.

Zoals ik reeds in mijn vorig bericht meldde was het hotel Lotus Garden, waar ik al 2 maal had gelogeerd, de eerste 2 nachten volgeboekt. Omdat ik in Kediri zou zijn om de stichting sTs te vertegenwoordigen, stelde de non, die onze vertegenwoordigster in Kediri is, voor dat ik in het klooster zou logeren. Het zijn de 2 rustigste nachten voor mij tot nu toe in Indonesië geweest. Alleen moest ik op 7 november om 5:30 een mis bijwonen ter nagedachtenis aan Rene Seket, de overleden voorzitter van de stichting. Later op de dag hebben we de as van Rene, conform zijn laatste wil, verspreid in de Brantas, in de buurt van een van de bruggen over de rivier. Wij dat zijn zuster Jasintha, zuster Paula, Esti, die Rene als vader had geadopteerd, een begrafenisondernemer en ik. Het kloosterleven is mij goed bevallen, het eten wordt gezamenlijk gebruikt, waarna iedereen helpt met de afwas, ik mocht echter niet meehelpen. De rust en de regelmaat, die verder in een klooster heerst, ver van het jachtige bestaan, bekwam me ook goed.

erichotelIn de middag van 7 november ben ik verhuisd naar het hotel, waar ik als lang vermiste gast werd verwelkomd, men herkende me na 2 jaar nog. Zou ik het 2 jaar geleden dan zo bont gemaakt hebben?

Kediri is een kleine stad in vergelijking met de steden waar ik deze reis eerder ben geweest, en is ook redelijk schoon. Er rijden geen taxi’s, ik ben dus aangewezen op becaks, wat ik enigszins eng vind.

Ik ben ook in Pohsarang geweest. Het is een dorp buiten Kediri en is een bedevaartsoord voor katholieken, er is een kerk ontworpen door Henricus Mclain Point en er is een grot met een groot Mariabeeld, waar, zoals in Lourdes gebeden wordt. Het wordt beheerd door de nonnen van de congregatie waarbij ik logeerde. Ook is er een kruisweg, die ik helemaal afgelegd heb. Heuvel op, heuvel af, zodat deze reis ook een investering in mijn zieleheil is geworden. Winst dus. Ook werd ik voorgesteld aan een non, die een tijd in Nederland heeft gewerkt, ik moest dus Nederlands praten.

Zondag om 10 uur ‘s-morgens bij de nonnen een ontmoeting met 4 studentes, die door de stichting Thepass-Seket worden of werden geholpen. 2 Zijn afgestudeerd en 2 volgen nog een studie. De verwachting is dat de laatsten nog 2 jaar bezig zijn. Het is jammer dat de stichting bij gebrek aan baten moet worden opgeheven. De studentes die nog studeren blijven wij steunen, maar wij kunnen geen nieuwe studenten meer helpen. De nonnen hebben de meisjes voorgedragen en hebben geen voorkeur voor geloof een rol laten spelen, zowel moslima als christelijke meisjes worden gesteund. De afstand van het hotel naar het klooster is ongeveer een kilometer en ik dacht dat te voet te kunnen afleggen, in Nederland is dat geen probleem, edoch in Kediri is het 33 graden en ik moest de brug over de rivier de Brantas over, waar geen beschutting tegen de zon is, zodat ik drijvend in het zweet aankwam. De weg terug heb ik maar in een becak afgelegd.

Vreemde gewaarwording en ik had er even tijd voor nodig om het tot me te laten doordringen, om half 7 wordt hier in Indonesië, live de wedstrijd PEC Zwolle tegen FC Twente uitgezonden op de tv. Het is dus de wedstrijd van 12:30 uur in Nederland. En het is na een half uur nog steeds 0-0, maar het had evengoed andersom kunnen zijn.

Dinsdag vertrek ik met een travelbus om 9:00 uur naar Surabaya, wat ongeveer 120 km over de weg is. Ik kom dan langs Jombang en Mojokerto. De laatste plaats ken ik van het boek van Willem Walraven: Modjokerto in de motregen.

groetjes
Eric

ericheader

About these ads

51 Reacties

  1. Een beetje jaloers begin ik nu wel te worden ……

    Pak Pierre

  2. Pak Pierre, helaas kom ik deze reis niet in Semarang,

    • Dat had ik al genoteerd. Volgende keer geef ik je een gobang om de omweg te maken en verslag voor mij te doen.

      Blijf intussen maar genieten en awas tjopèt en awas mèntjerèt.

      Pak Pierre

  3. Mooi Kediri verhaal Eric. Jammer, dat je er kort verbleef. Wat je vermeldt is zo bekend voor me.

    En nu dan op naar de stad van de Cak Surboyo en de Buoyo. In mijn ogen de stad der steden en ik vermoed dat Jos Crawfurd mij alleen maar uitbundig zal bijvallen. Je zal zeer zeker ook nog op de nieuwe omgelegde weg vanwege de olieramp bij Sidoarjo rijden richting Surabaya en krijg je de drukte voor je kiezen bij binnenkomst te Darmo.

    Say Hello aan alles wat Surabaya aanbiedt; Tugu Pahlawan, Tunjungan, Genteng, Darmo, Wonokromo, Ketabang, Zangrandi, Perak, Kembang Kuning, Eddy Samson, Adinda de Indoclub, Kalisosok wat op afbreken staat, Gouverneurskantoor, Jogo Dolok, Gubeng, het vervallen Semut, Pabean, Krembangan…. De oude en al jarenlange marinierskazerne op Gubeng dat tegenwoordig een mall/plaza is …. en nog veel meer.

    Veel plezier Eric en awas tukang copet, jaga diri. !!!!

    Dank voor je verslagen en in het bijzonder het Kediri verslag en ik kijk uit naar je Surabaya belevenissen.

    • Hansi je hebt alles al verteld en moet ik het met heeft mijn hart beamen. Surabaya the place To Be. Groetjes Jos Crawfurd.

        • Mas Rob, matur nuwun…. Koes Plus zeer goeie band geweest, maar als rasechte buoyo hou ik het toch maar bij neef Mus….

          Yo rek, melu ikut ning Tunjungan…golek pitik kampungan…. ngluyur jedarjedur wis warek mangan rujak cingur…. ;-)

  4. Wat een mooi filmpje

  5. Ik mis de beroemde plek/straat vernoemd naar Mevr.Dolly van der M .

    • Eh eh eh Mas SA….. Geen slapende dollies wakker maken aub…..

      Bukan Jalan maar het is slechts een GANG… zo beroemd was mevr. D. v.d. M. nu ook weer niet :-) ;-) :-(

      • Er is net iemand gearresteerd bij Dolly op verdenking van mensenhandel.

        • Ik word hoe langer hoe nieuwsgieriger. Mij is een Blonde Dolly bekend, wier moord geloof ik nog steeds niet is opgelost. Verder is er een liedje “Hello Dolly”, gezongen en getrompetterd door good old Louis en waren/zijn er de Dolly Dots en het gekloonde schaap Dolly.

          Daarmee houdt mijn Dolly kennis op.

          Pak Pierre

        • @Pak Pierre

          Gang Dolly te Surabaya… ahum, welgevuld met dollies van allerlei soorten en maten van dik tot dun, van mooi tot lelijk, groot tot klein, bau kringet soms en soms bau melati en allemaal op zoek naar een ding: de inhoud van de dompet van de klant die daar op zoek is naar een zich aanbiedende celeng konde.

          Ooit in vroegere jaren werd deze straat/gang “beroemd/berucht” gemaakt door mevr. Dolly vdM die daar woonde en haar beroep uitoefende en haar kunstigheden door heeft gegeven aan de huidige generaties van jonge dames, komende van heinde en ver buiten Surabaya om een aardig centje te verdienen….. maar niet ten eigen faveure, doch voornamelijk om het gezin van een bordje nasi te voorzien. Tijdens mijn laatste bezoeken aan Surabaya heb ik een paar dames ge-interviewd en hun motieven nagevraagd. Één van de dames namelijk werkte in een restaurant van mijn familie te Surabaya en deed dit Gang Dolly werk erbij.

  6. Pak Pierre
    en de Dolly Dots dan?

  7. Wah, ik me schuldig dat ik Gang D heb genoemd.
    Ma’af , 1000x maáf

    In mijn onschuld(ken toch ?) zie ik Gang D als een point of interest .
    Een buitenlandse toerist in Ollanda gaat naast Rijksmuseum, Van Gogh , naar de Molen ( Zaanse molen) , Bloemenmarkt* Singel Amsterdam,Volendam(voor de foto) ook naar de Amsterdamse Aquarium , anders niet afdol (volmaakt- als maar niet dol geworden) .
    Op You tube kan men gang dolly zien

    *In Yogya heb je ook Pasar Kembang,
    Dicht bij de hoek van Malioboro/station.

    • Mas SA, nggak usah minta maaf. Gang Dolly is een soort “fabriek/werkvoorziening” waar de dames helaas (ook daar) soms de hulp in moet roepen van “orang Jaga” oftewel pimps om klandizie te kunnen komen en een noodzakelijk onderdeel van het Surabaya leven, alhoewel het de walikota wel eens een doorn in het oog is. Maar ja, vervangend en net werkaanbod is moeilijk.

      Verschil met negeri barat: Daar kurang duit om te eten. Menigmaal hier kurang duit om luxe dingen te kopen…. (uitgezonderd de dames uit voormalig Oost Europa dan, die net uitgebuit worden.)

      • In Soerabaja geboren en getogen: Ik schijn wat te hebben gemist!

        • Je hebt ook braafste jongetjes van de klas! ;-)

          e.m.

        • De broederschool waar ik op zat was zo netjes dat ik geen claim bij het Vaticaan kon indienen!

      • Ik zat vanmorgen in een taxi naar Sidoarjo en dacht aan Dolly, toen ik de taxichauffeur ernaar vroeg, zei hij dat ik te laat zou zijn, het was overigens nog geen 7 uur, toen ik tot me door had laten dringen begreep ik dat hij gezegd had, dat Dolly op 10 november op last van mevrouw de walikota is gesloten. Ik heb er niets van in de kranten gelezen, maar ik geloof de taxichauffeur wel. Er zou in plaats van de vermaakindustrie een nieuw gebouw komen, misschien een soort Spuiforum?

        • Ik heb de laatste keer gestemd op Walikota mevr. Tri Rismaharini en nu flikt ze dit???? Ik wil direct mijn duit sokongan terug. Want nu hebben mijn warung makanan en jajanan geen klanten, als de straàt leeg en de apartementen dicht zijn.

          Morgen een demo houden met mijn vriendjes. Jos, doe je mee?
          Eric is verhinderd, die is Sidoarjo verkennen of zijn koffers pakken om naar Bali te gaan, denk ik.

        • Surabaya schijnt heel groot te wezen, want waar laat je al deze
          bewoners van de wijk ”Dolly” in zo’n korte tijd.

          Tegenwoordig zijn er meer dan 200 van dit soort huizen, waarin bijna drieduizend vrouwen zichzelf dag in dag uit in het volle tl-licht te koop aanbieden. Daarmee is ‘Dolly’ het grootste openlijke bordeel in Azië

          siBo

        • Een, twee, drie, vier
          Huisje van plezier ….

          Pak Pierre

  8. Dolly van der Mart zette het “huis van lichte zeden” op in de Sawahan buurt (Jalan Jarak) vóór de oorlog en was in eerste instantie bedoeld als “voorziening” voor de militairen.

    Behalve dat Tante Dolly de militairen ten dienste stond met haar aanbod van werkkrachten, had zij ook een prive weeshuis, waar weesjes van alle lagen en soorten en rassen der Surabayasche bevolking in opgenomen werden.(Meest waren dit echter de sociaal laag geklasseerden.)

    Het Gang Dolly “Bureau voor Bevrediging der Mannelijke Bezoekers” wordt tegenwoordig gerekend tot het grootste sexgebeuren van Zuid Oost Azie.
    Nazaten van Tante Dolly leven nu nog in Surabaya, doch hebben totaal geen bemoeienis met het “toeristisch” gebeuren.

    Lees ook: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/1789635/2011/01/07/Hoerenbuurt-Dolly-bedreigd-door-aidsspook.dhtml

    • Hartelijk dank een iegelijk die mijn nieuwsgierigheid naar het wie-wat-waar van Soerabaja Dolly heeft willen bevredigen.

      Ik begrijp nu dat zij coupeuse of modiste was/is die in naaiateliers haar brood verdiende en er ook anderen werk en plesirans bood.

      Pak Pierre

      • Pak P
        In Amsterdam heb je ook een Surabajaanse( schrijf ik het goed ?) die in dezelfde branche actief was.

        • Mas SA:

          Als u bedoelt het coupeuse/modiste werk, dan hoop ik, dat uw de buren dan toch ook erop geattendeerd heeft dat zij hun verstel- naai- broderiewerk daar heen kunnen brengen? En hoe meer langganan hoe goedkoper ;-)

        • @ Pak Surya,

          Nou … die lui uit Soerabaja weten van wanten.

          Overigens: U vraagt of u “Surabajaanse” goed schrijft. Aangezien het een Nederlands woord is denk ik dat de postkoloniale Indonesische “u-klank” als “oe” moet worden geschreven, dus “Soerabajaanse”.

          Maar het zou ook nog “Soerabajase” kunnen zijn. Ik weet het niet zeker. Even Anneke Kreunloo bellen.

          Pak Pierre

  9. Ik hoop dat de lezers van mijn reisverslagen nu niet verwachten dat ik in een taxi spring en me naar Dolly haast om te vertellen over mijn ervaringen daar.

    • Dat kan je niet maken Eric.

      Ik schreef hierboven dat ik er een paar van ken en die dames heb ik gewaarschuwd en hadden meteen al een plannetje bedacht voor jou, omdat zij bang waren dat jij je in je vrije tijd zou vervelen:

      Gratis rondrit door de wijk EN Surabaya in een versierde becak met o.a. de vlaggen van Indonesia en Nederland en gratis eten bij een paar tentjes in de wijk (want het stikt daar ook van de warungs)…

      Geef ons alsjeblieft maar je adres daar, dan komen zij wel naar je toe met de hele santekraam… Is dat ook een oplossing? ;-) ;-) ;-)

      In elk geval: Veel plezier daar in Suroboyo, met of zonder ….

      Hollandse kroketten of Bitterballen? Indische bruine bonensoep? Allemaal te vinden in het WAPO restaurant Wapo Kacapiring 11 , hoek Jl Kusuma Bangsa…. Wel tegen tante Greet zeggen, dat je een kennis bent….Kan je meteen de buurt verkennen, die vele jaren door mij onveilig waren gemaakt en zelfs de stokoude mangga boom die ik jaren geleden geplant had…. EN ook nog het huis ernaast, waar Jos Crawfurd en zijn familie woonden.

      • Ik zit bijna om de hoek van de jl Kusuma Bangsa, in een klein hotel op Kedung Prengkol III. Zal proberen er langs te gaan. Maar ik hoef toch geen hollandse pot te eten?

        • Sorry moet zijn Kedung Pengkol

        • Nee Eric, echte hollandse pot is niet nodig. Maar ze hebben ook Hollandse Rawon en Hollandse Nasi en Hollandse Jamu Mnir en Hollandse Spaghetti hahaha.

          Doe je best en laat alsjeblieft de buurt een beetje heel daar en krabbel niet op alle muren “Eric Killroy was here.”

          Have fun met dat stelletje gemixte Madurezen, Javanezen, Indonezen, Balinezen, Chinezen, Arabierezen, Indianezen, Pakistanezen, Afghanezen, Yemenitenezen, Buginezen, Menadonezen, Japanezen, Malukunezen en weet ik veel wat nog meer “ezen” daar in die smeltkroes de straten afstruinen….Jeetje wat hou ik van dat uit de kluiten gewassen smerige durp.

        • Pak Erik,
          Toen heel lang geleden en de naam vergeten ,de pasar opgestormd
          in Soerabaja op zoek naar een stalletje met de toen beroemde Soto Maduro.
          Bestaat dat gerecht nog met deze bijzondere naam.
          Of is het nu eenvoudige kost voor de gewone man?
          siBo

        • Nergens smaakt de Soto Maduro zo lekker als in Madurodam natuurlijk, de bakermat aller soto’s.

          Pak Pierre

        • De lekkerste soto heb ik gegeten in Surabaya in een warung langs de kali Mas, van Pak Sadin.

  10. Soto Maduro bestaat nog, ik heb het laatst nog gegeten. Ben ik een gewone man is dan de vraag.

    • De vraag had ik eigenlijk anders moeten stellen.
      Ik was niet alleen benieuwd of het Bijzondere streekgerecht nog
      bestaat,maar of de sotoverkoopsters nog rijtje aan rijtje hun waren
      presenteren. op de pasar.
      Ben zelf afkomstig uit het mooiste land ter wereld”de Minang kabau”
      en daar werd heel anders aangekeken tegen zgn.Javaans eten.
      Door lekkerbekken wel op geattendeerd ,als je wat heerlijks en anders
      wilt eten ,in Soerabaja -Semarang- Depok eet dan …..!
      Nu praat een ieder(toerist) in het algemeen over heerlijk Indonesich
      kooksels,maar bij navraag weten velen(toeristen) niet wat ze op
      hun bord kregen.
      Dus gewone man bedoelde ik ,niet gangbaar voor de buitenlandse
      bezoeker.
      siBo

      • Heer Bo Keller,lekkerste eten is bereidt in Surabaya en anders even overvaren naar Madoera. De kenner weet het…..he Hansi?.

        • Ja, volgens de Arek Suroboyo onder ons. Maar de anderen weten dat het eten op Midden-Java – en dan met name in wat vroeger zo mooi de Vorstenlanden heette, onovertroffen is.

        • Mas Rob: het zijn twee Surabaya Buaya’s tegen u alleen. hahaha. geintje, “ojo ngamuk ‘dik” oftewel niet boos worden.

        • ora opo opo santai aja.. ;-)

      • @ Bo Keller
        die o.m. schreef: Toen heel lang geleden en de naam vergeten ,de pasar opgestormd in Soerabaja op zoek naar een stalletje met de toen beroemde Soto Maduro.

        Meneer Bo, de soto Madura (in dialect soto Meduro) zal immer bestaan. Is alom in de eenvoudige stalletjes of kleine huis-tuin-keuken restaurantjes te krijgen en misschien heel misschien ook in de dure hotels, maar daar is de smaak een ietwat aangepast aan de westerse toerist. De pasars tegenwoordig zijn gesloten gebouwen en niet als voorheen meer. Van buiten lijken het net Malls/plaza’s.

        De s0to Lamongan is ook lekker. In Jakarta hebben ze hun soto Jakarta bereid met santen….Voor mij niet weggelegd.

        Pasar Genteng, Pasar Pabean, Pasar Blauran, Pasar Peneleh, Pasar hier en daar… Behalve pasar Turi…. half uitgebrand. Deze destijds ook bekend als Pasar Tjoeri waar gestolen spullen verkocht werden.

        • Tijdens de bezetting werd er volop gestolen uit de magazijnen van o.a.Unilever. Op Pasar Toeri kocht ik dan die spullen (Sunlight, Palmolive, Lux, Blue Band) om weer door te verkopen in Darmo. Op Pasar Toeri was dat heel goedkoop, ze wilden zo snel mogelijk van hun spullen af voordat de Japanners, hardhandig, daar een eind aan maakten. Maar dan was ook ik al weer verdwenen.

      • Eric, op 14 november 2013 om 21:23 zei:
        De lekkerste soto heb ik gegeten in Surabaya in een warung langs de kali Mas, van Pak Sadin
        Nah,daar zat ik op te wachten,dus de warungs bestaan nog aan
        de kali Mas.
        Hartelijk bedankt.
        siBo

  11. bo keller, op 14 november 2013 om 10:21 zei:
    Bestaat dat gerecht nog met deze bijzondere naam.
    Of is het nu eenvoudige kost voor de gewone man?
    —————————————————–
    De oude traditionele gerechten kan je nu SOMS vinden in de grote luxe Malls.
    Probleem is dat sommige uitbaters kwamen niet uit de oorspronkelijke streek.
    En de jongeren kunnen vaak niet koken zoals hun oma’s het vroeger deden.
    Mss kan je zelf proberen om thuis te maken.
    http://www.masakkue.com/2013/06/soto-madura.html

    • Pak Surya,
      Mijn vrouw komt zelf uit Semarang en wee m’n gebeente als ik
      plannen zou hebben wat lekkers in haar Keuken te maken.
      Alleen de zoetigheid uit ons potje heb ik (pijn) kunnen uithalen.
      In ieder geval hartelijk bedankt en mss. je kan ‘t nooit weten.
      siBo

      • Zo sprak een ware Padanger.
        Mijn ouders vonden de zoetigheid van Java ook niet zo geweldig.
        Ik heb dat overgenomen.

        • Vandaar dat zalige Padangse eten altijd so setan pedis. Tenminste de Padangse tante getr. met oudoom Lex Winsser. was er een kei in. Tot de vlam in de pijp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 817 andere volgers